“พวกมึงใครจะอยู่ต่อบ้างกูกับมุกจะเข้าไปบาร์ต่อ” บาสเอ่ยถามเมื่อเช็กบิลอาหารเรียบร้อย
“พรุ่งนี้พวกกูมีงานวะ”
“หรองั้นมุกละจะกลับหรือไปต่อครับ”
“อืมมมม”เวลาสี่ทุ่มที่บ้านหลังนั้นก็น่าจะยังคงดูทีวีกันอยู่ กลับไปเขาน่าจะชวนเธอคุยถ้ากลับซักเที่ยงคืนตีหนึ่งคงไม่ต้องเจอหน้าใคร งั้น….
“ต่อค่ะ”
“โอเคครับพวกมึงงั้นกูไปละ”
“เอ่อดูแลน้องมุกดีๆ ละ”
“แน่นอนอยู่แล้ว”
เราสองคนเดินมายังทางหลังร้านซึ่งมีประตูเล็กๆ พอเดินเข้าไปได้ ข้างในเป็ที่โล่งมืดสนิทแทบไม่เห็นอะไรเลยจะมองเห็นก็เพียงแค่เวทีอยู่ตรงกลางมันดูแปลกตาและน่ากลัวจนเธอต้องขยับเข้าใกล้บาสก่อนที่จะมีไฟฉายอันนึงส่งมาที่หน้าเธอ
“พี่มากี่คนครับ”
“2ครับ”น่าจะเป็เด็กเสิร์ฟของที่นี่บาสตอบจำนวนไปก่อนที่เด็กเสิร์ฟจะเดินนำเธอและบาสไปยังโต๊ะสำหรับสองคนที่อยู่ทางซ้ายมือของเวทีพอเดินมาถึงตรงนี้เธอก็เห็นนะว่าในสถานที่แห่งนี้ไม่ได้มีแค่เธอกับบาสแต่ยังมีวัยรุ่นคนอื่นๆ อยู่กันหลากหลายโต๊ะเลย เธอไม่แปลกใจเลยว่าทำไมที่นี่ต้องปิดไฟขนาดนี้เพราะเด็กที่กำลังยืนเต้นนัวอยู่ตรงหน้าเธออายุน่าจะไม่ถึง 18 เลยด้วยซ้ำ
“แบบนี้พอเที่ยวได้ไหม”บาสก้มลงมากระซิบบอกข้างใบหู
“ได้ค่ะ”เด็กสาวะโบอกกลับไปแข่งกับเสียงดังของเพลง
“งั้นเราอยากดื่มอะไร”
“เ้าถิ่นมีแนะนำไหมคะ”
“อืมมมมงั้นเดี๋ยวพี่จัดให้เลยครับ”
“ขอบคุณค่ะงั้นมุกขอไปเข้าน้ำแป๊บนึงนะ”
“ครับๆน้องๆ นำทางไปห้องน้ำหน่อย รีบมานะ”
“ค่ะพี่บาส”
หลังจากทำธุระในห้องน้ำเสร็จเรียบร้อยเด็กเสิร์ฟก็เดินส่งไฟฉายพามุกกลับมายังโต๊ะเหมือนเดิม เพียงแค่มาถึงบนโต๊ะของเธอก็มีแก้วสีสวยมากมายวางเรียงอยู่แล้ว
“โห้ว!เยอะขนาดนี้เลยหรอคะ”
“พี่คอแข็งมุกชิมๆ ก็ได้ไม่หมดพี่ช่วยกิน พี่อยากให้เราลอง”
“อ่อ…”
“มันเป็เหล้าประจำถิ่นพี่อยากให้มุกลองชิมดู”
“แรงไหมคะ”
“ไม่เท่าไหร่ครับผู้หญิงทานได้เชื่อพี่นะคนสวย”
“ค่ะ”
มุกเอื้อมมือไปหยิบแก้วสีออกแดงผสมสีเหลืองที่อยู่ใกล้มือขึ้นมามองก่อนจะส่งมันเข้าปากรสชาติแรกที่เธอได้ไปคือความฝาดและขม ก่อนจะมีรสรสหวานเจือๆ จะมาตรง่ปลายทำให้ทานง่ายขึ้น จนเธอเผลอกินไม่หมดแก้วเลย
“อร่อยจัง”
“ชอบก็ทานเยอะๆพี่เลี้ยงครับ”
