ในบรรดาพ่อค้าขายของหวานทั่วทั้งแผ่นดิน ย่อมไม่มีใครคาดคิดว่าวันหนึ่งจะมีมนุษย์ธรรมดาที่ทะลุมิติมารวมอยู่ด้วย เสี่ยวเป่า ชายหนุ่มอายุยี่สิบต้นๆ เ้าของร้านน้ำแข็งไสรถเข็นชื่อดังจากยุค 2026 กำลังประสบเคราะห์กรรมที่อธิบายไม่ได้ เขายืนเบิกตากว้าง ปาดเหงื่อที่ไหลท่วมดวงตาจนแสบเคือง พลางมองดูสภาพแวดล้อมรอบกายที่เปลี่ยนจากสี่แยกไฟแดงอันคุ้นเคย กลายเป็ถนนดินลูกรังที่ทอดยาวผ่านสิ่งก่อสร้างไม้โบราณทรงจีนที่ดูแปลกตา
ที่สำคัญที่สุดคือ สภาพอากาศ
"ร้อน... ร้อนจะตายอยู่แล้วโว้ยยย! นี่มันห้องอบซาวน่าหรือเตาเผาขยะกันแน่!"
เสี่ยวเป่าะโลั่น แสงอาทิตย์เบื้องบนนั้นสาดส่องลงมาอย่างรุนแรง แสงแดดจ้าจนบิดเบี้ยวเป็ระลอกคลื่นความร้อนลอยขึ้นจากพื้นดิน ราวกับว่าบนท้องฟ้าไม่ได้มีพระอาทิตย์เพียงดวงเดียว แต่มีถึงสามดวง! ผู้คนที่เดินผ่านไปมาล้วนแต่งกายด้วยชุดผ้าไหมหรือผ้ากระสอบทรงโบราณ แต่ละคนมีผิวพรรณแดงก่ำ และมีไอความร้อนจางๆ แผ่ออกมาจากร่างกายตลอดเวลา
ขณะที่เสี่ยวเป่ากำลังจะสติแตกเพราะความร้อนและ ความสับสน เสียงกลไกใสๆ ที่ดูไร้อารมณ์ทว่าแจ่มชัดก็ดังขึ้นในหัวสมองของเขา直接
[ติ๊ง! ยินดีต้อนรับโฮสต์เข้าสู่ ‘ทวีปเพลิงพิโรธ’ โลกแห่งผู้ฝึกตนสายธาตุไฟ!]
[ทวีปแห่งนี้ขับเคลื่อนด้วยพลังปราณความร้อน ผู้คนร้อยละเก้าสิบเก้าฝึกฝนเคล็ดวิชาอัคคี ทำให้ร่างกายสะสมพิษร้อนอยู่ตลอดเวลา]
[ภารกิจหลัก: เผยแพร่วัฒนธรรมความเย็นให้สะท้านยุทธภพ และจัดตั้งจักรวรรดิของหวาน!]
[รางวัลเริ่มต้น: อัปเกรดรถเข็นน้ำแข็งไสสแตนเลสธรรมดา ให้กลายเป็ ‘รถเข็นศัสตราวุธเยือกแข็งระดับพระเ้า’]
"ฮะ? ระบบ? ทวีปเพลิงพิโรธ?" เสี่ยวเป่าอ้าปากค้าง "แล้วกุมารทองที่ไหนเขาให้ภารกิจขายของหวานในเมืองที่ร้อนเหมือนนรกแบบนี้กันฟะ! คนพวกนี้ไม่จับข้าต้มยำทำแกงหรือไง!"
ไม่ทันที่เขาจะได้ประท้วงจบ รถเข็นน้ำแข็งไสคันเก่าที่เขาเคยใช้ทำมาหากินก็เริ่มสั่นะเื มันเปล่งแสงสีฟ้าครามวับวาบจนแสบตา โครงสร้างสแตนเลสธรรมดาๆ ค่อยๆ หลอมละลายและแปรเปลี่ยนเป็เนื้อหยกเย็นสีขาวนวล ละเอียดละออราวกับสมบัติล้ำค่า เครื่องไสน้ำแข็งแบบหมุนพวงมาลัยด้วยมือกลายสภาพเป็รูปัหยกสลักที่กำลังอ้าปากพ่นไอเย็น และที่น่าอัศจรรย์ที่สุดคือ ถังเก็บน้ำแข็งด้านล่างกลายเป็ช่องว่างมิติกักเก็บความเย็นพวยพุ่งคล้ายตู้แช่แข็งชั้นยอดที่ไม่ต้องใช้กระแสไฟฟ้าแม้แต่โวลต์เดียว
ขณะที่เสี่ยวเป่ากำลังเอามือลูบๆ คลำๆ รถเข็นหยกเย็นคันใหม่อย่างตื่นตะลึง บนถนนดินลูกรังข้างหน้าก็เกิดความวุ่นวายขึ้นอย่างกะทันหัน
"หลีกไป! หลีกไป! คุณชายมู่หรง แห่งสำนักเพลิงสุริยันกำลังเกิดอาการธาตุไฟกำเริบ! ใครขวางทางจะถูกเผาเป็เถ้าถ่าน!"
