พ่อหมอ...ตอปิโด

        ตอนลงนะหน้าท้อง (สวิงกิ้ง)ตอน1

        “ผมขับไล่ดวงวิญญาณร้ายที่แฝงร่างของสามีคุณน้ำหวานออกไปแล้วนะครับจากนี้ไปเขาจะไม่มีอาการแปลกๆ อีก วันพรุ่งนี้ก็สามารถออกจากโรงพยาบาลกลับไปรักษาตัวต่อที่บ้านได้”

        พ่อหมอหนุ่มหันมาบอกน้ำหวานพอสิ้นประโยคบอกเล่าของพรหมเมศก็เหมือนมีพลังงานกลุ่มก้อนพลังงานสีดำบางอย่างพวยพุ่งออกไปทางประตูด้านหลังทันที

        “ขอบคุณคุณพรหมมากเลยนะคะ”

        น้ำหวานยกมือขึ้นไหว้

        “ผมต้องขอตัวกลับเลยนะครับมีอีกหลายอย่างที่ผมต้องไปสะสางให้เสร็จ”

        “อ้าวคุณพรหมจะกลับเลยเหรอคะ เพิ่งมาถึงแท้ๆ”

        “ใช่ครับ”

        พรหมเมศสบตากับหญิงสาวใบหน้าของเธอดูอ่อนเพลียไม่สดใสอาจเพราะอดหลับอดนอนหลายคืนแล้วเพื่อดูเฝ้าแลอาการป่วยของสามีเธอนั่นเองแวบหนึ่งพรหมเมศรู้สึกอิจฉาสรยุทธ์ที่เขามีภรรยาที่นอกจากมีความสวยและจิตใจดีแล้วยังเอาใจใส่ดูและสามีเป็นอย่างดีถึงสรยุทธ์จะมีนิสัยเจ้าชู้มักมากเพียงใดก็ตาม

        “งั้นฉันเดินไปส่งนะคะ”

        “ไม่เป็นไรหรอกครับหน้าตาคุณน้ำหวานดูอ่อนเพลียมากเลย ดูแลสุขภาพด้วยนะครับ”

        “ค่ะขอบคุณนะคะที่เป็นห่วง” น้ำหวานพยักหน้ารับคำ

        “คุณพรหมก็อย่าลืมดูแลสุขภาพด้วยเหมือนกันนะคะ”

        “ครับไว้พบกัน”

        พรหมเมศเปิดประตูห้องเดินหายออกไปน้ำหวานมองตามเขาจนกระทั่งประตูปิดลงแล้วหันไปมองร่างของสามีที่นอนนิ่งเหมือนคนนอนหลับไปปรกติ

        โรงแรมสามดาวชานเมือง…

        “โรงแรมนี้แหละคะที่พวกหนูสองคนจองไว้ให้อาจารย์ทำพิธีลงของลับให้”

        พอรถยนต์กลางเก่ากลางใหม่คันหนึ่งเลี้ยวเข้าไปจอดบริเวณลานจอดรถน้องบีอาชีพสาวกลางคืนซึ่งนั่งด้านหน้าคู่กับคนขับก็เอี้ยวตัวหันไปบอกอาจารย์บุรันที่นั่งอยู่ด้านหลังเบาะคนขับหลังจากหล่อนกับเพื่อนร่วมอาชีพอีกคนติดต่ออาจารย์บุรันไปเพื่อให้ลงของทางเสน่ห์เมตตาในที่ลับให้เพื่อต้องการเรียกแขกหนุ่มแขกแก่ทั้งหลายให้มาติดพัน

        “ถึงสักทีอยู่ไกลเหมือนกันนะเนี่ย”

        อาจารย์เฒ่าลดกระจกมองขึ้นไปยังตึกสูงโรงแรมแห่งนี้ค่อนข้างเงียบผู้คนไม่ค่อยพลุกพล่านอาจเพราะเวลานี้ก็ค่อนข้างดึกอีกอย่างสถานการณ์บ้านเมืองรวมไปถึงเศรษฐกิจช่วงนี้ก็ซบเซา

        “ไม่ไกลเท่าไหร่หรอกคะอาจารย์หนูขับรถมาแพ็บเดียวเองอาจารย์ไม่ต้องห่วงนะคะพอเสร็จพิธีแล้วหนูจะขับรถกลับไปส่งอาจารย์ที่สำนักเองคะ”

        โชว์เฟอร์สาวเพื่อนร่วมอาชีพของน้องบีนามว่าน้องเดียร์เอ่ยขึ้นบ้าง

        “พวกหนูสองคนนี่น่ารักกันจริงๆเอาๆ พวกเราขึ้นไปที่ห้องกันเถอะอาจารย์จะได้ทำพิธีให้”

        “ได้คะอาจารย์ป่ะบีเราพาอาจารย์ขึ้นห้องไปทำพิธีกันเถอะ”

        จากนั้นสองสาวกับหนึ่งอาจารย์เฒ่าก็พากันขึ้นไปยังห้องของโรงแรมที่จองไว้ห้องพักดังกล่าวอยู่ชั้นห้าเป็นห้องเตียงคิงค์ไซส์มีสิ่งอำนวยความสะดวงครบครันเหมือนห้องพักตามโรงแรมทั่วไป