“เลิกร้องไห้เป็เด็กได้แล้ว” หิรัญเอื้อมไปหยิบทิชชู แล้วส่งให้เธอเช็ดหน้า ก่อนที่หญิงสาวจะหันมองเขา
“ขอบคุณค่ะ” ฝนทิพย์เอ่ยขอบคุณด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน ่เวลาไม่นานที่อยู่กับเขา ฝนทิพย์รับรู้ได้ว่าหิรัญไม่ใช่คนใจร้ายอย่างที่เธอเคยคิด กลับกันเขาทำให้เธอทลายกำแพงเล็ก ๆ ในใจได้ จนสามารถเผยน้ำตาอ่อนแอให้อีกฝ่ายเห็น อย่างไม่เกรงกลัวเหมือนก่อน
“อายุแค่สิบเก้า คุณรู้ไหมว่าต้องเจออะไรอีกมากในชีวิต รักแล้วเลิกมันเป็เื่ปกตินะ อย่าจับจดอะไรให้มากนัก บางที หลังจากคลอดลูกแล้ว เขาอาจไม่เหมือนเดิมก็ได้ คำพูดที่ว่าไว้อาจจะเปลี่ยน ทุกอย่างในโลกมันเปลี่ยนแปลงได้ทั้งนั้น รวมถึงใจคนด้วย” หญิงสาวได้ยินดังนั้นจึงทบทวนอย่างเงียบ ๆ
“เหมือนคุณเหรอคะ ที่ก่อนหน้าไม่ค่อยทำดีกับฉันเท่าไหร่ แต่ว่าวันนี้คุณดีกับฉันมากเลยนะคะ” เขานิ่งเงียบไม่ตอบ พลางเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย
“อ่อ..เข้าใจแล้ว คุณเห็นผมใจดีกับคุณใช่ไหม วันนี้ก็เลยกล้าแกล้งผม กลับลบด้วยนะ รูปพวกนั้นน่ะ” ฝนทิพย์เผลอปล่อยยิ้มไม่พูดอะไร นั่นทำให้หิรัญรู้สึกเอ็นดูอีกฝ่ายมากขึ้น พร้อมรถแล่นไปเรื่อย ๆ เพื่อมุ่งตรงกลับเข้าบ้านหลังใหญ่
“ขอบคุณมากนะคะสำหรับวันนี้” ฝนทิพย์ลงรถมาแล้วพูดกับชายหนุ่มด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ก่อนที่หิรัญจะพยักหน้าขึ้นลง ก่อนฝนทิพย์จะเบี่ยงตัวเดินไปยังเรือนรับรอง
“เดี๋ยวก่อนสิ”
“มีอะไรเหรอคะ”
“หลังจากคลอดแล้ว คุณคิดจะกลับไปหาแฟนคุณจริง ๆ หรือเปล่า” ฝนทิพย์หลุบตาต่ำลง
“ถ้าถึงตอนนั้น ความรักของพี่บอลกับฝนยังมั่นคงต่อกันไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ฝนจะกลับไปค่ะ” ฝนทิพย์ตอบกลับมาพร้อมแววตามีความหวัง หากแต่คำตอบของเธอทำให้หิรัญนิ่งเงียบ พลางทอดสายตามองเธอเดินลับหายเข้าเรือนรับรองไปด้วยสายตายากจะคาดเดา
ภูดิศยกแอลกอฮอล์ขึ้นดื่มครั้งแล้วครั้งเล่า ด้วยความเสียใจ เขาอยากลืมความเ็ปที่เกิดขึ้นทั้งหมด จึงหันไปพึ่งสิ่งมึนเมาเพราะไม่อาจทนต่อความคิดฟุ้งซ่านของตัวเองได้
“พี่บอลคงยังไม่รู้ใช่ไหมคะ ว่าผู้ชายของฝนทิพย์คนนั้นเขาเป็ใคร” ภูดิศนิ่งเงียบพร้อมกระดกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม โดยไม่เอ่ยถามอีกฝ่าย เมื่อเขมมิกาเห็นว่าเขาแน่นิ่ง จึงตัดสินใจพูดบางอย่างออกมา
“ผู้ชายคนนั้นชื่อ คุณหิรัญ เทพวงศ์สกุล เป็ CEO บริษัทั์ใหญ่อันดับต้น ๆ เลยนะ เขารวยมาก ทั้งดาราทั้งไฮโซรุมตอมกันหึ่งเลย พี่บอลพี่คิดเหรอคะ ว่าฝนทิพย์จะทิ้งบ่อเงินบ่อทองแล้วกลับมาหาพี่ วันนี้ที่พี่ขอโอกาสจากฝนทิพย์ พี่ก็เห็นแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าคุณหิรัญเขาไม่ยอมให้ลูกมา แล้วพี่คิดเหรอคะว่าฝนทิพย์จะอยากมาอยู่กับพี่ ทั้งที่ตอนนี้เธออยู่บนกองเงินกองทองแล้ว ตัดใจเถอะนะคะ ถ้าฝนทิพย์อยากกลับมาจริง ๆ วันนี้ฝนทิพย์ก็คงตามพี่กลับมา แต่เธอจากไปพร้อมคุณหิรัญไม่ใช่เหรอ นั่นก็น่าจะเป็คำตอบของฝนทิพย์แล้วนะ” ภูดิศยังคงนิ่งเงียบ พร้อมกระดกเหล้าขึ้นดื่มอย่างต่อเนื่อง โดยไม่ตอบโต้อีกฝ่าย ก่อนที่มือของเขมมิกาจะเลื่อนมาจับไหล่เขาช้า ๆ อย่างมีความหมาย
