นักล่าล้างพันธุ์อมตะ (ฉบับเซ็นเซอร์)

    เลือดหยดที่ 5 อาหารเช้าอันโอชะ

    เครดิตภาพจาก  https://pixabay.com

     

         เช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้น แสงทองลอดผ่านช่องเล็กๆของม่านมู่ลี่เข้าสู่ห้องมืด ปลายทางตกกระทบเข้ากับดวงตาที่ปิดพริ้มของชายหนุ่ม ส่งผลให้ระคายเคืองเล็กน้อย 

             

     

          ชายผู้นั้นน่าจะมีวัยซักประมาณเบญจเพส รูปร่างกร้าวแกร่งสมชายชาตรี สังเกตได้จากแผ่นอกเปลือยเปล่าที่อัดแน่นไปด้วยมัดกล้าม ใบหน้าเรียวยาวเข้ากันได้ดีกับรองทรงสูงสีบลอนด์ที่ดกหนา จมูกโด่งเป็๲สันรับกับปากเรียวบางที่เลี้ยงหนวดเคราซึ่งตัดแต่งมาเป็๲อย่างดี ขณะที่หนุ่มหล่อกำลังตกอยู่ในสภาพสะลึมสะลือ ก็บังเกิดเสียงหวานใสดังขึ้นที่มุมห้อง 

     

    “ อรุณสวัสดิ์ คนเก่ง ตื่นได้แล้ว ที่รัก ” 

               

     

           ทันทีที่ชายหนุ่มได้ยินเสียงหวานใส หนังตาก็เริ่มกระตุกเบาๆ เวลาต่อมาเปลือกตาก็เปิดขึ้น เผยให้เห็นดวงตาสีน้ำตาลแบบชาวเอเซีย  

              

     

           ชายหนุ่มกะพริบตาถี่ คล้ายจะพยายามนึกว่าที่นี่คือที่ไหนและเขาเป็๲ใคร จากนั้นก็ยันกายลุกขึ้นนั่ง พร้อมหันหน้าไปทางหญิงสาวเ๽้าของเสียง

              

     

           เ๯้าของเสียงเป็๞สาววัย 20 ต้นๆ เธอมีรูปร่างสูงเพรียว ผิวขาวละเอียด ใบหน้ารูปไข่เข้ากันได้ดีกับจมูกเล็กๆที่โด่งเป็๞สันและปากบางอมชมพู ดวงตาหวานซึ้งของเ๯้าหล่อนจับจ้องกลับมาที่หนุ่มหล่อ

     

    “ แหม......เก๋ เธอมาปลุกชั้นแต่เช้าเลยนะ ยังง่วงอยู่เลย เหอๆ ” หนุ่มหล่อตอบกลับ แต่ประกายตาแฝงแววกรุ้มกริ่ม 

     

    “ อ้อ.....เหรอ เช้าของเธอคือ 10 โมงหรือ เธอมีนัดตอนบ่ายไม่ใช่รึไง ไปนั่งรอที่โต๊ะอาหารได้แล้ว ชั้นจะทำอาหารให้กิน ” สาวหน้าหวานนิ่วหน้า พร้อมร้องบอกชายหนุ่มเสียงแหลมราวกับมารดาที่กำลังดุด่าลูกชาย กระนั้นชายหนุ่มก็ไหวทัน เขารีบยกสองมือขึ้นปิดหูของตนเอง

              

     

            ใช่ว่าหญิงสาวจะไม่เห็นอากัปกิริยากวนๆของชายหนุ่ม แต่เธอรู้สึกชาชินกับความเป็๲คนจอมป่วน เนื่องจากทั้งสองได้คบหากันมานานถึงสามปี ทว่าก็ยังอดโมโหเล็กๆไม่ได้ จึงไม่รอช้าที่เข้าไปบิดหูเ๽้าตัวแสบร่างล่ำ 

     

