ณยอดหอคอยประจำตระกูลท่านเสนาบดี อดีตพระสนมเซียงเซียงถูกจับกุมมาไว้ที่นี่ตามคำสั่งของฉู่หลิน
“พวกท่านจับเรามาทำไม” อดีตพระสนมกล่าวเสียงแข็งแม้ร่างกายของนางจะเหนื่อยล้าเต็มทน
“หมดธุระของพวกเราแล้ว ไปกันเถอะ”เหล่าชายชุดดำไม่ตอบ พวกเขารีบะโหนีหายไปทันที
“ท่านคลอดลูกแล้วนี่ แล้วลูกเ้าอยู่ที่ไหน” ฉู่หลินตั้งใจจะฆ่าเด็กที่ต่อไปอาจเป็อุปสรรคขัดขวางการครองราชย์ของพระโอรสของพระสนมเอก
“เขาตายหลังคลอด” อดีตพระสนมรีบปาดน้ำตาและกล่าวสั้นๆ
“แสดงว่ายันต์นั่นก็มีอานุภาพจริงๆข้าก็นึกว่าแม่หมอคนนั้นเป็นักต้มตุ๋นเสียอีก” ฉู่หลินรู้สึกดีใจที่นางไม่ต้องออกแรงฆ่าเด็กทารก
“เ้าอำมหิตเกินไปแล้ว ฉู่หลิน ฟ้าดินต้องลงโทษเ้า”อดีตพระสนมรู้สึกโกรธแค้น
“เพื่อพี่สาวข้าแล้ว ข้ายอมถูกฟ้าดินลงโทษ และในวันนี้ข้าก็จะกำจัดมารหัวใจของพี่สาวข้า”ฉู่หลินแสดงสีหน้าชิงชังหญิงตรงหน้า
“เ้าทำแบบนี้แล้วมันได้อะไรขึ้นมา สุดท้ายแล้วพี่สาวเ้าก็เป็ได้เพียงพระสนมเอก ไม่มีทางที่พระนางจะเหนือกว่าฮองเฮาไปได้”อดีตพระสนมเตือน
“ถึงตอนนี้ฮองเฮานั่นจะสามารถคลอดพระโอรสได้อย่างปลอดภัย อาจเพราะบุญบารมียังช่วยพระนางได้แต่ต่อไปก็ไม่แน่ จริงมั้ย” ฉู่หลินยังคงคิดก่อกรรมทำชั่วอีก
“เ้าทำบาปทำกรรมเช่นนี้ไม่มีทางหรอกที่ครอบครัวของเ้าจะเหนือกว่าอำนาจบารมีของฮองเฮา” อดีตพระสนมกล่าวเพราะนางเชื่อในเื่ของเวรกรรม
“ดูอย่างเ้าสิ ในที่สุด เ้าก็ถูกขุนนางชั่วให้ร้าย ถูกปลดจากการเป็สนมและโดนเนรเทศไปอยู่ชายแดนแบบนี้ ไม่เพียงเท่านั้นเ้ายังเสียบุตรไปอีกความดีของเ้าช่วยอะไรเ้าได้บ้าง” ฉู่หลินหัวเราะเยาะกับความโง่เขลาของอดีตพระสนม
“เรา….” อดีตพระสนมรู้สึกะเืใจที่ฉู่หลินพูดแทงใจดำนางทำได้เพียงปาดน้ำตาเท่านั้น
ฉู่หลินเดินเข้าไปหาอดีตพระสนมอย่างไม่ให้เกียรติพร้อมกับแย่งป้ายหยกที่ฝ่าาทรงประทานให้กับเซียงเซียงอย่างไร้ความยำเกรง
“เอาของเราคืนมานะ” ฉู่หลินใที่ป้ายหยกที่นางรักมากถูกแย่งไป
“เ้าไม่คู่ควรเลยสักนิด เ้ากล้ามีป้ายหยกเหมือนของพี่สาวข้าได้ยังไง”ฉู่หลินกล่าว
“เอาของเราคืนมา” เซียงเซียงะโและรีบกระโจนไปแย่งคืนมา
“555ไม่มีทางหรอก เ้าไม่ใช่พระสนมอีกต่อไปแล้ว” ฉู่หลินไม่ยอมคืนให้
“เอาคืนมา ฮือ ฮือ” เซียงเซียงร้องไห้เสียใจเพราะป้ายหยกเป็สิ่งเดียวที่สามารถยึดเหนี่ยวจิตใจของนางได้
แต่ทว่าสองสาวกอดรัดฟัดเหวี่ยงเพื่อแย่งป้ายหยกจนกระทั่งสองสาวไม่ทันระวังตัวทำให้พากันพลัดตกจากหอคอยบริเวณช่องหน้าต่างป้ายหยกได้หล่นลงไปด้านล่างจนแตกไม่เหลือชิ้นดีส่วนสองสาวก็พยายามจับขอบหน้าต่างไว้แน่นเพื่อเอาชีวิตรอด
