ตอนที่ 9 เื่วุ่นวายในแต่ละวัน
เมื่อคืนกว่าภูตทั้งสามจะยอมแยกย้ายกันไปนอนก็แทบขึ้นเช้าวันใหม่ทุกตนต่างศึกษาของใหม่กันจนติดลมไม่ยอมหยุด เช้านี้เองก็เช่นกันระหว่างที่รอของมาส่งภูตทั้งสามก็เดินมาถามวิธีใช้และข้อมูลต่างๆที่พวกเขาสนใจตลอดกว่าของจะมาส่งก็เกือบเที่ยงแล้ว
ช่างที่มาติดตั้งโทรทัศน์กับจัดส่งพวกเฟอร์นิเจอร์นั้นต่างลงมือทันทีที่มาถึงหลังจากเสร็จเรียบร้อยฟ้าก็ให้ทิปเพิ่มไปอีกนิดหน่อยด้วยความี้เีออกไปไหนฟ้าจึงสั่งอาหารมาทานที่บ้านแทนกะจะรื้อหนังที่ซื้อมาออกมาดูสักเื่สองเื่
“ดูเื่นี้ดีกว่า”ฟ้าหยิบแผ่นหนังที่เกี่ยวกับการรุกรานของพวกต่างดาวออกมาดู
ทันทีที่ฟ้าเปิดเล่นกับเครื่องดีวีดีหน้าจอโทรทัศน์ก็เริ่มปรากฏภาพขึ้นภูตทั้งสามจึงละมือจากโทรศัพท์มามองที่หน้าจอโทรทัศน์แทนเมร่าบินมานั่งลงบนโซฟาใกล้ๆผู้เป็เ้านายแล้วเอ่ยถามอย่างอยากรู้อยากเห็น
“ทำอะไรอยู่หรือนายท่าน”
“ดูหนังอยู่เมร่าก็มาดูด้วยกันสิ” ภูตอีกสองตนก็เขยิบเข้ามานั่งใกล้ๆเ้านายบ้าง
“พวกเราขอดูด้วยนะ”เฟริสเอ่ยขอ ฟ้าเองก็พยักหน้าอนุญาต
“หนังที่นายท่านว่ามันหมายถึงอะไรหรือคะ”
“จะว่าเป็เื่สั้นก็ว่าได้นะมนุษย์ที่โลกนี้ได้แต่งเื่ราวขึ้นมาแล้วใช้คนทั่วไปมารับบทบาทเป็ตัวละครในเื่เื่ที่พวกเรากำลังจะดูนี่เป็เื่เกี่ยวกับพวกต่างดาวบุกโลกลองดูแล้วจะรู้เอง” ฟ้าเล่าคร่าวๆจบก็เงียบไปแล้วหันไปตั้งใจดูหนังแทน
“โอ้โห!”เมร่าเผลออุทานออกมาขณะที่พวกเขากำลังนั่งดูกันไปได้เกือบครึ่งเื่ยานต่างดาวยิงลำแสงลงมาทำลายโลกจนเกิดความเสียหายมากมาย
“แย่แล้วอย่างนี้มนุษย์จะสู้ได้หรอ” เฟริสเองก็อินไปกับหนังด้วยคน
“หลบเร็ว”ฟอกซ์เองก็เผลอลุ้นจนตัวเกร็งยามที่ตัวเอกของเื่กำลังจะถูกฆ่าหลังจากที่ถูกจับได้ว่าแอบเข้าไปในยานของพวกต่างดาว
“นายท่านมันสุดยอดมากเลย ฮือๆ”เมร่าดูจบก็เอ่ยบอกพร้อมทั้งเช็ดน้ำตาบนใบหน้าของตัวเองไปด้วย
“พวกเราไปนอกโลกกันบ้างดีไหมนายท่านเผื่อจะเจอพวกต่างดาวแบบนี้บ้าง”ฟอกซ์เอ่ยด้วยความสนใจ
“อย่าบ้าน่ามันต้องบินขึ้นไปสูงมาก พลังของพวกเราทำไม่ได้หรอก” เฟริสเอ่ยแย้งทันทีที่ได้ฟัง
“เอาล่ะๆอย่ามัวเถียงกันเลย สถานที่ในหนังมันไม่มีอยู่จริงหรอกเขาใช้กราฟฟิคทำต่างหากถึงได้ฉากออกมาเหมือนจริงแบบนี้”
