การแข่งขันหมากกระดานเกียรติยศจบลงพร้อมกับการเสด็จกลับของเหล่ากษัตริย์พระพี่เลี้ยงกิตติมศักดิ์ของหัวขโมยแห่งบารามอสที่ตอนนี้โดนย้อนมนต์กลับจนตัวเล็กเป็เด็กน้อย ซึ่งกว่าจะเสด็จกลับก็ยื่นข้อเสนอขออยู่จนกระทั้งถึงวันสุดท้ายของการแข่งขันหมากกระดานเกียรติยศ
แน่นอนตลอดเวลาของ่การแข่งขัน เฟรินซึ่งเป็เด็กน้อย ถูกประคบประงม เป็อย่างดีจากเหล่ากษัตริย์ที่พากันเอาอกเอาใจ หยอกล้อเล่นกับเด็กหนุ่ม จนใคร ๆ ก็ต่างกันคิดไปต่าง ๆ นานา ว่าหัวขโมยตัวแสบเป็ลูกลับ ๆ ของใครสักคนในหมู่เหล่ากษัตริย์ทั้งสี่อย่างแน่นอน จนเกิดการพนันขันต่อกันขึ้น
ผลการแข่งขันหมากกระดานเกียรติยศเป็ที่แน่ชัดแล้ว ซึ่งตกเป็ของป้อมอัศวินภายใต้การนำของท่านเสนาธิการฝ่ายซ้าย โรเวน เดอะปริ๊น ออฟเจมิไนล์ ที่เอาชนะปราสาทขุนนางของเ้าชายอาเธอร์ได้อย่างสมเกียรติ แม้ว่าป้อมอัศวินปีหนึ่งที่ใคร ๆ หมายตาจะลงแข่งขันด้วยต้องประกาศยอมแพ้เสียแต่การจบการแข่งขันครั้งแรก เพราะขาดผู้เดินหมากก็ตามที
ห้องนั่งเล่นชั้นปีหนึ่งยามเย็นแน่นขนัดไปด้วยเหล่าทโมนปีหนึ่งที่ว่างงาน พากันจับกลุ่มคุยโม้ถึงหมากปิดท้ายที่เกิดขึ้นกันอย่างสนุกสนาน
“โรเวน แกแน่จริงให้ตายเถอะ ถ้าไอเฟรินไม่เป็เด็กล่ะก็น่ะ”
ครี้ดเอ่ยอย่างนึกเสียดาย ทุบกำปั้นลงบนฝ่ามือ ทุกคนพยักหน้าคล้อยตาม
โป๊ก...
“อย่างหมอนั้นอ่าน่ะ จะชนะโรเวน หมากเดินมั่วซั้วสิ้นดี มีที่ไหนเอา คิงไปชนบ้าง หา!”
แองจี้แอบแขวะ เ้าคนที่ไม่อยู่ ถึงอยู่ก็คงจะฟังเธอพูดไม่เข้าใจอยู่ดี เฟลิโอน่าขยับยิ้ม เพราะเธอรู้ดีว่าทำไม พี่ชายเธอถึงได้ทำแบบนั้น แต่ถ้าเกิดแพ้ขึ้นมา เธอนี่แหละจะเป็คนแรกที่ขอจัดการพี่ชายหวงเธอเอง ก็รู้หรอกว่าหวง แต่ไม่คิดว่าจะเอา คิงขึ้นบุกไม่เลือกหน้าแบบนั้น
“นั้น น่ะสิ คาโล นายไปมีความแค้นอะไรกับมันไว้รึป่าวว่ะ” ซอร์โรถามจำเลยที่นั่งฟังบทสนทนานิ่ง คาโลเลิกคิ้วมองเ้าหญิงแดนเดมอส
“ก็ไม่แน่”
ดวงหน้างามขึ้นสีนวลจากคำสองแง่สองง่ามของคาโล เรียกเสียงผิวปาก โห่ร้องดังมาจากเหล่าทโมนอย่างครึกครื้น
“ไอ้เฟรินมันก็แน่จริง ๆ ตอนเกิดเื่งี้ ท่านจ้าวเอวิเดสออกโรงปกป้องมันเองเชียวน่ะเว้ย น่ากลัวชิบ ถ้าไม่รู้จักมันมาก่อน ฉันจะล่ะ นึกว่ามันเป็ลูกลับ ๆ ของเฮียแกเลยน่ะเว้ย” เอ็ดเวิร์คเอ่ย ทำให้ทุกคนนึกได้ถึงข้อสงสัยจึงหันไปหาหญิงสาวคนเดียวที่น่าจะรู้เื่นี้ดี
