ดอกไม้ในดงปืน นิยายโรแมนติกดราม่าที่เล่าถึงความรักของพระเอกหรือ พนา คนสวนจิตใจดีที่อาศัยอยู่ในคฤหาสน์เศรษฐีท่านหนึ่ง นายเอก มิรา พ่อบ้านที่อาศัยอยู่ในคฤหาสน์เดียวกัน และ ทักษกร ตัวร้ายลูกชายคนเดียวของคุณท่านเ้าของบ้าน
เนื้อเื่จะเล่าถึงการฝ่าฟันอุปสรรคของพระเอกนายเอกที่กว่าจะได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขในตอนจบมันช่างยากซะเหลือเกิน เริ่มเื่มาตัวร้ายหรือทักษกรนั้นเกิดสนใจมิราตามสเต็ปนิยายทั่วไป และแน่นอนว่ามิราไม่ได้ชอบยิ่งไปกว่านั้นมิราก็กำลังคบหาดูใจกับพนาอยู่แล้วจึงปฏิเสธไป
แต่ด้วยความที่ทักษกรเป็คุณชายคนเดียวของบ้านที่เติบโตมาโดยมีคุณท่านเ้าของบ้านเพียงคนเดียวเป็ผู้เลี้ยงดูเนื่องจากท่านหย่ากับภรรยาไปั้แ่ทักษกรยังเด็กถึงจริง ๆ แล้วจะมีแค่แม่นมเป็ผู้เลี้ยงดูก็เถอะเพราะเ้าของบ้านทำงานยุ่งมาก จึงทำให้มีนิสัยเอาแต่ใจ อยากได้อะไรก็ต้องได้ตามสไตล์คุณชายที่โดนตามใจมาั้แ่เกิดท่านหนึ่ง
จากนั้นเกิดการกลั่นแกล้งและบีบบังคับให้มิรายอมคบหาดูใจกับตนโดยบอกว่าถ้าไม่ยอมจะไล่แม่และมิราออก มิราจึงต้องยอมด้วยความจำใจเนื่องจากเงินเดือนแม่บ้านที่นี่สูงและกลัวว่าถ้าออกจากที่นี่ไปตนและแม่จะลำบาก ฝ่ายพนาพอได้รู้ข่าวก็ทำได้แค่เก็บความรู้สึกเคียดแค้นไว้ในใจและลาออกจากงานกะทันหัน
หลังจากพนาลาออกไปมิราก็ติดต่อพนาไม่ได้อีกเลย แต่แล้ววันหนึ่งมิราที่ออกไปซื้อของข้างนอกก็ได้เจอกับพนา พนาจึงพาตัวมิรากลับไปด้วย ทำให้รู้ว่าจริง ๆ แล้วพนาก็คือลูกเศรษฐีท่านหนึ่งเหมือนกัน แต่ตอนนั้นเกิดตกหลุมรักมิราเข้าจึงสืบเื่ของมิราและรู้ว่ามิราเป็คนใช้เลยสมัครเป็คนสวนเพื่อให้ได้ใกล้ชิดมิรามากขึ้น หลังจากนั้นทั้งคู่จึงแอบพบกันบ่อย ๆ และวางแผนแก้แค้นทักษกร โดยทำให้ทักษกรรักมิรามากขึ้นและแสร้งทำเป็ว่ามิราโดนพนาจับตัวมาให้ทักษกรมาช่วย
เมื่อทักษกรรู้ว่ามิราหายไปจึงบอกให้คนตามหาจนรู้ว่ามิราอยู่กับพนา จึงเกิดการต่อสู้กันจนสุดท้ายแล้วพนาและมิราก็ได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข ส่วนทักษกรนั้นได้ตายลงด้วยน้ำมือของมิราคนที่ตนรัก
ส่วนเขา ลัคกี้ นายโชคอนันต์ อนันต์ทรัพย์แปลว่า ผู้โชคดีไม่สิ้นสุด แถมยังมีทรัพย์ไม่สิ้นสุดอีกด้วย ชื่อเล่นก็ยังแปลว่าโชคดีอีกต่างหาก อายุ 26 ปี มีงานอดิเรกคืออ่านนิยาย และเขาไม่ได้พึ่งอ่านนิยายเื่นี้จบ เขาอ่านจบไปนานแล้วแต่เขายังจำได้เพราะเนื้อเื่มีส่วนให้ขัดใจหลายอย่าง เช่น ทำไมทักษกรถึงต้องตายเพราะนอกจากเื่ที่ว่าบังคับให้มิรามาคบด้วยแล้วนอกนั้นก็ไม่ได้บังคับอะไร ไม่ได้ทำร้าย ไม่ได้ข่มขืน ไม่ได้ขู่ให้รัก แต่เป็ฝ่ายมิราเองต่างหากที่พอติดต่อพนาไม่ได้ก็เริ่มโลเลไปเอาใจทักษกรเองทำให้ทักษกรคิดว่ามิราก็ชอบตนเช่นกัน
ไหนจะเหตุการณ์ที่จริง ๆ แล้วพนาเคียดแค้นก็จริงแต่ด้วยความเป็พระเอกจิตใจดีถึงจะเคียดแค้นแค่ไหนก็ตั้งใจว่าจะแก้แค้นแค่เล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างก่อกวนในเื่ธุรกิจจึงได้กลับบ้านมาเพื่อจะกลับมาทำงานของที่บ้านต่อและวางแผนการทวงคืนมิรา เพราะเชื่อว่ามิรายังรอตนอยู่ แต่เนื่องจากไปตามจีบมิรานานทำให้มีงานมากจึงขาดการติดต่อไป
ส่วนแผนแก้แค้นที่มันแปลกไปก็เพราะมิราเป็คนเสนอด้วยซ้ำจนทำให้ทักษกรต้องตายโดยฝีมือมิราจากอุบัติเหตุ ถึงแม้จริง ๆ แล้วจะมีนักอ่านหลายคนสงสัยก็เถอะว่ามันเป็อุบัติเหตุจริง ๆ หรือมิราตั้งใจเพราะจากที่อ่านั้แ่ต้นจนจบหลาย ๆ คนก็คิดเป็เสียงเดียวกันว่ามิราไม่ได้ใสซื่ออย่างที่คิด แต่นักเขียนไม่เฉลย เรานักอ่านก็ได้แต่คาดเดากันไป และถึงเขาจะขัดใจ เขาก็ไม่ได้คอมเมนต์ด่าตัวละครหรือนักเขียนเลยสักนิด เขาก็แค่นักอ่านทั่วไป ที่พอถึงตอนที่ติดเหรียญก็ซื้อโดยไม่บ่นสักคำให้บั่นทอนกำลังใจแก่นักเขียน เขาเป็ลูกชายคนโต อาศัยอยู่กับครอบครัว มีพ่อ แม่ และน้องชาย พวกเรารักกันดี ไม่ได้เป็เด็กกำพร้าที่ถ้าตายไปจะไม่เสียใจหรือไม่มีห่วง ไม่ได้อยู่ในวัยเบญจเพส ไม่ได้พึ่งอ่านนิยายจบ ไม่ได้ข้ามถนนแล้วโดนรถชน ไม่ได้ลูกชิ้นติดคอ ก็แค่คนปกติทั่วไป ที่นอนอยู่เฉย ๆ ก็ตื่นขึ้นมาอยู่ในนิยายเื่นี้ซะแล้ว