บ่ายวันต่อมา ภายในห้องวิจัยลับของคลินิกส่วนตัวเครือเซนต์เบเนดิกต์ บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นเคมีและสารสกัดพืชสมุนไพรจางๆ ‘ใยไหม’ กำลังร่วมมือกับ ‘หมอวิน’ ในการทดสอบสัดส่วนสารอัลคาลอยด์มะลิป่าขนานสุดท้ายเพื่อแก้ผลข้างเคียงของยารักษาโรคหัวใจของเธอ ทั้งสองเริ่มทำงานเข้าขากันได้ดีขึ้นหลังจากปรับความเข้าใจผ่านััเสน่หาอันเร่าร้อนเมื่อวันก่อนหน้า
ทว่า ความเงียบสงบในพื้นที่ปลอดภัยกลับถูกฉีกกระชากออกอย่างไม่เหลือชิ้นดี
*ปัง! ปัง! ปัง!*
เสียงปืนพกกระบอกใหญ่และปืนกลมือดังกังวานก้องสะท้อนมาจากทางเดินหลักด้านนอกคลินิก ตามด้วยเสียงกระจกหน้าต่างกระจกนิรภัยแตกกระจายและเสียงะโข่มขวัญโกลาหล ใยไหมสะดุ้งตัวโยนด้วยความกลัว ตัวสั่นสะท้านกับเสียงปืนที่ดังรัวะเิราวพายุ
"แก๊งพยัคฆ์ขาว... มันบุกมาถึงที่นี่!" อาเฟยรีบผลักประตูเข้ามาแจ้งข่าวด่วน ใบหน้าเคร่งเครียด "นายใหญ่ครับ! พวกมันส่งมือดีมาปิดบัญชีเราและชิงตัวคุณใยไหม ลูกน้องเราต้านไว้ได้บางส่วน แต่พวกมันหลุดเข้ามาในส่วนในแล้วครับ!"
หน้ากากแพทย์ผู้แสนดีของหมอวินหลุดกระเจิงไปในทันที แววตาอบอุ่นสลายหายไป แทนที่ด้วยดวงตาคมกริบเย็นะเืที่เต็มไปด้วยประกายเข่นฆ่าสีดำสนิทของ 'วินเซนต์' นายใหญ่มาเฟียผู้เหี้ยมโหด เขาหันไปสบตากับใยไหมที่ยืนหน้าซีดเผือด
"หลบอยู่ใต้เคาน์เตอร์วิจัยและอย่าโผล่หน้าออกมาเด็ดขาดนะใยไหม..." วินเซนต์สั่งเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจและเด็ดขาด
พูดจบ เขาดึงปืนพกสั้นสีทองคำขาวสลักลายัหรูหราออกจากซองปืนใต้เสื้อกาวน์แพทย์ โยนหูฟังแพทย์ทิ้งลงบนพื้นอย่างไร้ค่า วินเซนต์ก้าวเดินออกไปยืนประจันหน้ากับศัตรูที่ประตูห้องแล็บอย่างอาจหาญ
*เพล้ง!*
ประตูแก้วะเิออก ชายฉกรรจ์แก๊งพยัคฆ์ขาวสามคนพร้อมอาวุธปืนพุ่งเข้ามา ทว่าวินเซนต์ขยับตัวเร็วกว่าผีสาง เขายกปืนทองคำขาวขึ้นเล็งและเหนี่ยวไกอย่างไร้ความปรานี
*ปัง! ปัง!*
ะุเจาะทะลวงหน้าผากชายสองคนแรกอย่างแม่นยำคาที่ ร่างของพวกมันทรุดฮวบจมกองเืต่อหน้าต่อตาใยไหม ชายคนที่สามพยายามจะยกปืนเล็งมาที่วินเซนต์ ทว่าวินเซนต์เบี่ยงตัวหลบะุเฉี่ยวบ่าอย่างเฉียดฉิว ก่อนจะยิงสวนเจาะตัดขั้วหัวใจมันจนตายสนิทในพริบตา
การฆาตกรรมที่โเี้ เฉียบขาด และเืเย็นเกิดขึ้นในระยะไม่ถึงห้าเมตร ใยไหมมองภาพชายผู้สวมผ้าปิดปากคุณหมอ บัดนี้จับปืนเข่นฆ่าคนอย่างไม่กะพริบตาด้วยแววตาเย็นะเืไร้ความรู้สึกสะทกสะท้าน หัวใจดวงน้อยเต้นระทึกด้วยความช็อกและหวาดกลัวตัวตนที่แท้จริงของเขา
