ตอน นักโทษคดีข่มขืน
แสงแดดสีทองยามเช้าตรู่สาดส่องผ่านสุมทุมพุ่มไม้ในสวนหลังบ้าน นกกระจิบส่งเสียงร้องประสานกันต้อนรับวันใหม่ อากาศยามเช้ายังคงเย็นสบายพัดโชยเอากลิ่นหอมของดอกแก้วที่ปลูกไว้ริมรั้วเข้ามาทางหน้าต่างบานเกล็ด บ้านไม้กึ่งปูนสองชั้นหลังนี้เคยเงียบเหงาั้แ่แม่ของสามีจากไป แต่ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยความวุ่นวายเล็กๆ จากลูกชายฝาแฝดวัยขวบสองเดือนของฉันเอง
ฉันขยับตัวลุกจากที่นอนอย่างระมัดระวังเพื่อไม่ให้ลูกน้อยทั้งสองที่นอนขนาบข้างต้องตื่นขึ้นมา รูปร่างของฉันั้แ่คลอดลูกก็เปลี่ยนไปมาก จากที่เคยอวบมีน้ำมีนวลอยู่แล้ว บัดนี้กลับยิ่งอวบอัดและเต็มไม้เต็มมือไปทุกสัดส่วน ผิวพรรณที่เคยขาวเนียนละเอียดก็ยิ่งดูเปล่งปลั่ง ทรวงอกคัดเต่งขยายใหญ่จน **ตึงเปรี๊ยะ** ล้นทะลัก เอวคอดกิ่วรับกับสะโพกที่ผายกว้างและบั้นท้ายกลมกลึง เช้านี้ฉันสวมเพียงเสื้อยืดคอกว้างสีขาวตัวโคร่งที่เนื้อผ้าบางเบาจนเห็นรอยนูนของยอดถันที่ดันเสื้อออกมา คู่กับกางเกงขาสั้นเอวยืดสีเทาที่รัดรึงบั้นท้ายอวบๆ
ฉันเดินลงบันไดไม้เสียงดังเอี๊ยดอ๊าดเบาๆ ตรงเข้าไปในห้องครัวหลังบ้าน จัดการเปิดเตาแก๊สจนเสียงไฟดังพรึ่บ ตั้งหม้อน้ำใบใหญ่เพื่อเตรียมทำแกงเผ็ดไก่ใส่หน่อไม้ให้สามีทานก่อนไปทำงาน เสียงน้ำในหม้อเริ่มเดือดปุดๆ ฉันใส่เครื่องแกงเผ็ดสีแดงสดลงไปละลาย กลิ่นหอมฉุนของพริกแกง ตะไคร้ ใบมะกรูด กระจายฟุ้งไปทั่วห้องครัวจนต้องแอบจามเบาๆ ตามด้วยเนื้อไก่ชิ้นโตและหน่อไม้สด ควันสีขาวลอยกรุ่นขึ้นมาจากหม้อแกงร้อนๆ ส่งกลิ่นหอมยั่วน้ำลาย ฉันยืนคนแกงหน้าเตา หยาดเหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดขึ้นตามไรผมและร่องอกที่เบียดชิด
"อุแว้ อุแว้" เสียงร้องไห้ประสานเสียงของลูกชายฝาแฝดดังมาจากชั้นบน
ฉันรีบปิดเตาแก๊สแล้วรีบเดินจ้ำอ้าวขึ้นบันไดไปหาลูกทันที ทันทีที่เปิดประตูห้องนอน ฉันทรุดตัวลงนั่งบนเตียงนุ่ม มือสองข้างช้อนอุ้มร่างอวบอ้วนของลูกน้อยขึ้นมาแนบอก ฉันถลกเสื้อยืดคอกว้างขึ้นไปกองไว้เหนือเนินอก เผยให้เห็นเต้านมขาวโพลนขนาดมหึมาที่คัดเต่งไปด้วยน้ำนมแม่ ลูกแฝดทั้งสองอ้าปากงับเข้าที่ยอดถันสีชมพูเข้มแล้วออกแรงดูดกลืนอย่างหิวโหย ความรู้สึกเสียวซ่านเล็กๆ ผสมกับความรักความผูกพันทำให้ฉันยิ้มออกมาบางๆ มือก็คอยลูบหัวลูกอย่างทะนุถนอม
ตกเย็นวันนั้น กฤต สามีของฉันกลับมาจากที่ทำงานการไฟฟ้าใกล้บ้านด้วยใบหน้าที่เคร่งเครียดและอิดโรยกว่าปกติ เขาวางกระเป๋าทำงานลงบนโต๊ะกินข้าวแล้วเดินเข้ามาสวมกอดฉันจากด้านหลัง ซุกใบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่นของฉัน
"เป็อะไรไปคะพี่กฤต หน้าเครียดเชียว งานที่การไฟฟ้ามีปัญหาเหรอคะ" ฉันเอ่ยถามด้วยความเป็ห่วงพลางลูบหลังมือหนาของเขา
กฤตถอนหายใจยาว แววตาของเขาเต็มไปด้วยความกังวลอย่างเห็นได้ชัด "ไม่ใช่เื่งานหรอก แต่เป็เื่พี่ชัย พี่ชายแท้ๆ ของพี่เอง"
ทันทีที่ได้ยินชื่อนั้น ความรู้สึกหวาดกลัวก็แว๊บเข้ามาในหัวใจของฉันทันที ฉันรู้ประวัติอันดำมืดของพี่ชัยเป็อย่างดี เขาติดคุกข้อหาข่มขืนผู้หญิงจนต้องรับโทษอยู่ในเรือนจำมาหลายปี
