เหล่าซอมบี้ค่อย ๆ ย่างกรายเข้ามา ฝีเท้าหลากหลายบ้างเบาบ้างหนักสลับกันย่ำลงบนพื้นคอนกรีต หากแต่ปลายทางของพวกมันนั้นมีจุดมุ่งหมายเดียวกันนั่นก็คือการฉีกร่างของชายหนุ่มที่อยู่ในรถกระบะคันสีแดงออกเป็ชิ้น ๆ
ในวินาทีที่ความตายกำลังคืบคลานเข้ามาหานทีนั้น ร่างของชายหนุ่มนั่งแน่นิ่งราวกับคนที่ไร้ิญญา น้ำตาไหลรินออกมาจากดวงตาราวกับเขื่อนที่แตกออก ภาพความทรงจำต่าง ๆ ั้แ่เขาจำความได้นั้นฉายย้อนกลับมา
ครอบครัวที่แตกแยก เพื่อนที่ทรยศหักหลัง ชีวิตที่ต้องทนกับความทุกข์ทรมาณ ความทรงจำเหล่านี้ทำให้นทีคิดว่า บางทีการจบชีวิตลงตรงนี้อาจจะเป็เื่ดีสำหรับเขาที่สุดแล้ว
แต่เมื่อความทรงจำที่มีหญิงสาวผมบลอนด์แวบเข้ามานั้น เขาก็สั่นไหวราวกับมีกระแสไฟฟ้าไหลไปทั่วทั้งร่าง ความทรงจำที่ผ่านมาเพียงแค่ข้ามคืนย้อนกลับมาหาเขาอย่างเด่นชัดราวกับภาพยนตร์ ภาพที่เธอบอกให้เขาเอาชีวิตรอดให้จงได้นั้นฉายซ้ำวนเวียนไปมาอย่างไม่รู้จบ
' เราต้องมีชีวิตรอด เราต้องรอด ต้องรอด!! ' ความคิดและสัญชาตญาณของนทีผสมควบรวมกันจนกลายเป็ความบ้าคลั่ง
เจตจำนงของเขาเหลือเพียงสิ่งเดียวเท่านั้นคือต้องทำอย่างไรก็ได้ให้เขานั้นรอดชีวิตโดยไม่สนใจสิ่งใดอีกต่อไป
นทีเช็ดคราบและหยดน้ำตาที่เปื้อนหน้าออก บรรยากาศรอบตัวเขานั้นเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงโดยที่แม้แต่เขาเองก็ไม่รู้ตัว หากจะอธิบายถึงลักษณะของเขาตอนนี้แล้วล่ะก็มันคือความสงบนิ่งดั่งสายน้ำที่ไหลรินแต่กลับตื่นตัวอยู่ตลอดเวลาราวกับเพลิงที่กำลังมอดไหม้
เขาสูดหายใจเข้าออกอย่างช้า ๆ จากนั้นจึงนำอาหารและเครื่องดื่มทุกอย่างที่สามารถเพิ่มพลังชีวิตได้ออกมากองไว้ยังที่นั่งคนขับ
" ฉันล่ะอิจฉาความสามารถในการมีช่องเก็บของเสียจริง แต่ช่างน่าเสียดายที่เ้าหนูนั่นไม่มีวันได้ใช้มันอีกต่อไปหลังจากวันนี้ " ลลินเอ่ยขึ้นด้วยความอิจฉา
" หมอนั่น..บางอย่างรอบตัวเขาดูผิดปกติไป.. " สายฟ้าเอ่ยเสียงเรียบ ด้วยสายตาที่เฉียบคมนั้นเขาสามารถมองเห็นนทีได้ด้วยตาเปล่าอย่างชัดเจน
" ฮ่า ๆ ๆ เ้าหนูสกปรกนั่นเอาแต่ของกินออกมา สงสัยจะอยากกินมื้อสุดท้ายก่อนตาย " ไมค์หัวเราะลั่น เขาใช้กล้องส่องทางไกลและเห็นนทีนั้นคว้าอาหารหลายอย่างออกมาจากความว่างเปล่า
