ก่อนเคานต์ดาวน์
ก๊อก ก๊อก ก๊อก ~
เสียงเคาะบานประตูไม้ดังขึ้นเป็จังหวะเบาๆก่อนที่ประตูห้องพักจะถูกเปิดออกปารีณาก้าวเดินเข้าไปในห้องพร้อมถุงผ้าที่ใส่เสื้อผ้าคู่ใจ พื้นที่ใช้สอยในห้องพักไม่ได้กว้างขวางนักมีโซฟาหนังเทียมสีเขียวเข้มตั้งอยู่บริเวณปลายเตียงนอนหนานุ่ม บนโต๊ะกระจกตัวเตี้ยหน้าโซฟาถูกจัดเตรียมไว้ด้วยเครื่องดื่มและขนมขบเคี้ยวที่เพิ่งซื้อมาอย่างเป็ระเบียบเรียบร้อย
“เชิญอาบก่อนได้เลยครับ”ปารีณาพยักหน้าขอบคุณเบาๆ ก่อนจะพาตัวเองลี้ภัยเข้าไปในห้องน้ำ
ใช้เวลาประมาณยี่สิบนาทีร่างบางในชุดนอนผ้าซาตินแขนยาวและกางเกงขายาวก็ก้าวออกมา กลิ่นหอมละมุนจางๆของครีมอาบน้ำลอยฟุ้งติดกายมาด้วย ภายในห้องนี้อุณหภูมิกำลังอบอุ่นพอเหมาะไม่หนาวเย็นเหมือนในเต็นท์ด้านนอกเธอจึงไม่จำเป็ต้องสวมเสื้อกันหนาวทับอีกชั้นให้รุ่มร่าม
ทันทีที่เห็นเธอเดินออกมาร่างสูงก็หยัดกายลุกขึ้นจากโซฟาคว้าผ้าเช็ดตัวและกางเกงวอร์มเดินสวนเข้าห้องน้ำไปทันที
เวลาผ่านไปสิบกว่านาที… ร่างสูงกำยำก้าวเดินออกจากห้องน้ำสวมใส่เพียงกางเกงวอร์มขายาวเพียงตัวเดียวโดยมีท่อนบนที่เปลือยเปล่าเผยให้เห็นผิวขาวสะอาดตา
ดูหล่อเข้าไปใหญ่...
มัดกล้ามเนื้อที่แน่นหนั่นซิกซ์แพ็กเป็ลอนสวยเรียงตัวกันอย่างมีระเบียบจนดูออกว่าเขาดูแลตัวเองมาอย่างดี
มือหนากำลังใช้ผ้าเช็ดผมที่เปียกหมาดท่วงท่าที่ดูเป็ธรรมชาตินั้นส่งผลให้กล้ามเนื้อแขนและแผงอกกว้างขยับไหวไปตามจังหวะยิ่งชวนให้สายตาของคนมองยากจะละไปทางอื่นได้
เอื๊อก... แต่สิ่งที่ทำให้ปารีณาถึงกับใจสั่นระรัวจนต้องลอบกลืนน้ำลายลงคอดังอึกคือสายตาเ้ากรรมที่ดันเผลอเลื่อนต่ำลงไป สำรวจแนวไรขนอ่อนใต้สะดือที่ทอดตัวยาวหายลับเข้าไปใต้ขอบกางเกงวอร์ม...
จินตนาการวาบหวามบางอย่างที่ถูกซ่อนลึกอยู่ในจิตใต้สำนึก เริ่มทำงานอย่างหนักหน่วงจนเธอต้องรีบเบือนหน้าหนีไปทางอื่น กลัวเหลือเกินว่าเขาจะจับสังเกตได้ว่าตอนนี้...ในหัวของเธอกำลัง… คิดดี ไม่ได้เลยจริงๆ!
