“เดี๋ยวนายช่วยฉันกรอกเอกสารสักหน่อยแล้วก็เป็เ้าของร้านขายยาเมื่อกี้ได้เลยนะ ส่วนจะทำยังไงบ้างก็แล้วแต่นายเลย” หญิงสาวกล่าวออกมาขณะกำลังนั่งรถ
ในรถเต็มไปด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ไม่ว่าจะเป็เครื่องดื่ม ตู้แช่ขนาดเล็ก จอทีวีติดผนัง แอร์ในรถก็เย็นฉ่ำเบาะนั่งสบายมาก
“เดี๋ยวก่อนสิ ฉันบอกแล้วไงว่าไม่เอาหรอกฉันบริหารไม่เป็นะ” ชายหนุ่มได้แต่ตอบกลับไปเขาเกรงใจส่วนนึง อีกส่วนนึงก็คือเขากลัวจะจัดการร้านแห่งนั้นได้ไม่ดีพอ
“นายไม่ต้องเกรงใจหรอกเดี๋ยวฉันหาคนมาจัดการแทนให้ นายคอยรับเงินอย่างเดียวก็พอ ถ้าอยากขายยาหรือทำอะไรก็จะได้ไม่ต้องไปลำบากขายที่อื่นอีก อ่ะ น้ำชา”หญิงสาวกล่าวออกมา ทำให้ชายหนุ่มได้แต่คิดตามแล้วก็เห็นด้วย
“ขอบคุณเธอมากนะ”ชายหนุ่มกล่าวขอบคุณออกไป ก่อนจะหยิบน้ำที่หญิงสาวยื่นให้มาดื่ม
เป็ชาที่รสชาติดีที่สุดเท่าที่เขาคุยดื่มมาเลย! ถึงจะเป็ชากระป๋องก็เถอะ
“นายไปหายาวิเศษแบบนั้นมาจากไหนเหรอมันเหลือเชื่อมากเลยนะที่ยายฉันกลับมาเดินจนวิ่งได้อีกแบบนั้นน่ะ” หญิงสาวกล่าวออกมา เธอมองชายหนุ่มตาเป็ประกาย
“มันเป็สูตรลับของผู้าุโท่านหนึ่งน่ะเขาเคยสอนฉันเื่การตรวจอาการและต้มยาไว้ก่อนจะหายตัวไปไม่อย่างนั้นฉันก็ทำไม่เป็หรอก” ชายหนุ่มกล่าวตอบไปแน่นอนว่าต้องโกหกอยู่แล้ว
“อ๋อ ยังไงก็ขอบใจนายมากเลยนะเรามาเป็เพื่อนกันเถอะ!” หญิงสาวยิ้มแล้วกล่าวออกมาเธอยื่นมือเล็ก ๆออกมาให้ชายหนุ่ม
“ได้สิ”ชายหนุ่มตอบกลับไปก่อนจะยื่นมือออกไปจับ
ทั้งสองนั่งพูดคุยกันไปตลอดเส้นทางดีที่วันนี้มีรถอยู่บนท้องถนนไม่มากนักใช้เวลาเดินทางแค่สี่สิบนาทีพวกเขาก็มองเห็นห้างซานิได้แล้ว
ห้างซานิเป็ห้างขนาดใหญ่ที่สุดของเมืองชางโจวด้วยทำเลที่อยู่ใจกลางเมือง ใกล้กับมหาลัยชื่อดังของเมือง รวมถึงสถานที่สำคัญต่างๆ ทำให้ห้างซานิเป็ที่นิยมอย่างมากภายในเมืองนี้ด้วยเนื้อที่มากกว่าห้าร้อยไร่ มีสินค้าและบริการเกือบทุกชนิดภายในห้างแห่งนี้
“สุดยอดไปเลยนะ! ฉันเพิ่งเคยมาครั้งแรกไม่คิดว่ามันจะใหญ่โตขนาดนี้”ชายหนุ่มเอาหน้าไปแนบกระจกก่อนจะกล่าวออกมาเขาเคยได้ยินชื่อเสียงของห้างแห่งนี้แต่ไม่เคยมาเที่ยวสักครั้ง
ก็คนที่มีรายได้นิดเดียวแบบเขาจะเอาเงินที่ไหนมาเที่ยวเล่นกันทำงานแต่ละวันก็แทบจะหมดเรี่ยวแรงอยู่แล้ว
