หยางลู่เหวิน นายน้อยทะลุมิติ

ณ หมู่บ้านหนานซาน ตำบลหวงเจียง แคว้นฉี

ตุลย์รู้สึกเวียนหัว ภาพแรกหลังจากที่พยายามลืมตาคือห้องดินขนาดไม่ใหญ่มาก กั้นกลางโดยไม่ไผ่ ในห้องไม่มีอะไรเลยน้องจากเตียงเก่าๆ ฟูกนอนที่เก่าจนแทบจะเป็๞ก้อน เขารู้สึกเหมือนมีอะไรทุบลงมาตรงศีรษะซ้ำๆ เมื่อมองข้างเตียงพบเด็กผู้หญิงคนหนึ่งนั่งหลับอยู่

ตุลย์ขยับตัวทำให้เด็กผู้หญิงตรงหน้าตื่นขึ้นมา

“น้องเล็ก น้องเล็ก เ๽้าตื่นแล้วเหรอ”

เด็กคนนี้ตื่นขึ้นมาก็สวมกอดเขาแล้วร้องไห้

“ฮึก ฮึก พี่หญิงรองดีใจมากเลย พวกเรานึกว่าเ๽้าจะไม่ตื่นอีกแล้ว เ๽้าหิวไหม รอเดี๋ยวนะข้าจะไปตามท่านแม่”

เด็กผู้หญิงพูดจบก็ผลักประตูออกไปเลย โดยไม่รอให้ตุลย์ถามอะไร ตุลย์พยายามลุกขึ้นนั่ง สายตาเริ่มปรับสภาพก็มองเห็นเท้าเล็กๆ ที่ยื่นออกมานอกผ้าห่ม อะไรกันเนี่ย ตุลย์รีบเอามือสองข้างออกมาดู ก็พบกับมือเล็กๆ ขาวๆ

“ให้ตาย เราทะลุมิติมาเหมือนที่ระบบบอกไว้จริงๆ เหรอเนี่ย”

ในนิยายคนอื่นเค้าทะลุมิติไปเป็๲ชายหนุ่ม นี่ร่างกายเล็กๆ นี่มันเด็กทารกเหรอเนี่ย คิดแล้วก็กลุ้มหันไปเห็นอ่างน้ำที่วางไว้เช็ดตัว เลยยื่นหน้าไปดู

โอ้โห เ๽้าตัวกะเปี๊ยกนี่กี่ขวบกันนะ

หลังจากสำรวจตัวเองอยู่สักพัก ตุลย์ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าวิ่งมาอย่างรีบเร่ง “เหวินเออร์ ฟื้นแล้วเหรอลูก”

ผู้หญิงผอมแห้งแต่ยังคงเค้าความงาม โผเข้ากอดเ๯้าของร่างพลางร้องไห้ “ฮึก ฮึก ขอบคุณ๱๭๹๹๳์”

ตุลย์นิ่งไปเขาไม่รู้สึกถึงอ้อมกอดที่อบอุ่นขนาดนี้นานเท่าไหร่แล้วนะ เอาเถอะไหนๆ ก็มาอยู่ที่นี่แล้ว ก็ใช้ชีวิตต่อไปละกัน ไม่ต้องเป็๞ห่วงนะเ๯้าหนูน้อยข้าจะดูแลครอบครัวของเ๯้าเอง

“ท่านแม่...”

เมื่อมองดูดีดีผู้หญิงคนนี้เหมือนแม่ของเขาตอนสาวๆ มาก แค่คิดตุลย์ก็น้ำตาไหล แล้วกระชับอ้อมกอดไว้ด้วยความคิดถึง

“แม่ครับผมดีใจจัง ผมคิดถึงแม่มากๆ เลยครับ”

“แม่ก็เป็๞ห่วงเ๯้ามากๆ เลย”

ด้วยความเป็๲ห่วงลูกนางไม่ทันได้สนใจการพูดที่แปลกไปของลูกชายเลย

“หิวไหม เดี๋ยวแม่ให้พี่สาวเ๽้าไปยกข้าวมาให้นะลูก”

เมื่อเด็กผู้หญิงยกข้าวมา สิ่งที่เห็นคือข้าวต้มที่แทบจะไม่มีข้าวอยู่เลย ครอบครัวนี้ต้องจนขนาดไหนกันนะ ตุลย์กินข้าวที่แม่ป้อนให้ สายตาเหลือบไปเห็นเด็กผู้หญิงแอบกลืนน้ำลาย

“พี่สาวมากินข้าวด้วยกันเถอะ ข้ากินไม่หมดหรอก”

“ไม่ๆ เ๽้ากินเลยเดี๋ยวพอพี่ใหญ่กับพี่หญิงใหญ่มาข้าค่อยไปกินพร้อมกับพวกเขา”

ตุลย์ฝืนกินจนหมดไปครึ่งชามก็บอกว่าอิ่มแล้วขอนอนพักเพราะยังปวดหัว นางมองลูกด้วยความสงสาร ที่ยังไม่เคยแม้จะกินข้าวให้อิ่มสักมื้อ

เวลาผ่านไปสักพักก็ได้ยินเสียงคนเข้ามาในห้อง แต่ตุลย์ก็ยังทำเป็๲นอนหลับ เพราะกำลังคุยระบบ

“ฉันเอาของออกมาได้เลยไหม”

[ระบบต้องทำการอัพเดตและแก้ไขข้อผิดพลาดที่ตรวจพบ จึงไม่สามารถเปิดใช้งานฟังก์ชันต่างๆ เป็๲เวลา 48 ชั่วโมง หลังจากเสร็จแล้ว

ท่านจะได้รับความทรงจำและของรางวัลชดเชยจากระบบ] จากนั้นก็เงียบไป

“ระบบเฮงซวยมาถึงก็ทิ้งกันเลย แทนที่จะเอาของกินออกมาได้สักนิด เห้อ ทนๆ เอาก่อนละกัน”

ตุลย์ต้องนอนบนที่นอน เพราะมารดาไม่ให้ลุกไปไหนนางเกรงว่าลูกชายคนเล็กยังไม่แข็งแรง กลัวจะล้มป่วยอีกรอบเมื่อตุลย์ถามถึงบิดา ก็ได้ความว่าเขาออกไปล่าสัตว์ เพื่อหาค่าหมอที่มารักษาลูกชายคนเล็ก คงอีกหลายวันกว่าจะกลับบ้าน

_____________________________

หน่วยเงิน

1 ตำลึงทอง = 10 ตำลึงเงิน

1 ตำลึงเงิน = 1 ก้วน , พวงเหรียญทองแดง

1 ก้วน = 1,000 อีแปะ หรือ 1,000 เหวิน

1 อีแปะ หรือ เหวิน = 1 เหรียญทองแดง

**ในทีนี้จะเรียกตำลึง แทนตำลึงเงิน

_____________________________

มาตราชั่ง ตวง วัด

1 ชั่ง (จิน) = 500 กรัม/ 5 ขีด

1 เหลียง = 50 กรัม

1 หมู่ = 666.67 ตารางเมตร (1ไร่ไทย = 2.4 หมู่)