นทีหยิบกระเป๋าเป้ใบเดิมออกมา เขาโกยอาหารทุกอย่างเท่าที่เขาจะทำได้ใส่ไปยังกระเป๋าเป้ใบนั้นแล้วโยนมันขึ้นไปบนหลังคารถ เขาร่ายบาเรียใส่ตัวเองจากนั้นจึงปีนป่ายขึ้นไปบนหลังคา ตอนนี้นทีถูกล้อมด้วยซอมบี้มากกว่าร้อยตัว เขาไม่มีทางหนีรอดไปได้ หนทางเดียวที่เขาจะมีชีวิตรอดนั้นคือสู้จนตัวตายเท่านั้น
นทีเปิดโฮโลแกรมขึ้นมาแล้วอัพค่าสถานะทั้งหมดที่เขามีลงไปที่แรงกายทั้งหมด
นที รบูลย์กิจวินิตร อายุ 18 ปี
LV 4 EXP 400/1600 อาชีพ ไม่มี
HP 210/210 MP 55/75
ความแข็งแกร่ง: 9
ความว่องไว : 14
ความฉลาด : 53 [18+35]
พลังิญญา : 13
แรงกาย : 21
โชค : 10
แต้มค่าสถานะที่ใช้งานได้คงเหลือ : 0 แต้ม
ทักษะใช้งาน 1/5
- ศรน้ำแข็ง LV1 [Beginner] 5/10
- บาเรีย LV1 [Beginner] 3/10
ทักษะติดตัว 1/5
- ฟื้นฟู MP LV1 [Beginner] 2/10
Master Skill : Reading Master
อ่านไปแล้ว 355,150 หน้า ค่าความฉลาดที่เพิ่มขึ้น 35
อุปกรณ์สวมใส่
- คทาเวทย์ ระดับ F ความคงทน 65/100
- ถุงมือเวทมนตร์ ระดับ F พิเศษ ความคงทน 90/100
- [ไม่สามารถใช้งานได้] แหวนนำโชค ระดับ F ความคงทน 0/100
ทันทีที่เขากดอัพค่าแรงกาย ค่าพลังชีวิตก็เพิ่มมากขึ้นถึงสองเท่า นทีไม่สนใจค่าสถานะอื่น ๆ นอกจากพลังกายเท่านั้น เขาไม่มีทางรู้ว่าการถูกซอมบี้โจมตีหนึ่งครั้งนั้น จะได้รับความเสียหายมากขนาดไหนเพราะเขาไม่เคยถูกโจมตี
แต่หากเขามีพลังชีวิตมากพอล่ะก็ เขาสามารถกินขนมปังเพื่อเพิ่มพลังชีวิตและเขาสามารถรับการโจมตีของเหล่าซอมบี้ได้่เวลาหนึ่งก่อนที่เขาจะร่ายบาเรียออกมาใหม่
" ศรน้ำแข็ง! " นทีเปิดฉากการต่อสู้ด้วยทักษะจู่โจมเดียวที่มี มันพุ่งใส่หัวซอมบี้ตัวแรกที่เอื้อมมือมาคว้าบริเวณหลังคารถกระบะไว้
นทีร่ายทักษะต่อทันทีที่เขาปล่อยศรน้ำแข็งอันแรกออกไป มีซอมบี้อีกหลายตัวที่กำลังพยายามปีนป่ายขึ้นมา นทีเลือกเล็งไปยังซอมบี้ที่อยู่ใกล้กับตัวเขาก่อนเท่านั้น เพียงแค่เวลาไม่นานนทีก็สามารถจัดการซอมบี้ไปได้ถึงห้าตัว โดยที่ทุกตัวนั้นถูกศรน้ำแข็งแทงทะลุศีรษะทั้งหมด
การที่นทีเลือกใช้หลังคารถกระบะเป็ฐานที่มั่นแทนที่จะใช้วิธีวิ่งหนีแล้วร่ายศรน้ำแข็งเพื่อจู่โจมสวนกลับนั้น เป็เพราะว่าซอมบี้ทุกตัวนั้นจะต้องปีนป่ายขึ้นมาให้ถึงเขาให้ได้เสียก่อน แต่ก่อนที่มันจะปีนขึ้นมาได้นั้นมันก็เป็จังหวะเดียวกันที่จุดอ่อนของพวกมันนั้นเปิดเผยออกมาอย่างเด่นชัด
หน่วยวานรอัคคีที่ยืนถ่ายวิดีโออยู่นั้น พวกเขาต่างทึ่งกับสิ่งที่เกิดขึ้นเป็อย่างมาก พวกเขาไม่คาดคิดว่านทีนั้นจะลุกขึ้นสู้ในวินาทีสุดท้าย แถมดูจากการที่นทีสามารถจัดการกับเหล่าซอมบี้ได้อย่างงายดายนั้นยิ่งทำให้พวกเขา ประหลาดใจมากขึ้นไปอีก
