ตอนที่ 19 อาร์มันโด้และเบลล่า
“เข้ามาด้านในก่อน” แอนเดรียกล่าว และคิดจะเข้าไปช่วยพยุงตัวพ่อบ้านชราแต่พ่อบ้านเฟรดกวักมือเรียกให้เจียน่ามาทำแทน
เจียน่ารีบลุกขึ้นมาช่วยพ่อบ้านเฟรดเข้ามานั่งที่โซฟาโดยมีแอนเดรียปิดประตูและตามหลังเข้ามา
พ่อบ้านเฟรดนั่งลงบนโซฟาด้วยใบหน้าซีดเล็กน้อย
าแของพ่อบ้านเฟรดนั้นได้รับการปฐมพยาบาลเบื้องต้นโดยเขาแล้ว จากประสบการณ์เป็นักล่ามานานการปฐมพยาบาลตัวเองได้จึงไม่ใช่เื่แปลกอะไร
“พ่อบ้านเฟรดเกิดอะไรขึ้นกัน” แอนเดรียถามด้วยความสงสัย
“ตอนที่ออกไปล่าในวันนี้ เกิดเจอกับฝูงโครงกระดูกและฝูงซอมบี้เข้ายังดีที่หลายคนหนีรอดมาได้ ข้าน้อยก็เป็หนึ่งในนั้น” พ่อบ้านเฟรดกล่าวอธิบายกับแอนเดรียและยังกล่าวต่อว่า “่นี้มีอันเดดปรากฏตัวออกมามากการล่าจึงเสี่ยงมากขึ้นแต่ถึงอย่างนั้นภารกิจก็มีมากขึ้นตามไปด้วย ดังนั้นหลังจากหายข้าจะลองออกไปอีกครั้ง”
“ถ้ามีฝูงอันเดดมากขึ้น พ่อบ้านเฟรดก็ควรจะหยุดพักอยู่ในเมืองไปก่อน”แอนเดรียเสนอ
“มันไม่ง่ายอย่างนั้น แม้่นี้จะเกิดฝูงอันเดดแต่ก็ยังไม่ใช่่ที่อันตรายสุด แต่เป็หลังจากนี้มากกว่าอันเดดส่วนใหญ่นั้นมาจากอาณาจักรเวียเรเดีย”
แอนเดรียได้ยินก็มีสีหน้าจริงจังขึ้นมาทันที เธอเข้าใจว่าพ่อบ้านเฟรดหมายความว่ายังไง
านำมาซึ่งคนตายและความเศร้าโศกสิ่งนี้นำมาซึ่งอันเดดและพวกอันเดดก็ตามล่าคนเป็มาที่นี่ ที่เมืองเอลดิลซึ่งถ้ายังเป็แบบนี้ต่อไปเมืองเอลดิลต้องเจอกับฝูงอันเดดจำนวนมากแน่นอน
“นายหญิงอย่าได้เคร่งเครียดเกินไป ที่นี่ยังมีไวเคานต์คาริสซึ่งมีผู้ครองระดับ 2 รับใช้ ดังนั้นเื่นี้พวกเขาน่าจะจัดการกันได้”
“อืม พ่อบ้านเฟรดควรกลับไปพักผ่อนก่อน รอาแหายค่อยว่ากันอีกทีจริงสิดื่มน้ำนี่ก่อน” กล่าวจบแอนเดรียก็ตักน้ำส่งให้กับพ่อบ้านเฟรดซึ่งเป็น้ำถังเดียวกันกับที่ลูอิสเทโพชั่นพลังงานลงไป
พ่อบ้านเฟรดรับมาและดื่มอย่างไม่คิดมากแต่ทันทีที่ดื่มไปนั้นก็รับรู้ได้ทันทีว่าตัวเองนั้นมีพละกำลังฟื้นตัวขึ้นมาอย่างรวดเร็วจนสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจน
“นี่มัน...” พ่อบ้านเฟรดมีสีหน้าจริงจัง ก่อนจะกล่าวว่า“นายหญิงข้าน้อยไม่ได้อยากจะยุ่งวุ่นวายเกินไป แต่ข้าอยากจะกล่าวเตือนท่านให้ระวังอย่าให้ใครรู้เื่นายน้อยมากเกินไป”