“กราฟฟิคคืออะไรหรือนายท่าน”
“ก็คือการใช้คอมพิวเตอร์ตกแต่งภาพให้ดูสมจริงที่สุดส่วนใหญ่เื่ราวต่างๆภายในหนังจะใช้กราฟฟิคทำทั้งนั้น ยกตัวอย่างเช่นเวทย์มนต์ที่โลกนี้มนุษย์ใช้เวทย์มนต์ไม่ได้จึงใช้จินตนการคิดเื่ราวออกมาว่าถ้ามนุษย์มีเวทย์มนต์จะเป็แบบไหนแล้วใช้ยังไงมีพลังอะไรบ้างคนสร้างจะให้นักแสดงทำท่าทางให้ตรงกับที่คิดไว้แล้วก็นำท่าทางที่ได้มาเพิ่มกราฟฟิคเข้าไปก็กลายเป็ว่าคนปล่อยพลังออกมาได้ก็ประมาณนี้แหล่ะ” ฟ้าอธิบายยาวจนคอแห้งหยิบน้ำขึ้นมาดื่ม
“ว้าว! ข้าชอบโลกของนายท่านมากเลยมีแต่สิ่งที่น่าสนใจ” เฟริสร้องออกมาเป็คนแรก
“ที่นี่น่าเบื่อนะสงบสุขมาก ไม่มีการต่อสู้ฆ่าฟันกันเลย” ฟอกซ์ที่เป็หมาป่ายังคงมีสัญชาตญาณในการต่อสู้อยู่ดี
“พวกนายลองหาหนังดูก็ได้นะมีหลายเื่เลย เกี่ยวกับเวทย์มนต์หรือพวกต่อสู้แบบาก็มีออกแนวเทพกับปีศาจก็มีนะ ลองๆหาดูในตู้ที่เก็บแผ่นหนังดู”ฟ้าชื้มือไปที่ตู้ที่วางเครื่องเล่นดีวีดีอยู่ ภูตทั้งสามเดินไปมุงดูและหยิบมาดูด้วยความสนใจ
“เื่ย่อจะอยู่ด้านหลังแผ่นนะ”เอ่ยจบฟ้าก็ส่ายหน้าให้ภูตทั้งสามที่ตอนนี้ไม่สนใจอะไรแล้วนอกจากตั้งหน้าตั้งตาดูแผ่นหนัง
“พวกเราอยากดูพวกนี้อ่ะนายท่าน”เมร่ารวมกองหนังของทั้งสามเข้าด้วยกัน ฟ้ามองตาปริบๆเมื่อเห็นปริมาณของพวกมัน
“สุ่มหยิบมาสักเื่สิ”
“นี่เ้าค่ะ”เมร่ายื่นแผ่นที่อยู่บนสุดให้
“โอเค”ฟ้ารับไปเปิดแล้วก็ไปนั่งรวมกลุ่มกับทั้งสามตน
ตลอดวันนั้นทั้งสี่ต่างนั่งดูหนังจนตาแฉะฟ้าเป็คนแรกที่ขอตัวกลับไปนอนที่ห้องก่อนส่วนภูตทั้งสามนั้นต่างเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้
ตอนเช้าวันถัดมาฟ้าที่อาบน้ำแต่งตัวแล้วลงมาข้างล่างก็พบว่าโทรทัศน์ยังเปิดค้างไว้อยู่แต่ไม่มีภาพอะไรแล้วมองไปรอบๆห้องนั่งเล่นก็พบว่าภูตทั้งสามนั้นยังคงหลับสนิทอยู่ตรงโซฟาฟอกซ์กับเฟริสกลับไปอยู่ในร่างหมาป่าแล้ว ภูตสาวหนึ่งเดียวนั้นนอนอยู่บนตัวเฟริสแถมยังใช้ขนแทนผ้าห่มซะงั้นเขาจึงได้แต่มองด้วยแววตาเอ็นดูหลังจากที่เดินมาปิดโทรทัศน์เสร็จก็เดินเข้าห้องครัวไป