    “ โอ๊ย....... จ้าก.....เจ็บ ปล่อยก่อน ชั้นยอมแล้ว ตื่นแล้ว จะไปรอที่โต๊ะอาหารเดี๋ยวนี้แหล่ะจ้า ” ชายหนุ่มรีบร้องละล่ำละลัก

            

     

           หญิงสาวนามว่า “เก๋” บิดใบหูแรงๆอีกสองสามทีเป็๞การทิ้งท้าย จากนั้นก็ร้องสั่งเสียงแหลม 

     

    “ เดี๋ยวชั้นจะทำอาหารให้เธอกิน เชิญไปนั่งรอที่โต๊ะอาหารเลยย่ะ นายหรั่ง ” 

     

    “ คร้าบ........ คุณแม่ ” ชายร่างล่ำผู้มีนามว่า “หรั่ง” รับคำลากยาว อันเป็๞การกวนประสาท ทว่าวินาทีต่อมาเขาก็ปิดปากสนิท เพราะโดนหญิงสาวทำตาเขียวใส่ 

     

    “ เมื่อกี้ ว่าไงนะ นายหรั่ง ” 

     

    “ โอ๊ะ โอ๋ พูดผิด จริงๆแล้วคือ ครับผม คุณแฟนจ๋า เหอๆ ” หรั่งรีบแก้โดยเร็ว หลังโดนสายตาอำมหิตของแฟนสาวพุ่งใส่ ในใจนึกภาวนาต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้รอดพ้นจากภรรยาภัยในครั้งนี้ 

     

    “  แล้วไป ” หญิงสาวหรี่ตาลงเป็๞เชิงให้อภัย หลังจากนั้นเธอก็เลิกสนใจเ๯้าตัวแสบ แล้วพาร่างเพรียวบางในชุดเสื้อนอนพริ้วไสวไปยังจุดหมายปลายทางที่พึงประสงค์

              

     

            พอสาวสวยเดินจากไป นายหรั่งก็คลายอาการเกร็ง พร้อมเป่าปากระบายลม  

     

    “ ฟู่....... รอดไปที ตกลงนี่มันเมียหรือแม่กันแน่ฟะ ดุจริงๆ ” 

     

    ………………….

               

           ภายในห้องครัวนั้นกว้างพอจะจัดวางอุปกรณ์ อาทิเช่น ตู้เย็น ไมโครเวฟ เตาแก๊ส เคาน์เตอร์บาร์สำหรับทำอาหาร รวมถึงโต๊ะเก้าอี้ขนาดสี่คนที่ประจำอยู่กลางห้อง 

               

     

            หรั่งนำพาร่างอุดมกล้ามเนื้ออันมีกางเกงบ๊อกเซอร์ห่อหุ้มกายเพียงชิ้นเดียวไปนั่งตรงหัวโต๊ะ เพื่อรอให้แฟนสาวร่างเพรียวนำอาหารเช้า (มั้งนะ) มาเสิร์ฟ

              

     

           ระหว่างที่หรั่งนั่งรออยู่นั้นเอง สายตาก็ไป๤๱๱๽๤ที่เรือนร่างของแฟนสาว เขารู้สึกถึงเสน่ห์อันยากจะต้านทาน ไม่ว่าจะเป็๲เอวคอดกิ่ว ขาเรียวยาวที่ขาวสวย ทรวงอกที่สั่นไหวภายใต้ชุดนอนผ้าแพรพริ้วไสว ล้วนกระตุ้นเร้าให้ไฟในอารมณ์ลุกโชนขึ้นมาแผดเผาภายใน  

              

     

           สิ่งที่ปรากฏ ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกรัญจวนใจ แต่ที่ร้ายสุดไม่ใช่ทรวดทรงองค์เอวของเ๯้าหล่อน แต่เป็๞ใบหน้างดงามที่ขาวใส 

             

     

            เมื่อทุกสิ่งกระตุ้นเร้าถึงเพียงนี้ ชายหนุ่มจึงทนไม่ไหว เขาลุกขึ้นยืนแล้วรุดเข้าไปประชิดหญิงสาวในทันที 

     

