พะพายขยับตัวช้าๆ บนที่นอนนุ่ม หญิงสาวรู้สึกมึน ๆ จากการดื่มแอลกฮอล์เมื่อคืนก่อนจะรู้สึกเจ็บแปลบ ๆ บริเวณ หว่างขา หญิงสาวรู้สึกหน่วง ๆพะพายลุกขึ้นนั่งก็พบว่าหล่อนกำลังเปล่าเปลือยไม่มีเสื้อผ้าพันกายสักชิ้น ข้างกายมีผู้ชายร่างใหญ่นอนอยู่สภาพเปล่าเปลือยไม่ต่างจากหล่อนพะพายมองตากระพริบ ติดๆกัน เต็มสิบ....นี่...เขามานอนอยู่ในห้องหล่อนได้ยังไง...
พะพายกวาดสายตารอบบริเวณเตียงนอน ที่ยับยู่ยี่ เนื่องจากเพิ่งผ่านสมรภูมิรบมาอย่างดุเดือด ...มีคราบน้ำกามและคราบเืเปรอะอยู่บนที่นอนเท่านี้พะพายก็พอจะเข้าใจได้ดีว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง...
ใบหน้าหล่อเหลาของหนุ่มน้อยปรือตาขึ้นอย่างช้า ๆ
“ตื่นแล้วเหรอ...พาย..เป็ไงมั่งยังปวดหัวอยู่ไหม..??” เต็มสิบพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนตอนนี้พะพายเป็ของเขาแล้ว คงไม่ต้องปิดบังความรู้สึกกันอีกต่อไป
“นาย...เมื่อคืน..นาย...ทำอะไรฉัน...เต็มสิบ” พะพายโมโห แก้มแดงระเรื่อั์ตามีแววตื่นกลัว....
เต็มสิบ: ก็พาย...ไม่ยอมให้ผมกลับผมก็เลยต้องนอนเป็เพื่อนพาย
พะพาย: นายนอนอย่างเดียวก็ได้...แล้วทำไม..นายต้องมาทำแบบนี้กับฉันด้วยเต็มสิบ...
เต็มสิบ: ผมรักพายนะ เมื่อคืนพายเองก็มีความสุขไม่ใช่เหรอ...เราไม่ได้มีอะไรกันแค่ครั้งเดียวนะ...เมื่อคืน.........
เต็มสิบทำท่าจะพูดต่อแต่โดนพะพายเอามือมาปิดปากของชายหนุ่มไว้ “พอแล้ว..นายไม่ต้องพูดต่อ...นายรีบใส่เสื้อผ้าแล้วกลับไปได้แล้ว...” หญิงสาวบอกพลางชี้มือไปที่ชิ้นส่วนของชายหนุ่ม ที่ในตอนนี้วางกระจัดกระจายอยู่บริเวณปลายเตียง
พะพาย : เื่ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ นาย...ช่วยลืมๆมันไปได้ไหม...มันก็แค่ความผิดพลาด..(พะพายบอกทั้งๆที่ยังมีน้ำตาหล่อลื่นอยู่ ความรู้สึกข้างในมันบอก....ไม่ได้หล่อนโตกว่าชายหนุ่ม ด้วยวัยที่ห่างกันถึง 10 ปี หล่อนจะมาอ่อนแอ กับเื่แค่นี้ไม่ได้)
เต็มสิบ:ทำไมต้องลืม..พายเป็คนแบบไหนกัน.... ผมเป็ผัวคนแรกของพายนะ(เต็มสิบทำน้ำเสียงหงุดหงิด) เื่เมื่อคืนมันไม่มีความหมายอะไรกับพายเลยเหรอ??
“ว้าย!! นายจะทำอะไรเต็มสิบ...” พะพายร้องกรี๊ด เมื่อโดนกระชากแขน เต็มสิบจับแขนทั้งสองข้างแนบกับที่นอน ขึ้นคร่อมตัวพะพายไว้ ทั้ง ๆ ที่ร่างกายเปล่าเปลือยทั้งคู่ หนุ่มน้อยมีรอยยิ้มที่มุมปาก
“นับั้แ่วันนี้ไปพายเป็เมียผม...และผมเป็ผัวพาย เข้าใจไหม??”เต็มสิบกล่าวด้วยน้ำเสียงขี้เล่น มีรอยยิ้มน่ารัก บนใบหน้าหล่อเหลานั้น
“ผัวเมียบ้าอะไรไอ้เด็กบ้านี่!!! ฉันแก่กว่านายนะ ที่สำคัญฉันเป็พี่ของเพื่อนนายก็เท่ากับว่าฉันเป็พี่สาวของนายด้วย...เข้าใจไหม??”