“พี่บอลคะ ตัดใจจากฝนทิพย์เถอะนะคะ เธอไม่ได้รักพี่บอลแล้วล่ะ ทีแรกเขมก็แปลกใจว่าทำไมฝนทิพย์ถึงได้ Drop เรียนแต่พอรู้ว่าพ่อของลูกรวยขนาดนั้น ใครจะเรียนให้โง่จริงไหมคะ...พี่บอลคะ ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขมใส่ใจดูแลพี่บอลทุกอย่าง ที่เขมทำมาทั้งหมดมันมีเหตุผลนะคะ ไม่ใช่เพียงแค่เขมเป็ห่วงพี่บอลเพียงเท่านั้น แต่เขมรักพี่บอลค่ะ” คำสารภาพของเธอไม่ได้ทำให้ภูดิศแสดงความรู้สึกใด ๆ ออกมา เขายังคงนิ่งเงียบ พร้อมมือของเขมมิกายังคงลูบไล้เขาอย่างมีความหมาย
“พี่บอลเปิดใจให้เขมสักครั้งได้ไหมคะ เขมรักพี่บอลไม่ต่างจากฝนทิพย์เลยนะคะ อาจจะรักมากกว่าเป็ร้อยเท่าด้วยซ้ำ”
“พี่รักฝน ไม่ได้รักเธอ” เขาตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ พลางยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม ขณะที่ใบหน้าแดงก่ำของเขานั้นแสดงเด่นชัดออกมาว่าเมามากแล้ว
“แค่พี่บอลเปิดใจก็พอค่ะ ยังไม่ต้องรักเขมตอนนี้ก็ได้ เราค่อย ๆ เรียนรู้กันไปจะได้ไหมคะ” เขมมิกายังคงรบเร้า
“เขมกลับไปก่อนเถอะ พี่อยากอยู่คนเดียว” ภูดิศพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ก่อนเธอจะปั้นหน้ายิ้ม แล้วพูดบางอย่างออกมา
“เชื่อเขมเถอะค่ะ ว่าฝนทิพย์ไม่มีวันทิ้งผู้ชายรวยมหาศาลแบบนั้น กลับมาหาพี่หรอก ลูกในท้องของเธอเป็ผลผลิตมาจากเขา ยังไงซะ ฝนทิพย์ก็ต้องจับผู้ชายคนนั้นให้แน่นอยู่แล้วล่ะค่ะ ฐานะทางบ้านเธอก็แทบจะไม่มีกินอยู่แล้ว มีเงินเรียนมหาลัยได้ก็ถือว่าบุญเท่าไหร่” ชายหนุ่มได้ยินดังนั้นจึงหันมองเขมมิกาพลางขมวดคิ้วแปลกใจในคำพูดอีกฝ่าย
“พูดอะไรคิดบ้างหรือเปล่า พี่รู้จักฝนดีพอ คนอย่างฝนไม่ใช่คนแบบนั้น ตกลงเขมหวังดีกับเพื่อนจริงหรือเปล่า”
“พี่รู้จักฝนทิพย์น้อยกว่าเขมก็แล้วกัน ฝนกับเขมเราเรียนมาด้วยกันั้แ่เด็ก พี่รู้จักเขมไม่ถึงสามปีด้วยซ้ำ จะรู้ดีกว่าเขมได้ไง” ก่อนหญิงสาวพูดจบ ก่อนใบหน้าแดงก่ำจะหันกลับมามองคล้ายการเตือน ก่อนเธอจะตั้งสติได้
“เขมขอโทษค่ะ ที่เขมพูดแบบนั้นไปเพราะเขมอาจจะเป็ห่วงพี่บอลเกินไป อย่าถือสาเขมเลยนะคะ” หญิงสาวทอดสายตาไปยังชายหนุ่มที่กระดกเหล้าเข้าปากไม่หยุด เพื่อให้ลืมความเ็ปที่มี
เขมมิกาตัดสินใจนั่งอยู่เป็เพื่อนภูดิศ จนเวลาผ่านพ้นไป เขาฟุบลงยังโต๊ะอาหารในคอนโดฯ หญิงสาวพยายามสะกิดเขาหลายรอบ แต่อีกฝ่ายดูเหมือนไร้สติไปแล้ว เธอจึงตัดสินใจประคองร่างของเขาไปยังเตียงนอน ทอดสายตามองภูดิศอย่างเงียบ ๆ ในเมื่อฝนทิพย์ท้องกับหิรัญและเขารับผิดชอบ เธอก็จะทำแบบเดียวกับที่ฝนทิพย์ทำ หญิงสาวค่อย ๆ ก้าวขึ้นไปยังเตียงนอนของอีกฝ่าย แล้วตัดสินใจปลดกระดุมเสื้อเขาออกช้า พร้อมสายตาเป็ประกายอย่างมีความหมาย
“เขมรักพี่บอลนะคะ” เธอกระซิบบอก แล้วก้มลงหอมแก้มพร้อมจูบชายหนุ่ม มือบางค่อย ๆ ลูบไล้ไปยังแผงอกหน้าของเขา ก่อนที่ภูดิศ ในห้วงแห่งความเมา จะรวบรัดเธอกลับด้วยความรวดเร็ว เขมมิกาปล่อยยิ้มแล้วยอมตกเป็เขาของด้วยความเต็มใจ
2K
