Sea xx La-ongfong 4
“เทคมารับด้วย ช้อยกับพลิ้วก็จะแต่งตัวที่นี่เหมือนกัน” ฉันเอ่ยขัดประโยคของซี รายนั้นพอถูกขัดก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างไม่พอใจ ถามว่าแคร์ไหม ก็ไม่นะ
“แล้วของจะไปส่งวันไหน ที่ขายเมื่อวาน” พลิ้วถาม
“พรุ่งนี้คงทันแหละ เออใช่ เมื่อวาน...” จากนั้นเราก็เม้าส์กันยาวเลยค่ะ ทานข้าวเสร็จเพื่อนก็แยกย้ายกันกลับมีเพียงซี ที่ยังคงนั่งนิ่งไม่ยอมไปไหน ฉันมองเมินเขาั้แ่เช้าแล้ว เห็นหน้าเขาแล้วโมโหยังไงไม่รู้
“เอาละมันอึดอัดเกินไป มานั่งคุยกันเดี๋ยวนี้” ช้อยดึงแขนฉันไปนั่งที่โซฟา ฝั่งตรงข้ามเป็ซีที่ตอนแรกเล่นโทรศัพท์ พอฉันนั่งลงเขาก็เก็บโทรศัพท์ทันที ข้างฉันเป็ช้อย โซฟาเดี่ยวอีกตัวเป็พลิ้วที่อุ้มชามใส่กล้วยฉาบมานั่งกิน
“ทะเลาะอะไรกันแน่” ช้อยถาม ช้อยหันมามองฉันแต่ฉันไม่ตอบเลยเปลี่ยนเป็จ้องซีแทน
“เมื่อเช้าเราโทรหาฟองเพราะเป็ห่วง มันก็กังวลแหละเพราะฟองไม่ยอมรับการติดต่อจากเราเลยั้แ่เมื่อวานที่เราแยกกัน ไลน์ไม่ตอบ โทรหาก็ไม่รับ พอรับเมื่อเช้าเราพูดไม่ดีเองฟองเลยโกรธ” ซีเล่าตามจริง
“พูดอะไรทำไมมันโกรธได้มากขนาดนี้ ปกติมันก็งอนแต่ไม่เป็แบบนี้” พลิ้วถามอย่างสงสัย ทั้งที่ฉันก็เล่าให้ฟังบางส่วนแล้ว แต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมด
“เราก็ดุที่เมื่อวานฟองทำตัวไม่ดี ไม่อยากคุยกับเพื่อนใหม่ แล้วยังทำตัวไม่น่ารัก...” ฉันบีบมือตัวเองแน่นอีกครั้ง ไม่มองหน้าคนพูดเลยสักนิด
“ตอนชวนไปทานข้าวพอเพื่อนใหม่ไปก็ไม่ยอมไป เพื่อนคุยในไลน์ก็ไม่ตอบกลับ เขามาใหม่ทำไมถึงทำแบบนั้นกัน เขาไม่รู้จักใคร”
“แล้วรู้ไหมว่าคนที่นายว่ามาใหม่ ทำยังไงเวลาพวกฉันถามหรือชวนคุย” พลิ้วถามกลับอย่างเหลืออด
“เวลาพวกฉันถามหรือคุยก็ไม่ตอบ เอาแต่ชวนนายคุยถามนั่นถามนี่ เธอเป็แบบนั้นั้แ่ต้นที่เดินเข้าหานาย ตอนไปทานข้าวก็ทำเหมือนไปกันสองคน เพื่อนคนอื่นไม่เห็นหัวเลย”
“พลิ้ว พูดดี ๆ ”
“จะให้พูดดีแค่ไหน รอให้เพื่อนนายมาทำอะไรพวกฉันก่อนไหม? หรือต้องให้มันวิ่งโร่ไปฟ้องนายอีกล่ะ” พลิ้วเถียงกลับทันทีที่ซีพูดจบ
“แล้วที่มาต่อว่าฟองมัน แกคิดว่ามันทำแบบนั้นจริง ๆ เหรอ ั้แ่รู้จักกันมามันเคยทำแบบนั้นจริง ๆ เหรอ” ช้อยถามกลับ
“ไม่เคย...” ซีตอบ
“แล้วทำไมไม่คิดก่อนจะพูดอะไร ฟองมันไม่ใช่คนแบบนั้นแต่นายกลับต่อว่ามันโดยที่ไม่ถามอะไรเลยสักอย่าง นายคิดว่าฟองจะรู้สึกยังไง” เขาจะไปรู้อะไร ฉันมันก็แค่เพื่อนคนหนึ่งเท่านั้นไม่ได้สำคัญอะไรอยู่แล้วนี่
“ขอโทษ”
“ต่อไปก็คุยกันเอง คุยให้เข้าใจ พวกฉันจะไปอาบน้ำก่อน” ช้อยบอกก่อนจะชวนพลิ้วเดินเข้าห้องนอนอีกห้องไป ทิ้งฉันไว้กับซีสองคน
“ขอโทษที่พูดแบบนั้น”
“อือ”
“หายโกรธนะ จะไม่พูดแบบนั้นอีกแล้ว” ซีเดินมานั่งข้าง ๆ เว้นช่องว่างระหว่างเราไว้เช่นเดียวกัน
“อือ”
“เธอรู้ใช่ไหมว่า เรารู้สึกดีกับแก้ว...” เจ็บชิบหายเลยล่ะ พอได้ยินแบบนี้ ก็พอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมถึงมาอารมณ์เสียใส่ฉันั้แ่เช้าแบบนั้น บางทีก็สงสัยว่าเขารู้ไหมว่าฉันชอบมาั้แ่ปีหนึ่ง จนตอนนี้จะสามปีแล้ว เขารู้หรือไม่รู้กันแน่ถึงขยันทำให้ฉันเจ็บแบบนี้
“...”