เมื่อเสียงปืนด้านนอกสงบลงจากการเข้าเคลียร์พื้นที่ของอาเฟยและกองกำลังมาเฟีย วินเซนต์เก็บปืนเข้าซอง ทว่าผิวกายสีน้ำผึ้งตรงไหล่ซ้ายของเขาเริ่มมีเืสดไหลซึมออกมาเป็ทางยาวเปื้อนเสื้อกาวน์สีขาวบริสุทธิ์... เขาถูกะุถากบ่าระหว่างต่อสู้
"พาส่งตัวคนเจ็บและคุณใยไหมกลับเพนท์เฮาส์ด่วน!" อาเฟยสั่งการ
---
ณ เพนท์เฮาส์หรูชั้น 45 ห้องนอนใหญ่กลับคืนสู่ความเงียบสงัด
วินเซนต์นั่งเงียบอยู่บนเตียงนอนกว้าง เสื้อเชิ้ตสีดำถูกถอดออกเผยแผ่นหลังและไหล่กว้างที่มีาแะุถากเป็ทางยาว เืสีแดงเข้มยังคงไหลซึม ทว่าเขากลับนั่งนิ่งไม่ยอมให้บอดี้การ์ดหรือใครเข้ามาทำแผล ร่างสูงใหญ่ก้มหน้านิ่ง ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อย... ไม่ใช่เพราะความเ็ปจากาแ ทว่าหัวใจของเขากำลังสั่นสะท้านหวาดระแวงอย่างที่สุด
เขากลัว... กลัวว่าใยไหมเห็นความเหี้ยมโหดนองเืของเขาวันนี้แล้วจะเกลียดเขา รังเกียจฆาตกรเปื้อนเืคนนี้ และหวาดกลัวจนอยากหนีไปจากเขา
*แกรก*
เสียงเปิดประตูห้องนอนดังขึ้นเบาๆ ใยไหมเดินถือกล่องอุปกรณ์ปฐมพยาบาลและขวดสารสกัดสมุนไพรรักษาาแที่เธอปรุงเองก้าวเข้ามาในห้อง วินเซนต์หันไปมองทันที แววตาคมกริบที่เคยดุร้ายบัดนี้สั่นไหวและหลบสายตาเธออย่างน่าสงสาร
"ออกไปซะใยไหม... เธอไม่ควรอยู่ใกล้คนที่มือเปื้อนเือย่างฉัน..." วินเซนต์เอ่ยเสียงต่ำพร่าราบเรียบ หวังให้เธอถอยห่าง
ทว่าใยไหมกลับไม่ฟังคำสั่งของมาเฟียหนุ่ม เธอเดินก้าวเข้ามาทรุดตัวนั่งลงบนขอบเตียงข้างตัวเขา ดวงตาหวานจ้องมองาแที่บ่าซ้ายด้วยความห่วงใย มือบางเอื้อมไปหยิบสำลีชุบแอลกอฮอล์ค่อยๆ แตะล้างรอบปากแผลอย่างเบามือที่สุด
"ทำไมฉันต้องออกไปคะ? คุณาเ็เพราะช่วยชีวิตฉันนะ" ใยไหมเอ่ยน้ำเสียงอ่อนหวาน นุ่มนวล ไร้แววหวาดกลัวอย่างที่เขาคาดคิด
"เธอไม่กลัวฉันเหรอ? ฉันยิงคนตายต่อหน้าเธออย่างเืเย็น... ฉันไม่ใช่คุณหมอแสนดีของเธออีกแล้วนะ" วินเซนต์ถามกลับจ้องลึกเข้าไปในดวงตาหวานของเธอ
ใยไหมหยุดมือสบประสานสายตากับเขา ั์ตาของเธอฉายความแน่วแน่ลึกซึ้ง "ฉันยอมรับว่าช็อกและกลัวในตอนแรก... แต่ฉันรู้ดีว่าถ้าคุณไม่ยิงพวกมัน ป่านนี้คนที่ตายอาจเป็ฉัน คุณฆ่าเพื่อปกป้องฉัน ไม่ว่าคุณจะเป็หมอที่คอยช่วยชีวิตคน หรือเป็มาเฟียที่คอยทำลายศัตรู... คุณก็คือผู้ชายคนเดียวที่ฉันรักค่ะ วินเซนต์"
คำสารภาพรักอันจริงใจและลึกซึ้งของใยไหมละลายกำแพงความหวาดระแวงในใจของัหนุ่มจนหมดสิ้น วินเซนต์เบิกตากว้างเล็กน้อย ก่อนจะดึงร่างบางเข้ามากอดแนบอกแน่นลูบผมสลวยของเธอด้วยความซาบซึ้งและคลั่งรักหวงแหนจนล้นอก
"ใยไหม... ขอบคุณครับเด็กดีของฉัน..."
