ดวงใจจักรภัทร [Sweetheart]

“ขอบคุณค่ะ”

มัทรียกมือไหว้ด้วยท่าทีนอบน้อม และนั่นสะกิดใจเขา ให้คิดถึงครั้งแรกที่ได้นั่งกินมื้อเที่ยงด้วยกันในศาลาหลังบ้าน เขายิ้มบางๆ อย่างพึงพอใจ เมื่อเธอทำตัวเสมอต้นเสมอปลายไม่เปลี่ยนแปลง แม้ความสัมพันธ์ระหว่างกัน ในวันนั้นกับวันนี้ จะเรียกได้ว่าพัฒนามาไกล เกินกว่าที่เธอจะยกมือไหว้เขา เวลาทำอะไรให้แล้วก็ตาม

“กินข้าวเสร็จ เราเข้าไปนั่งดูหนังข้างในนะครับ นายพีบอกว่ามาครั้งก่อนกับเพื่อน หอบเรื่องใหม่มาทิ้งไว้เป็นสิบๆ”

จากตอนแรกตั้งใจว่ากินอิ่มแล้วจะทำงาน แต่คิดอีกที เขาก็เห็นว่าไม่เข้าท่า ในเมื่อมาพักแล้ว ก็ไม่น่าจะจับงานด้วยซ้ำ

“ค่ะ”

“พอแดดร่มลมตก เราค่อยไปเดินเล่นชายหาดกัน เสร็จแล้วค่อยคิดว่าจะกินมื้อเย็นที่นี่ หรือไปในเมืองดี หรือมัทอยากไปเที่ยวไหนเป็นพิเศษมั้ยครับ”

จักรภัทรให้แปลกใจตัวเองไม่น้อย ที่เป็นฝ่ายคิดแผนการทำนั่นทำนี่ซะเอง ซึ่งผิดกับทุกครั้งที่มากับครอบครัว แล้วมีปณิตากับแม่พ่วงมาด้วย เขามักจะนั่งทำงาน และเป็นฝ่ายถูกบอกหรือถูกชวนไปทำนั่นทำนี่มากกว่า

“มัทคิดว่าจะนึ่งปูกับทำหอยย่างเป็นมื้อเย็นค่ะ แต่ถ้าคุณเกียร์อยากไปกินที่ร้านก็ได้ค่ะ”

เพราะในใจนั้นจะให้ไปไหน หรือให้ไปทำอะไรก็ได้หมด และเชื่อว่าจะมีความสุขหมด ขอแค่มีเขาอยู่ด้วยก็เป็นพอ

“เหรอครับ งั้นเราเอาตามแผนที่มัทคิดไว้ก็ได้ครับ ดีเหมือนกัน จะได้นั่งกับธรรม ไชาตินานๆ หน่อย ผมไม่ค่อยชอบออกไปไหนเท่าไหร่หรอกครับเวลามาบ้านนี้ อยากนั่งๆ นอนๆ กินๆ เท่านั้น เพราะทำงานมาเหนื่อย มาพักผ่อนก็ไม่อยากทำอะไรเลย”

“ขอบคุณค่ะ”

“ไม่ต้องไหว้ผมแล้วนะครับ เดี๋ยวผมอายุสั้นกันพอดี”

มือบางที่กำลังจะยกไหว้ เมื่อเขาตักผัดผักมาใส่จานให้นั้น ถึงกับชะงักอยู่กลางอากาศ ทำเอาเขาหัวเราะหึๆ แล้วยกมือหนามาจับมือบางไปจูบอย่างแผ่วเบา และแน่นอนว่าเป็นผลให้เจ้าของมือใจสั่นระรัวอีกระลอก

“ให้ผมช่วยนะครับ”

และอีกระลอก เมื่อจู่ๆ เขาก็เดินมายืนอยู่ด้านหลัง สอดแขนเข้ามาหาเอวคอด ตอนกำลังจะล้างจานชามอยู่ในครัว ใจนั้นเต้นระรัวจนทำอะไรไม่ถูก ดีที่มือไม่สั่น ไม่งั้นจานคงตกแตกแล้ว

“ไม่เป็นไรค่ะ มัททำคนเดียวสะดวกกว่า คุณเกียร์ไปนั่งพักเถอะค่ะ”

“งั้นผมไปเลือกหนังรอนะครับ”

“ค่ะ” คนบอกไม่ได้เดินไปเปล่าๆ แต่ฉกจมูกลงมาหอมแก้มขาวก่อน แล้วถึงได้ผละไป ยังผลให้เจ้าของแก้มหันมองตามร่างสูงๆ ของเขา ที่มีกางเกงขายาวผ้าฝ้ายสีขาวกับเสื้อแขนยาวผ้าและสีเดียวกันหุ้มไว้อย่างเป็นสุข