" เฮ้ย ๆ ไม่ใช่ว่าพวกผู้เล่นมันโกงเกินไปหน่อยเหรอไง ไอหนูสกปรกนั่นมันฆ่าซอมบี้ด้วยการโจมตีครั้งเดียวเนี่ยนะ แม้แต่ะุยังทำแบบนั้นไม่ได้ด้วยซ้ำ! " ไมค์กล่าวออกมาอย่างอิจฉา
ดวงตาของเขานั้นบ่งบอกได้ถึงความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะได้รับพลังแบบนั้นเช่นเดียวกับนที
" ฉันว่าไม่ใช่ว่าผู้เล่นนั้นโกงเกินไปหรอก..พวกทหารในค่ายที่เปลี่ยนแปลงเป็ผู้เล่นนั้น ถูกนำไปทดสอบพลังหลายต่อหลายคน แต่ก็ไม่มีใครที่จะสามารถจัดการกับซอมบี้ได้ด้วยการโจมตีครั้งเดียวแบบนี้ ทักษะที่เขาใช้ออกมานั้นรุนแรงเกินไปต่างหาก " สายฟ้าวิเคราะห์
" นี่ขนาดเ้าหนูนั่นเพิ่งได้รับพลังมายังแข็งแกร่งขนาดนี้ ถ้าหากเขามีชีวิตรอดแล้วก็ฉันไม่อยากจะคิดเลยว่าเขาจะกลายเป็ตัวอะไร " ลลินเอ่ยขึ้นด้วยความหวาดหวั่น
" ต่อให้เขาแข็งแกร่งขนาดไหน เขาก็ไม่มีทางรอดพ้นชะตากรรมที่จะต้องตายอยู่ที่นี่หรอก " หัวหน้าหน่วยเอ่ยเสียงทุ้ม
ทุกคนพยักหน้าตามกันอย่างเห็นด้วย ต่อให้เกิดปาฏิหาริย์ขึ้นมาแล้วนทีรอดพ้นจากซอมบี้ฝูงนี้ได้แต่เขาก็ไม่สามารถรอดพ้นเงื้อมมือของพวกเขา หน่วยวานรอัคคีได้อยู่ดี
นทีรีบหยิบยาฟื้นฟู MP ขึ้นมาแล้วกระดกจนหมดขวดอย่างรวดเร็ว มานาที่ขาดหายไปของนทีได้ฟื้นฟูกลับมาจนเต็มอีกครั้ง แต่ในระหว่างที่เขาจะขว้างขวดทิ้งไปนั่นเอง ซอมบี้ตัวหนึ่งที่ปีนขึ้นมาทางหลังนทีได้คว้าหมับไปที่ขาซ้ายของเขา
นทีที่ไม่ทันตั้งตัวก็เสียหลักล้มลงไป ซอมบี้ตัวนั้นพยายามดึงนทีให้เข้ามาในระยะที่มันจะสามารถลิ้มรสเนื้อของเขาได้ แต่นทีไม่ปล่อยให้เป็แบบนั้น เขาใช้ขาอีกข้างถีบไปยังหัวของซอมบี้อย่างสุดแรง
" ศรน้ำแข็ง! "
สวบ!
ศรน้ำแข็งที่ปล่อยออกมาในระยะประชิดนั้นทะลุทะลวงกะโหลกของซอมบี้ตัวนั้นจนเป็รูพรุน แต่ซอมบี้ตัวนี้ก็ถือว่าทำให้นทีเสียเวลาเกินพอ ซอมบี้อีกสองตัวปีนป่ายขึ้นมาจากอีกทาง พวกมันไม่รอช้าะโเข้าใส่เขาในทันที
กร๊วบ!
ซอมบี้ผมยาวเข้าถึงตัวนทีได้ก่อน ฟันของมันจู่โจมไปที่แขนของเขาหวังจะกัดให้ขาดเป็ชิ้น ๆ แต่บาเรียที่ปกคลุมนทีอยู่ก็สามารถปกป้องเขาเอาไว้ได้
นทีที่กำลังจะร่ายศรน้ำแข็งใส่ซอมบี้ที่จู่โจมเขานั้นก็กลิ้งหลบในทันทีเพราะซอมบี้อีกตัวหนึ่งมันกำลังจะะโคร่อมตัวเขาแต่สุดท้ายมันก็พลาดและความผิดพลาดของมันนั้นก็โดนลงโทษด้วยศรน้ำแข็งที่นทีร่ายค้างไว้
ฉึก!