ความอบอุ่นใจแปรเปลี่ยนเป็ความปรารถนาอันเร่าร้อนปะทุขึ้นมาทันที วินเซนต์ช้อนปลายคางหวานขึ้นบดเบียดจูบอันลึกซึ้ง อ่อนโยน ทว่าแฝงความร้อนแรงโหยหาจิติญญาของกันและกัน มือหนาแกะกระดุมชุดเดรสของเธอออกจนร่างกายเปลือยเปล่ากอดรัดทับทาบกับร่างแกร่งของเขา
"บ่าาเ็อยู่นะคะหมอวิน..." ใยไหมประท้วงเบา ๆ เมื่อเขาดันเธอให้นอนราบลงกับเตียงกว้าง
"ไม่เจ็บแล้วครับ... ยาดีรักษาแผลใจเรียบร้อยแล้ว" วินเซนต์กระซิบเสียงพร่าต่ำ ลากลิ้นอุ่นโลมเลียไปตามลาดไหล่มน เนินอกคู่งามบดขยี้อย่างแสนรักเพื่อชดเชยความหวาดกลัวทั้งหมดก่อนหน้านี้
เขารวบสองขาเรียวขาวของเธอแยกออกกว้าง ทาบทับสะโพกแกร่งสอดใส่แก่นกายความร้อนระอุเต็มที่เข้าสู่ช่องทางรักที่ฉ่ำหวานเยิ้มต้อนรับเขาอย่างอ่อนโยน ความอบอุ่นรัญจวนใจแผ่ซ่านสะท้านไปทั้งร่างของทั้งคู่เมื่อผสานเนื้อตัวเข้าด้วยกันอย่างแแ่ลึกซึ้งที่สุด
*พั่บ! พั่บ! พั่บ!*
เสียงสะโพกแกร่งกระแทกกระทั้นเป็จังหวะเน้นหนักสม่ำเสมอดังก้องทั่วห้องนอนใหญ่ ใยไหมร้องครางหวานกระเส่า กอดคอหนาแน่นรัดสะโพกรับการเคลื่อนไหวของสามีอย่างยอมจำนนและยินดี บทรักครั้งนี้เต็มไปด้วยความรักลึกซึ้ง ไร้การฝืนใจหรือความกลัว ทั้งสองหลอมรวมกายและใจเป็หนึ่งเดียวท่ามกลางหยาดน้ำรักที่ขับชโลมเปรอะเปื้อนเตียงกว้าง
"อืม... รักเธอใยไหม... รักที่สุดเ้าชีวิตของฉัน..." วินเซนต์คำรามต่ำ พรั่งพรูบทสนทนาแสนหวานและเร่าร้อนข้างหูเธอ ขยับกระแทกเน้นน้ำหนักเน้นย้ำความ้าฉีดพ่นน้ำรักอุ่นร้อนเข้าเติมเต็มช่องทางรักของเธอจนเสร็จสมอารมณ์หมายะเิความสุขล้นขอบเขต
ใยไหมนอนเหนื่อยเหนื่อยล้าพาดขาทับร่างแกร่งของวินเซนต์ เขาโอบกอดเธอแน่นจูบขมับเปียกเหงื่ออย่างห่วงใยหวงแหน
วินเซนต์ลูบศีรษะทุยสวยของใยไหมเบาๆ เปลือกตาบางปิดลงด้วยความเหนื่อยอ่อนและอบอุ่นใจ ทว่าในแววตาคมกริบของัหนุ่มกลับไม่ได้สงบลงเหมือนร่างกายของเขา
"สูตรยาลับของพ่อเธอยังมีชิ้นส่วนชิ้นสุดท้ายที่ขาดหายไป และเสี่ยหูแห่งแก๊งพยัคฆ์ขาวก็ยังคงล่าตัวเธออย่างไม่ลดละ..." วินเซนต์กระซิบเสียงต่ำพลางดึงร่างบางให้เบียดชิดกับอกแกร่งของเขาในความมืด "แต่สัญญานะยัยหนู... ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น หมอจะหาชิ้นส่วนสุดท้ายมาต่อเติมหัวใจของเธอให้ได้ และใครก็ตามที่มันกล้าก้าวข้ามเขตแดนมาแตะต้องเธอ... มันจะต้องชดใช้ด้วยชีวิต"
ใยไหมซุกใบหน้าหวานเข้ากับแผ่นอกแกร่ง พยักหน้ารับคำอย่างแ่เบา เธอรู้ดีว่าหนทางข้างหน้ายังคงเต็มไปด้วยอันตรายและกลิ่นคาวเืของโลกมาเฟีย แต่ในเมื่อหัวใจและร่างกายของเธอหลอมรวมเข้ากับัคลั่งตัวนี้แล้ว เธอก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับพายุลูกใหม่ไปพร้อมกับเขา... โดยไม่มีวันหันหลังกลับอีกต่อไป.
1K
