ถุงมือฟ้าประทาน

“พี่พูดเล่นน่ะ ทำหน้าตกใจเชียว” เนยแลบลิ้นใส่ ท่าทางทะเล้น เห็นแล้วอยากเข้าไปหยิกแก้มสักทีหนึ่ง“โธ่...พี่ละก็ เอาจริงถ้าพี่อยากเป็นผู้จัดการก็ได้นะ” เจมส์ไม่ถือสา เพราะนิสัยโดยปกติของเนยก็เป็นแบบนี้ตั้งแต่ปี 1 แล้วรุ่นพี่คนสวยอมยิ้มหน่อยนึง ส่ายศีรษะว่า “พี่ไม่เหมาะหรอก อีกอย่างคือพี่ยังเรียนอยู่ชั้นปี 3 หากให้ไปเป็นผู้จัดการร้านก็กลัวจะทำเจ๊ง สู้ให้เป็นเด็กเสิร์ฟจะดีกว่า”“เป็นเด็กเสิร์ฟ...พี่จะเป็นได้เหรอครับ” ในสายตาของเจมส์มองว่าเนยสวยมาก หากให้ไปเป็นแค่เด็กเสิร์ฟจึงเกิดเสียดายขึ้นมา“ก็พี่ยังเรียนไม่จบนี่นา ไม่อยากทำงานที่เป็นภาระต่อตัวเองมากเกินไป อีกอย่างคืองานเสิร์ฟใช้แค่แรงไม่ใช้สมอง น่าจะเหมาะกับคนอย่างพี่” เนยเป็นคนเรียนไม่เก่ง ถึงเธอจะมีหน้าตาสดสวย แต่ด้านการคำนวณค่อนข้างทำได้ช้าในเทอมที่ผ่านมาผลการสอบค่อนข้างแย่ หากไม่ติดเพราะกลัวที่บ้านเสียใจ เนยคงลาออกไปนานแล้วเจมส์ผงกศีรษะ ในฐานะนักศึกษาปี 2 เขารู้ว่าในระดับชั้นปีที่สูงขึ้น การเรียนยิ่งหนักขึ้น แทบไม่ได้พักสมอง จะเอาเวลาที่ไหนไปจัดการร้านเล่า“แต่ถ้าพี่เรียนจบเมื่อไหร่ ถ้าหากเจมส์ยังต้องการพี่เป็นผู้จัดการ ก็ได้นะ คิคิ”“ได้เลยครับ” เจมส์ตอบรับคำขอเชิงหยอกล้อของอีกฝ่าย จากนั้นทั้งคู่เริ่มทานอาหารที่สั่งมาเต็มโต๊ะระหว่างมื้ออาหาร เนยถามด้วยความสงสัย “ว่าแต่ร้านอาหารที่เจมส์พูดถึง ทำเกี่ยวกับอะไรเหรอ?”เจมส์ที่กำลังจัดการกับต้มยำกุ้ง เช็ดปากเล็กน้อย ตามด้วยคำตอบ “เป็นร้านเกี่ยวกับหอยโดยเฉพาะครับ”“หอย...เหรอ” เนยขมวดคิ้วมุ่น เพิ่งเคยได้ยินนี่แหละร้านที่มีแต่หอย เพราะโดยปกติหากขายอาหารทะเลส่วนใหญ่ นั่นหมายถึงทุกอย่างที่เกี่ยวกับทะเล ไม่ใช่อย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนั้นร้านที่มีแต่หอยเป็นอาหารหลัก จึงฟังดูน่าสนใจมาก“ใช่ครับ ผมอยากจะสร้างร้านอาหารจานเดียวที่มีแต่หอย เน้นความสด น้ำจิ้มซีฟู้ดอร่อย และอาหารตาที่ขาดไม่ได้ก็คือสาวๆ ในร้าน”“เห...