“ขอได้ไหมอย่าทะเลาะกันเลยนะ เราอยากคุยกับแก้วจริง ๆ ”
“...”
“ฟอง...”
“ได้ ยังไงก็แล้วแต่นายนี่ จะคบใครคุยกับใครก็แล้วแต่เลย ไม่มีอะไรแล้วใช่ไหมล่ะ นายกลับไปได้แล้ว เราจะไปอาบน้ำแล้วเหมือนกัน”
“อืม งั้นเจอกันเย็นนี้นะ” เขายิ้มน้อย ๆ ก่อนจะเดินออกจากห้องไป ทันทีที่ประตูห้องปิดลงฉันฟุบหน้าร้องไห้กับหมอนอย่างไม่คิดอาย มันเจ็บมากจริง ๆ นะ เหมือนเขาตัดฉันออกจากชีวิตเลย ขอให้ฉันอยู่เงียบ ๆ เพื่อที่เขาจะได้คบกับคนที่เขาชอบ ฮา ๆ ๆ ๆ นายทำฉันเจ็บมากเลยซี ฉันเจ็บมากเลย
“เฮ้ย เป็อะไรร้องไห้ทำไม แล้วซีมันไปไหน” ช้อยวิ่งเข้ามากอดปลอบเมื่อเห็นฉันร้องไห้อย่างหนัก
“ฮึก ไม่มีอะไรแล้ว มันจบแล้วไม่มีอะไรต้องกังวลแล้ว” ฉันตอบเพื่อนเสียงสั่น
“ยังไง? มันทำอะไรกันแน่”
“ไม่ได้ทำ แต่เราต้องยอมรับเพื่อนใหม่นะ”
“เฮ้อ ซีน่ะบางทีมันก็โง่กับเื่แบบนี้ อยากจะไปตีมันสักสองสามที เตือนไปแล้วก็ไม่ยอมฟัง” ช้อยบ่นอย่างไม่สบอารมณ์ มันนั่งเป็เพื่อนอยู่นาน พอฉันดีขึ้นก็รีบบอกให้ไปอาบน้ำแต่งตัว โทรศัพท์ฉันมีสายเรียกเข้าตอน่สองทุ่ม เป็เบอร์ของซีที่โทรเข้ามา ฉันไม่อยากรับเลยปล่อยให้ดังอยู่แบบนั้น คิดว่าอีกหน่อยเขาคงจะโทรหาช้อยไม่ก็พลิ้วแทน
“ฟองซีมันจะมารับ” ช้อยเปิดประตูแง้ม ๆ มาบอก
“เทคจะมารับ บอกซีไม่ต้องมา” ฉันตอบกลับ
“ได้ยินแล้วนะ ไม่ต้องมาเดี๋ยวเทคจะมารับเอง เออ กูยังไม่เคลียกับมึงเลยนะ” เสียงช้อยเงียบไปพร้อมกับประตูห้องที่ปิดลง เป็แค่เพื่อนคงไม่ต้องคุยกันบ่อยก็ได้ ไม่ต้องโทรมาบ่อยก็ได้ เขาจะได้สบายใจไม่ต้องกังวลว่าฉันจะไปแกล้งอะไรคนที่เขาชอบ
“พร้อมยัง ๆ ” เสียงเทคะโเข้ามาในห้อง ฉันรีบหยิบโทรศัพท์ใส่กระเป๋าจากนั้นก็ออกจากห้องนอน เทคนั่งรอที่โซฟา มีช้อยและพลิ้วที่นั่งรออยู่ด้วยเรานัดกันใส่สีขาวเหมือนกันเลย สนุกสุดเหวี่ยงกันไปข้างเลยจ๊ะคืนนี้