“อืม ข้าเข้าใจ ถ้าอย่างนั้นพ่อบ้านเฟรดไปพักผ่อนก่อนเถอะเจียน่าเ้าไปส่งพ่อบ้านเฟรดหน่อย” แอนเดรียพยักหน้าเข้าใจก่อนจะหันไปบอกกล่าวกับเจียน่าที่อุ้มลูอิสอยู่
“ค่ะนายหญิง” เจียน่าส่งลูอิสคืนให้กับแอนเดรียและช่วยพยุงพ่อบ้านเฟรดกลับห้อง
หลังจากมาถึงที่ห้องพ่อบ้านเฟรดก็กล่าวถามเจียน่าขึ้นมาว่า“นายน้อยเป็อย่างไรบ้าง”
“่นี้ท่านลูอิสมักจะยุ่งเสมอ แต่ก็อารมณ์ดีเช่นกัน จริงสิคะท่านพ่อบ้านเฟรดฉันมีของจะให้...” เจียน่าตอบคำถามด้วยท่าทางสบาย ๆก่อนจะนึกขึ้นได้จึงหยิบบางสิ่งออกมาส่งให้กับพ่อบ้านเฟรด
พ่อบ้านเฟรดรับมาอย่างแปลกใจ
“นี่คือ”พ่อบ้านเฟรดมองดูขวดแก้วใส่ที่ภายในมีของเหลวสีแดงที่อยู่ในมือของตน
“ท่านลูอิสฝากมาให้ ถ้าอย่างนั้นฉันไปก่อนนะคะ” เจียน่ากล่าวจบก็เดินออกไปทิ้งพ่อบ้านเฟรดที่คิ้วขมวดชนกันไว้ที่หน้าประตู
ผ่านไปสักพักพ่อบ้านเฟรดก็ถอนหายใจและกลับเข้าไปในห้องเงียบ ๆ คนเดียว
...
เช้าวันต่อมาพ่อบ้านเฟรดมาที่ห้องของพวกเขาแต่เช้าเพื่อมาบอกว่าวันนี้เขาจะออกไปด้านนอกอีกครั้งหลังจากนั้นก็เดินเข้าไปขอบคุณลูอิสที่ยังนอนน้ำลายยืดอยู่ ก่อนจะจากไป
แอนเดรียเป็าแที่หายแล้วของพ่อบ้านเฟรดก็ไม่ได้ห้ามอะไรอีกก่อนที่เธอจะออกไปแต่เช้าด้วยเช่นกันเพราะเธอนั้นเจอกับข้อมูลบางอย่างเมื่อวานและ้าจะไปสอบถามสักเล็กน้อย
หลังจากแอนเดรียและพ่อบ้านเฟรดออกไปแล้ว ก็ถึงคราวของลูอิสและเจียน่าพวกเขาสองคนรีบออกไปด้านนอกตรงไปที่สถานพยาบาลชุมชนผู้อพยพทันที
เมื่อมาถึงสถานพยาบาลก็มีคนมาดักรอเขาอยู่ก่อนแล้ว คืออาร์มันโด้เมื่อชายตัวโตเห็นลูอิสและเจียน่าก็รีบวิ่งเข้ามาหาทั้งสองคนในทันที
ซึ่งพอเห็นอาร์มันโด้ยืนแบบนี้แล้ว ก็ทำให้ลูอิสเห็นว่าอาร์มันโด้นั้นสูงกว่าที่คิดมากซึ่งน่าจะสูงเกือบ 2 เมตรเลยทีเดียว
“ท่านลูอิสผมขอขอบคุณท่านที่ช่วยชีวิตเมื่อวานนี้ และยินดีจะเป็ลูกน้องท่านแต่ว่าผมยังมีภรรยาที่ต้องดูแล ดังนั้นท่านพอจะให้วันหยุดผมได้ไหมผมจะได้ออกไปทำภารกิจของนักล่าเพื่อหาเงินด้วย” อาร์มันโด้หยุดอยู่ตรงหน้าพร้อมกับะโเสียงดังก่อนจะใช้คำพูดออกมาตรง ๆ ไม่อ้อมค้อมแม้แต่น้อย
“ไปหาที่เงียบ ๆ คุยกันก่อนก็แล้วกัน” ลูอิสพูดด้วยเสียงเบา ๆที่มีแค่สามคนได้ยิน ก่อนจะมองไปรอบ ๆเพราะตอนนี้ทุกคนต่างก็สนใจการกระทำแหกปากของอาร์มันโด้
“ได้ ๆ ไปที่ผมเป็อย่างไร ผมจะได้แนะนำให้ภรรยารู้จักท่านลูอิสด้วย”อาร์มันโด้กล่าวอย่างกระตือลือล้น