เพราะแบบนี้นี่เองถึงได้ต้องการสาวสวย เน้นขายอาหารตานี่เอง” เนยอดไม่ได้ต้องหยิกแขนรุ่นน้องตรงหน้าทีนึง ความจริงแล้วเจมส์ไม่รู้สึกเจ็บเลยสักนิด แต่ต้องแสร้งเจ็บเพื่อสร้างบรรยากาศ ตามด้วยหัวเราะกลบเกลื่อน“ก็ไม่ขนาดนั้นหรอกพี่ ไม่ใช่ว่าผมจะเน้นผู้หญิงอย่างเดียวซะหน่อย”“พูดแบบนี้แสดงว่ามั่นใจมากสินะ ว่าหอยตัวเองอร่อย น้ำจิ้มซีฟู้ดกินแล้วต้องว้าวติดใจ เพราะถ้าหากรสชาติธรรมดา จริงอยู่ที่อาจเรียกลูกค้าช่วงแรกได้ แต่พอระยะยาวจะไม่มีคนเข้าร้าน เพราะการขายอาหารตาด้วยผู้หญิงหน้าตาดี ไม่ใช่เพิ่งจะมีคนทำ” เนยแค่พูดไปตามที่เห็น ในฐานะรุ่นพี่เธอเป็นห่วงเจมส์ กลัวว่าเขาจะมองธุรกิจเป็นเรื่องตื้นเขิน“พูดไปคงว่าผมโม้ เอางี้เดี๋ยวช่วงเย็นมากับผมสิ ผมจะให้กินน้ำจิ้มซีฟู้ดสูตรพิเศษ รับรองพี่ต้องติดใจ”เนยมองหน้าเจมส์แปลกๆ ไม่คิดเลยว่าเขาจะมีความมั่นใจเต็มเปี่ยม อะไรทำให้เขามั่นใจมากขนาดนั้น ทั้งที่ความจริงการทำน้ำจิ้มไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ดังนั้นด้วยความอยากรู้เธอจึงตอบตกลง..............ตกเย็นเนยอยู่ในชุดไปรเวท เสื้อเชิ้ตสีดำตัวเล็ก รัดติ้วแน่นหน้าอก เอวลอยเผยให้เห็นสะดือที่ถูกเจาะ สวมกางเกงยีนส์ขาเดฟ รองเท้าผ้าใบสีขาวในสภาพถือกระเป๋าด้วยมือซ้าย ยืนรอรถอยู่หน้าหอพัก ด้วยรูปร่างรวมถึงหน้าตา ไม่แปลกหากเธอจะตกเป็นที่สนใจของวินหน้าหอไม่นานรถกระบะตาต้าคันสีดำตอนเดียวขับเข้ามาจอดเทียบฟุตบาท ชายที่เดินลงมาจากรถไม่ใช่ใครอื่น รุ่นน้องของเธอนั่นเอง“รถสวยดีนะ ของพ่อเหรอ” เนยถาม ใบหน้าฉาบด้วยรอยยิ้มชายหนุ่มในชุดเสื้อยืดกางเกงขายาวส่ายศีรษะ เปิดประตูฝั่งผู้โดยสารให้ ตามด้วยคำตอบ “ของผมนี่แหละครับ”“เห...จริงดิ” เนยเต็มไปด้วยความสงสัย ไม่คิดเลยว่ารถคันนี้จะเป็นของรุ่นน้องที่ตนรู้จักด้วยความที่สนิทกันมาเป็นปี ทำไมเธอจะไม่รู้เกี่ยวกับสถานะทางบ้านของเจมส์ ว่าค่อนข้างแย่ไม่ต่างจากตน แถมเขายังทำงานร้านหมูกระทะ ค่าแรงวันนึงจะเท่าไหร่กันเชียวรถคันนี้ถึงจะเป็นกระบะตอนเดียว แต่ราคาของมันคงไม่ใช่หมื่นสองหมื่น อย่างต่ำน่าจะห้าแสนขึ้น ดังนั้นเนยจึงค่อนข้างสงสัย ในขณะเดียวกันเริ่มมองรุ่นน้องในมุมที่ต่างออกไป“จริงครับ รถคันนี้ผมเพิ่งซื้อมาเมื่อเดือนก่อนเอง”“เห...เก่งนะเนี่ย”“ไม่ขนาดนั้นหรอก ผมว่าเรารีบขึ้นรถกันดีกว่าไหม ถ้าหากยืนอยู่ตรงนี้นาน เดี๋ยวแฟนพี่มาเห็นแล้วเข้าใจผิดละแย่เลย”“โอ๊ย! จะบ้าเหรอ พี่ยังไม่มีแฟนซะหน่อย อีกอย่างที่นี่เป็นหอหญิงล้วน ไม่มีผู้ชายหรอกนะ”“อ้าว...