“ห้างนี้ยังไม่ใหญ่ที่สุดนะไว้ถ้าได้เข้าเมืองหลวงยังมีที่สุดยอดกว่านี้อีก” หญิงสาวยิ้มให้กับท่าทางของชายหนุ่มตรงหน้าก่อนจะกล่าวออกมา
“ฉันต้องหาโอกาสไปให้ได้เลยล่ะ” ชายหนุ่มกล่าวออกมา
รถหรูคันงานได้แล่นเข้าไปจอดยังลานจอดรถ VVIPของทางห้าง พวกเขาไม่ต้องไปแย่งที่จอดหรือวนหาให้เสียเวลาแม้แต่น้อยเป็สิทธิพิเศษที่สุดยอดจริง ๆ
ชายหนุ่มจำได้ว่าเวลาเขาไปรับอาหารหรือส่งสิ่งของตามที่ต่างๆ นอกจากจะต้องรอเวลาในการรับส่งที่แสนยาวนานแล้วปัญหาที่จอดรถก็วุ่นวายมากเช่นกัน ไม่ว่าจะต้องรอมีที่จอดว่างทั้ง ๆ ที่ก็มีช่อง VIP ว่างอยู่ หรือต้องแลกบัตรหลายขั้นตอน ทำให้หลายครั้งการจัดส่งก็ล่าช้าจนโดนต่อว่าไปหลายหน
[“ติ๊ง! ได้รับภารกิจชุดเลือกรางวัลที่ท่าน้า”]
[“1.ความร่ำรวย ชื่อเสียง เงินทอง”]
[“2.ความแข็งแรง ทักษะ ความสามารถ”]
[“ภารกิจนี้เป็ภารกิจที่มีรางวัลย่อย 10รางวัล ขึ้นอยู่กับคะแนนความสำเร็จ”]
[“โปรดเลือกรางวัลที่ท่าน้า”]
[“จนกว่าจะทำภารกิจจนได้รางวัลครบทั้ง 10รางวัล ท่านจะไม่สามารถเปลี่ยนรางวัล หรือ รับภารกิจอื่นใดได้”]
ครึ่งหลัง
[“โปรดเลือกรางวัลที่ท่าน้ารับ”] เสียงของระบบดังขึ้นอีกครั้ง
‘เอาไงดีหว่า สิ่งที่เรา้าก็ต้องเป็เงินอยู่แล้ว’ชายหนุ่มครุ่นคิดอยู่ในใจ เขาในตอนนี้นับว่าขาดแคลนเงินเป็อย่างมาก
‘ด้วยระบบสุ่มสรรพสิ่งการที่เราจะได้รับของมีค่าหรือทำเงินก็ใช่ว่าจะเป็ไปไม่ได้’
‘แต่ร่างกายของเรานับว่าอ่อนแอนักถ้าถูกคนปองร้ายขึ้นมาต่อให้มีเงินก็คงไม่รอดอยู่ดี’
‘ถ้าอย่างนั้นก็เหลือแค่ตัวเลือกเดียวสินะ’ ชายหนุ่มคิดอยู่สักพักก็ได้ข้อสรุป
ถึงเขาจะมีเงินมากมายแต่ถ้าไม่มีปัญหารักษามันไว้ก็คงไร้ประโยชน์แถมด้วยการที่ตัวเขามีระบบสุ่มสรรพสิ่งเขาก็อาจจะได้รับของที่สามารถทำเงินได้แบบแผ่นหยกต้มยาอีกก็ได้
ดังนั้นสิ่งที่ควรเลือกในตอนนี้ก็คือ
[“ฉันเลือก ข้อ 2.ความแข็งแรง ทักษะความสามารถ!”] ชายหนุ่มตอบระบบกลับไปด้วยความแน่วแน่
[“ติ๊ง! ท่านได้รับภารกิจชุดจงอวดรวยให้ถึงขั้นสุด!”]
[“ติ๊ง! ท่านได้รับเงินหนึ่งพันล้านหยวน ”]เสียงระบบดึงขึ้นทำให้ชายหนุ่มดีใจเป็อย่างมาก
นี่เขาจะได้ร่ำรวยแล้ว! เงินพันล้านหยวน!!
[“ภารกิจ จงใช้เงินให้หมดภายในหนึ่งสัปดาห์”]
ยิ่งง่ายเข้าไปใหญ่! เขาจะได้เปลี่ยนชีวิตแล้วแถมรางวัลยังเป็ความแข็งแรง ทักษะ ความสามารถอีกด้วย!!
[“เงื่อนไข”]
[“1.ห้ามใช้เงินซื้อทุกอย่างให้ตัวเองโดยเด็ดขาด!”]