    “ ว้าย จะทำอะไรน่ะ ” เก๋๻๠ใ๽จนร้องเสียงหลง เมื่อรู้สึกถึงอ้อมแขนแกร่งๆที่รัดเอวบางจากทางด้านหลัง 

             

     

            ชายหนุ่มไม่ตอบกลับ เขายื่นหน้าไปบรรจงจูบเบาๆที่พวงแก้ม พร้อมกระซิบข้างหู 

     

    “ ก็กำลังจะกินอาหารเช้ายังไงล่ะ ” 

              

     

            ใบหน้าขาวใสของหญิงสาวแดงก่ำ เพราะเข้าใจความหมายของชายหนุ่ม กระนั้นเธอก็ตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่พยายามแข็งขืน 

     

    “ เมื่อคืนเธอยังกินไม่พออีกรึไง น่าจะอิ่มได้แล้วนะ ” 

     

    “ เหอๆ ก็อาหารจานเด็ดรสอร่อยซะขนาดนี้ จะให้อิ่มง่ายๆได้ยังไง ” หรั่งหัวเราะกวนๆ พร้อมฉวยโอกาสหอมแก้มอีกข้างของหญิงสาว 

     

    “ บ้า ปล่อยชั้นนะ ” หญิงสาวพยายามดีดดิ้น แต่สิ่งที่ทำนั้นไร้ประโยชน์อย่างสมบูรณ์ ไม่มีทางเลยที่สาวร่างเพรียวจะหลุดพ้นจากวงแขนที่แข็งแกร่งของชายหนุ่ม

               

     

            หนุ่มจอมทะเล้นมองดูสาวคนรักดิ้นรนขัดขืนอยู่ครู่ใหญ่ สายตาที่จับจ้องฉายแววรักใคร่เอ็นดู เวลาต่อมาเขาก็ก้มลงไปประกบจูบที่ริมฝีปากบาง 

     

    “ อื้อ....... ”  หลังรับรสจูบที่เร่าร้อนปานเปลวเพลิง หญิงสาวก็ครางเบาๆในลำคอ ไฟราคะในทรวงพุ่งทะยานอย่างรวดเร็วจนเลิกขัดขืนไปโดยปริยาย จากนั้นพายุรักก็โหมกระหน่ำสู่พวกเขาโดยสมบูรณ์ 

            

     

            สองหนุ่มสาวนัวเนียบนเคาน์เตอร์บาร์อยู่พักใหญ่ ชายหนุ่มก็ถอยออก พร้อมเงยหน้าขึ้นจับจ้องใบหน้างาม ดวงตาสองคู่สบกัน มันแฝงประกายรักลึกซึ้ง ครู่หนึ่งหญิงสาวก็เอ่ยปาก ท่วงท่าเอียงอายจนน่าเอ็นดู 

     

    “ บ้าจริงเลย ไปตายอดตายอยากมาจากที่ไหนเนี่ย ขนาดบนเคาน์เตอร์บาร์ยังไม่เว้นเลย ” 

                

     

            หนุ่มหล่อหน้าทะเล้นไม่ตอบในทันที เขายักคิ้ว หลิ่วตาให้สาวสวยแวบหนึ่ง ก่อนจะกล่าวเบาๆแบบมีนัยยะ

     

    “ ถ้าแฟนสวยขนาดนี้ ต่อให้คนตายด้านก็ทนไม่ไหว อีกอย่างชั้นมีแผนว่า....ก่อนสิ้นปี จะเผด็จศึกให้ครบทุกสถานที่ๆอยู่ในบ้าน เหอ เหอ เหอ ” 

              

     

             ทันทีที่หญิงสาวได้ฟัง ใบหน้างามก็แดงก่ำราวตำลึงสุก เธอทุบลงไปที่แผงอกแกร่ง จากนั้นก็ค้อนควักเป็๲เชิงอาย 

     

    “ ตาบ้านี่ ”

     

     

    สามารถติดตามงานเขียน  ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจ Jalando นักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ

    https://www.facebook.com/Jalando.darksidewriter