“ช่วยด้วย! ใครก็ได้ช่วยด้วย” เซียงเซียงะโ
“อดทนไว้นะเพคะ หม่อมฉันจะดึงพระองค์ขึ้นมาเดี๋ยวนี้” เหวยเซียงที่ยอมจากอดีตพระสนมแต่โดยดีพอนางเห็นชายชุดดำจับกุมตัวเ้านายของนาง นางจึงรีบมาช่วยจนกระทั่งมาพบว่าเ้านายกำลังยึดเกาะหน้าต่างหอคอยไว้แน่น
“นางไม่ได้เป็พระสนมแล้ว เ้าพูดจาให้เกียรตินางทำไมอีก” ฉู่หลินสงสัย
“ข้ายกย่องพระองค์เสมอ” เหวยเซียงกล่าว
และแล้วเหวยเซียงก็สามารถดึงเซียงเซียงขึ้นมาได้สำเร็จแต่เพราะเซียงเซียงเพิ่งคลอดได้ไม่นานประกอบกับต้องเจอเื่ะเืใจที่ต้องมาเสียลูกให้กับคนอื่นไปอีกนางจึงหมดสติไปทันที
เหวยเซียงรีบเข้าไปดูอาการพอพบว่าหญิงสาวแค่สลบไปเท่านั้นจึงหันกลับไปดูฉู่หลินที่ยังคงยึดเกาะขอบหน้าต่างไว้แน่น
“ช่วยข้าด้วยสิ ได้โปรดเถิด” ฉู่หลินยอมอ่อนข้อขอร้อง
เหวยเซียงรู้สึกลังเลเพราะพฤติกรรมของหญิงผู้นี้นั้นชั่วร้ายจนเกินไปแต่ด้วยจรรยาบรรณของหมอนางไม่อาจปล่อยให้หญิงผู้นี้ตายได้ นางก็เลยยอมฉุดฉู่หลินขึ้นมาพอฉู่หลินขึ้นมาได้สำเร็จ แทนที่ฉู่หลินจะกล่าวขอบคุณแต่นางกลับคิดชั่วร้ายผลักเหวยเซียงจนพลัดตกจากหน้าต่าง
แต่จะด้วยโชคร้ายหรือเวรกรรมตามสนองอย่างไรไม่ทราบสร้อยหินที่คอของเหวยเซียงกลับพันเกี่ยวสายรัดเสื้อผ้าของฉู่หลินโดยไม่รู้ตัว ทำให้แรงผลักของฉู่หลินนั้นได้ดึงตัวนางเองให้ตกจากหอคอยไปด้วยเช่นกัน
ดังนั้นในตอนนี้ฉู่หลินได้นอนทับร่างของเหวยเซียงซึ่งอยู่ด้านล่างของหอคอย
สักพักเซียงเซียงก็รู้สึกตัวตื่นนางตั้งสติได้ว่าเหวยเซียงเป็คนช่วยชีวิตของนางไว้นางจึงพยายามมองหาสาวใช้ผู้มีพระคุณ แต่บนยอดหอคอยกลับไร้ซึ่งผู้คนเซียงเซียงเดินสำรวจไปทั่วแต่ก็ไม่พบใครเลยดังนั้นเซียงเซียงจึงชะเง้อมองที่หน้าต่างเพื่อดูว่าด้านล่างมีทหารยามอยู่หรือไม่นางจะได้หนีไปจากที่นี่ แต่ทว่าสิ่งที่ทำให้เซียงเซียงตาเบิกกว้างก็คือนางมองเห็นร่างสองร่างนอนทับกัน และเห็นคนที่อยู่ด้านล่างและมีเือาบนั้นคือร่างของเหวยเซียง
“เหวยเซียง! เหวยเซียง!เ้าต้องไม่เป็อะไรนะ เ้าต้องไม่ตาย” เซียงเซียงะโเรียกนางไม่มีเวลามาคิดอะไรอีกแล้ว นางรีบวิ่งลงมาจากหอคอยเพื่อไปดูอาการของเหวยเซียง
พอมาถึงด้านล่างเซียงเซียงรีบจับชีพจรคนที่อยู่้า พอรู้ว่าฉู่หลินแค่สลบไปเท่านั้นนางจึงรีบพลิกร่างของฉู่หลินออกไป เพื่อดูอาการของเหวยเซียง
แต่คนที่อยู่ด้านล่างนี่สิอาการของเหวยเซียงกำลังอยู่ใน่วิกฤต
เซียงเซียงรีบจับมือสาวใช้มาแนบแก้มน้ำตาไหลรินไม่ขาดสาย “เหวยเซียง! เราขอโทษ เ้าต้องไม่เป็อะไรนะ อดทนอีกนิด เราจะรีบไปตามหมอมาเดี๋ยวนี้”