ศรน้ำแข็งปักลงที่กลางลำตัวของซอมบี้ทำให้มันไม่ตายในทันที ค่าสถานะแสดงขึ้นมาอย่างเด่นชัด
ซอมบี้ LV 2
HP 52/120
นทีไม่สนใจค่าสถานะของซอมบี้ เขาพยายามลุกขึ้นมาเพื่อตั้งหลักให้ได้ หากเขายังนอนเป็เป้านิ่งนั้นโอกาสรอดชีวิตของเขาจะต่ำลงมาก เมื่อลุกขึ้นมาได้แล้วเขาก็จัดการปิดฉากซอมบี้ตัวเดิมที่พยายามะโมาคร่อมตัวเขา เหลือเพียงซอมบี้ตัวผมยาวเท่านั้นที่ยังอยู่บนหลังคากระบะ
" โฮ่...หมอนี่ทักษะเอาตัวรอดดีใช้ได้เลย ถ้าหากนำไปฝึกสักหน่อยล่ะก็คงกลายเป็นักล่าชั้นยอด " หัวหน้ากลุ่มเสียงทุ่มเอยขึ้นมาอย่างชื่นชม
" แต่เขาคงไม่สามารถยื้อไปได้นานกว่านี้แล้วล่ะ " สายฟ้าเอ่ย
" หมายความว่ายังไงเหรอคะพี่สายฟ้า หมอนั่นยังดิ้นรนได้ดีอยู่เลยนะ ช่างเป็โชว์ที่สนุกจริง ๆ " ลลินเอ่ยถามพลางหัวเราะ
เธอรู้สึกว่าการได้ดูนทีที่กำลังดิ้นรนเอาตัวรอดนั้นให้อารมณ์เหมือนกับดูซีรี่ส์เอาชีวิตรอดจากซอมบี้อยู่
สายฟ้าไม่ได้ตอบลลิลกลับไป หากแต่สายตาของเขานั้นจ้องไปยังซอมบี้ตัวหนึ่งที่ไม่ได้เข้าไปร่วมวงกับซอมบี้ตัวอื่น ๆ และลักษณะของมันนั้นแตกต่างกับตัวอื่นอย่างสิ้นเชิง
' อันตราย...เ้านั่นให้ความรู้สึกที่ไม่ว่ายังไงก็ห้ามเข้าใกล้เด็ดขาด ' สายฟ้าคิดในใจ
นทีที่เพิ่งจัดการกับซอมบี้ผมยาวไปได้นั้นไม่ได้รู้สึกว่าเขาปลอดภัยขึ้นแต่อย่างใด ซอมบี้อีกห้าตัวกำลังปีนป่ายขึ้นมาระลอกใหม่ พวกมันได้ล้อมเขาไว้ทุกทิศทางเป็ที่เรียบร้อยแล้ว
ถึงแม้แผนของนทีจะดูดีใน่แรกแค่ไหนก็ตาม แต่หากเขาปล่อยให้ซอมบี้หลายตัวขึ้นมาบนหลังคารถได้ล่ะก็ เขาจะตกอยู่ในที่นั่งลำบากทันทีเพราะทักษะจู่โจมเดียวที่เขามีนั้นเป็ทักษะเป้าหมายเดี่ยว เขาไม่สามารถต่อกรกับศัตรูหลากหลายตัวได้
นทีร่ายศรน้ำแข็งใส่ซอมบี้ผมยาวตรงหน้าทันทีแต่ซอมบี้อีกสามตัวก็ไม่ปล่อยให้เขาได้ทำอะไรไปมากกว่านั้น พวกมันเข้าถึงตัวของเขาได้ในที่สุด ซอมบี้ตัวแรกใช้แขนของมันฟาดใส่หลังของนที อีกตัวพุ่งกัดไปยังขาขวาและตัวสุดท้ายก็หมายจะขย้ำศีรษะของนที
ถึงแม้การโจมตีของซอมบี้เหล่านี้ดูจะไม่เป็ผลแต่บาเรียที่ล้อมรอบตัวนทีไว้นั้นเบาบางลงทุกครั้งที่ซอมบี้จู่โจม นทีพยายามร่ายศรน้ำแข็งอย่างไม่หยุดหย่อน เขาทั้งผลัก ถีบ และหลบหลีกเหล่าซอมบี้เท่าทีเขาจะทำได้
ซอมบี้เข้ามาพัวพันกับนทีอย่างไม่หยุดหย่อน เมื่อเขากำจัดตัวแรกล้มลงไป ตัวถัดไปก็จะเข้ามาแทนที่ราวกับไม่มีวันจบสิ้น และแล้วบาเรียของเขาก็แตกสลายลง คมเขี้ยวของซอมบี้ก็ได้ลิ้มชิมรสชาติเนื้อของนทีเป็ครั้ง
กร๊วม!