“บ้าจริง ทำไมถึงแต่งตัวเซ็กซี่กันขนาดนี้ ี้เีดูแลนะเนี่ย” เทคบ่นไม่จริงจังมากเท่าไหร่พร้อมกับเดินนำออกจากห้อง เราสามคนมองหน้ากันแล้วหัวเราะเบา ๆ ขึ้นรถมาได้ฉันที่นั่งเบาะด้านหน้าคู่เทคก็เปิดเพลงก่อนเลย เราทั้งสามเปิดเพลงแล้วเต้นกันอยู่ในนั้น เทคทั้งบ่นทั้งขำกับพวกฉัน กว่าจะไปถึงร้านก็นาน ร้านเปิดเพลงดังลั่นไปหมด เทคไล่ให้พวกฉันเดินขึ้นไปชั้นสองของร้าน โซนวีไอพีถูกจองไว้แล้ว เครื่องดื่มก็สั่งมากันแล้ว ภายในโต๊ะมีทั้งกระวาน เตอร์ แล้วก็ซีนั่งอยู่ ข้าง ๆ ซีนมีแก้วคนที่เขาชอบนั่งอยู่ด้วย กระวานทำหน้าเบื่อ ๆ พอพวกฉันไปถึงแก้วก็เอนไปพิงไหล่ซีอย่าง้าแสดงความเป็เ้าของทันที พวกฉันนั่งก็ไม่ได้สนใจพวกเขาสองคนมากนักนอกจากนั่งดื่มและเต้น กระทั่งมีเพลงหนึ่งดังขึ้นเราสามคนถึงได้จับมือกันลงไปด้านล่างแล้วเต้นด้วยกันอย่างสนุก เป็เพลงที่พวกเราชอบเต้นด้วยกันท่าเต้นเลยเป็ท่าเดียวกัน พอจบเพลงหนึ่งก็ต่ออีกเพลง เต้นจนหมด่ดนตรีสดและร้านเปลี่ยนเป็เอดีเอ็ม นักท่องราตรีคนอื่นลุกขึ้นเต้นส่วนพวกฉันสามคนกลับขึ้นมานั่งดื่ม
“กว่าจะขึ้นมายืนเฝ้าจนขาแข็ง” เตอร์บ่น เมื่อฉันกลับขึ้นมานั่งที่โต๊ะ หนุ่ม ๆ เพื่อนฉันดีและน่ารักมากเวลามาเที่ยวหากจะต้องไปในที่ที่เสี่ยงหรือดูไม่ปลอดภัยพวกนั้นก็จะแบ่งกันไปช่วยดูแล
“มันสนุกนี่นา” ฉันตอบ นั่งลงที่เก้าอี้ มือก็ยกแก้วขึ้นมาดื่มต่อ
“ฟองนี่แปลกนะ เห็นเงียบ ๆ แบบนี้ไม่คิดว่า...” เธอไม่พูดต่อแต่สายตาที่ใช้มองฉันมันทำให้ฉันโมโหไม่น้อย
“หึ แรดดีจัง” ผู้หญิงคนนั้นพูดจบแก้วเหล้าที่อยู่ในมือก็สาดใส่เธออย่างไม่คิดขอโทษ เธอร้องกรี๊ดพร้อม ๆ กับร่างสูง ๆ ของซีเดินกลับเข้ามา สายตาแข็งกร้าวของซีมองฉันอย่างไม่พอใจ ฉันบีบแก้วเหล้าในมือจนแน่น
“ทำบ้าอะไรวะฟอง!”
“ซี แก้วผิดอะไรคะ ทำไมฟองทำแบบนั้นกับแก้ว” ยัยแก้วอะไรนั่นออเซาะซี สายตาหวาดกลัวแบบนั้นมันคืออะไร? ทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังปากดีใส่ฉันอยู่เลย
“ฟองขอโทษแก้วเดี๋ยวนี้” ทั้งที่ก็รู้ว่าเขาไม่มีทางเข้าข้างฉันแต่ไม่รู้ทำไมถึงยังหวังให้เขาถามฉันก่อน ถามถึงเื่ราวก่อนหน้านี้ พอเขาตัดสินว่าฉันผิดไปแล้วแบบนี้ฉันเองก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้ว
“ไม่!”
