หลังจากได้รับข้อความจากสุ ทั้งออสและนีก็ออกจากบ้านมาโดยทิ้งให้แววกับแก้มอยู่ในบ้านเขา2คน ออสไม่ได้คิดอะไรมากเพราะทั้ง3คนมาบ้านเขาบ่อยๆอยู่แล้วแถมมีหลายครั้งที่สาวๆรำคาญจนไล่เขาออกจากบ้านด้วยซ้ำแต่ก็ไม่เคยมีอะไรหาย
ออสกับนีออกมาขึ้นรถประจำทางมาร้านอาหารขนาดใหญ่ที่สุนัดไว้ เขาี้เีอธิบายจึงไม่ได้เรียกวิสหรือกายไปส่งแต่ออสก็เข็ดจากครั้งก่อนที่ไปเจอนักเลงเข้าที่ร้านของแพรออสเลยส่งข้อความไปบอกทั้งสองคนว่าจะไปไหน
ถึงแม้ว่าปกติออสจะไปไหนมาไหนคนเดียวแล้วก็โดนเพื่อนรังแกตลอด แต่ถ้าเื่อิกดราซิลเป็เื่จริงทุกอย่าง ตอนนี้เขาก็ไม่มีความจำเป็อะไรต้องยอมให้คนอื่นมารังแกอีก หลังจากส่งข้อความไปวิสก็ตอบกลับมาว่าจะส่งคนไปคอยดูห่างๆ ซึ่งก็เป็ไปตามที่ออสคาด
"ออส นี ทางนี้"หลังจากที่มาถึงสุก็เดินมารับทั้งสองคนเข้าไปห้องส่วนตัวในร้าน
"ไหงสองคนมาด้้วยกันได้หละเนี่ย"สุหันไปถามนีอย่างแปลกใจ
"ฉันกับพวกแววแวะไปหาออสที่บ้านหนะ"นีตอบกลับสุ โดยไม่ได้รู้สึกว่าแปลกอะไร จริงๆออสเองก็แปลกใจกับเื่นี้อยู่เพราะสุคอยช่วยออสในหลายๆเื่ รวมทั้งคอยกันเพื่อนหลายๆคนให้ไม่เข้ามารังแกออสอยู่ตลอด แต่มีอยู่2กลุ่มที่สุไม่ทำอะไรเลย คือแก๊งพวกไอ้พงษ์ที่เธอเองก็หวาดๆอยู่เหมือนกัน กับพวกแววที่สุไม่เคยเข้ามาขวางเลยด้วยเหตุผลอะไรไม่ทราบ
"เฮ้ยสุ แกชวนไอ้ขยะนี่มาด้วยหรอ"เสียงหนึ่งดังขึ้นทันทีที่ออสเดินเข้าไปในห้องอาหาร
"นี่ไม่น่าเรียกมันมาเลย"
"หมดอารมณ์เลยแฮะ"
เสียงหลายเสียงดังตามมาทันที
"นี่พวกนายฉันก็บอกตั้งหลายครั้งแล้วว่าออสไม่ได้เป็แบบที่พวกนายคิด"สุตอบกับทุกคนทันที
"แต่เธอก็ได้ยินที่พวกยัยแก้วบอกนี่ว่าเจอกล้องแอบถ่ายในบ้านมันตอนไปทำงานตอนม.4ด้วย"
"ใช่แล้วเื่ที่มันเป็โรคจิตตามตื้อสาวก็เื่จริงนี่สาวคนนั้นก็มีตัวตน"
พอมองไปรอบในห้องมีคนอยู่ราวสามสิบกว่าคนโดยที่มีโต๊ะกลมอยู่ในห้อง4โต๊ะ มีโต๊ะนึงที่ยังว่างๆอยู่โดยที่โต๊ะนั้นมีแพรนั่งอยู่คนเดียว สุดึงมือออสให้เดินไปที่โต๊ะนั้นโดยไม่สนใจคนอื่นก่อนจะพูดขึ้น
"งั้นออสนั่งโต๊ะนี้กับแพรแล้วกัน ฉันให้ออสนั่งแยกออกมาแล้วคงไม่มีปัญหาแล้วนะ"สุพูดก่อนจะหันไปมองคนอื่นๆด้วยความหงุดหงิดเธอตั้งใจจะเลี้ยงข้าวๆเพื่อนๆก่อนจะย้ายไปเรียนต่างๆประเทศ จริงๆในห้องนี้มีแต่คนที่เธอคิดว่าสนิทกับเธอทั้งนั้นถึงได้ชวนมา