กลุ่มชายฉกรรจ์ในชุดศิษย์สำนักสีแดงเพลิงวิ่งนำทางมาอย่างรีบร้อน กลางกลุ่มนั้นคือชายหนุ่มท่าทางหยิ่งยโส หน้าตาหล่อเหลา ทว่าใบหน้าและลำคอกลับแดงก่ำจนดูน่ากลัว เคล็ดวิชาที่เขาฝึกฝนกำลังแผดเผาจากภายใน เส้นเืบนขมับปูดโป่ง เสื้อผ้าของเขาเริ่มมีรอยไหม้เกรียมสีดำ และมีประกายไฟเล็กๆ ปะทุออกมาจากทวารทั้งเ้า
"ร้อน... ร้อนเหลือเกิน! วิชาเพลิงสุริยันขั้นที่ 9 ของข้ามันแผดเผาหัวใจจนจะะเิอยู่แล้ว! ใครก็ได้หาน้ำจิติญญามาให้ข้าที!" คุณชายมู่หรงร้องคำรามด้วยความเ็ปลึกล้ำ
ชาวบ้านและพ่อค้าแม่ค้าแถวนั้นต่างพากันโกยแน่บหนีตาย เพราะรู้ดีว่าหากผู้ฝึกตนระดับสูงเกิดอาการธาตุไฟแทรกจนคลั่ง พลังปราณอัคคีที่ะเิออกมาอาจจะเปลี่ยนถนนสายนี้ให้กลายเป็ทะเลเพลิงได้ในพริบตา
เสี่ยวเป่าที่ยืนหลบอยู่ข้างทางตาโตทันที ‘โอ้โห... นี่มันไม่ใช่แค่คนไข้ แต่นี่มันคือลูกค้าชั้นดีระดับวีไอพี! ไอ้อาการเหมือนคนกินพริกขี้หนูเข้าไปทั้งสวนบวกกับยืนอยู่หน้าเตาหมูกระทะแบบนี้ ต้องเจอเมนูดับพิษร้อนของข้า!’
พ่อค้าหนุ่มไม่รอช้า สลัดความกลัวทิ้งไปแล้วสวมิญญาพ่อค้าทันที เขาเปิดฝาช่องแช่หยกเย็น คว้าก้อนน้ำแข็งใสบริสุทธิ์ที่ระบบสร้างขึ้นมาใส่ลงในปากัหรง แล้วลงมือหมุนพวงมาลัยัทันที!
ซ่าส์... ซ่าส์... ซ่าส์...
เสียงใบมีดตัดผ่านน้ำแข็งดังสนั่น เกล็ดน้ำแข็งสีขาวสะอาดยิ่งกว่าปุยหิมะบนยอดเขาที่สูงที่สุด ร่วงหล่นลงมาในถ้วยตราไก่โบราณ (ที่แถมมากับระบบ) อย่างต่อเนื่องจนพูนเป็ูเาย่อมๆ เสี่ยวเป่าตักท็อปปิ้ง "ถั่วแดงหลวงเชื่อมสูตรอาม่า" ที่ต้มจนเปื่อยนุ่มรสชาติหวานมันโปะลงไปที่ฐาน ตามด้วยการราด "นมข้นหวาน" สีขาวนวลจนฉ่ำเยิ้ม ปิดท้ายด้วยการสาดน้ำหวานสีแดงเข้มกลิ่นสตรอว์เบอร์รีลงไปจนทั่วสี่ทิศ
"น้ำแข็งไสเกล็ดหิมะถั่วแดงนมสดปราบั... เสร็จสมบูรณ์!" เสี่ยวเป่าะโก้องเสียงดังฟังชัด
ในวินาทีนั้นเอง ไอเย็นบริสุทธิ์สีฟ้าอ่อนจากถ้วยน้ำแข็งไสพวยพุ่งกระจายออกไปเป็วงกว้าง รัศมีความร้อนรอบตัวรถเข็นลดฮวบลงอย่างรวดเร็ว ความอบอ้าวที่เคยทำให้หายใจติดขัดพลันเลือนหายไป แทนที่ด้วยกลิ่นหอมหวานและไอเย็นที่ทำให้จิตใจสงบ
คุณชายมู่หรงที่กำลังจะคลุ้มคลั่งชะงักฝีเท้าลงทันที จมูกของเขาฟุดฟิด ััได้ถึงกลิ่นอายความเย็นอันลึกล้ำที่ไม่เคยพบเจอมาก่อนในชีวิตดวงตาที่แดงก่ำหันมาจับจ้องที่ถ้วยตราไก่ในมือของเสี่ยวเป่า
"นั่น... นั่นมันสมบัติวิเศษสายเหมันต์ระดับสูงงั้นรอดวงตาข้าขยี้ดูอีกทีซิ?!" ศิษย์ติดตามคนหนึ่งอุทานออกมาอย่างไม่เชื่อสายตา
"เ้ามนุษย์ธรรมดา! เ้าถือสิ่งใดอยู่ในมือ? เหตุใดมันถึงปล่อยกลิ่นอายเยือกเย็นที่สามารถสยบธาตุไฟของข้าได้เพียงแค่รินรดทางสายตา!" คุณชายมู่หรงก้าวเข้ามาหา เสื้อผ้าของเขาแทบจะไหม้หมดแล้ว แขนที่ยื่นมาสั่นสะท้าน
เสี่ยวเป่าฉีกยิ้มการค้าอันเลื่องชื่อ "อ๋อ สิ่งนี้เรียกว่า ‘น้ำแข็งไสปราบัสะท้านภพ’ ครับคุณชาย ช่วยดับร้อน แก้กระหาย และสยบอาการธาตุไฟแทรกซึมทรวงอกได้อย่างฉับไวยิ่งนัก สนใจลองสักถ้วยไหมครับ? ราคาเปิดร้านใหม่ เพียงแค่... หนึ่งตำลึงเงินเท่านั้น!"