คาลิน่าก็เช่นเดียวกับทุกคน เธอรู้สึกหลายครั้งแล้วว่าท่านจ้าวเอวิเดสและองค์ราชินีอลิเซียทรงห่วงใยในตัวชายหนุ่มมากเป็พิเศษ ยิ่งในวันที่เกิดเื่ขึ้น ก็ยิ่งแสดงความชัดเจน โดยเฉพาะการกระทำของพวกท่านพ่อ ตอนที่เฟรินกลายเป็เด็ก ดูทุกคนจะเคยชินและเอาอกเอาใจ เฟรินเป็อย่างดี จนน่าสงสัย
“ถ้าเป็แค่หัวขโมยทำไม ถึงโดนลอบทำร้าย” มาทิลด้าร่วมวิเคราะห์ตามสถานการณ์ด้วย สายตาทุกคนจึงมองหญิงสาวอย่างคาดคั้นอย่างหนัก เฟลิโอน่าลอบถอนหายใจระอา
“แล้วแน่ใจหรือ ว่าคนร้ายจงใจเล่นงานเฟริน”
คำถามของสาวเ้าทำให้ทุกคนเริ่มคิดหนักตาม เรนอนที่อยู่ในเหตุการณ์ก็ส่ายหัวไม่แน่ใจเช่นกัน เฟลิโอน่าจึงขยับยิ้ม
“ธนูนั่นอาจจะยิงพลาด ไม่เล็งเรนอนก็เล็งฉันก็ได้นี่” ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วยกับเหตุผลที่น่าจะเป็จริงมากกว่า ยกเว้นคาโลกับโรที่รู้ถึงตัวจริงของเฟริน “เฟรินเป็ลูกท่านลุงมาคัส เพื่อนสนิทท่านตา ไฮคิง และลุงมาดัสก็อยู่ไม่เคยจะติดที่นัก เลยพา เฟรินไปฝากไว้ที่วังบ่อย ๆ แถมเฟรินยังอายุไล่ ๆ กันกับฉันและท่านพี่ ท่านพ่อกับท่านแม่จึงเปรียบ เฟรินเหมือนกับลูกแท้ ๆ อีกคนเท่านั้นเอง”
ผ่าง...
ประตูห้องนั่งเล่นชั้นปีถูกเปิดออก ผู้เดินนำเข้ามาคือเ้าชายโรเวนที่โดนพูดถึง ตามด้วยนักรบ ไธนอลเพื่อนสนิท ซาตานผู้คุมกฎหน้าเป็ และนักบวชหน้าบูดที่อุ้มเฟรินน้อยที่กำลังดึงหนวดพี่แกเล่นอย่างสนุกสนานพร้อมหัวเราะเอิ้กอ้ากชอบใจอย่างน่าเอ็นดู
“เย้น... เย้น”
ดวงตาสีน้ำตาลอมดำใสแจ๋วหันมาเห็นพวกทโมนที่นั่งเอกเขนกกันทั่วก็ดีดตัวหมายจะออกจากอ้อมแขนชายหนุ่มที่พามาทันที นิ้มป้อมเล็ก ๆ ชี้ไปที่กลุ่มทโมนที่นั่งกันหน้าสลอน ลอเรนซ์ขยับยิ้มก่อนจะปล่อยน้องชายตัวดีลงสู่พื้น ซึ่งพอลงถึงพื้นปั๊บ เหล่าทโมนก็เข้ามารุมล้อมเล่นกับ เฟรินน้อยในทันที
สองเสนา สองผู้คุมกฎประจำที่นั่งเรียบร้อยแล้ว เฟรินน้อยก็ถูกจับไปอยู่ในวงล้อมของสามสาว มีผีสาวเป็เพื่อนเล่น มาทิลด้าทุบโต๊ะเสียงดังทันทีเพื่อเป็การเริ่มประชุม เหล่าทโมนก็กลับไปประจำที่ของตนอีกครั้งอย่างรู้หน้าที่ โรเวนลุกขึ้นยืนกวาดตามองรอบด้าน