และแก้วที่สองที่เป็แก้วสีชมพูก็ถูกตามเข้ามารสชาติเครื่องดื่มที่พี่บาสเลือกมาให้ส่วนใหญ่จะออกไปทางหวานอมเปรี้ยวเป็รสชาติที่เธอชอบอยู่แล้ว ทำให้เธอสามารถกินได้หลายแก้วเลย แต่อยู่ๆตอนที่เธอกำลังจะหยิบแก้วที่สามขึ้นมา ร่างกายเธอกับร้อนรุ่มไปหมด เหงื่อก็เริ่มออกและแม้อากาศในผับแห่งนี้จะเย็นมากแค่ไหนแต่มือกับเท้าของเธอกับมีเหงื่อออกมาจนชุ่ม
“เป็อะไรครับน้องมุก”เสียงแหบซ่านกระซิบข้างใบหู
“มุกร้อน”เธอบอกไปตามตรง ไม่รู้เป็อะไรยิ่งเขากระซิบข้างใบหูร่างกายเธอกลับยิ่งร้อน
“หรอครับ”
พรึบ
“อ๊ะ”เด็กสาวสะดุ้งตัว เมื่ออยู่ๆ มือของพี่บาสก็มาวางบนขาอ่อน ทำเอาเธอขนลุกไปหมดขนลุกแบบที่เธอไม่เคยเป็มาก่อน
“พี่ว่า…เรากลับกันดีกว่านะ”
“ค….ค่ะ” เด็กสาวเริ่มเสียงสั่นก่อนที่บาสจะเดินอ้อมมายกตัวเด็กสาวที่ไร้เรี่ยวแรงขึ้นก่อนจะพยุงตัวเธอออกไปทางด้านหลังร้านที่เป็อีกประตูหนึ่ง
ตอนนี้ดวงตาของเธอพามัวไปหมดแถมร่างกายเธอก็ร้อนรุ่มและยังไร้เรี่ยวแรงจนเธอต้องทิ้งร่างกายไปบนร่างกายของบาสเต็มๆร่างหนาพยุงเธอไปจนเกือบจะถึงรถ…
“เห้ย มุก”ก่อนจะต้องหยุดเท้าลงเมื่อได้ยินเสียงดังจากผู้ชายคนนึงดังมาจากด้านหลังบาสหันไปมองและในความพร่ามัวของเธอก็เห็นว่าภาพนั้นคือภาพของพี่ชายคนโต…พี่ต้น
“มึงทำอะไรน้องกู”
“แค่เมาเองพี่”
“ไม่ใช่แล้วทำไมน้องกูหน้าซีดขนาดนั้น”
“ดื่มเยอะไงพี่”บาสโกหกไปเต็มๆ เพราะเธอดื่มไปแค่สองแก้วเท่านั้นเองสำหรับเธอไม่ได้เยอะอะไรเลยตอนนี้เธออยากจะเถียงกลับเต็มทีแต่แม้แต่แรงจะออกเสียงเธอยังไม่มีเลย
“เอาน้องกูมา”
“ผมสัญญากับมุกแล้วว่าผมจะไปส่งผมจะไปส่งเองที่บ้าน”
“บ้านก็บ้านกูน้องก็น้องกู กูเอากลับบ้านเอง”
“แต่…”
“มึงก็รู้พ่อกูเป็ใคร…”เพียงแค่เอาคำนี้มาอ้าง บาสก็ถึงกับหน้าซีดก่อนจะรีบส่งตัวเด็กสาวไปยังอ้อมกอดของพี่ชาย และรีบขึ้นรถสตาร์ทรถออกไปทันทีเพราะเพียงแค่ชายตรงหน้าพูดประโยคนั้นออกมาและเพ่งมองดีๆ ก็จะรู้ว่าลูกใคร…
“มุกไหวไหม”เด็กสาวที่ไร้เรี่ยวแรงเกาะแขนพี่ชายต่างสายเืแน่นก่อนจะเอาไว้หน้าเข้าไปเบียดแนบชิดกับอกแกร่ง
“มุกร้อนร้อนจนอยากจะแก้ผ้าตรงนี้เลย” เด็กสาวพึมพำเสียงเบา
“อย่านะเดี๋ยวพี่พากลับบ้าน” ต้นพยุงมุกเดินไปจนถึงรถคันหรูที่จอดอยู่หน้าร้านอาหารก่อนจะมองหาผู้เป็บิดาที่บอกว่าจะมายืนสูบบุหรี่
“พ่อ!!!”
“นั้นมึงเอาใครมา”
“มุกไง”
“ห่ะ!ทำไมสภาพเป็แบบนั้น”
“น่าจะโดนมอม”
“งั้นรีบพาขึ้นรถเลยกูขับรถเอง ส่วนมึงไปนั่งกับน้องข้างหลังเลย”
“ครับพ่ออดทนนะเดี๋ยวก็ถึงบ้านแล้ว”
“ร้อนนนน”
471