ภายในห้องครัวขณะนี้เริ่มมีกลิ่นหอมของอาหารที่ฟ้าปรุงสำหรับมื้อเช้ากลิ่นเ่าั้โชยไปทั่วจนจมูกของสองหมาป่านั้นอดที่จะมีปฏิกิริยาไม่ได้ั์ตาที่หลับสนิทนั้นค่อยๆกระพริบไปมาก่อนที่จะลืมตาขึ้นทั้งสองข้างเพื่อมองหาที่มาของกลิ่นเสียงแว่วๆที่ดังมาจากห้องครัวทำให้ภูตหนุ่มรู้ว่านี่เป็เช้าวันใหม่แล้วเฟริสที่ขยับตัวลุกขึ้นทำให้ร่างของภูตสาวที่นอนอยู่บนตัวเขากลิ้งตกลงบนโซฟาคราวนี้ภูตสาวตาสว่างก่อนใครเลยพร้อมทั้งโวยวายดุสหายภูต
“จะลุกทำไมไม่บอกกันก่อนเฟริส”
“ก็ข้าไม่เห็นนี่ว่าเ้านอนอยู่ไหนตัวเ้าเล็กเกินไปแล้ว” เฟริสสะบัดหน้าไม่สนใจ
“ข้าหิวแล้ว”ฟอกซ์เอ่ยจบก็เดินนำไปห้องครัว
“อ้าวตื่นกันแล้วหรอ” ฟ้าเอ่ยทักทายเมื่อเห็นว่าใครเข้ามาในห้องครัว
“วันนี้นายท่านจะออกไปไหนรึเปล่าคะ”เมร่าบินมานั่งลงบนที่นั่งประจำของตัวเอง
“วันนี้ข้าต้องไปมหาลัยคงกลับมาเย็นๆเลย เมร่าก็จัดงานให้สองตนนี้ทำนะ ถ้าหิวก็สั่งอาหารมากินได้เลยค่าเงินของที่นี่ข้าก็สอนพวกเ้าไปแล้ว หรือถ้าไม่อยากสั่งจะกลับไปที่คานาสก็ได้ถ้าพวกเ้ากลับไปคานาส บอกทางฝั่งนั้นว่าช่วยหาตำราเกี่ยวกับพวกมิติมาให้ข้าด้วยในห้องหนังสือข้ามีเก็บไว้ตั้งหลายเล่มเ้าขนมาให้หมดเลยข้าว่าจะนำมาศึกษาซะหน่อย” ฟ้าสั่งอย่างนึกขึ้นได้
“นายท่านจะเอาตำราพวกนั้นมาทำไมกัน”ฟอกซ์ถามอย่างแปลกใจ
“ข้าอยากรู้ว่าข้าสามารถข้ามกลับมาที่นี่ได้ยังไงแล้วคนอื่นที่คานาสสามารถมาที่นี่ได้รึเปล่า” ฟ้าเองก็ตอบตามความจริง
“เดี๋ยวเมร่าจัดการให้”
หลังจากที่ทานอาหารเสร็จต่างก็แยกย้ายกันไปเมร่าพาสหายทั้งสองไปที่สวนผ่านการวาร์ปหลังจากที่เห็นเ้านายขับรถออกไปมหาลัยพอดูแลสวนเสร็จก็วาร์ปกลับมาที่บ้าน เฟริสขออยู่เฝ้าบ้านให้ปล่อยให้ฟอกซ์กลับไปคานาสกับภูตสาว
ทางด้านฟ้าที่พอมาถึงมหาลัยก็ตรงไปที่ห้องเรียนเลย สายตาก็มองไปรอบๆเผื่อเจอรุ่นพี่สาวจะได้หลบทันตาร์เองก็โทรมาบอกว่ารออยู่ที่ห้องพร้อมกับเพื่อนใหม่แล้วเมื่อได้ยินดังนั้นฟ้าก็รีบเดินให้เร็วขึ้น แต่ก็ไม่ลืมจะกวาดตามองไปรอบๆอีกเช่นกันพอเห็นทางสะดวกฟ้าก็เข้าไปรวมกลุ่มกับเพื่อนทันที
“ไง มาถึงกันเร็วจัง”
“พวกเรามากินข้าวที่โรงอาหารก่อนน่ะ” ตาร์เอ่ยตอบเพื่อนเหมียวกับไวก็ส่งยิ้มให้คนมาใหม่เช่นกัน
