แสงสว่างใน่เวลา 06.00 น.สาดส่องเข้าจนทำให้ห้องที่มืดมิดใน่ค่ำคืนที่ผ่านมา สว่างขึ้นมาบ้างร่างบางลืมตาขึ้นช้า ๆ เกิดอะไรขึ้น หญิงสาวรู้สึกมึนๆจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์เมื่อคืนจำได้ลางๆ
เมื่อคืนเธอมางานวันเกิดของ “อัคนี“ เพื่อนชายคนสนิทของเธอ “ลลันตา ธนานนท์”คือชื่อของเธอ หญิงสาวอายุ 23ปี บุตรสาวคนเดียวของ นายแพทย์ ชนินธร ธนานนท์เ้าของโรงพยาบาลศัลยกรรมชื่อดังในเมืองไทยเธอเรียนจบแล้วและกำลังได้งานทำในตำแหน่ง เลขานุการ บริษัทใหญ่ที่นัดให้เริ่มงานอาทิตย์หน้า
ลลันตาไม่ได้้าสืบทอดธุรกิจของผู้เป็บิดาเนื่องจากเธอไม่ได้ชอบแนวนี้แต่ยังโชคดีอยู่ที่บิดาของเธอมีลูกชายบุญธรรมที่รับอุปการะมาเลี้ยงดูั้แ่ยังอายุ 5 ขวบและส่งเสียให้เรียนจนจบปริญญาโท และเขาก็จบศัลยแพทย์แทบจะเป็มือหนึ่งของประเทศเลยก็ว่าได้
ลลันตาพลิกตัวเบาและด้านหน้าของเธอก็ได้ัักับ อกกำยำ ร่างใหญ่ที่นอนอยู่ข้าง ๆเธอลมหายใจ ของเธอ รดหน้าอกเขาเบาๆ แต่ชายหนุ่ม ก็ยังหลับอยู่ หญิงสาวค่อยๆเงยหน้ามอง เ้าของร่างกายนั้น
ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเข้มจมูกสันเป็โด่ง ผิวขาวแต่กล้ามเนื้อแน่นไปด้วยซิกแพคบ่งบอกว่าเ้าของร่างกายนี้น่าจะชื่นชอบการออกกำลังกายอยู่ไม่น้อย ตายละซิ!!! นี่ไม่ใช่เวลา ของการมาชื่นชมความหล่อเหลา ของคนตรงหน้า แต่เธอต้องถามตัวเธอเองว่าเกิดอะไรขึ้น...
เื่เมื่อคืน...อาร์..พอจะจำได้ลางๆัั อันเร่าร้อนระหว่างเขากับหล่อนจนแทบ จะหล่อหลอมรวมเป็ร่างเดียวกันถึงแม้จะจำไม่ได้ทั้งหมดแต่ก็พอจะรับรู้ได้ถึงความเจ็บหน่วงเบาๆตรงกลางร่างกายของหญิงสาว
กี่รอบหล่อนจำไม่ได้รู้แต่ว่าหมดเรี่ยวหมดแรงสติสัมปชัญญะดับวูบ...และตื่นขึ้นมาในตอนนี้ ไม่ได้การละ...