“เห็นพนักงานบอกว่าที่พักจะมีการจุดพลุเคานต์ดาวน์ด้วยนะครับเดี๋ยวตอนใกล้ๆ เที่ยงคืนเราค่อยเดินออกไปดูกัน”
เสียงทุ้มที่ดังขึ้นดึงสติเธอให้กลับคืนมาจากจินตนาการฟุ้งซ่านที่ทำเอาเกือบน้ำลายหกมือหนาตวัดแขวนผ้าเช็ดตัวไว้ที่ราวไม้ ก่อนจะคว้าเสื้อยืดสีดำมาสวมทับแผงอกกว้างบดบังซิกซ์แพ็กทรงเสน่ห์ที่ทำเอาเธอใจสั่นรัวไปเมื่อครู่จนมิดชิด
“ดะ… ดีค่ะ” เธอตอบรับเสียงตะกุกตะกักพยายามปรับสีหน้าให้ดูเป็ปกติที่สุด
“ที่นี่ไม่มีแก้วไวน์ทรงทิวลิปนะครับ”ฌอนว่าพลางรินของเหลวสีแดงเข้มลงในแก้วน้ำทรงสูงธรรมดาที่ทางที่พักเตรียมไว้ให้ก่อนจะยื่นมันมาตรงหน้าเธอ “ดื่มจากแก้วนี้... รสชาติก็คงไม่ต่างกันเท่าไหร่”
“ขอบคุณค่ะ”
ปารีณารีบรับแก้วมาถือไว้ด้วยความอยากรู้อยากลองในรสชาติและเสน่ห์ที่เขาโฆษณาไว้บนรถเธอจึงตัดสินใจยกแก้วขึ้นกระดกพรวดเดียวจนหมดตามความเคยชิน
ทว่า...ทันทีที่รสััเข้มข้นแตะปลายลิ้น ใบหน้าสวยก็เหยเกหลับตาปี๋เธอพยายามกลั้นใจฝืนกลืนความฝาดเฝื่อนนั้นลงลำคอไปอย่างยากลำบาก
“อึ๊ย!... รสชาติเหมือนองุ่นเน่าเลยค่ะ”
“ฮ่าๆๆ...” คำวิจารณ์ซื่อตรงของเธอ ทำเอาชายหนุ่มถึงกับะเิหัวเราะเสียงลั่นเขาเอ่ยกลั้วเสียงหัวเราะพลางมองหญิงสาวที่ยังทำหน้าเหมือนเพิ่งโดนบังคับกรอกยาขม “ไม่ใช่กระดกเหมือนกินยาดองแบบนั้น”
มือหนาถือแก้วแกว่งวนช้าๆอย่างใจเย็น เพื่อให้กลิ่นของมันได้ทำปฏิกิริยากับอากาศก่อนจะยกขึ้นจิบเพียงครึ่งเดียวจากที่เทไว้
เขาไม่ได้เอ่ยคำอธิบายทฤษฎีใดให้ยุ่งยากร่างกำยำเพียงแค่หย่อนกายลงนั่งบนโซฟาตัวเดียวกันขยับเข้าไปใกล้พลางรินไวน์เติมลงในแก้วให้เธออีกครั้ง
คราวนี้ปารีณาเรียนรู้จากการสังเกต...เธอเลียนแบบท่าทางแกว่งแก้วตามเขาเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ จรดริมฝีปากจิบเข้าไปพอดีคำแล้วอมกลิ้งไว้ในโพรงปากชั่วครู่
รสชาติที่แผ่ซ่านไปทั่วลิ้นเริ่มเปลี่ยนไปความหวานละมุนที่ซ่อนตัวอยู่ภายใต้ความเปรี้ยวฝาดซึ่งเธอไม่ได้รับรู้ในััแรกกลับค่อยๆ ปรากฏชัดขึ้น
และเมื่อปล่อยให้มันไหลรื่นลงลำคอไป...ดวงหน้าสวยก็พรายไปด้วยรอยยิ้มพึงพอใจอย่างปิดไม่มิด
“ดีกว่าเดิมจริงๆด้วยค่ะ” เธอหันไปบอกเขาแววตาเป็ประกาย