“ตอนแรกก็ว่าจะทำงั้นเหมือนกันแต่ดันนึกขึ้นได้ว่าเดี๋ยวเจอรุ่นพี่คนนั้นก็เลยกินมาจากที่บ้านแทน”
“คนหน้าตาดีก็ลำบากแบบนี้แหล่ะเพื่อน”ตาร์พูดราวกับจะเห็นใจแต่สีหน้านี่ปกปิดความสนุกไว้ไม่มิด
“พอเลยๆ”
“เดี๋ยวหลังเลิกเรียนไปห้องสมุดกันเริ่มทำรายงานั้แ่ตอนนี้จะได้ไม่ต้องเร่งในตอนท้ายก่อนส่ง” เหมียวเสนอความเห็น
“ก็ดีนะเผื่ออาจารย์ท่านอื่นสั่งงานเพิ่มจะได้ไม่ยุ่งยาก” ไวเองก็เห็นด้วยกับแฟนสาว
“ตกลงตามนี้ยังไงวันนี้ก็ว่างอยู่” ตาร์ยักไหล่อย่างสบายๆ
พอตกลงกันได้อาจารย์ก็เข้าห้องมาพอดีฟ้าตั้งใจเรียนตลอดคาบ ถึงเขาจะความจำดีแต่ก็ไม่คิดที่จะประมาทความรู้และความเข้าใจของเขานั้นแท้จริงแล้วเด่นล้ำเกินใครอาศัยแค่ความจำก็เหนือคนอื่นไปไกลแล้ว ยิ่ง่ตอนอ่านหนังสือสอบเข้ามหาลัยนั้นฟ้าได้อ่านจนจบหลักสูตรปริญญาตรีแล้วด้วยซ้ำ
วันนี้ทั้งวันปราศจากวี่แววของคนมารบกวนทำให้ฟ้าเบาใจทั้งสี่คนตั้งหน้าตั้งตาหาข้อมูลทำรายงานโดยมีฟ้าเป็แกนนำเพราะในรายงานที่ได้อาจารย์ยังสอนไปไม่ถึงฟ้าจึงต้องอธิบายและสอนเพื่อนไปพร้อมๆกันเพื่อนทั้งสามต่างมองฟ้าด้วยความทึ่งปนคาดไม่ถึงเพราะตอนแรกกะจะหาข้อมูลและไปถามอาจารย์เพิ่มแต่นี่เพื่อนคนนี้กลับเข้าใจและสามารถอธิบายเนื้อหาให้พวกเขาเข้าใจได้ง่าย
“ไว้ตอนใกล้สอบอย่าลืมมาติวให้พวกเรานะ”ตาร์เอ่ยขอล่วงหน้าเมื่อเห็นทางรอดจากการสอบ
“จะติวเมื่อไหร่ก็บอกมาละกัน”หลังเอ่ยจบฟ้าก็โบกมือลาเพื่อน พอเขาเดินมาที่รถก็ต้องผงะเมื่อเห็นร่างบางของรุ่นพี่สาวมายืนดักรอที่รถของเขาทำให้เขาจำต้องเดินไปทักอย่างจำใจ
“มาทำอะไรอยู่ตรงนี้ครับ”เสียงทักทำให้ร่างบางหันมามองด้วยหน้าบึ้งๆ
“น้องฟ้าเมื่อวันก่อนน้องฟ้าทิ้งพี่ให้ยืนรอตั้งนานได้ยังไงคะ”แค่พูดไม่พอเ้าตัวเดินมาควงแขนฟ้า
“พอดีผมมีธุระด่วนเลยไม่ได้บอกพี่ก่อนผมขอตัวกลับก่อนนะครับ”ฟ้าเอ่ยจบก็ทำท่าจะผละไปแต่ก็ติดที่แขนเขาซึ่งถูกรั้งเอาไว้ทำให้หลุดถอนหายใจออกมาด้วยความรำคาญ
“อย่าเพิ่งไปเลยวันนี้พี่ว่าง เราไปไหนกันดีไหม พี่ตามใจน้องฟ้าทุกอย่างเลย”รุ่นพี่สาวพูดด้วยน้ำเสียงเซ็กซี่
“อย่าดีกว่าครับผมไม่อยากรบกวนรุ่นพี่”
“ไม่รบกวนหรอกจ๊ะพี่เต็มใจ”