เหวยเซียงใช้แรงเฮือกสุดท้ายกล่าวสั่งเสียอย่างอ่อนล้า“ไม่มีประโยชน์แล้วเพคะ หม่อมฉันรู้ตัวดีต่อไปพระองค์ทรงต้องอยู่อย่างเข้มแข็งนะเพคะ ทรงอย่าคิดสั้นอย่างเด็ดขาดจงจำไว้ว่าตราบใดที่พระองค์ทรงยังมีชีวิตอยู่ พระองค์ยังคงมีโอกาสล้างมลทินให้กับตัวเองและมีโอกาสพบหน้าพระโอรสของพระองค์ แต่หากพระองค์ทรงทดท้อสิ้นหวังคิดสั้นฆ่าตัวตายนั่นจะทำให้พระองค์ทรงสูญสิ้นโอกาสทั้งหมด ทรงใช้ชีวิตอยู่เผื่อหม่อมฉันด้วยหม่อมฉันอยากมีชีวิตอยู่ต่อไปมาก แต่คงทำไม่ได้อีกแล้ว ลาก่อนเพคะ พระสนมเซียงเซียง”
“ม่าย! ฮือ ฮือ เหวยเซียงอย่าจากเราไปเราสัญญาว่าจะอยู่อย่างเข้มแข็ง ไม่คิดสั้นอย่างเด็ดขาด”เซียงเซียงร้องไห้ฟูมฟายหลังจากที่สาวใช้ที่ภักดีของนางสิ้นลม
“นี่มันอะไรกันน่ะ ใครทำอะไรเ้า ฉู่หลิน ฉู่หลิน ฟื้นสิ ฉู่หลิน” พระสนมเอกทรงตกพระทัยที่เห็นน้องสาวนอนไม่ได้สติ
“ไม่มีใครทำอะไรนางหรอก นางทำตัวเองทั้งนั้น”เซียงเซียงกล่าวโดยไม่ยอมเคารพหญิงสูงศักดิ์ตรงหน้า
“ปากดีนัก เ้าเป็เพียงสามัญชนไปแล้วนี่ เห็นเราแล้ว ทำไมไม่แสดงความเคารพ”พระสนมเอกตรัส
“เื่ที่ขุนนางให้ร้ายเรา เ้าเป็ผู้บงการล่ะสิ” เซียงเซียงนึกแค้นใจ
“อย่าปรักปรำเราสิ เรามิบังอาจหรอก” พระสนมเอกทรงไม่ยอมรับ
“เราจะต้องโดนเนรเทศอยู่แล้ว ทำไมไม่ปล่อยเราไป จับเรามาที่นี่ทำไม”เซียงเซียงกล่าวทั้งน้ำตา
“น้องสาวเราหุนหันพลันแล่นอยากกำจัดเ้า เอาล่ะ ทหารจับหญิงผู้นี้ไปขังไว้ก่อน ค่อยจัดการนางทีหลัง” พระสนมเอกทรงสั่งทหาร
“ปล่อยเรานะ ปล่อยเรา” เซียงเซียงโดนทหารสองคนจับกุม
“ทหาร! จัดการทำลายศพสาวใช้คนนี้ซะและเื่นี้จะต้องเป็ความลับตลอดกาล” พระสนมเอกตรัสสั่งทหารอีกสี่นาย
“พะย่ะค่ะ” ทหารรับคำ
“ทหาร! อุ้มน้องสาวเราไปที่จวนท่านเสนาบดี แล้วรีบไปตามหมอมาเดี๋ยวนี้”พระสนมเอกทรงสั่งทหารอีกสองคนที่เหลือ
“พะย่ะค่ะ”
ความจริงเื่การจับกุมตัวอดีตพระสนมเซียงเซียงนั้นพระสนมเอกทรงไม่รู้เื่ด้วยแต่เป็เพราะฉู่หลินบุ่มบ่ามคิดอยากกำจัดมารหัวใจของพี่สาวตอนนี้พระนางทำได้เพียงคอยแก้ปัญหาที่น้องสาวของพระองค์ก่อขึ้นเท่านั้น
******************************
ผ่านไปเจ็ดวันฉู่หลินยังคงไม่ฟื้นเสียที ทั้งๆที่หมอมาดูอาการแล้วก็บอกว่า นางปลอดภัยดีทุกอย่าง
พระสนมเอกทรงห่วงอาการของน้องสาวมากถึงขั้นขออนุญาตฝ่าามาเยี่ยมน้องสาวที่จวนท่านเสนาบดีแทบทุกวัน
เช้าวันนี้ก็เช่นกันพระสนมเอกทรงจับมือน้องสาวไว้แน่น “ตื่นเถิดน้องพี่อย่าทิ้งพี่ไปเลยนะ เ้าเองก็รู้ ว่าเรารักเ้ามากแค่ไหน”