เห็นเขาเดินไปห้องนั่งเล่น ปิดหน้าต่างทุกบานแล้วเปิดแอร์แทน เพราะอากาศเริ่มร้อน ก่อนจะทรุดกายลงนั่งหน้าทีวีจอยักษ์ติดอยู่กับผนัง แม้จะห้ามหรือสั่งใจให้หยุดรักเขาไม่ได้

แต่มัทรีก็ยังห้ามตาให้หยุดมองเขา แล้วหันกลับมาหาจานชามกับงานเก็บล้างเช็ดถูกในครัวแทนได้ ส่วนหัวใจนั้น มันช่างเป็นสุขอย่างล้นเหลือ เมื่อไม่เคยคาดคิดว่าชีวิตนี้จะได้มาอยู่ใกล้ชิดเขาขนาดนี้ อย่างที่เคยบอกกับตัวเองไว้เสมอมา ว่าระหว่างกันนั้น มาไกลเกินฝันไว้มากแล้ว

พองานเสร็จ ก็พอดีกับหนังแอคชั่นที่เขาเลือกได้เริ่มฉาย มัทรีถูกรั้งมือบางให้ไปนั่งกับเบาะหนานุ่ม ซึ่งเมื่อครู่ยังเป็นโซฟาชุดใหญ่อยู่เลย แต่กลายมาเป็นที่นอนดูหนังอันกว้างใหญ่ด้วยมือของเขา เดาได้ไม่ยาก ว่าเขากับสมาชิกในบ้าน คงชอบนอนดูหนังด้วยกันเป็นแน่ ถึงได้มีชุดนี้ไว้

แม้ตัวเองจะนั่งห่างเขาจนชิดขอบอีกฟากของโซฟา แต่คนตัวใหญ่กลับรั้งให้เข้าไปนั่งตรงกลางใกล้ๆ กัน แขนซ้ายของเขานั้นก็สอดมาหาเอวคอด ตาเขานั้นยังคงจ้องหน้าจอ

ส่วนอีกมือกำลังกดรีโมตคอนโทรล ซึ่งเธอเองก็ไม่รู้ว่ามีไว้ควบคุมอะไร แต่ไม่กี่อึดใจ ผ้าม่านรอบบ้านก็ปิดเข้า ไฟก็เปลี่ยนจากสว่างจ้าเป็นแสงสลัวๆ เท่านั้น

“ต้องยกความดีให้นายพี ที่จัดการชั้นล่างให้เป็นโรงหนังย่อมๆ ของครอบครัวได้ ผมจะเร่งเสียงให้ดังขึ้นอีกนิดนะครับ แต่รับรองว่าไม่เล็ดลอดไปรบกวนเพื่อนบ้านแน่ เพราะเป็นห้องเก็บเสียง”

“ค่ะ”

มัทรีหันไปยิ้มให้เขา แล้วรับผ้าแพรจากมือเขา มาคลุมตั้งแต่ปลายเท้าขึ้นจนถึงอก เพราะเครื่องปรับอากาศเริ่มทำให้เย็นจนจะเป็นหนาวแล้ว

ส่วนหลังก็พิงหมอนกับมีแขนของเขาสอดเข้ามาโอบกอดไว้ ดูหนังไปก็ไม่ได้รู้เรื่องอะไร เพราะใจเป็นสุขกับการได้อยู่ใกล้คนข้างๆ อย่างไม่คาดคิดว่าชีวิตนี้จะมีห้วงเวลาแบบนี้เลยแม้แต่นิดเดียว

ชั่วขณะหนึ่งใจก็แอบเถลไถลคิดไปอีกว่า ถ้าไม่ได้นั่งดูหนังด้วยกัน แต่กลับกายเป็นเขาเล้าโลมและเรียกร้องให้ทำอย่างอื่น ตัวเองจะขัดขืนบ้างไหม คำตอบที่ได้ก็คือ

‘ไม่’

และแบบไม่ต้องคิดนานด้วย ในเมื่อหัวใจเป็นสุขเกินจะห้ามใจได้ขนาดนี้ แล้วจะมีเรี่ยวแรงที่ไหนมาปกป้องตัวเอง อีกทั้งเขาก็หล่อเหลาไม่เคยเลิกราออกปานนี้ เขาแทบไม่ต้องเรียกร้องหรือทำอะไรมากมายเลย ตัวเองก็คงพร้อมจะพลีกายให้ไปเรียบร้อยแล้วแน่ๆ

แต่ไม่นานหลังจากนั้น หญิงสาวก็ได้ดีใจ และรู้สึกรักเขามากมายก่ายกองขึ้นอีกหลายร้อยเท่า เมื่อเขาไม่ได้ทำอะไรไปกว่านั้น เพียงแค่นั่งเบียดกายมาใกล้ๆ แล้วดูหนังด้วยกันเท่านั้น

