ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

แววได้ยินก็กุมขมับ เธอรู้ดีกว่ากับพวกนิสัยแบบนี้ถ้าไม่สู้กลับสักทางหรือทำอะไรสักอย่าง มันจะได้ใจแล้วก็ทำอะไรให้แย่ลงไปอีก

แต่อย่างพลอยถ้าสู้กลับมีหวังโดนหนักกว่าเดิมแน่ๆ แล้วก็จะยิ่งไม่กล้าทำอะไรเข้าไปอีก

พลอยไม่น่าจะรับมือกับพวกนี้ไหว

“ให้ฉันช่วยมั้ยหละ”แววถาม จริงๆสำหรับเธอจะจัดการพวกมันก็ไม่ยากอะไร แต่คงต้องไปปรึกษาออสก่อนเพราะถ้าเกิดอะไรขึ้นเธออาจจะต้องให้ออสช่วย อย่างเช่นคุยกับทางมหาวิทยลัยไม่ให้ลงโทษเธอ

“ไม่ต้อง ฉันทนไหว ถ้าเธอเข้ามาช่วยพวกนั้นจะทำฉันมากกว่าเดิม แล้วฉันไม่อยากให้เธอเดือดร้อนไปด้วย”พลอยบอก ก่อนหน้านี้เธอเคยบอกเพื่อนไปคนนึงแต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้อยู่ดีสุดท้ายก็กลายเป็นเพื่อนคนนั้นเลิกยุ่งกับเธอแล้วก็ปิดปากเงียบอยู่ดี เธอเข็ดแล้วกับการขอความช่วยเหลือแล้วก็ทำอะไรไม่ได้สุดท้ายก็วนมาที่เธอโดนหนักขึ้นไปอีก

อีกอย่างต่อให้แววไม่เป็นแบบเพื่อนคนนั้นแต่แววเองก็อาจจะโดนไปด้วยแทนก็ได้

“นี่เห็นบ้านฉันแล้วนี่ แฟนฉันเนี่ยใหญ่พอตัวอยู่นะ”แววพยายามโน้มน้าวว่าเธอช่วยได้

“ขอบใจนะแต่ไม่ต้องหรอก อย่าเข้ามายุ่งเลย”แต่พลอยกลับส่ายหน้า

“เฮ้ออ”แววถอนหายใจ ยากกว่าช่วยคนโดนรังแกคือการทำให้คนที่โดนรังแกยอมสู้เนี่ยแหละ

"เพราะแบบนี้ไงเลยโดนแกล้งเอา"แววบ่นออกมากับตัวเอง

สุดท้ายแววก็ไม่ได้พูดอะไรอีก เธอเดินขึ้นห้องเรียนไปพร้อมๆกับพลอย 

…

หลังเลิกเรียน

แววเก็บของเตรียมตัวจะกลับบ้านสายตาก็มองไปยังกุ้งซึ่งเป็นพวกเดียวกับแก๊งค์ที่บูลลี่พลอย พอเห็นกุ้งเดินออกไปเธอก็เดินตามอย่างรวดเร็ว

พอออกมาจนถึงหน้าตึกก็พบว่าพรรคพวกอีก3คนรออยู่แล้ว พอพลอยเดินออกมาพวกนั้นก็เดินเข้าไปหาทันที

“โอโห้ดูสิเจอใคร ดาวมหาวิทยาลัยแหละ”กี้ยิ้มขณะเดินเข้าไปหาพลอยที่พึ่งจะเลิกเรียน

พลอยที่เห็นพวกนี้เดินมาก็หน้าเสียทันที 

ปกติพวกกี้จะไม่ยุ่งกับเธอเวลาคนอยู่เยอะๆตราบใดที่เธอยอมไปหาตามที่เธอสั่ง แต่ไม่รู้ทำไมวันนี้ถึงเข้ามาหา

ไม่นานพลอยก็โดนประกบ

“แหม่ผมก็สวยนะดาวก็ต้องปล่อยให้สยายสิจะมัดไว้ทำไม”แอลฉีกยิ้ม

“ว้าย”พลอยร้องออกมาเนื่องจากอยู่ดีๆแอลก็กระชากยางรัดผมของเธอออกมาอย่างแรง แน่นอนว่าโดนกระชากกระทันหันแบบนั้นก็ทำให้ผมของเธอโดนกระชากไปด้วยพลอยจึงเจ็บจนเผลอร้อยออกมา