น้ำตาของพระสนมเอกหยดไปที่ใบหน้าของฉู่หลิน
แต่ทว่าพอฉู่หลินค่อยๆรู้สึกตัวตื่นพอนางลืมตา นางก็ใที่เห็นพระสนมเอกนั่งจับมือนาง นางจึงรีบชักมือกลับ
“เ้าเป็อะไรไปน่ะฉู่หลิน ทำไมเ้าแสดงทีท่ารังเกียจพี่แบบนี้” พระสนมเอกทรงแปลกพระทัย
“ใครคือฉู่หลินเพคะ” ฉู่หลินงง
“นี่เ้าความจำเสื่อมอย่างนั้นหรือ เ้าคือน้องสาวของเราไง” พระสนมเอกตรัส
“หม่อมฉันเนี่ยนะเพคะ คือน้องสาวของพระองค์” ฉู่หลินชี้มาที่ตัวเอง
“เ้าใช้คำพูดแบบนี้กับเรา นั่นหมายความว่าเ้ารู้ฐานะว่าเราเป็พระสนมเอกแต่เหตุใดถึงไม่รู้ว่าตัวเองเป็ใคร” พระสนมเอกทรงไม่เข้าพระทัย
ฉู่หลินที่มีอาการหวาดกลัวนางรีบลุกจากเตียงและหยิบคันฉ่องขึ้นมาดู จากนั้นฉู่หลินก็ปล่อยมือด้วยความใทำให้คันฉ่องตกพื้นแตกกระจาย
“เราจะรีบไปตามหมอมาดูอาการเ้านะ” พระสนมเอกทรงดำริว่าน้องสาวมีอาการหนักมากถึงขั้นจำตัวเองไม่ได้
ฉู่หลินใจนหน้าซีดพร้อมกับจับใบหน้าของตัวเอง นางคิดในใจว่า “เป็ไปไม่ได้ข้าสลับร่างกับฉู่หลิน แล้วร่างของข้าล่ะ ไปอยู่ที่ไหนแล้ว จริงสิ อดีตพระสนมอีกข้าต้องหาทางช่วยพระนาง”
ตอนนี้เหวยเซียงในร่างของฉู่หลินพยายามตั้งสติยังไงนางก็ต้องสวมรอยเป็น้องสาวของพระสนมเอกให้เหมือนมากที่สุด
ท่านหมอมาตรวจอาการก็พบว่าฉู่หลินนั้นปกติดีแทบทุกอย่างแต่อาจเป็เพราะศีรษะของนางได้รับความกระทบกระเทือนทำให้ฉู่หลินอาจมีภาวะความจำเสื่อมชั่วคราว
พอเหวยเซียงสงบใจได้นางก็เลยหลอกถามพระสนมเอก “เอ่อแล้วเหวยเซียงล่ะเพคะ”
“นางตายแล้ว พี่ให้คนไปเผาศพนางไม่เหลือซากแล้ว เ้าไม่ต้องเป็ห่วงนะไม่มีใครสืบสาวเอาผิดเ้าได้” พระสนมเอกทรงปกป้องน้องสาวอย่างเต็มที่
เหวยเซียงรู้สึกเสียใจที่นางไม่มีโอกาสกลับคืนร่างเดิมได้อีกและคิดว่าิญญาของฉู่หลินคงได้จากไปพร้อมกับร่างของเหวยเซียงดังนั้นนางจึงรีบสอบถามเกี่ยวกับอดีตพระสนมเซียงเซียง “แล้วเซียงเซียงล่ะเพคะ ท่านกำจัดนางไปแล้วงั้นหรือ”
“ยังหรอก พี่ขังนางไว้ แต่คืนวันพรุ่งนี้ พ่อบ้านจะนำยาพิษไปให้นางดื่มนางรู้เื่ของพวกเรามากเกินไป หากนางหนีไปได้ นางอาจเปิดโปงพวกเราได้ไม่เพียงเท่านั้นนางอาจไปฟ้องร้องทางการเพื่อเอาผิดเ้าฐานที่เ้าไปทำร้ายนางกำนัลประจำตัวนาง”พระสนมเอกทรงตัดไฟั้แ่ต้นลม
เหวยเซียงทำได้เพียงพยักหน้าและคิดในใจว่า“แย่ล่ะสิ ข้าอยู่ในร่างของฉู่หลินข้าจะต้องชดใช้กรรมทั้งหมดที่ฉู่หลินก่ออย่างนั้นหรือ และไม่ได้การแล้วคืนวันพรุ่งนี้ข้าต้องหาทางช่วยชีวิตอดีตพระสนมเซียงเซียงให้จงได้”
8K
