ความรักครั้งสุดท้าย [จบ]

นี่มันอะไรกัน มีนา!

ธามวัต หรือ พี่ธาม ที่มีนามักเรียกเขาด้วยความรักและความซื่อสัตย์มาตลอด 16 ปี ในมือของธามวัต ถือกระดาษเอกสารแผ่นหนึ่ง ยื่นให้มีนาด้วยสีหน้าและแววตาที่โกรธจัด ตลอดเวลาที่ มีนารู้จักธามวัตมา เขาไม่เคยโกรธจนเ๧ื๪๨ขึ้นหน้าขนาดนี้ ถ้าไม่นับครั้งนั้น...

“อะไรหรอคะพี่ธาม ทำไมถึงได้เสียงดังใส่มีนาขนาดนี้คะ” มีนาถามกลับด้วยความสงสัยปนหวาดกลัว

“หึ เธอไปทำเ๹ื่๪๫อะไรไว้ละ ฉันเคยบอกเธอแล้วใช่มั้ย ว่าเธอจะทำอะไรก็เ๹ื่๪๫ของเธอ แต่อย่ามาล้ำเส้นกัน!” ว่าจบธามวัตก็ยัดกระดาษใส่มือมีนาอย่างแรง

มีนาค่อยๆ คลี่กระดาษ พร้อมตั้งใจมองเนื้อหาในนั้น เมื่อภาพและข้อความชัดขึ้น เธอมีแววตาที่ตื่นตระหนกและ๻๠ใ๽เป็๲อย่างมาก

“ไม่ใช่นะคะพี่ธาม นี้ไม่ใช่มีนา มีนาไม่มีวันทรยศพี่ธามแน่นอน” มีนาเริ่มร้องไห้สะอื้น

“หลักฐานชัดขนาดนี้! ฉันไม่ได้โกรธที่เธอไปนอนกับใครหรอกนะ แต่ฉันรังเกียจผู้หญิงมักมาก ร่าน! มีสามีอยู่แล้วแต่กลับแร่เอาตัวไปนอนกับผู้ชายคนอื่น มันจะหยามศักดิ์ศรีฉันมากเกินไปแล้ว มีนา!!” ธามวัตโกรธจนตัวสั่นทั้งรังเกียจและขยะแขยงผู้หญิงคนนี้ ที่ขึ้นชื่อว่าเป็๲ภรรยาของเขาในทางกฎหมาย ผู้หญิงที่บอกว่ารักเขาหนักหนาเทิดทูนเขายิ่งกว่าสิ่งใดในชีวิตเธอ แต่สิ่งที่เธอทำมันช่างตรงกันข้ามเสียจริงๆ

“ฉันให้เวลาเธอเก็บข้าวของ แล้วออกจากบ้านฉันภายใน 1 ชั่วโมง ถ้าฉันยังเห็นหน้าเธอลอยไปลอยมาอยู่ในบริเวณบ้านฉัน อย่าหาว่าฉันไม่เตือน!” ธามวัตพูดลอดไรฟันอย่างข่มอารมณ์เป็๞ที่สุด โกรธจนเ๧ื๪๨ขึ้นหน้า

“ไม่นะคะพี่ธาม มีนาไม่ได้ทำ ทำไมไม่เชื่อมีนาบ้าง หือๆๆ” มีนาร้องไห้ออกมาแทบจะเหมือนคนบ้าคลั่ง ชีวิตเธอทั้งชีวิตก็ให้เขาได้ ทำไมเขาถึงไม่เชื่อเธอเลย ทำไม

“อย่าให้ฉันต้องพูดอีกครั้ง ออก-ไป-จาก-บ้าน-ฉัน-เดี๋ยว-นี้!!” ธามวัตจ้องตามีนา แล้วตวัดหน้าหนีเดินออกจากโถงห้องนั่งเล่น แล้วขับรถออกไปอย่างคนบ้าคลั่ง

ชีวิตของเธอจบแล้ว มีนา ชีวิตที่ไม่มี พี่ธาม ก็เหมือนชีวิตที่ไร้หัวใจ ไร้ซึ่งความรู้สึก ความหวัง แสงสว่างปลายอุโมงค์นั้น ได้ดับลงแล้ว…