และหลังจากมื้อเย็นจบลง เขาก็จูงมือพาเดินทอดน่องไปตามชายหาดขาวสะอาดตาและเงียบสงบ พอมืดก็เดินมานั่งคุยกันตรงเปลไม้ที่ระเบียง จนดึกและง่วงด้วยกันแล้ว เขาก็พากลับเข้าบ้าน พาขึ้นไปส่งถึงประตูห้องนอน โดยไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่า กอดกับหอมแก้มอย่างแผ่วเบาเท่านั้น

“ฝันดีนะครับ เจอกันพรุ่งนี้”

และสำหรับชายหนุ่มคนที่เมื่อคืนนี้ ต้องเอาธรรมะเข้าข่มใจ ไม่ให้เดินไปเคาะประตูของคนอยู่อีกห้อง แล้วปล่อยให้อะไรต่อมิอะไรเกิดขึ้นนั้น ก็กำลังอาบน้ำเพื่อหวังให้อุณหภูมิในร่างกายเย็นลง

หลังจากจบมื้อเช้าที่หญิงสาวแสนสวยจัดแจงให้อย่างครบครันนั้น เขาก็ได้จูงเจ้าของมือบางพาไปนั่งดูหนังด้วยกันอีกถึงสองเรื่อง ให้อัศจรรย์ใจยิ่ง เมื่อเธอไม่ได้รู้เนื้อรู้ตัวเลยด้วยซ้ำ ว่ามีเรือนกายอันยั่วยุให้อารมณ์เขาต้องแตกแถวอยู่ไม่ว่างเว้น

ถ้าเขาไม่หนีขึ้นมาอาบน้ำ แล้วทิ้งให้เธอทำมื้อเที่ยงอยู่ตามลำพังล่ะก็ มั่นใจว่าเธอจะได้ทำอย่างอื่นร่วมกับเขาแน่ ให้โกรธตัวเองไม่หาย ว่าทำไมถึงได้รู้สึกแบบนี้ รุนแรงขึ้นกว่าตอนรู้จักกันใหม่ๆ นับตั้งแต่รู้เนื้อรู้ตัวว่าเผลอรักเธอเข้าให้แล้ว ใจมันคอยจะแตกแถว แล้วสั่งให้ทำอะไรเกินเลยอยู่ร่ำไป

“เที่ยงนี้มัททำอะไรกินบ้างครับ”

เขาลงไปในชุดสบายๆ และเป็นชุดที่จะเดินทางกลับ หลังกินมื้อเที่ยงเสร็จ เพราะกะว่าจะพาเธอแวะตรงนั้นที ตรงนี้ที ให้พอดีถึงบ้านใกล้ค่ำ จะได้กินมื้อเย็นก่อน เหตุที่ต้องดึงเวลาให้อยู่ด้วยกันนานๆ นั้น

เป็นเพราะอาทิตย์หน้า เขาต้องไปญี่ปุ่นกับสิงคโปร์ และคาดว่ากลับมาได้แค่วันเดียว ก็อาจจะต้องบินไปชิคาโก้ แล้วอยู่เป็นอาทิตย์อีกอย่างแน่นอน ไม่ทำก็ไม่ได้ ไม่ไปก็ไม่ได้ เพราะมีชีวิตนับพัน รอเขาเป็นผู้นำพากิจการให้ก้าวไปเรื่อยๆ เติบโตไปเรื่อยๆ อยู่ กว่าจะได้หยุดหรือได้พักเหนื่อยเหมือนพ่อ ก็คงจะตอนลูกตัวโตเท่าเขากระมัง

คิดๆ แล้วก็อดเห็นใจพ่อไม่น้อย ที่ต้องตรากตรำทำงานเลี้ยงลูกเลี้ยงเมียกับเลี้ยงพนักงานนับพันมานานปีและแบบแทบไม่มีเวลาเป็นของตัวเองมาตลอด ทุกวันนี้เขาเลยไม่แปลกใจ เมื่อเห็นพ่อพักมากกว่าทำงาน

“ข้าวผัดปู ต้มยำปลาค่ะ แล้วพอดีป้าไปตลาดเลยซื้อหอยนางรมมาฝากคุณเกียร์ด้วยค่ะ”

ชายหนุ่มมองจานเปล มีหอยนางรมนอนทับน้ำแข็งอยู่ข้างๆ กับเครื่องเคียงครบครัน สลับกับมองหน้าคนเตรียม ก่อนจะยิ้มเจื่อนๆ เพราะเธอคงไม่รู้แน่ ว่าเจ้านี่จะทำให้เขาควบคุมตัวเองได้ยากกว่าปกติเข้าให้แล้ว แต่จะให้บอกไปยังไง ในเมื่อเขาออกจะเป็นสุภาพบุรุษในสายตาเธอปานนี้