ก็ผมไม่รู้นี่นา”เนยเผยรอยยิ้มขบขัน เห็นสีหน้าเจมส์ที่กำลังเหวอก็ไม่อยากทำให้เขาลำบากใจ จึงรีบขึ้นรถระหว่างทางพวกเขาพูดคุยกันเรื่อยเปื่อย โดยเฉพาะเรื่องแฟน เนยอดถามไม่ได้ว่า“นี่เจมส์ ทำไมถึงคิดว่าพี่มีแฟนแล้วล่ะ”“เอ่อ...ก็พี่สวยไง” เจมส์ตอบตะกุกตะกัก ปฏิเสธไม่ได้ว่าครั้งหนึ่งชอบรุ่นพี่คนนี้มาก แต่เขาเป็นคนที่รู้จุดยืนของตัวเอง ไม่หวังสูงอยากเด็ดดาวบนฟ้าเนยบุ้ยปาก “ก็เพราะคิดแบบนี้ไง พี่ถึงได้โสด”“จริงเหรอครับ”“คิคิ ก็เข้าใจนะที่ไม่เชื่อ เพราะโดยปกติเจมส์เห็นพี่แต่งตัวจัดใช่ไหมละ ใครใครก็คงจะคิดว่าผู้หญิงคนนี้มีแฟนแล้ว แต่เปล่าเลยพี่ยังโสด...แถมยังซิงด้วยนะ”ถ้อยคำเชิงหยอกล้อเกือบทำเจมส์ขับรถลงข้างทาง อาศัยปฏิกิริยาตอบสนองจากเซรุ่มหมายเลข 2 ช่วยไว้ ไม่งั้นชีวิตของเขาคงจบสิ้นเห็นสีหน้าของรุ่นน้องกระอักกระอ่วนเนยยิ่งนึกสนุก แต่ก็ไม่แกล้งจนเกินพอดี เพราะช่วงเย็นรถในพัทยาค่อนข้างเยอะ จำเป็นต้องใช้สมาธิสูงในการขับหากเทียบกับทอยที่ชำนาญรถ เจมส์เพิ่งขับได้ไม่กี่วันค่อนข้างกล้าๆกลัวๆ ไม่กล้าเหยียบเร็ว หรือเลี้ยวก็ตีวงค่อนข้างกว้าง นึกว่ารถสิบล้อเลี้ยวแน่ะรถกระบะตาต้าคันสีดำขับมาจอดหน้าร้านหมูกระทะนายเจมส์ ตอนนี้เป็นเวลาห้าโมงเย็น แดดยังอ่อนๆ ไม่ร้อนมาก เหมาะแก่การนั่งกินแล้วดื่มด่ำกับบรรยากาศร้านฝั่งตรงข้ามสร้างเสร็จแล้ว เมื่อก่อนเป็นร้านศรีอัมพร แต่ตอนนี้เปลี่ยนเป็นผับบาร์ ชื่อว่าจิ๋วและเจนฟังว่าเจ้าของเป็นฝาแฝด เห็นว่าร้านของเจมส์มีคนเข้าเยอะ จึงซื้อที่ฝั่งตรงข้ามเปิดเป็นผับบาร์ หวังได้ลูกค้าเจมส์เพิ่มยอดขายเมื่อเข้ามาในร้านพนักงานค่อนข้างงุนงง ตลอดมาเจ้านายไม่เคยพาผู้หญิงมาสักราย จะพามาก็แต่พนักงานร่างสูง แต่วันนี้ค่อนข้างแปลกไปหน่อยผู้หญิงที่พามาด้วยนอกจากสวยแล้ว ยังหุ่นดี ผิวขาว หน้าอกโต หน้าท้องแบนราบ เห็นแล้วแทบน้ำลายไหลเห็นแบบนี้พวกเขาค่อนข้างมั่นใจ ผู้หญิงคนนี้ต้องใช่แฟนเจ้านายแน่ๆพนักงานเสิร์ฟที่เป็นผู้ชายค่อนข้างอิจฉา ในขณะเดียวกันแก้มบุ๋มรู้สึกไม่พอใจ จึงขอตัวไปจัดการเอกสารหนึ่งในพนักงานคงมีเพียงคนเดียวที่กล้าเข้ามาถามเจมส์ตรงๆ นั่นคือทอย“เจ้านาย อย่าบอกนะครับว่าที่บอกมีธุระ คือไปรับแฟน?”