“พี่น้องเขาไม่เอากันหรอกนะ...ที่สำคัญผมไม่ใช่น้องพายแต่ผมเป็ผัว...เป็ผัว..เข้าใจไหม??”เต็มสิบกดริมฝีปากอ่อนนุ่มทาบทับลงบนเรียวปากสวยของพะพาย
หญิงสาวดิ้นพยายามผลักเต็มสิบออก เต็มสิบหัวเราะชอบใจก่อนจะหอมแก้มเนียนใสเบา ๆมองตาสวยคู่นั้น
“วันนี้เป็วันเสาร์วันหยุดพายไม่ใช่เหรอ...พายไม่ต้องไปทำงานนี่...ดีเลย...วันนี้ก็วันหยุดผมเหมือนกัน...”เต็มสิบยิ้มหวาน
“แต่ฉันไม่อยากเห็นหน้านายเข้าใจไหม เต็มสิบ...ฉันอยากอยู่คนเดียว...”พะพายกล่าวด้วยน้ำเสียงสะบัดสะโบกทำไมใจหล่อนมันเต้นแรงแบบนี้ มองภาพของหนุ่มน้อย ที่ตอนนี้โตเป็หนุ่มเต็มตัวมีหน้าท้องแบนราบ มีซิกแพก อกกว้าง สมชายชาตรี พะพายเองไม่เคยคิดที่จะสนใจมองความเปลี่ยนแปลงของเต็มสิบเลยยังมองเขาเป็เด็กชายตัวน้อยอยู่เสมอ...
“เต็มสิบนายทำบ้าอะไร!! ทำไม ไม่ใส่เสื้อผ้า” พะพายร้องเสียงหลงเอามือปิดตา เมื่อเห็นเต็มสิบในร่างเปลือยเปล่า ร่างสูงใหญ่ กำยำแถมไอ้นั่นก็ยังใหญ่ โต มันเป็ภาพติดอยู่ในหัวของพะพายในตอนนี้จนหญิงสาวพยายามจะลบให้ออก
“ปิดตาทำไมทำอย่างกับไม่เคยเห็น เมื่อคืนพายทั้งจับ ทั้งดูด ผมยังไม่ว่าอะไรพายเลย...”เต็มสิบแกล้งแหย่หญิงสาวเล่น
เต็มสิบเดินเข้ามาใกล้กับพะพาย ท่อนเอ็นของเขามันแข็งเป็ลำชูชันเหมือนจะทักทายหญิงสาว พะพายหลับตาปี๋...
“เดี๋ยวเช้านี้ทำอะไรให้กินนะ....ผมไปอาบน้ำก่อน” เต็มสิบเป่าลมหายใจเข้าที่หูของพะพายเบา ๆเขารู้สึกสนุกที่ได้แกล้งพะพายแบบนี้
หลังอาบน้ำเสร็จ เต็มสิบก็หาของในตู้เย็นว่ามีอะไรพอทำเป็อาหารเช้าได้บ้าง มีบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ไข่กับเนื้อสัตว์ผักสดเล็กน้อย พะพายมองหนุ่มน้อยที่กำลังกุลีกุจอ ทำมื้อเช้าให้เธอรับประทานบ่อยครั้งที่พลั้งเผลอ จับจ้องร่างสูงโปร่งนั้น แผ่นอกกำยำ เต็มสิบหุ่นดีพะพายเพิ่งจะมาสังเกต ใบหน้าหล่อเหลา ทำให้พะพายหน้าแดง
“จะไม่ลุกเหรอ...หรือจะให้ต่ออีกรอบ...” หนุ่มน้อย เดินมานั่งข้าง ๆยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ๆ คนสวยที่นั่งตัวเปลือยเปล่า
“บ้า!! ไอ้คนลามก...” พะพายต่อว่าหน้าแดงซ่าน
“ใส่เสื้อผ้าซิ..มากินข้าวมื้อเช้าเสร็จแล้ว..” เต็มสิบ เดินมารอหญิงสาวที่โต๊ะกินข้าว มองร่างบางที่ค่อยๆพยุงตัวลุกขึ้นเอาผ้าห่มมาคลุมกายอย่างทุลักทุเล
“อย่ามองนะ...ไอ้บ้าเต็มสิบ...” พะพายโวยวาย เดินเก็บทรงไม่ค่อยอยู่ก่อนที่ปลายเท้าเธอจะไปสะดุดกับผ้าห่มที่เธอพยายามนำมาปกปิดชิ้นส่วน บนร่างกายส่งผลให้มันร่วงหลุด อยู่ตรงหน้าชายหนุ่ม ร่างบางเปลือยเปล่าถูกโชว์เต็มสองหน้าของชายหนุ่ม
เต็มสิบยิ้มหวานก่อนจะเดินเข้าไปใกล้ร่างบาง พร้อมกับโอบกอดอย่างรักใคร่ปลายนิ้วเรียวของชายหนุ่มััเข้าไปที่ไหล่ของร่างบางนั้นเบา ๆ
“นี่นายจะทำบ้าอะไร...ปล่อยฉันนะ...ไอ้เด็กบ้า!!”