- 15
ซอมบี้ที่พัลวันอยู่กับขาซ้ายของเขานั้นกัดเข้าไปอย่างเต็มแรง มันฉีกกระชากเนื้อของนทีจนเืสด ๆ ไหลอาบออกมา นี่เป็ครั้งแรกที่นทีถูกซอมบี้โจมตี ค่าความเสียหายที่ซอมบี้ทำต่อเขานั้นแสดงผลขึ้นมาทันที
เมื่อนทีรับรู้ว่าบาเรียของเขาไม่มีอยู่อีกต่อไปแล้วนั้น เขาไม่ได้ตื่นใกับการที่ซอมบี้กำลังเคี้ยวขาซ้ายของเขาอยู่แต่เขากลับทำสิ่งที่ทำให้หน่วยวานรอัคคีต้องฉงนแทน นทีหยิบขนมปังออกมาจากความว่างเปล่า แล้วเขาก็กัดกินอย่างมูมมาม ในเวลาเดียวกันนั้นเขาก็พึมพำบางอย่าง
" มา..เมีย " ขนมปังที่จุกอยู่เต็มปากของนทีนั้นทำให้เขาเอ่ยคำออกมาไม่ชัดเจนเท่าไรนัก
แต่ดูเหมือนระบบจะเข้าใจสิ่งที่เขา้า เพียงผ่านไปสามวินาทีบาเรียก็กลับมาปกคลุมรอบกายเขาอีกครั้ง และขาซ้ายของเขาก็ค่อย ๆ ฟื้นคืนสภาพกลับมาเพราะขนมปังที่เขากำลังกิน
" หมอนี่..ฉันไม่อยากให้เขาตาย..ฉันอยากได้ตัวเขา! " หัวหน้าหน่วยวานรอัคคีเอ่ยขึ้นอย่างตื่นเต้น ทำให้สมาชิกที่เหลือนั้นหันกลับมามองเขาด้วยสีหน้าเอือมระอา
' เอาอีกแล้ว...นิสัย้าคนที่มีพร์มาเป็ลูกน้อง ' หน่วยวานรอัคคีทั้งสามคนนั้นมีความคิดแบบเดียวกันต่อหัวหน้าของเขา
" หัวหน้า..การลงไปช่วยเ้านั่นตอนนี้คงจะเสี่ยงอันตรายเกินไปครับ " เสียงอันขึงขังของสายฟ้าทำให้หัวหน้าร่างสูงเลิกคิ้ว
ปกติแล้วเวลาที่เขา้าที่จะได้อะไรนั้นจะเป็ไมค์และลลินที่คอยห้ามแต่คราวนี้กลับกลายเป็สายฟ้าแทน
" อันตรายเกินไป..หมายความว่าไง? " หัวหน้าเอ่ยถามออกมาอย่างไม่เข้าใจ
สายฟ้านั้นไม่ได้ตอบอะไรกลับไปแต่เขาชี้ไปยังซอมบี้ที่ยืนอยู่อย่างโดดเดี่ยว มันไม่เข้าไปกลุ้มรุมนทีเหมือนกับซอมบี้ตัวอื่น ๆ เมื่อทุกคนหันไปมองซอมบี้ตัวนั้น พวกเขาก็เข้าใจได้ในทันทีว่าอันตรายที่สายฟ้าเอ่ยถึงนั้นหมายถึงอะไร
ในชีวิตหน่วยพิเศษของพวกเขานั้นมักจะใช้สัญชาตญาณมาเกี่ยวข้องเสมอและสัญชาตญาณของพวกเขานั้นกำลังกู่ร้องว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็อย่าได้ไปยุ่งกับซอมบี้ตัวนั้นอย่างเด็ดขาด
แผนการของนทีกำลังไปได้สวย ดูเหมือนว่าการใช้บาเรียและการยื้อชีวิตด้วยขนมปังนั้นจะทำให้นทีมีชีวิตรอดได้ยืนยาวขึ้น หากเพียงทว่าสัตว์ประหลาดที่สายฟ้าเอ่ยถึงไม่ได้รอคอยโอกาสอยู่ล่ะก็ นทีอาจจะรอดชีวิตจากสถานการณ์เลวร้ายนี้ก็เป็ได้
ปุ!