“จะบ้าเหรอ นี่คือรุ่นพี่ในวิทยาลัย ไม่ใช่แฟนสักหน่อย”“จริงเหรอครับ”“จริงสิ!”“เชื่อก็ได้ครับ” กล่าวจบทอยหันไปทักทายเนย พร้อมกับเผยรอยยิ้มตามด้วยถ้อยคำส่อเสียด “ผมทอยยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมน่ะเป็นขวัญใจของคนในร้านเลยนะจะบอกให้ ลูกค้าหลายคนเรียกผมว่า 9 นิ้ว ผมก็งงมากเลยว่าทำไมถึงเรียกผมแบบนั้น ทั้งที่ความจริงผมมี 20 นิ้ว ฮาฮา”“เนย..ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ” จากคำพูดของอีกฝ่าย ทำเอาเนยต้องยิ้มเจื่อนๆ หลบไปอยู่ข้างหลังเจมส์ตามสัญชาตญาณ“พอเลยทอย 20 นิ้วบ้าอะไรกัน แบบนั้นมันเกินพอดีแล้ว”“อ้าว...ผมพูดผิดตรงไหนเนี่ย เจ้านายเองก็ 20 นิ้วไม่ใช่เหรอครับ”เจมส์อยากตีปากเจ้าโง่ทอยจริงๆ นายไม่รู้หรือไงว่าทำให้ผู้หญิงกลัว แถมยังทำให้เขาที่ถูกมองในฐานะรุ่นน้องที่ดีมาโดยตลอด ต้องมลทินเพราะคำพูดไม่กี่ประโยคของนาย“หยุดพูดไร้สาระ ไปเตรียมน้ำจิ้มซีฟู้ดให้หน่อย อ้อแล้วก็ย่างหมึกกับกุ้งให้ด้วยนะ”“เอ่อ...ก็ได้ครับ” ทอยเดินไปตักอาหารตามที่สั่งด้วยใบหน้าซังกะตาย ระหว่างย่างกุ้งบนเตาอดไม่ได้ต้องหันไปมองเจ้านายที่นั่งอยู่บนโต๊ะ บ่นพึมพำว่า“เป็นอะไรของเจ้านายนะ เราพูดอะไรผิดไปงั้นเหรอ ปรกติคนเราก็มี 20 นิ้วนี่นา แต่ผู้หญิงพวกนั้นกับบอกว่าผมมีแค่ 9 นิ้ว ผมไม่ใช่คนพิการนะ ทั้งนิ้วมือนิ้วเท้ารวมกันเป็น 20 เจ้านายเองก็เหมือนกัน ทำไมถึงต้องโกรธด้วย”....“ว่าแต่เจมส์ ทุกคนดูแปลกๆ นะเมื่อเห็นนาย เหมือนกับว่านายเป็นเจ้าของร้านหมูกระทะ” ความจริงเนยสงสัยตั้งแต่ทุกคนยกมือไหว้เจมส์แล้ว เพียงแต่จังหวะนั้นไม่สะดวกถาม ครั้นได้นั่งอยู่ตามลำพังสองคนจึงมีโอกาสถามสิ่งที่ค้างคา“แล้วพี่คิดว่าไง” ชายหนุ่มในสภาพสวมถุงมือดำข้างซ้าย เผยรอยยิ้มกรุ่มกริ่ม ทำเอารุ่นพี่คนสวยตรงหน้า ใจเต้นเป็นระวิง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่53 เผยตัวตน

คล้ายกับเรื่องถุงมือฟ้าประทาน ที่คุณอ่าน

ถุงมือฟ้าประทาน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่53 เผยตัวตน

คล้ายกับเรื่องถุงมือฟ้าประทาน ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้