“ก็จะใส่เสื้อผ้าให้ไง...พายคิดอะไรอยู่เหรอ..??.”
พะพายหน้าแดง เต็มสิบค่อยๆบรรจงสวมเสื้อผ้าให้หล่อนอย่างเบามือ เขาหยิบเสื้อโคร่งสีขาวแขนยาวที่หาได้จากในตู้เสื้อผ้าของพะพาย สวมทับให้ โดยที่สองเต้านั้นปราศจาก บราเซีย..
เต็มสิบใจเต้นโครมครามมองร่างนั้นด้วยอารมณ์พลุกพล่าน พะพายมีผลต่อหัวใจเขาเป็อย่างมาก ไม่ว่าจะตอนไหนทั้งรอยยิ้มทั้งน้ำเสียง ยิ่งมาอยู่ด้วยกันสองต่อสองแบบนี้ก็ทำเอาชายหนุ่มแทบคลั่งจนเผลอจับหน้าหวานนั้นมาฝังจุมพิตที่เร่าร้อนไปหนึ่งที
“อื้อ..อ” พะพายครางในลำคอเบาๆเมื่อโดนหนุ่มรุ่นน้องประกบริมฝีปากอันหอมหวาน ทาบทับลงไป ก่อนจะผลักเขาออก
เต็มสิบยิ้มชายหนุ่มเดินจูงมือพะพายมานั่งที่โต๊ะกินข้าว เขาวางชามบะหมี่สำเร็จรูปที่หอมกรุ่นหน้าตาดูน่ากินทั้ง 2 ชาม ก่อนจะพูดเบาๆ
“กินซิ..อร่อยนะ..”
“แค่บะหมี่ มันก็รสชาติเหมือนๆกันแระ...”พะพายบอก ก่อนจะหยิบตะเกียบมาคีบเส้นหยัก เหลืองๆเข้าปากเมื่อปลายลิ้นได้ััเข้ากับรสชาติที่เพิ่งรับเข้ามาในปาก หัวสมองก็แล่นขึ้นอร่อยแหะ...
“อร่อยใช่ไหมล่ะ??”ชายหนุ่มยิ้มหวานมองสาวสวยที่นั่งอยู่เก้าอี้ตรงกันข้าม
“ก็งั้น ๆแหละ...”พะพายบอกปัด ทั้ง ๆที่ในใจ มันอร่อยกว่าที่คิดไว้มาก
………………………………………………………………………
“เมื่อไหร่นายจะกลับบ้านนาย...”เสียงหญิงสาวเดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากทานมื้อเช้าเรียบร้อย หล่อนนุ่งกระโจมอกด้วยผ้าขนหนูผืนใหญ่สีขาวมีผ้าโพกศีรษะเพราะพึ่งผ่านการสระผมมา
เต็มสิบมองร่างนั้น...พะพายกำลังยั่วยวนเขาอยู่เหรอ..ดูแต่งตัวเข้าผิวเนียนใส หน้าอกตูมเต่งตึงที่เขาเพิ่งลิ้มรสและััไปเมื่อคืนนี้...จนติดใจอยากจะัักับมันอีกครั้ง....
1K
![[จบ] เนโครแมนเซอร์แห่งสถานีโซล (Necromancer of Seoul Station)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1733480456_95522388.webp)