“อืม” ลูอิสเพียงพยักหน้าเท่านั้น
อาร์มันโด้ไม่รอช้ารีบนำทางไปในทันทีซึ่งในส่วนที่อาร์มันโดอยู่นั้นอยู่ไม่ไกลจากตรงนี้มากนัก ใช้เวลาเดินไปราว ๆ 20นาทีก็ถึง
“บ้านของผมนั้นเป็บ้านชั้นเดียว ที่จริงก็พอมีเงินเก็บบ้างและคิดจะย้ายออกอยู่แต่ว่าภรรยาบอกให้เก็บเงินรอเลื่อนเป็พลเมืองค่อยหาที่อยู่ใหม่ก็ได้จริงสิแล้วเธอชื่ออะไร” อาร์มันโด้หันไปถามเด็กสาว
“เจียน่า” เธอตอบไปอย่างเป็กันเอง
“เธอเป็แม่ของท่านลูอิสอย่างนั้นเหรอ” อาร์มันโด้ถามด้วยท่าทีจริงจัง
ลูอิสที่ได้ยินก็ถึงกับอยากจะะโออกจากเจียน่าพุ่งไปตบตัวของอาร์มันโด้สักทีแต่เขาก็ห้ามตัวเองไว้ได้ ส่วนเจียน่านั้นก็อึ้งจนพูดไม่ออก ก่อนจะรีบตอบปฏิเสธ
“เปล่า ฉันก็เป็แค่ผู้ติดตามอีกคนเท่านั้น”
“หมายถึงว่ายังมีผู้ติดตามอีกคนนอกจากเธอ” อาร์มันโด้ถาม
“ใช่ก็ฉันและก็นายยังไง รวมเป็สอง” เจียน่าชี้ไปที่ตัวเองและอาร์มันโด้
“จริงด้วยสิ ลืมไปเลย เราเข้าไปด้านในกันเถอะ”อาร์มันโด้หันมายิ้มก่อนจะเปิดประตูแต่ก้าวแรกที่เขาก้าวเข้าไปในบ้านของตัวเองก็มีหมัดพิฆาตต่อยเข้าไปที่ปลางคางทำเอาอาร์มันโด้ล้มทั้งยืนโดยยังมีรอยยิ้มอยู่บนใบหน้าเพราะเขาก็ตั้งตัวไม่ทันเช่นกัน
“อาร์...มัน...โด้!” เสียงของหญิงสาวดังขึ้นมา
ซึ่งเมื่อลูอิสและเจียน่ามองไปด้านในประตูก็เห็นหญิงสาววัยยี่สิบกลาง ๆคนหนึ่งที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ แขนเสื้อทั้งสองถลกขึ้นขณะที่เธอพยังใส่กระโปรงอยู่
อาร์มันโด้ที่พึ่งโดนหมัดเอาเปอร์คัทไปเมื่อครู่รีบนั่งพับเพียบมองตาปริบๆ ให้กับหญิงสาวในทันที
“กล้ามากนักนะ! ในตอนที่กลับมาบอกว่าาเ็ปางตาย แต่ก็รอดมาได้ฉันร้องไห้ให้นายไปตั้งหลายครั้ง และพอบอกว่าถ้าเจอให้พาผู้มีพระคุณมาด้วยฉันจะได้ขอบคุณ แต่...แต่ไม่นึกเลยว่านายจะพาเด็กสาวที่หอบลูกน้อยกลับมาด้วยแบบนี้”หญิงสาวยืนเท้าเอวก่อนจะพูดออกมาไม่หยุด
“ไม่ใช่นะ! ที่รัก...ที่รักช่วยใจเย็น ๆ ก่อน คือว่าพวกเขา...”อาร์มันโด้พยายามจะอธิบาย
“ใจเย็นอย่างนั้นเหรอ แล้วเด็กสาวคนนี้เป็ใครกัน แถมยังมีลูกน้อยมาด้วย”หญิงสาวชี้ไปที่ลูอิสและเจียน่าที่ตอนนี้ก็ยังตะลึงไม่หายจนทำตัวไม่ถูกกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น
เจียน่าอยากจะพูดออกไป แต่ก็ไม่มีโอกาสได้พูดแทรก
“ผู้มีพระคุณ…” อาร์มันโด้ตอบกลับไปด้วยสีหน้าซื่อ ๆ