“เหรอครับ”

“ป้าบอกว่าบ่ายๆ จะมาเก็บกวาดบ้านตอนเรากลับแล้วค่ะ”

“ครับ! งั้นเราลงมือเลย ผมหิวจะแย่แล้วครับ”

มัทรียิ้มให้คนบอกว่าหิว แต่ก็ไม่ได้ตักอาหารเข้าปากตัวเองก่อน หากเป็นตักมาใส่ในจานให้แทน และเป็นแบบนี้เสมอมาในหลายมื้อที่นั่งกินด้วยกัน ก็เขาเป็นสุภาพบุรุษขนาดนี้ สาวคนไหนอยู่ใกล้ไม่รัก ก็ไม่รู้จะบอกยังไงแล้ว

“ขอบคุณค่ะ”

“ผมต่างหากครับที่ต้องขอบคุณมัท ที่ทำกับข้าวให้ผมกินทุกมื้อแถมยังเก็บล้างอีก แต่มื้อนี้ขอผมจัดการเองนะครับ มัทจะได้ขึ้นไปอาบน้ำ แล้วเราจะได้รีบกลับกัน ผมกลัวคุณยายบ่นครับ พาหลานสาวท่านมาแล้วพากลับผิดเวลา”

+++++

E-Book พร้อมโหลดแล้วค่ะ

สนใจโหลดตัวอย่างอ่านก่อนซื้อได้ค่ะ

ดวงใจจักรภัทร [Sweetheart]กันเกราwww.mebmarket.comน้ำจิ้มจ้า “ไม่ต้องกลัวนะครับ ไม่มีอะไรหรอกครับ”และด้วยสัญชาตญาณ สองวงแขนของเขา ก็รับเอาร่างเล็กๆ มากอดแนบอกไว้เช่นกัน ตอนแรกนั้นเพราะความอยากปกป้องเพศที่อ่อนแอกว่า และกำลังต้องการที่พึ่งพิง

****** ขออนุญาตแจ้งอีกทีนะคะ ว่านิยายทุกเรื่องจะลงให้อ่านได้ราว 70% เท่านั้นค่ะ ต้องขอโทษด้วยนะคะถ้าทำให้ค้างคา แต่กันเกราเชื่อว่านักอ่านที่น่ารักทุกท่านจะเป็นกำลังใจต่อให้ด้วยการตามหาหนังสือมาไว้ในครอบครองอยู่แล้วค่ะ ******

ยิ้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

และหนึ่งคอมเม้นต์ของท่าน คือหนึ่งแรกผลักดันและกำลังใจของคนเขียนนะคะ แต่ก็ยินดีต้อนรับและขอบคุณนักอ่านเงาทุกท่านด้วยค่ะ
รู้งี้แล้วอย่าลืมเม้นท์ให้เค๊าหลังอ่านด้วยนะตะเอง

เข้าไปทักทาย พูดคุย หรือติชมผลงานได้

ตามเพจด้านล่างนี้เลยนะคะ
ยินดีต้อนรับทุกๆ ท่านค่ะ และยินดีรับฟังทุกความคิดเห็นค่ะ

ห้ามหยิบยก คัดลอก หรือดัดแปลงส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือเล่มนี้ รวมทั้งถ่ายทอด ถ่ายเอกสาร สแกน ในรูปแบบใดๆ ทั้งสิ้น เว้นเสียแต่จะได้รับอนุญาตจากผู้ประพันธ์เป็นลายลักษณ์อักษร ยกเว้นเพื่อการประชาสัมพันธ์อันเป็นประโยชน์แก่หนังสือเล่มนี้เท่านั้น

วิมานสอยดาว [Heaven]กันเกราwww.mebmarket.comน้ำจิ้มพอแสบๆ คันๆ มันส์ๆ เสียวๆคุณไม่มีสิทธิ์จะไปไหนทั้งนั้นจนว่าผมจะอนุญาตหรือไม่ก็จนกว่าพี่ชายคุณจะหาเงินสี่สิบล้านมาให้ผม ระหว่างนี้คุณมีหน้าที่ปรนเปรอความสุขบนเตียงให้ผม และทำทุกอย่างที่ผมสั่งไม่มีข้อยกเว้น โดยเฉพาะเ

ใต้ร่มสกุณี [Shadiness]กันเกราwww.mebmarket.com“ปล่อยฉันลงนะ ออกไปจากห้องฉัน!!! ออกไปให้ห่างจากตัวฉันนะ ฉันเกลียดคุณ!!! คนหลอกลวง!!! ได้ยินมั้ยว่าฉันเกลียดคุณ!!!”