“นี่ทำอะไรเนี่ย”เพื่อนของพลอย2-3คนที่ดูอยู่เห็นเข้าก็ไม่พอใจเดินเข้ามาเพื่อนช่วย

“ปล่อยเลยนะ”เสียงพูดด้วยความไม่พอใจ

“อย่ายุ่งหนะเราก็แค่ทักทายพลอยเอง เนอะ”กี้พูดแล้วแล้วหันไปหาพลอย

“อะอืมไม่เป็นไรพวกนี้เพื่อนในสาขากการแสดงหนะ”พลอยกลั้นใจพูดออกไปเพราะรู้ว่าถึงจะขอให้เพื่อนพวกนี้ช่วยก็รอดไปได้แค่ตอนนี้แล้วหลังจากนี้ก็จะแย่กว่าเดิม

“แต่เมื่อกี้ฉันเห็นยัยนี่กระชากผมเธอนะ”เพื่อนคนหนึ่งยังไม่ยอมเชื่อ

“ฉันดึงยางต่างหาก เห็นผมสวยๆไม่อยากให้รัดไว้ปล่อยเลยสวยกว่าดึงพลาดไปหน่อยมั้งเลยโดนผม โทษทีแล้วกัน”แอลชูยางที่อยู่ที่มือเธอขึ้นมายิ้มๆ

“แน่นะพลอย”

"นี่ฉันบอกดึงยางก็ดึงยางดิวะ"แอลที่เห็นว่าเพื่อนของพลอยไม่ยอมเชื่อก็เลยตะคอกใส่ทำท่าจะเอาเรื่อง

"ไปเหอะ อย่าไปยุ่งเลย"เพื่อนอีกคนกลัวว่าจะต้องมีเรื่องเลยดึงเพื่อนที่ยังไม่เชื่อให้ออกมา

"แต่.."

"แกอย่าไปยุ่งกับพวกนี้เลยเชื่อฉัน"เมื่อโดนห้ามเพื่อนของพลอยเลยต้องตัดสินใจถอยเพราะจริงๆก็กลัวว่าจะซวยไปด้วยเหมือนกัน

“ฉลาดดีนี่”กี้พูดเมื่อเห็นว่าไม่มีใครกล้าเข้ามายุ่งแล้วก็เอามือผลักหัวพลอยไปทีนึง

“พรุ่งนี้มาแต่เช้าหละเราเอาแซนวิสกับน้ำอัดลมคนละชุดตามนั้นนะ”พอสั่งเสร็จกี้ก็แกล้งเปิดประโปรงพลอยเล่นครั้งนึง กระโปรงเธอเปิดออกมาจนเห็นขาอ่อนเนียนๆหลังจากนั้นก็หัวเราะแล้วเดินไป

มีหลายคนมองมาแต่ก็คิดว่าไม่ใช่เรื่องของตัวเองแล้วก็ไม่อยากยุ่งกับพวกกี้ด้วยเลยไม่กล้าเข้าไปช่วย

พอพวกนั้นเดินไปพลอยก็กำหมัดแน่นน้ำตาซึมออกมา หลังจากนั้นเธอก็กลับบ้านไป 

พลอยนั้นไม่ต้องทำงานในกีฬามหาวิทยาลัยเหมือนๆคนอื่นในฐานะดาวของมหาวิทยาลัยเธอจะทำหน้าที่ถือป้ายในวันเปิดงานแค่นั้นทำให้เธอผ่านกิจกรรมไปเลย

ด้านหลังห่างออกไปอีกเล็กน้อย แววมองดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์ เธอไม่ได้ออกไปช่วยเพราะนี่มันหน้าตึกคณะยังไงพวกนั้นก็ทำอะไรรุนแรงมากไม่ได้อยู่แล้ว

“เอาไงดีนะ”แววเอ่ยออกมาด้วยความลังเล เธอยังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะเข้าไปยุ่งดีรึเปล่า ถ้าพลอยขอให้เธอช่วยมันก็เป็นอีกเรื่องแต่เท่าที่เห็นตัวพลอยเองก็ไม่ได้มีท่าทีที่จะหาทางเอาตัวรอดเลยด้วย มันทำให้แววหงุดหงิดไม่น้อยเลย