[“2.ต้องใช้เงินให้หมดภายในหนึ่งสัปดาห์”]
[“3.ห้ามบอกใครถึงภารกิจนี้”]
[“4.ห้ามซื้อสิ่งที่มีมูลค่าเกินความเป็จริง”]
[“ท่านจะได้รับรางวัลหมวดที่เืแบบสุ่ม ทุกๆ การใช้เงิน หนึ่งร้อยล้านหยวน”]
[“ไม่สามารถเปลี่ยนภารกิจหรือรับภารกิจใหม่ได้จนกว่าจะทำภารกิจชุดจนเสร็จเท่านั้น”]สิ้นเสียงของระบบ ชายหนุ่มก็นั่งนิ่งไปแล้ว
ให้เงินเขาหนึ่งพันล้านแต่ห้ามใช้เงินซื้อของให้ตัวเองนี่นะ! มันจะอวดรวยได้ยังไง!
แล้วเขาจะไปเอาเงินให้ใครนักหนากัน!
“นายเป็อะไรรึเปล่า ทำหน้าแบบนั้น” เสียงหญิงสาวดังขึ้นด้วยความสงสัยเธอเห็นว่าชายหนุ่มที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามทำสีหน้าประหลาดออกมา เดี๋ยวก็หงุดหงิดเดี๋ยวก็มึนงง เดี๋ยวก็เหม่อลอย
“อ่า ไม่มีอะไรหรอก พอดีฉันเหม่อ ๆนิดหน่อยน่ะ” ชายหนุ่มตั้งสติได้หลังจากหญิงสาวถามเขาเลยตอบกลับไป
‘จริงสิ! เราเอาไปใช้หนี้ให้ปู่ก็ได้นี่หว่าหลังจากนั้นก็พาปู่กลับมาอยู่ด้วย ซื้อบ้าน สร้างบริษัทอะไรทำนองนั้นให้ปู่มันก็ไม่ใช่ซื้อให้ตัวเองแล้ว!’ ชายหนุ่มคิดเขาอดที่จะดีใจไม่ได้ ปู่ของเขาเลี้ยงดูเขามาั้แ่เด็กถึงจะไม่รู้ว่าพ่อแม่เขาไปไหนแต่เขาก็ไม่ได้สนใจมากนัก
“ถึงแล้วครับ”เสียงของชายวัยกลางคนที่ขับรถมาดังขึ้น ก่อนที่เขาจะเดินมาเปิดประตูให้หญิงสาวหลังจากนั้นก็เป็ตัวชายหนุ่มตามลำดับ
“นายอยากจะซื้ออะไรก่อนล่ะ? ฉันจะได้พาไป” หญิงสาวกล่าวออกมา
“อืม ไม่รู้สิอยากจะซื้อมันทุกอย่างเลยนั่นแหละ เธอช่วยแนะนำหน่อยได้ไหมพวกของใช้ที่จำเป็ราคาไม่แพงมากน่ะ” ชายหนุ่มกล่าวออกมาเพราะเขายังไม่รู้ว่าบัตรธนาคารที่ได้มามันมีเงินอยู่เท่าไหร่
แต่ต่อให้รู้เขาก็คงจะไม่กล้าใช้สักเท่าไหร่เพราะมันเป็เงินของของเองจริง ๆ ไม่ใช่เงินจากภารกิจที่ต้องใช้ให้หมดเขากลัวเงินของเขาจะหมด!
แต่เขาหารู้ไม่ว่า เงินในบัตรนั้น ต่อให้ใช้เป็ชาติ
ถ้าไม่สิ้นเปลืองจริงๆ มันก็ไม่หมดหรอก!
“ถ้าอย่างนั้น ไปซื้อเสื้อผ้ากันก่อนก็แล้วกันสภาพนายดูไม่ได้จริง ๆ” หญิงสาวกล่าวออกมา
“พวกนายเดินห่างออกไปสักห้าเมตรนะอย่าให้เป็จุดสนใจมากล่ะ”หญิงสาวหันไปสั่งพวกบอดี้การ์ดเกือบสิบคนที่ติดตามมาด้วย
แต่ถึงจะบอกอย่าให้เป็จุดสนใจยังไงมันก็คงยากอยู่ดี ชายใส่สูทสวมแว่นดำเป็สิบคนใครเห็นก็ต้องมีหันมามองอย่างหวาดระแวงกันบ้างนั่นแหละ!
“ได้ครับคุณหนู”พวกบอดี้การ์ดรับคำก่อนจะพากันเดินแยกกันออกไป เพื่อไม่ให้เป็จุดสนใจบางคนก็ทำเป็เล่นโทรศัพท์ บางคนก็หยิบหนังสือขึ้นมาอ่าน
‘มีแต่พิรุธแบบนี้ เนียนจริง ๆ!’ ชายหนุ่มคิดในใจ
“ได้สิ ฉันก็อยากได้เสื้อผ้าใหม่เหมือนกัน ชุดนี้ใส่ซ้ำมาหลายปีแล้วคงได้เวลาเปลี่ยนสักที” ชายหนุ่มตอบกลับหญิงสาวไปอย่างสบาย ๆ