“ฉันมาแจ้งผลการประชุมของเหล่ากษัตริย์ทั้งสี่กับมหาปราชญ์เลโมธี ให้เดินทางกันไปรักษาเฟรินที่ อเมซอน โดยจะเดินทางไปทันทีหลังปิดภาคเรียน พอถึงที่นั้น ทางพระราชวังจะรอรับเอง ในส่วนของการเตรียมการเดินทาง เราได้แจ้งขอความช่วยเหลือไปยังกษัตรี เฮลด้า เรียบร้อยแล้ว ขอให้พวกนายตั้งใจทำข้อสอบให้เต็มความสามารถเพื่อเลื่อนชั้นขึ้นปีสอง ส่วนใครที่โดนสอบซ่อม ฉันจะทิ้งไว้ที่นี่โดยไม่มีข้อโต้แย้งใด ๆ ทั้งสิ้น” คำพูดปนข่มขู่ในตอนท้ายทำให้เหล่าทโมนสะดุ้ง
“ไปกันทุกคนหรือแค่บางส่วน” กัสยกมือขึ้นถามนิ่ง ๆ
“ตามแผนที่วางไว้ พวกเราจะเดินทางกันเพื่อไปเยี่ยมเยือนบ้านมาทิลด้า ระหว่างทาง เราอาจจะแวะตามบ้านพวกนายบ้างเพื่อไม่ให้ดูผิดสังเกตเกินไป แน่นอนว่าแผนนี้ใช้พวกนายเป็หลัก แต่ถ้าใครไม่สมัครใจเดินทางไปด้วย พวกฉันก็ไม่บังคับ”
นี่มันบังคับกันชัด ๆ... เหล่าทโมนเพียงคิดในใครแต่ไม่กล้าพูด
“ใครเดินทางไปด้วยบ้างครับ พี่โรเวน” ซีบิลถาม
“ฉัน ไธนอล ลูคัส ลอเรนซ์ เราจะเดินทางด้วยเกวียนสองคัน คันแรกมี ไธนอลกับฉันดูแล ส่วนอีกเกวียน ลูคัส ลอเรนซ์จะเป็คนดูแล เส้นทางการเดินทางยังไม่แน่นอน ต้องให้แน่ใจก่อนว่าพวกที่เล่นงาน้าเล่นงานใครกันแน่ พวกเราจะเดินทางไปช้าสักหน่อย เพื่อความแน่ใจ” โรเวนกล่าวสรุป
“ใครรู้แผนการนี้บ้าง”
โรเวนสบตารุ่นน้องผู้ถามนิ่ง พิจารณาคนตรงหน้าก่อนยิ้มกว้างเช่นเดิม
“คิงบาโร คิงริชาร์ด คิงวิลเลี่ยม กษัตริย์เฮลด้า ท่านจ้าวเอวิเดส องค์ราชินีอลิเซีย มหาปราชญ์เลโมธี ไฮคิง พวกนายทุกคน ฉัน ไธนอล ลูคัส ลอเรนซ์” โรเวนไล่รายชื่อช้า ๆ ซึ่งแต่ละชื่อ น้ำลายหนืดคอกันทั้งนั้น “ถ้าเกิดมีข่าวรั่วออกไปถึงแผนการครั้งนี้ คนที่พวกนายต้องสงสัยก็คือคนในรายชื่อเหล่านี้”
ทุกคนในห้องเงียบกริบ คาโลถอนหายใจยกมือขึ้นเล็กน้อยเป็เชิงประกาศยอมแพ้ โรเวนจึงขยับยิ้มให้เหล่ารุ่นน้องที่พากันนั่งหน้าซีด
“คิงบาโร คิงริชาร์ด คิงวิลเลี่ยม กษัตริย์เฮลด้า เป็พันธมิตรที่ดีของเดมอส ท่านจ้าวเอวิเดสกับองค์ราชินี ไม่คิดร้ายกับ เฟรินและคนของพวกเรา มหาปราชญ์และ ไฮคิงก็ยังไม่เห็นประโยชน์อะไรจากเื่ที่เกิดขึ้นนี้ ไธนอลไม่หักหลังป้อม ลูคัส ลอเรนซ์ไม่มีวันทำร้ายเฟริน พวกนายคงไม่มีใครคิดร้ายกับ เฟรินจนถึงขั้นฆ่าให้ตายอย่างแน่นอน ส่วนฉันก็ไม่เห็นจะสนุกตรงไหน”
“ง่า โรเวนแกล้งน้อง”