แต่ที่ไม่สบอารมณ์มากกว่าก็เพราะรู้สึกไม่ชอบใจการกระทำของพวกกี้

“ยัยพลอยคงคิดว่าทนไหวก็เลยยอมทนๆไปแต่แบบนี้มีแต่จะยิ่งแย่ฉันเคยเห็นมาแล้วพอทำแล้วไม่โดนอะไรก็ยิ่งเอาใหญ่”

“กิ๊ก บอน”แววหันไปมองเสียงที่ดังขึ้นข้างๆก็พบว่าเป็นเพื่อนในกลุ่มของน้ำที่เจอกันเมื่อตอนนั้น

“รู้เรื่องหรอ”แววถาม

“อื้อ ไอ้กี้มันรู้สึกเสียหน้าที่มันเป็นตัวแทนประกวดของสาขาการแสดงแต่ดันแพ้พลอยทั้งๆที่ปีอื่นการแสดงก็ชนะหมด มันก็เลยไปลงกับพลอย”กิ๊กเล่า

“พลอยก็ดันขี้ขลาดไม่กล้าเอาเรื่องจริงๆจังๆด้วยสุดท้ายก็เลยเป็นแบบนั้น”

"แล้วไม่มีใครพยายามช่วยบ้างเลยรึไง"แววถามก่อนหน้านี้ถึงจะอยู่สาขาเดียวกันแต่แต่เธอไม่สนิทกับพลอยเลยไม่ได้สังเกตุ

"มีดิ แต่พอเข้าไปยุ่งก็โดนแม่ของไอ้กี้ที่เป็นอาจารย์แกล้งสั่งงานยากๆไม่ก็กดคะแนนสุดท้ายก็เลยไม่มีใครยุ่ง"กิ๊กตอบ

“เฮ้ออ น่าหงุดหงิดชะมัด”แววถอนหายใจเธอตัดสินใจแล้วว่าจะเอาเรื่องนี้ไปคุยกับออสแล้วก็จูนดู

...

พอคิดแบบนั้นวันนี้แววจึงไม่ได้เข้าไปที่ซ้อมของคณะแต่กลับบ้านเลย ซึ่งพอมาถึงออสกับสาวๆรวมทั้งคมกับยักษ์ก็เข้ามานั่งเล่นที่ห้องนั่งเล่นแล้ว เนื่องจากสาขาของออสเรียนเร็วกว่าเธอ

ส่วนจูนตอนนี้กำลังเช็คของที่รถขนส่งขนมาอยู่ เธอฝากพี่ฟางข้าวให้คอยดูให้เนื่องจากรถขนของเข้ามาในบ้านตอนที่เธอยังเรียนอยู่

หลังจากแววกลับถึงบ้านแล้วเธอก็ดึงออสกับจูนแยกออกมาปรึกษาเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ 

แววก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ให้ออสกับจูนฟัง

“เรื่องก็เป็นแบบนี้เนี้ยแหละ”แววพูดหลังจากเล่าจบ เธอหวังว่าออสกับจูนจะมีคำแนะนำดีๆว่าจะจัดการยัยพวกนั้นยังไงโดยที่ไม่ได้พลอยเดือดร้อน

“ไม่เห็นยากนี่หาเรื่องไล่ออกซะก็สิ้นเรื่อง เอามันทั้งแม่ทั้งลูกนั่นแหละ”จูนเสนอ ถ้าต้องการออสสามารถสั่งให้ไล่กี้อะไรนั่นออกได้ง่ายๆเลย ส่วนสส.อะไรนั่นเธอไม่กลัวอยู่แล้วถ้าอยากมีเรื่องก็มา

“อย่าเลย เอาออกไปก็ไปก่อปัญหาให้ที่อื่น”อยู่ๆออสก็แทรกขึ้นมา พอได้ยินเรื่องนี้มันทำให้เขาคิดถึงตัวเองสมัยก่อนขึ้นมา นิสัยอย่างพวกไอ้พงษ์ต่อให้ไล่ออกไปก็คงไปหาเรื่องคุมคามคนอื่นอยู่ดี

“หืมม แล้วนายจะให้ทำอะไร”จูนเลิกคิ้ว

“ทำแบบเดียวกันไปสิ แกล้งคนอื่นสนุกดีนัก ลองทำให้โดนเองดูบ้างจะสนุกมั้ย งานถนัดเธออยู่แล้วนี่แวว”ออสหันไปบอกแววด้วยสายตาเย็นชาเรื่องที่แววเล่ามานั้นมันทำให้เขาอดนึกถึงไอ้พงษ์ไม่ได้