หญิงสาวค่อย ๆ ลุกขึ้น และเอาแขนของชายหนุ่มออกจากเอววางออกเบาๆ เพื่อไม่ให้เ้าของร่างตื่น คงต้องหนีแล้ว อยู่ต่อไม่ได้เื่ระหว่างเขากับหล่อน สัมพันธ์ข้ามคืน มันไม่ควรเกิดขึ้นจริงๆ ถ้าบิดาหล่อนและพี่ชายที่ทั้งรัก และหวงแหนรู้จะเกิดอะไรขึ้น ยังนึกภาพไม่ออก
ลลันตาลุกขึ้นจากเตียง ด้วยร่างที่เปล่าเปลือยหล่อนมองหาเสื้อผ้าชุดที่หล่อนใส่ เมื่อคืนนี้ มันกองอยู่ปลายเตียง เธอรีบหยิบ แล้วเข้าไปแต่งตัวในห้องน้ำ
สักพักก็รีบออกมาสายตามองหา กระเป๋าสะพาย ที่วางอยู่บนโซฟาในห้องนอน ก่อนจะออกไปจากห้อง เธอหันมามอง เ้าของร่างกำยำ ที่ยังนอนอยู่ “หวังว่าเราคงจะไม่ต้องมาเจอกันอีกแล้วนะคะ”
เธอคิดในใจ ความอายและความกังวล มีขึ้นมันตีกันยุ่งเหยิง ไปหมดเธอจะท้องไหมนี่ แล้วไปมีอะไร กับผู้ชายที่ไม่รู้จัก...แต่จะอย่างไรเสีย..เขากับเธอก็คงไม่ต้องมาเจอกันอีก แน่นอน ลลันตา มั่นใจก่อนจะสะพายกระเป๋าแล้วเดินออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว..........................
ลลันตาเปิดประตูเข้าห้องหล่อนอยู่คอนโด ที่บิดาซื้อไว้ให้ เพื่อความสะดวกสบาย เนื่องจากอยู่ใกล้ที่ทำงาน หล่อนจะต้อง เริ่มงานเป็เลขาท่านประธานบริษัท SJ คอนสตรัคชั่น(มหาชน) บริษัทั์ใหญ่ธุรกิจก่อสร้างและอสังหาฯระดับประเทศ
หล่อนได้งานนี้ มาด้วยความสามารถจริง ๆมิใช่เส้นสาย เพราะต้องผ่าน การสัมภาษณ์งาน กับเ้าหน้าที่ฝ่ายต่าง ๆทั้งการสอบสัมภาษณ์ภาษาต่างประเทศ ที่ลลันตา ได้ถึง 4 ภาษา อังกฤษ,ญี่ปุ่น,จีน,ฝรั่งเศล งานนี้จึงเป็งานที่ ท้าทายความสามารถ ที่ลลันตา อยากจะทำจริง ๆ
หญิงสาวทิ้งตัวสบายๆ บนโซฟาสีครีมพลางใช้มือ ล้วงเข้าไปในกระเป๋า หยิบมือถือขึ้นมาเช็คดู “แบตหมด..” ลลันตา พึมพำเบา ๆก่อนจะรีบหยิบสายชาร์ตเสียบ เข้ากับมือถือ และเปิดเครื่อง สักพัก ไม่เกิน 5นาที หน้าจอก็สว่างขึ้น พร้อมกับข้อความ ที่เด้งขึ้นมารัวๆ ราวเกือบ20 ข้อความ
“อัคนี”โทรหาหล่อน 20 กว่าสาย ลลันตา รวบรวมความคิดกับเื่ราวเมื่อคืนนี้ หล่อนไปงานวันเกิด ของเพื่อนชายคนสนิท “อัคนี้”ชายหนุ่มผู้เป็เพื่อนกัน มาั้แ่เข้ามหาลัย จนเรียนจบ
“อัคนี” คอยดูแลและปฏิบัติกับ “ลลันตา”อย่างดี ความสนิทสนมคุ้นเคย ระหว่างเธอกับเขา จึงมีแต่ความไว้เนื้อเชื่อใจแต่เมื่อคืนนี้ระหว่างที่ดื่มไวน์ และเต้นรำกันอย่าง สนุกสนาน “ลลันตา” กับมีความรู้สึก มึนๆงงสติสัมปชัญญะเหมือนจะดับวูบ แต่ก็ยังรู้สึกได้ลาง ๆ ว่ามีมือ ที่แข็งแรงพยุงเธอ...ก่อนจะประคองเธอเดินออกมา...