“ผู้มีพระคุณ! อย่าบอกนะว่าพอเธอช่วยนายไว้ นายจึงทำเธอท้องและคลอดลูกก่อนจะพาพวกเขาเข้าบ้าน”
“เออ...ฉันาเ็เมื่อวานแล้วจะไปทำใครท้องจนคลอดเด็กออกมาในคืนเดียวกัน”
“นั้นก็...ฉันจะไปรู้ได้ยังไงเล่า” หญิงสาวใจเย็นลงก่อนจะไตร่ตรองคำพูดของตัวเอง แต่ถึงอย่างนั้นใบหน้าก็ยังโกรธอยู่
‘โตแต่ตัวแต่กลับกลัวภรรยานี่เอง’ ทารกน้อยลูอิสถอนหายใจก่อนจะะโลงจากเจียน่าและเดินเข้าไปที่ด้านในบ้านก่อนจะเดินผ่านทั้งสองคนผัวเมียไป โดยไม่สนใจท่าทีของทั้งสอง
“เข้ามาแล้วปิดประตูด้วย” ลูอิสกล่าวออกราวกับเ้าของบ้านซึ่งเขาบอกกับเจียน่า
“ค่ะ” เจียน่าปิดประตู ก่อนจะถอดรองเท้าและวิ่งตามลูอิสไปท่ามกลางสายตาตกตะลึงของหญิงสาวเนื่องจากไม่คิดว่าเด็กทารกจะพูดได้และทำท่าทางราวกับผู้ใหญ่แบบนี้
“นายพูดจริงใช่ไหมที่ว่าเป็ผู้มีพระคุณ” หญิงสาวรีบก้มลงมาถามอาร์มันโด้
“จริงสิ ฉันไม่ได้โกหกสักคำเลย”
“ถ้าอย่างนั้นจะมานั่งทำไมอยู่ รีบไปต้อนรับพวกเขากัน”หญิงสาวรีบลุกขึ้นยืนก่อนตรงไปที่ด้านในบ้านถึงอย่างนั้นก็ยังหันมามองด้วยสายตาพิฆาตใส่อาร์มันโด้ที่ไม่ยอมลุกตามมาอีก
...
หลังจากพวกเขาเข้ามา ลูอิสก็นั่งลงกับพื้นเพราะในบ้านไม่มีโต๊ะสักตัวซึ่งตอนนี้ที่นั่งนั้นแบ่งออกเป็สองฝั่ง เจียน่าก็เล่าเื่ช่วยชีวิตอาร์มันโด้ให้หญิงสาวฟัง
“คือว่าฉันขอโทษนะคะที่แสดงเื่น่าอายแบบนั้นออกไปซะได้”หญิงสาวก้มหัวขอโทษเจียน่าและลูอิสแต่ในระหว่างเดียวกันก็เอื้อมมือหยิกเอวของอาร์มันโด้ ซึ่งอาร์มันโด้ก็เข้าใจจึงรีบก้มหัวขอโทษพร้อมกับเธอ
ก่อนที่ทั้งสองจะเงยหน้าขึ้นมา
หญิงสาวยังมีแต่ความสงสัยกับเด็กน้อยที่นั่งอยู่ตรงน่าที่มีท่าทางแปลก ๆคนนี้ แต่ถึงอย่างนั้นก็พยายามข่มความอยากรู้อยากเห็นและเข้าเื่ในทันที
“ฉันชื่อ เบลล่า เป็ภรรยาของอาร์มันโด้เขาบอกว่าพวกคุณ้าให้อาร์มันโด้ไปทำงานเพื่อตอบแทนเื่ยาแก้พิษ อันที่จริงๆ แล้วแม้พวกเราสองคนจะจนแต่ก็พอมีเงินเก็บอยู่บ้าง”เบลล่าคิดจะเอาเงินเก็บออกมาชดใช้ให้ลูอิส
“เดี๋ยวเงินนั้นคือเงินที่จะใช้ซื้อบ้าน...”อาร์มันโด้คิดจะพูดท้วงแต่ก็ต้องหุบปากเมื่อเห็นสายตาของเบลล่า อาร์มันโด้เข้าใจว่าเบลล่าไม่้าให้ตนไปเป็ทาสใคร
“เอาละ ฉันไม่ได้จะให้เขามาเป็ทาสหรือทำเื่ไม่ดีแน่นอน”ลูอิสกล่าวออกมา ทำให้สายตาของทุกคนมาตกอยู่ที่เขาในทันที
2K