“ชักจะติดใจมากกว่าเบียร์แล้วใช่ไหมครับ”
“...” เธอไม่ได้ตอบเป็คำพูดแต่กลับยกขึ้นจิบซ้ำตามแบบเดิมรอยยิ้มที่ยังค้างอยู่บนใบหน้าคือคำตอบชั้นดีว่าเธอถูกใจมันมากเพียงใด
“สงสัยเบียร์วันนี้คงไม่หมดแน่ๆ”ฌอนยิ้มกว้าง เมื่อเห็นหญิงสาวเป็ฝ่ายคว้าขวดไวน์มารินใส่แก้วตัวเองต่อหน้าตาเฉย
เวลาผ่านไปกว่าสามชั่วโมง… คนที่เคยออกตัวว่าไม่เคยแตะไวน์มาก่อนตอนนี้กลับกลายร่างเป็นักดื่มตัวยง ที่เหมาไวน์ขวดที่สองไปคนเดียวจนเกือบหมดขวด
และเมื่อแอลกอฮอล์เริ่มแทรกซึมเข้าสู่กระแสเืปารีณาก็เริ่มเปิดปากพรั่งพรูวีรกรรมความเลวทรามของอดีตแฟนเก่าออกมาไม่หยุดหย่อน
ชายหนุ่มพาดข้อศอกข้างหนึ่งลงบนพนักพิงโซฟาเอียงศีรษะเท้าคางทอดมองหญิงสาวที่กำลังระบายความอัดอั้นด้วยน้ำเสียงอ้อแอ้
เขาไม่ได้รู้สึกรำคาญแต่อย่างใดกลับมองว่าท่าทางหัวฟัดหัวเหวี่ยงนั้นดูตลกและน่าเอ็นดูเสียด้วยซ้ำ
“คิดดูสิคะ...คบมาตั้งสามปีเพิ่งรู้เอาป่านนี้ว่ามันซุกเมียท้องโตไว้”
“...”
“คงเห็นฉันโง่มากเลยใช่ไหม...ถึงหลอกกันได้ลงคอ”
“...”
“มีแฟนเฮงซวยแบบนี้...ชีวิตนี้ฉันขอไม่มีแฟนดีกว่าจะอยู่เป็โสดประชดชีวิตให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย”
“หึ” คำประกาศกร้าวแบบคนเมาไวน์ทำเอาฌอนอดยิ้มมุมปากไม่ได้
ปารีณาหยุดพักหายใจครู่หนึ่งก่อนจะหันขวับมามองคนข้างๆ ด้วยสายตาเยิ้มปรี่
“ว่าแต่…คุณฌอนมีแฟนหรือยังคะ?”
“ยังครับ”
“จริงเหรอคะ?หลอกกันหรือเปล่า หล่อขนาดนี้ทำไมไม่มีแฟนล่ะคะ ทั้งสูง ทั้งขาว รูปร่างก็ดี๊ดีซิกซ์แพ็กก็แน่น... ผู้หญิงคนไหนได้คุณไปเป็แฟน คงโชคดีตายเลย”
“ขนาดนั้นเลยเหรอครับ?”เขาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาพราวระยับ“คุณดาวปากหวานเหมือนกันนะครับเนี่ย”
“ยังไม่ทันได้ชิม...รู้ได้ยังไงคะว่าหวาน...”
สิ้นคำพูดที่เผลอต่อปากต่อคำไปเพราะความเมาชายหนุ่มตรงหน้าก็ถึงกับชะงักกึกทันที
แววตาคมเริ่มวูบไหวเปล่งประกายด้วยความรู้สึกบางอย่างที่เข้มข้นและอันตรายขึ้น…
จนคนพูดเริ่มสร่างเมาอยากจะยกมือขึ้นตบปากตัวเองสักฉาด ที่ดันไปเอ่ยประโยคสองแง่สองง่ามราวกับเชิญชวนให้เขามาก้มลงชิมรสััจากริมฝีปากเธอเสียอย่างนั้น!