การตามตื้อของรุ่นพี่สาวทำให้ฟ้าเริ่มทนไม่ไหวเขาไม่ชอบผู้หญิงที่เข้าหาเขาก่อน อีกทั้งภรรยาเก่าของเขาเป็คนเรียบร้อย นุ่มนวลรุ่นพี่สาวคนนี้ไม่ได้สักเสี้ยวของภรรยาเก่าเขาเลยด้วยซ้ำ เขาจึงตัดสินใจจบปัญหาที่น่ารำคาญนี้โดยเร็วที่สุด
ฟ้าหันมาเผชิญหน้ากับรุ่นพี่สาวพร้อมทั้งยกสองมือขึ้นโอบร่างบางเอาไว้แล้วโน้มใบหน้าเขาใกล้ร่างบางทำให้รุ่นพี่สาวเผลอชะงักไปฟ้าอาศัยจังหวะนั้นแอบร่ายมนต์ในใจกำไลข้อมือของฟ้าส่องแสงออกมาวูบนึงก่อนที่แสงจะดับไป ใบหน้าของรุ่นพี่สาวดูเลื่อนลอยทำให้ฟ้าถือโอกาสนี้แกะมือออกจากแขนเขาแล้วก้าวถอยออกไปห่างๆ
“ขอโทษนะครับที่ผมต้องลบความจำเกี่ยวกับผม”ฟ้าไม่รอดูต่อเขาเดินขึ้นรถและขับออกไปเลย ทิ้งร่างของรุ่นพี่สาวเอาไว้เื้ัซึ่งร่างบางนั้นก็ยืนนิ่งอยู่สองสามนาทีก่อนที่จะได้สติและมองซ้ายมองขวาไปรอบๆ
“นี่เรามาทำอะไรตรงนี้กัน”เธอเอ่ยด้วยความไม่เข้าใจก่อนจะผละไปที่อื่นความทรงจำเกี่ยวกับฟ้าถูกลบหายไปจนหมดสิ้น
ฟ้ากลับมาถึงบ้านก็พบว่าภูตทั้งสามอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาในห้องนั่งเล่นเขาที่แวะซื้ออาหารเข้ามากินก็ยกเข้าห้องครัวไปจัดใส่จานแล้วตามภูตทั้งสามไปทานด้วยกัน
“นายท่านหนังสือที่นายท่านสั่งเมร่าเอามาให้แล้วนะเ้าคะ”
“ขอบใจมาก”
“นายท่านวันนี้เมร่าเอามือถือไปคานาสด้วยล่ะ มันเปิดได้แต่ทำไมหาข้อมูลไม่ได้ล่ะคะเมร่ากะจะอวดคนอื่นๆสักหน่อย”
“มันต้องมีสัญญาณเน็ตถึงจะเล่นได้ถ้าใช้แบบทั่วไปก็ใช้ได้แค่ไม่กี่อย่างเองนอกจากจะโหลดข้อมูลลงในเครื่องเก็บไว้”
“นายท่านลงให้เมร่าหน่อยไว้คราวหน้าเมร่าจะไปเปิดให้พวกนั้นดู”
“ได้ๆ”ฟ้าเอ่ยรับคำง่ายๆ
ฟ้าเริ่มรื้อหนังสือที่เมร่าขนกลับมาให้เขาออกมาอ่านเพื่อหาวิธีการเดินทางข้ามมิติบางทีเขาอาจจะมองข้ามอะไรไปถึงทำให้เขาข้ามไปมาที่โลกนี้กับคานาสได้โดยที่ไม่รู้ตัว
ฟ้าใช้เวลาว่างที่มีทั้งหมดไปกับการศึกษาตำราพวกนี้แต่ปกติเขาก็ยังคงไปดูร้านกับไปเรียนที่มหาลัยอยู่บางครั้งก็ให้ฟอกซ์กับเฟริสไปดูร้านแทน กิจการก็ขยายสาขาออกไปมากมายเกือบทั่วประเทศแล้วเปิดบริษัทมาเกือบปี ราคาสินค้าเขาก็เพิ่มให้สูงขึ้นแต่ก็ยังมีคนซื้ออยู่ดีเพราะเขาแน่ใจว่าของเขาดีจริง
>>>>>>>>
188