สิ่งที่ลลันตาลืมไปแล้วนั่น คือมีคนผสมยานอนหลับในเครื่องดื่มไวน์แก้วที่หญิงสาวดื่มนั่นเอง... ลลันตา กดโทรศัพท์ออก และเบอร์ปลายทางคือ“อัคนี” ทันทีเมื่อโทรติดเสียงชายหนุ่ม ก็ดังขึ้น ด้วยความเร่งรีบ
“ลัน...ตอนนี้อยู่ไหน?? รู้ไหมว่าเราตามหาเธอทั้งคืน” ลลันตาเงียบไปนิดนึง อย่างครุ่นคิดก่อนจะตอบกลับเบา ๆ
“เราอยู่บ้าน...พอดี เมื่อวาน รู้สึกไม่ค่อยสบาย เลยกลับ ห้องมาก่อนขอโทษด้วยนะ” หญิงสาวโกหก หล่อนไม่อยากให้ อัคนีรู้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกับหล่อน “ยังงั้นเหรอ ตอนนี้เป็ไงบ้างให้เราไปหาที่ห้องไหม??”
“ไม่...ไม่ต้อง เรารู้สึกเพลียๆ ขอเรานอนต่อก่อนนะ...ถ้าเราดีขึ้นค่อยคุยกันใหม่นะ” ลลันตารีบพูดตัดบท ก่อนจะวางสายไป
อัคนีรู้สึกหงุดหงิด ขมวดคิ้วเมื่อคืนเกือบสำเร็จแล้ว เขาเป็คนวางยานอนหลับ ใส่ในแก้วไวน์ ให้ลลันตาดื่มเพียงเพื่อ เขา้าหล่อน
เขาหมายปองหล่อนมาตั้งนานแล้วั้แ่สมัยที่ เจอกันแรกๆ ตอนปีหนึ่ง ลลันตา เป็ผู้หญิงที่สวย ใบหน้าหวาน แววตาสดใสชวนให้เขาประทับใจและหลงใหลจับจิต จับใจ
แต่เพราะท่าทีที่วางตัวของหล่อน ทำให้เขาไม่อาจทำตัวรุ่มร่ามได้ ได้แต่ต้องแสดงความ เป็สุภาพบุรุษหวังเพียงเพื่อที่ จะได้ใกล้ชิด หญิงสาว...
4 ปีมาแล้ว ที่เขาได้ทุ่มเท และดูแลหญิงสาว เป็อย่างดี แต่ความสัมพันธ์ ก็ยังไม่พัฒนาเกินกว่าคำว่า “เพื่อน” จนเมื่อค่ำคืน ที่ผ่านมาเขาตัดสินใจที่ จะรวบหัว รวบหางหล่อนให้ได้ แต่ก็ดันผิดแผน
เมื่อ “ลลันตา” ขอเข้าห้องน้ำ และหายไปนาน จน อัคนีเดินไปตามแต่ก็ไม่พบตัวหล่อน เขากระหน่ำ โทรหาหล่อน 20กว่าสายแทบจะทั้งคืน แต่ก็ติดต่อหล่อน ไม่ได้เลย...
จนกระทั่งเช้านี้ ที่ติดต่อหล่อนได้ และเขาเองก็ยังไม่รู้ว่าหลังจากไปตามหาลลันตา ที่ห้องน้ำผู้หญิง หล่อนหายไปไหน ทำอะไรลลันตา พูดเพียงว่า หล่อนรู้สึกไม่สบายและขอกลับคอนโดก่อน
ลลันตาตื่นขึ้นมา อาบน้ำฟอกครีมอาบน้ำ เพื่อล้างคราบไคล เพียงชั่ววูบก็นึกไปถึงหน้าตาหล่อเหลา คมเข้มร่างกายกำยำ และรสััเมื่อคืนที่ผ่านมา ไม่!! บ้าเอ๋ย...ต้องลืมต้องลืม...
One Night Stand ครั้งแรกของเธอ กับผู้ชายที่ไม่รู้จักจะโกรธจะร้องไห้ หรือจะอารมณ์ไหน ก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน เพราะมันมึนงงจับต้นชนปลายไม่ถูก ได้แต่ ...ปล่อยผ่านไป..และหวังว่าเื่แบบนี้มันจะไม่เกิดขึ้น กับตัวเธออีกแน่นอน
277