เธอคงเริ่มเมาเข้าแล้วล่ะ… ถึงได้พูดบ้าอะไรออกไปเนี่ย!
“วะ…ไวน์หมดขวดแล้วค่ะ... เสียดายจัง”ปารีณาโพล่งขึ้นมาเพื่อทำลายความเงียบที่ชวนให้ใจสั่นระรัว
เธอพยายามเปลี่ยนเื่ในทันทีหวังจะกู้สติสัมปชัญญะที่กระเจิดกระเจิงให้กลับเข้าร่าง
“เพิ่งจะสี่ทุ่มเอง…คุณเล่นดื่มไม่หยุด จนผมชักจะคิดว่าคุณไม่อยากอยู่รอดูพลุแล้วสิครับ”
เพียงแค่สบประสานกับั์ตาคมกริบที่ทอประกายวูบวาบในวินาทีต่อมาความรู้สึกบางอย่างก็แล่นพล่านไปทั่วร่าง
ตอนนี้ไม่ใช่แค่พวงแก้มที่แดงซ่านแต่ผิวเนื้อทั่วทั้งตัวของเธอกลับร้อนผ่าวจนเป็สีระเรื่อราวกับกุ้งโดนต้มเืในกายสาวสูบฉีดแรงอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน
หญิงสาวพยายามกลบเกลื่อนอาการประหม่าขั้นสุดด้วยการคว้าขวดไวน์ขวดเดิมมาทำท่าจะรินซ้ำ ทั้งที่หลงลืมไปเสียสนิทว่ามันว่างเปล่า
ไม่กี่อึดใจต่อมาฝ่ามือหนาของคนตัวโตข้างกายก็เอื้อมมาดึงขวดไวน์ออกจากมือเธออย่างนุ่มนวลก่อนจะวางมันลงทิ้งไว้ที่พื้นข้างโต๊ะฝั่งที่เขานั่ง
“ดูท่า… คุณจะชอบดื่มไวน์มาก”ฌอนยกแก้วไวน์ของตัวเองที่เหลืออยู่กระดกจนหมดแก้วในรวดเดียว ใบหน้าหล่อเหลาค่อยๆขยับคืบคลานเข้ามาใกล้ จนปารีณาต้องเอนหลังหนี จนติดกับพนักโซฟาอย่างหมดทางสู้ “พอดีว่า…ผมก็มีวิธีดื่มอีกแบบ...”
“วะ… วิธี?...”
ไร้ซึ่งคำอธิบายขยายความใดๆลมหายใจของหญิงสาวเริ่มปั่นป่วนติดขัดไม่เป็จังหวะ
แววตาคมของเขาฉายประกายความปรารถนาชัดเจนเสียจนเธอรู้ดีว่าควรจะผลักเขาออกทว่าสมองกลับไม่ยอมสั่งการ ร่างกายแข็งทื่อราวกับเป็อัมพาตชั่วคราว
อาจจะเป็เพราะท่าทีของเขาที่เย้ายวนเกินต้านทาน ประกอบกับระยะที่ใกล้กันจนได้กลิ่นหอมลุ่มลึกจากกายชายหนุ่มกลิ่นนั้นเหมือนมนต์สะกดบางอย่างที่ตรึงเธอไว้ให้อยู่กับที่ ตกอยู่ในอำนาจของบุรุษตรงหน้าอย่างสมบูรณ์แบบ
ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นในวินาทีถัดมาเมื่อััได้ถึงริมฝีปากหยักอุ่นร้อนที่ทาบทับประกบลงมาแทนคำตอบ!