เหมือนมนต์สะกดถูกคลายออก เหล่าทโมนกลืนน้ำลายหนืดคอกับมุขตลกร้ายของท่านเสนาธิการซ้ายป้อมอัศวินที่เริ่มหัวเราะเบา ๆ
“งั้นแบบนี้ค่อยเหมือนไปเที่ยวหน่อย”
คำเกริ่นของครี้ด ธันเดอร์ ทำให้เหล่ารุ่นพี่เหล่ตามองเ้าตัวป่วนหมายเลขสอง เหล่าผู้คุมเบือนหน้าหนีด้วยความระอา ส่วนเหล่าทโมนลูกคู่ทั้งหลายตาวาวด้วยความครึกครื้น
“งั้นนายก็มีที่เที่ยว”
คิลที่เห็นเป็เื่สนุก ะโเข้าไปนั่งใกล้ๆ ดวงตาระริกระรี่
“บ๊ะ ไอนี่ถึงฉันจะไม่ช่ำชอง เหมือนไอเฟริน แต่ก็ไปเที่ยวมาแล้วไม่น้อยเลยน่ะเว้ย จุดไหนดี จุดไหนแจ่ม บอกเลยไม่มีพลาด” ครี้ดประกาศกลางวง ก่อนจะเริ่มโม้แหล่งที่เที่ยวที่น่าสนใจต่าง ๆ ในเอเดนให้ฟังพร้อมแนะนำเส้นทางเสร็จสรรพ
“ไอพวกนี่คงไม่ลืมไปแล้วใช่ไหม ว่าเราพา เฟรินไปรักษา”
มาทิลด้ามองไปยังกลุ่มขนาดใหญ่กลางห้องที่ร่วมกันวางแผนการเดินทาง มองไปยัง เฟรินน้อยที่เริ่มออกจากวงมาขี่หลัง คิลเล่น แล้วหัวเราะเสียงดังอย่างไร้เดียงสา ไม่รู้ชะตากรรมของตัวเองแม้แต่น้อย
“นั้นน่ะสิ ถ้าเอาแต่เที่ยว แม่ล่ะ จะตีให้กระบาลยุบเลยคอยดู”
แองจี้ขยับ คฑาในมือเล็กน้อยเรียกเสียงหัวเราะใสเบา ๆ จากกลุ่มสาว ๆ ตามด้วยเสียงหัวเราะใส ๆ ของเด็กน้อยที่หัวเราะตามอย่างน่าเอ็นดู
คาลิน่ามองไปยังชายหนุ่มที่คอยป่วน คอยอ้อนที่ตอนนี้กลับกลายไปเป็เด็กน้อยขวบเศษอย่างน่าใจหาย พอไม่มีเสียงทุ้มคอยป่วน คอยอ้อนก็รู้สึกเหงาอย่างที่คนอย่างเธอไม่เคยได้รับรู้มาก่อนตอนที่ชายหนุ่มคอยวนเวียนอยู่ใกล้ๆ
เฟลิโอน่ามองตามสายตาเศร้า ๆ ของเพื่อนสาวคนสนิท คว้ามือบางมาจับส่งยิ้มหวานเล็กน้อยให้กำลังใจ
เฟรินน้อยลุกขึ้นเดิน เตอะแตะ ไปทางเหล่าทโมน ยิ้มกว้างะโขึ้นหัวนักรบตาเดียวที่โวยวายลั่น พร้อมเสียงหัวเราะใสอย่างอารมณ์ดี เรียกเสียงหัวเราะดังคับห้องอย่างไม่มีมานาน
“ก่อนจะถึงวันเดินทาง ฉันฝากเฟรินด้วย ถ้าเฟรินเป็อะไร พวกนายต้องรับผิดชอบกันทุกคน”
คำขู่ส่งท้ายจากนักบวช ทำให้เหล่าทโมนสะดุ้งเฮือกกลืนน้ำลายกันยกแถว นึกวิงวอนให้พระเ้าคุ้มครองเฟรินน้อย ไม่ให้เกิดเื่อะไรขึ้น
แต่ขอให้พระเ้าคุมครองปีศาจ... มันจะดีหรอ?
.........................................................................................................................
1K