ในห้องตอนนี้มีทั้งเพื่อนที่เรียนอยู่ห้องเดียวกัน เพื่อนที่มาจากห้องอื่นที่รู้จักกันผ่านกิจกรรมต่างๆในโรงเรียนแล้วก็มีรุ่นน้องด้วยถึงจะไม่เยอะ
"เธอถามแพรก่อนดีกว่าว่าอยากนั่งร่วมโต๊ะกับไอ้โรคจิตนั่นรึเปล่า"เสียงผู้หญิงคนเดิมที่เป็คนพูดขึ้นมาตอนแรกดังขึ้นมาอีกครั้ง
"ออสมานั่งข้างแพรเลย"สาวสวยประจำโรงเรียนพูดขึ้นทันที ทำให้ทุกคนมองมาที่เธออย่างประหลาดใจ และใยิ่งกว่าเดิมเมื่อเธอหันไปยิ้มให้กับออส ตอนนี้แม้แต่สุยังรู้สึกประหลาดใจเนื่องจากสุไม่รู้เื่ที่เกิดขึ้นวันก่อนเพราะแพรยังไม่ได้เล่าให้ฟัง
ออสเดินไปนั่งข้างแพรโดยไม่สนใจคนอื่นในห้อง เขาชินกับเื่แบบนี้แล้ว นีเองก็เดินไปนั่งด้านข้างออสเหมือนกัน ทำให้ออสรู้สึกแปลกใจนิดหน่อยเหมือนกัน ส่วนคนอื่นๆเองก็เงียบไปเพราะออสโดนแยกไปนั่งโต๊ะอื่นแล้วแถมแพรก็เต็มใจนั่งกับเขาด้วยยังจะให้พูดอะไรได้อีก
"เอาหละถ้างั้น..."หลังจากที่ออสไปนั่งก็มีชายท่าทางร่าเริงที่ออสไม่รู้จักพยายามชวนทุกคนเปลี่ยนเื่ทำให้บรรยากาศดีขึ้นเล็กน้อย สุเองก็กลับไปนั่งกับคนอื่นๆแล้วเหมือนกัน
"ว่าแต่ตอนแรกทำไมสุปล่อยให้แพรนั่งคนเดียวหละ"ออสถาม
"แพรบอกสุเองว่าอยากนั่งคนเดียว"แพรตอบกลับ
สักพักหนึ่งอาหารก็ค่อยๆทยอยมาเสิร์ฟ สุไม่ได้ให้ทุกคนสั่งอาหารตามใจชอบเพราะกลัวว่างบจะบานปลายเธอเลยสั่งเป็เซ็ตสำหรับ4โต๊ะเอาไว้แล้วั้แ่จองห้อง
"อ่าวกินกันแล้วหรอเนี่ยอุส่ารีบมา"บรรยากาศที่กำลังเริ่มจะดีขึ้น ไม่ทันไรปัญหาใหม่ก็เข้ามา
ทุกคนหันไปมองตามเสียงที่ดังขึ้นก็พบว่าคนที่เปิดประตูเข้ามาใหม่คือพงษ์นั่นเอง
"ฉันไม่ได้ชวนนาย ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ"สุพูดขึ้นทันที
"ไม่เอาน่า หัวหน้าห้องฉันได้ข่าวว่าเธอนัดเพื่อนๆกินข้าวจะได้ล่ำลากันก่อนจะไปเรียนต่อนี่ ฉันก็อุส่ารีบมาเลยนะ"พงษ์พูดก่อนจะมองหาใครบางคนโดนที่ไม่ได้สนใจสุที่แสดงสีหน้าไม่พอใจเลยแม้แต่น้อย
อยู่นี่เอง
พอเจอคนที่เขามองหาพงษ์ก็เดินดุ่มๆเข้าไปทันที แต่ยังไม่ทันถึงพงษ์ก็ชะงักเพราะพึ่งสังเกตุเห็นออสที่นั่งอยู่ข้างคนที่เขากำลังจะเดินไปหา
"แกทำไมมานั่งอยู่ตรงนี้"
1K