การขบเม้มริมฝีปากล่างแ่เบาอย่างมีชั้นเชิงนั้นปลุกเร้าอารมณ์หวามไหวให้เตลิดเปิดเปิงไปไกลสุดกู่ ปารีณาไม่รู้สึกอยากทัดทานอะไรแม้แต่น้อย
ริมฝีปากบางกลับเผยอรับััรุกรานอย่างลืมตัวเปลือกตาคู่สวยค่อยๆ ปรือปิดลง พร้อมกับเริ่มััได้ถึงรสชาติของไวน์ชั้นดี… ที่ผสมผสานกับปลายลิ้นอุ่นชื้นสอดแทรกเข้ามามันกลับกลายเป็ความหวานล้ำนุ่มละมุน ที่ทำให้สติสัมปชัญญะของเธอพร่าเลือนเหลือเพียงความรัญจวนใจ
หรือนี่คือการดื่มอีกวิธีที่เขาว่า...
อาจเป็เพราะความมึนเมาจากฤทธิ์ไวน์ที่ดื่มไปก่อนหน้าหรืออาจเป็เพราะเสน่ห์อันเหลือร้ายของชายตรงหน้า ทำให้นาทีนี้ความหวานจากการป้อนดื่มในวิธีที่เขามอบให้กำลังดึงดูดให้เธอดำดิ่งสู่ห้วงความปรารถนาอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน
“ดื่มแบบนี้… ชอบไหม?”ใบหน้าหล่อเหลาผละออกเพียงเล็กน้อยทิ้งระยะให้ลมหายใจอุ่นร้อนยังคงรินรดอยู่ที่ริมฝีปากนุ่ม รอยยิ้มจางๆของเขาดูอันตรายแต่เปี่ยมล้นไปด้วยเสน่ห์ “ปากดาวหวานอย่างที่คิดไว้จริงๆ”
คนบ้า!
ใครจะไปคิดล่ะว่าเขาจะเอาจริงถือโอกาสชิมริมฝีปากเธอหน้าตาเฉย!
“...” ปารีณาไร้คำโต้ตอบใดๆแม้ริมฝีปากของเขาจะไม่ได้ประกบชิดอยู่ในตอนนี้แต่สมองเธอกลับไม่ยอมสั่งการให้ท้วงติง หรือแม้แต่จะขยับตัวถอยห่างออกมาเลยสักนิด
ฌอนประกบจูบลงมาอีกครั้งทว่าคราวนี้มันกลับหนักหน่วงและลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม
เขาป้อนลิ้นอุ่นรสหวานล้ำเข้าสู่โพรงปากอ่อนนุ่มควานเสาะหาความหวานอย่างช่ำชองและเอาแต่ใจจนปารีณาเผลอตอบสนองจูบดูดดื่มนั้นอย่างกระตือรือร้น
เธอไม่ใช่สาวไร้เดียงสาจนจูบไม่เป็…ประสบการณ์จากคนเก่าที่เคยพร่ำสอนมาช่วยให้เธอรับมือกับจังหวะเร่าร้อนนี้ได้อย่างไม่ขัดเขิน
แต่ต้องยอมรับเลยว่าจูบของผู้ชายคนนี้มันเหนือชั้นกว่าที่เคยเจอมาหลายขุม!
เมื่อได้รับการตอบสนองอย่างเร่าร้อนคนตัวโตยิ่งโน้มกายเข้าหาจนความร้อนจากร่างกายทั้งคู่แทบจะหลอมรวมเป็เนื้อเดียว
วินาทีนี้… จิตใต้สำนึกของเธอร้องเตือนทันทีว่าหากไม่หยุดตอนนี้ เธอจะไม่มีโอกาสได้หยุดมันอีกเลย
“คุณฌอน...”มือบางดันแผงอกแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อของเขาไว้เบาๆแววตากลมใสที่ฉ่ำเยิ้มเพราะฤทธิ์ไวน์หรือฤทธิ์จูบไม่แน่ใจทอดมองใบหน้าหล่อเหลาในระยะประชิด “คือว่าฉัน...”