เสียงอันแปลกประหลาดดังขึ้น นทีที่กำลังพัลวันกับซอมบี้นั้นเขาไม่มีเวลาสังเกตสิ่งรอบตัวนอกจากซอมบี้ที่อยู่ตรงหน้าเท่านั้น มีแต่เหล่าอัคคีวานรเท่านั้นที่เห็นว่าซอมบี้ประหลาดได้พ่นอะไรบางอย่างออกมา
แปะ!
ฉ่า ฉ่า ฉ่า
น้ำเมือกสีเขียวที่ซอมบี้ตัวนั้นพ่น ลอยมาปกคลุมทั่วหลังคารถในทันที น้ำเมือกสีเขียวเหล่านี้เพียงแค่พริบตาเดียว หลังคารถก็ถูกกัดกร่อนอย่างรวดเร็ว ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงซอมบี้ที่อยู่รอบ ๆ เนื้อหนังของพวกมันที่แทบไม่มีอยู่แล้วนั้นเมื่อโดนสะเก็ดน้ำเมือกก็ค่อย ๆ ถูกกัดกร่อนจนเผยให้เห็นถึงโครงกระดูกของพวกมัน
' นี่มัน...กรด! ' นทีรับรู้ได้ทันทีว่าเมือกสีเขียวเหล่านี้มีฤทธิ์เป็กรดอย่างแรง
ไม่ใช่แค่เหล่าซอมบี้เท่านั้นทีค่อย ๆ ละลายจากการกัดกร่อน บาเรียของนทีนั้นจางลงอย่างรวดเร็วและแตกสลายลงในที่สุด
-15
-15
-15
เมื่อบาเรียของเขาแตกสลายพลังชีวิตของนทีก็ค่อย ๆ ลดลงทุกวินาที เพียงแค่ผ่านไปสามวินาทีนั้น เขาเสียพลังชีวิตไป 45 หน่วย!
นทีรีบคว้าขนมปังแล้วยัดใส่ปากทันที ในขณะที่เขาเริ่มร่ายบาเรียใหม่เพื่อหวังจะใช้เทคนิคเดิมที่เขาเคยใช้ ทว่าความเสียหายที่เขาได้รับต่อวินาทีนั้นมากเกินกว่าที่ขนมปังจะฟื้นฟูกลับมาได้ทัน
พลังชีวิตของเขายังคงลดลงอย่างต่อเนื่อง ร่างกายส่วนที่มีน้ำเมือกเกาะนั้นค่อย ๆ ละลายหายไปทีละนิดทำให้เขาััได้ถึงความเ็ปแสนสาหัส สติของนทีเริ่มเลือนราง
' ฉัน...มาได้แค่นี้เองสินะ….ฉันขอโทษ.. ' นทีหลับตาลง
หน่วยวานรอัคคีที่เห็นสภาพของนทีที่กลายเป็ครึ่งคนครึ่งโครงกระดูกแล้วนั้น พวกเขาก็รับรู้ว่าภารกิจของพวกเขาสำเร็จลุล่วงแล้ว พวกเขาจึงได้จากไปในที่สุด
หากพวกเขายังอยู่ที่นี่นานกว่านี้แล้วล่ะก็ พวกเขาคงมีจุดจบที่ไม่แตกต่างจากนทีอย่างแน่นอน
ถึงเวลาเลือกเส้นทางของตัวเอง !
ปกครอง พิชิต กำจัด สงบ ไร้ตัวตน !
เอาชนะทุกความท้าทาย ก้าวข้ามทุกขีดจำกัด!
สู่จุดสูงสุดของ TRUE WORLD !!
สี่ประโยคทรงอำนาจส่งตรงสู่สมองของผู้เล่นทุกคนอีกครั้งหลังเวลาผ่านไป 12 ชั่วโมงนับั้แ่ TRUE WORLD ได้เผยตัวตนออกมา
จะทำการเทเลพอร์ตในอีก...
3
2
1 !!
เทเลพอร์ตผู้เล่นทุกคนเสร็จสิ้น