"พี่ชัยทำไมคะ หรือว่า" ฉันถามเสียงสั่น
"พรุ่งนี้พี่ชัยจะพ้นโทษและออกจากคุกแล้ว และเขาจะย้ายเข้ามาอยู่บ้านนี้กับเรา"
ฉันเบิกตากว้างด้วยความใ รีบหันไปประจันหน้ากับสามี
"พี่กฤตจะบ้าเหรอคะ จะให้อดีตนักโทษคดีข่มขืนมาอยู่ในบ้านเดียวกับเราได้ยังไง ฉันกลัวนะคะ พี่ก็รู้ว่าฉันต้องอยู่บ้านเลี้ยงลูกตามลำพังตอนพี่ไปทำงาน"
กฤตจับมือฉันแน่นพลางอธิบายด้วยน้ำเสียงจำยอม
"พี่รู้ พี่เข้าใจว่าเธอรู้สึกยังไง แต่ก่อนตายแม่ยกที่ดินผืนนี้ให้พี่ชัยเป็มรดก พี่ชัยจึงมีสิทธิ์ในที่ดินและบ้านหลังนี้เต็มที่ พี่ขัดใจแม่ไม่ได้"
"แต่พี่ชัยรับปากกับพี่ไว้แล้วนะ ว่าถ้าเขาหาเงินไปปลูกบ้านของตัวเองได้เมื่อไหร่ เขาจะย้ายออกไปทันที และจะแบ่งที่ดินส่วนของบ้านให้เราเป็การตอบแทนที่พี่ช่วยดูแลแม่ตอนที่เขาอยู่ในคุก อดทนหน่อยนะ ถือว่าทำเพื่อครอบครัวเรา"
เช้าวันต่อมา รถกระบะรับจ้างคันเก่าก็มาจอดเทียบที่หน้าประตูรั้วบ้าน ชายร่างสูงใหญ่ผิวคล้ำกร้านแดด ก้าวลงมาจากรถพร้อมกับกระเป๋าเสื้อผ้าใบเก่า พี่ชัยปรากฏตัวขึ้นด้วยใบหน้าที่ประดับไปด้วยรอยยิ้มมุมปากที่ดูเ้าเล่ห์ ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่เกิดจากการทำงานหนักในเรือนจำ รอยสักลวดลายน่าเกรงขามโผล่พ้นแขนเสื้อยืดสีดำขาดๆ
เขาก้าวเข้ามาในชายคาบ้าน ไม่แม้แต่จะปรายตามองไปที่หิ้งวางรูปหน้าศพของแม่ที่ตั้งอยู่มุมห้องรับแขก แต่เขากลับกวาดสายตาหยาบโลนมาหยุดที่ร่างของฉันซึ่งกำลังอุ้มลูกแฝดอยู่ แววตาของเขาจ้องมองตรงมาที่หน้าอกที่อวบอัดและดันเสื้อจนตึงเปรี๊ยะของฉันอย่างไม่มีความเกรงใจ
สายตานั้นราวกับจะลอกคราบเสื้อผ้าของฉันออกจนหมดสิ้น ฉันรีบขยับตัวดึงเสื้อให้มิดชิดขึ้นด้วยความรู้สึกขยะแขยงและขนลุกซู่
"นี่เหรอเมียแกไอ้กฤต สวยอวบดีนี่หว่า เลี้ยงลูกเก่งซะด้วย นมเบ้อเริ่มเลย" พี่ชัยพูดด้วยน้ำเสียงห้าวทุ้มและหยาบคาย
กฤตหน้าเจื่อนลงเล็กน้อยแต่ก็พยายามยิ้มสู้ "ครับพี่ชัย นี่เมียผมเอง เข้าบ้านก่อนเถอะพี่ ห้องพี่ผมจัดไว้ให้แล้วอยู่ชั้นล่างนี่แหละ จะได้ไม่ต้องเดินขึ้นลงให้เมื่อย"
เวลาผ่านไปนับสัปดาห์ พี่ชัยไม่ได้มีท่าทีจะออกไปหางานทำเพื่อเก็บเงินสร้างบ้านตามที่ตกลงไว้กับกฤตเลยแม้แต่น้อย วันๆ เขาเอาแต่ออกไปแทงสนุ๊กและเล่นไพ่ตามบ่อนเถื่อนในหมู่บ้าน กลับมาก็กินข้าวที่ฉันทำทิ้งไว้แล้วก็นอน ปล่อยให้สามีของฉันต้องออกไปทำงานทำการไฟฟ้าหาเงินงกๆ อยู่คนเดียว
ส่วนฉันก็ต้องรับภาระหนักทั้งเลี้ยงลูกแฝดวัยกำลังซนและทำงานบ้านทั้งหมด ความอึดอัดเริ่มก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ ภายใต้ชายคาบ้านที่เคยสงบสุข ทุกครั้งที่ฉันเดินผ่านพี่ชัย ฉันจะรู้สึกได้ถึงสายตาหยาบโลนที่คอยจับจ้องมองตามทรวดทรงองเอว สะโพก และบั้นท้ายของฉันอยู่ตลอดเวลา โดยเฉพาะตอนที่ฉันกำลังให้นมลูกแฝดอยู่ที่มุมโซฟา พี่ชัยมักจะแกล้งเดินมาป้วนเปี้ยนใกล้ๆ แอบมองหน้าอกขาวๆ ของฉันที่ล้นทะลักออกมานอกเสื้อด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยตัณหา
ฉันไม่รู้เลยว่าการก้าวเข้ามาของพี่ผัวในครั้งนี้กำลังจะเปลี่ยนชีวิต ร่างกาย และจิติญญาของฉันไปตลอดกาล
1K