แต่ดูเหมือนเธอไม่รู้เลยว่ายิ่งเธอพยายามจะห้าม ประกายตาใสซื่อที่ดูยั่วยวนโดยไม่ตั้งใจของหญิงสาว กลับกลายเป็เชื้อไฟชั้นดีที่โหมกระหน่ำเืในกายของชายหนุ่มให้เดือดพล่านยิ่งกว่าเดิม
ดวงตาคมปลาบที่จ้องมองเธอมีกระแสความปรารถนาแผดเผาร้อนแรงจนปารีณารู้สึกรุ่มร้อนไปทั่วทั้งสรรพางค์กาย
“จูบดาว… หวานมากจริงๆ”น้ำเสียงแหบพร่ากระซิบชิดริมฝีปาก
ประกายในดวงตาของเขาบอกถึงความ้าอย่างโจ่งแจ้ง และนั่นก็ส่งผลให้สมองของปารีณาหยุดประมวลผลไปเสียดื้อๆความนึกคิดผิดชอบชั่วดีทุกอย่างขาวโพลน เหลือเพียงความซาบซ่านที่แล่นพล่านไปทุกอณู...
นาทีนี้เธอรู้เลยว่า…ความ้าบางอย่างของเธอก็คงไม่ต่างกับเขาเลยสักนิด
ริมฝีปากอุ่นร้อนทาบทับลงมาอีกครั้งคราวนี้ปารีณาปล่อยใจให้ล่องลอยไปกับจังหวะดูดดึงที่ทวีความวาบหวามขึ้นทุกขณะ
ฝ่ามือหนาเลื่อนลงไปบีบเฟ้นเอวคอดกิ่วอย่างแ่เบาแต่หนักแน่นัันั้นทำเอาเธออ่อนระทวย หลอมละลายจนไร้ซึ่งเรี่ยวแรงต้านทานใดๆ
จูบดูดดื่มเริ่มเคลื่อนคล้อยต่ำลงสู่ลำคอขาวผ่องที่หอมกรุ่นขณะที่มืออีกข้างของเขา เริ่มทำหน้าที่ปลดกระดุมชุดนอนออกทีละเม็ด...ทีละเม็ดอย่างใจเย็นและเชี่ยวชาญ
รู้ตัวอีกที...ริมฝีปากหยักก็ไล้จูบต่ำลงไปถึงเนินอกขาวนวลเสื้อชุดนอนลื่นปรื๊ดถูกถอดร่นพ้นจากลาดไหล่บาง
ฝ่ามือร้อนสอดผ่านแผ่นหลังนวลเนียนไปปลดเปลื้องตะขอบราเซียให้หลุดออกอย่างชำนาญ ก่อนจะรูดสายบราเซียลงจากลาดไหล่เนียนโยนทิ้งลงพื้นไปอย่างไม่ไยดี
ฌอนชะงักริมฝีปากั์ตาคมปลาบจับจ้องความงดงามเบื้องหน้าสัดส่วนอวบอิ่มเกินตัวที่อวดโฉมท้าทายสายตา ปารีณาหน้าแดงซ่านจนแทบจะะเิ อายจนอยากจะยกมือขึ้นมาปกปิด
ทว่ายังไม่ทันได้ประหม่าไปมากกว่านั้นคนตัวโตก็โน้มหน้าลงมาปิดริมฝีปากเธอ ด้วยจุมพิตที่เร่าร้อนจนแทบหลอมละลายเรียวลิ้นอุ่นสอดประสานพัลวัน
ขณะที่ฝ่ามือใหญ่ข้างหนึ่งเริ่มกอบกุมนวดเคล้นทรวงอกอวบอิ่มอย่างเอาแต่ใจ ปลายนิ้วโป้งสากบดคลึงยอดถันสีหวานกระตุ้นความกระสันซ่านให้แล่นปราดไปทั่วร่างกาย
แขนบางสองข้างโอบกอดรอบลำคอแกร่งไว้แน่นอย่างลืมตัวเพียงอึดใจต่อมาคนตัวโตก็ช้อนร่างเธอจนลอยละลิ่วจากโซฟา สองขาเรียวตวัดเกี่ยวรัดเอวสอบไว้ตามสัญชาตญาณ