"หนึ่งตำลึงเงิน? ต่อให้หนึ่งร้อยตำลึงเงินข้าก็จ่าย! เอามาให้ข้าเดี๋ยวนี้!"
คุณชายมู่หรงไม่สนใจมารยาทใดๆ อีกต่อไป เขาคว้าถ้วยน้ำแข็งไสไปจากมือเสี่ยวเป่าอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นว่าไม่มีช้อน เขาก็อ้าปากกว้างแล้วใช้ลมปราณดูดเกล็ดหิมะสีแดงขาวละมุนเข้าปากไปคำโตๆ ทันที!
ตึง!
ร่างของคุณชายมู่หรงแข็งค้างไปในพริบตา ดวงตาเบิกกว้างจนแทบจะถลนออกจากเบ้า เส้นเืที่เคยปูดโป่งทั่วตัวพลันหยุดนิ่ง
"คุณชาย! ท่านเป็อะไรไป?! เ้าพ่อค้าสารเลว เ้าวางยาพิษคุณชายของข้าหรือ!" ลูกน้องรอบกายพากันชักกระบี่เหล็กกล้าออกมาทันที ใบมีดสะท้อนแสงแดดวาววับ เตรียมจะสับเสี่ยวเป่าเป็ชิ้นๆ
แต่ทว่า ในวินาทีถัดมา...
"อ้ากกกกกกก! ์โปรด!! ยอดเยี่ยมที่สุด!!"
คุณชายมู่หรงะโลั่นออกมาด้วยความฟินระดับสุดยอด ใบหน้าที่เคยแดงก่ำเพราะความร้อนพลันเปลี่ยนเป็ขาวนวลผ่องใส ไอเย็นบริสุทธิ์พ่นออกมาจากปากและจมูกของเขาราวกับัพ่นหมอก ความร้อนแผดเผาที่เคยกัดกินอวัยวะภายในจนแทบพังทลาย ถูกความหวานละมุนของนมข้นและความเย็นสุดขั้วของเกล็ดหิมะสยบลงอย่างราบคาบในพริบตาเดียว!
"ความรู้สึกเย็นสบายที่แทรกซึมไปตามเส้นชีพจรนี้มันคืออะไรกัน! มันไม่ใช่แค่ความเย็นธรรมดา แต่มันล้างพิษร้อนในแก่นแท้ของข้าได้ด้วย! แถมถั่วแดงนี่ก็นุ่มละมุนลิ้นจนข้าแทบจะเคี้ยวลิ้นตัวเองตามลงไป! นี่มัน... โอสถทิพย์วารีเก้าชั้นฟ้าชัดๆ!"คุณชายมู่หรงรำพึงรำพันราวกับคนเสียสติ พลางตักน้ำแข็งไสที่เหลือเข้าปากอย่างรวดเร็วลนลาน
[ติ๊ง! ผู้ฝึกตนระดับหลอมรวมพลัง ‘มู่หรงเทียน’ เกิดความพึงพอใจอย่างสุดซึ้งและซาบซึ้งในรสชาติ!]
[โฮสต์ได้รับแต้มระบบ 50 แต้ม!]
[ปลดล็อกวัตถุดิบใหม่: วุ้นมะพร้าวหนึบหนับสะท้านิญญา]
เสี่ยวเป่ายิ้มกริ่มในใจพลางยักคิ้ว ‘หวานหมูแล้วงานนี้ ยุทธภพสายโหดงั้นเหรอ? เจอของหวานสายไทยเข้าไปหน่อย เป็ต้องยอมสยบทุกราย!’