ริมฝีปากยังคงแนบชิดติดพันก่อนที่เขาจะก้าวพาเธอไปทิ้งตัวลงบนเตียงหนานุ่มแล้วตามขึ้นมาทาบทับเรือนร่างบางเอาไว้ในทันที
กลิ่นหอมหวานจากกายสาวมันเย้ายวนเสียจนเขาอยากใช้ลิ้นไล้เลียชิมความหวานให้ทั่วเรือนร่าง
ริมฝีปากอุ่นร้อนลากไล้จูบซับลงจากลำคอระหงเคลื่อนต่ำลงมายอดถันสีหวาน ความอ่อนนุ่มหยุ่นสู้มือ ถูกเขาดูดดึงและตวัดเลียสลับกันอย่างช่ำชองปลุกปั่นอารมณ์หวามไหวจนเธอแทบขาดใจ
“อื้อ...”ปารีณาหลุดเสียงครางกระเส่าร่างกายบิดเร่าแอ่นหยัดป้อนความอวบอิ่มเข้าหาปากร้อนอย่างลืมอาย เพียงไม่นานก็รู้สึกถึงมือหนาที่ซุกไซ้เข้าไปในขอบกางเกงนอนผ้าซาติน…
ปลายนิ้วร้อนผ่าวบดคลึงหยอกเย้ากึ่งกลางกายสาวผ่านเนื้อผ้าบางเบาของชั้นในสร้างความกระสันรัญจวนจนสั่นสะท้านไปทั้งร่างอย่างที่ไม่เคยพบพานมาก่อน
แต่เมื่อปลายนิ้วร้ายเริ่มซุกซนแหวกขอบกางเกงชั้นในออกจนนิ้วมืออุ่นแตะััเข้ากับกลีบดอกที่แสนเปราะบางโดยตรง
สัญชาตญาณความตื่นกลัวที่หลงเหลืออยู่ก็สั่งให้มือบางรีบตะครุบข้อมือแกร่งของเขาเอาไว้แน่น!
“ดะ...เดี๋ยวค่ะ”เสียงของเธอสั่นพร่าอย่างควบคุมไม่ได้
“เหมือนเครื่องดาวจะร้อนแล้วนะครับ”ฌอนกระซิบเสียงพร่าพลางสบตาเธอในระยะประชิด สายตาคมปลาบคู่นั้นดูเหมือนจะมองทะลุเข้าไปถึงความรู้สึกปั่นป่วนข้างใน
ความชุ่มฉ่ำที่เอ่อซึมตรงกึ่งกลางกายสาวคือหลักฐานมัดตัวชั้นดีที่ทำให้เธอไม่อาจปฏิเสธความ้าของตัวเองได้
ทว่าสถานการณ์ที่ดำเนินไปอย่างรวดเร็วและไม่คุ้นชินกลับทำให้ดวงตาคู่สวยสั่นระริกด้วยความลังเลและไม่แน่ใจ มันผสมปนเปไปกับความเสียวซ่านรัญจวนที่ตีตื้นขึ้นมาจนเธอแทบสำลักความรู้สึก
“คือ...”เธอเริ่มลังเล ไม่คิดว่าสถานะเพื่อนเที่ยวจะเลยเถิดมาได้ไกลขนาดนี้ “ฉัน...”
“เครื่องผมก็ร้อนมากแล้วเหมือนกัน”เสียงแหบพร่ากระซิบชิดใบหู ก่อนที่จะขบงับติ่งหูเบาๆ อย่างหยอกเย้าจนปารีณาต้องหดคอหนีด้วยความเสียวสะท้านวาบไปตามแนวสันหลัง “ผมจะทำให้ดาวฟิน…”
-------
มี E-Book ใน Meb
#เผลอรัก...โดยตั้งใจ
-------
253
![เสน่หาทาสซาตาน [มี E-book]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1674184519_10852493.webp)