“ฟอง บอกแล้วไงอย่าทำแบบนี้”
“ใจเย็น ๆ ดิวะ ฟังฟองมันก่อน” กระวานเอ่ยห้าม
“ก็เห็น ๆ อยู่ว่าฟองเป็คนเริ่มแบบนี้ ถึงจะทำร้ายแก้วยังไงเราก็ไม่มีทางชอบเธอหรอกนะ อย่าทำแบบนี้มันทุเรศ” เขา เขารู้สินะว่าฉันคิดยังไงกับเขา
“ฮา ๆ ๆ ยังไงนายก็คิดว่าเราเริ่มสินะซี ได้ เราจะเริ่ม” ฉันยิ้มให้ซีเดินเข้าไปใกล้ทั้งสองที่ยืนโอบประคองกันอยู่จากนั้นก็ตวัดฝ่ามือลงบนใบหน้าที่แสนจะสวยงามของแก้ว
“ฟอง!!” ซีตวาดฉันดังลั่น ยกมือผลักไหล่ฉันจนเซจวนจะล้ม
“หึ สำหรับที่ด่าว่าฉันแรด” ฉันจ้องแก้วอย่างไม่พอใจ ถ้าเธอก้าวใกล้ฉันรับรองเธอได้ไปทำหน้าใหม่แน่
“ฟอง...” ซีเอ่ยเรียกเสียงแ่ มองฉันอย่างสับสน ฉันยิ้มให้เขาอีกทีก่อนจะเดินกลับเก้าอี้หยิบกระเป๋าตัวเองไว้ในมือ
“ขอโทษที่ทำให้หมดสนุกนะ เรากลับก่อนล่ะ” ฉันบอกลาทุกคน ฉันรีบเดินออกจากร้านเสียงวิ่งดังตามหลังมาให้ได้ยินร่างของช้อยและพลิ้ววิ่งตามออกมา ด้านหลังมีร่างสูง ๆ ของเทคเดินตามมาด้วย
“ฟอง แกโอเคไหม...” พลิ้วถามอย่างเป็ห่วง ฉันส่งยิ้มให้เพื่อนอีกครั้งก่อนจะตอบ
“โอเคสิ เรารู้อยู่แล้วว่าเขาไม่ได้คิดอะไร แต่มันก็ผิดหวังนะที่เขาไม่ฟังเราเลยทั้งยังตัดสินให้เราผิดแบบนั้น” ฉันเล่า พร้อมกับรอยยิ้มขมขื่น
“สาว ๆ ขึ้นรถ เดี๋ยวพาไปร้านใหม่” เทคชวน ช้อยจับมือฉันเดินไปขึ้นรถ เทคพาไปร้านใหม่อีกร้านเป็ร้านนั่งชิล เราสั่งเครื่องดื่มมาดื่ม เทคก็ดื่มบ้างเล็กน้อยแต่เพราะต้องพาพวกฉันกลับไปส่งเลยต้องจิบเบา ๆ ช้อยและพลิ้วส่องหนุ่ม ๆ ไปเรื่อย ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดบล็อกไลน์ซีคงไม่มีอะไรต้องคุยกันแล้วล่ะ ถ้าจะหน้ามืดตามัวไม่ฟังคำอธิบายจากฉันก็เชิญเขาอยู่กับคนของเขาไปแล้วกัน ยังไงซะอีกหน่อยก็จะสอบและปิดเทอมถึงเวลานั้นก็คงจะห่างกันไปเอง ขอให้ฉันยังมีความทรงจำดี ๆ กับเขาไว้บ้างแล้วกันนะ
“ออกจากกลุ่มไลน์เหรอ?” เทคเงยหน้าขึ้นมาถาม ฉันพยักหน้า
“มันโดนไอ้วานกับได้เตอร์สวดอยู่ คิดว่าอีกหน่อยมันคงกระหน่ำโทรหาเธอแน่ ๆ ” เทคบอก มือก็เทเครื่องดื่มใส่แก้วให้ ฉันรับมาดื่มเงียบ ๆ มองไปรอบร้านอย่างเหม่อลอย ยังดีที่ช้อยและพลิ้วยังสนุกต่อกันได้ บ้าจริงทั้งที่ตั้งใจจะไปสนุกกับเพื่อนกลับต้องมาหัวเสียกับเื่แบบนี้
“สอบเสร็จจะกลับบ้านเลยไหม” เทคถาม
“อื้อว่าจะกลับเลย อยากได้อะไรไหมเดี๋ยวเอามาฝาก” ฉันถามกลับแต่เพื่อนส่ายหน้าปฏิเสธ
“ไม่เอาหรอก แค่แกกลับมาหาพวกฉันก็พอแล้วฟอง ปกติไอ้วานมันไม่พูดแต่ถ้ามันพูดเชื่อเถอะไอ้เหี้ยซีมันเบิกเนตรแน่ ถึงเวลานั้นอย่าเพิ่งทิ้งมันไปไหนเลยนะ”
“เทค ไม่ได้ยินเหรอเขาบอกเองว่าไม่มีทางชอบเรา เราคิดมาตลอดว่าเขาไม่รู้ แต่นี่เขารู้ รู้มาตลอดแล้วยังทำแบบนั้นกับเรา ทำให้เราหวั่นไหวแล้วก็บอกว่าไม่มีทางชอบเรา บางทีเราควรหยุดแล้วมองเขาเป็เพื่อนอย่างที่เขามองเราได้แล้ว”
=====
อยากให้ช้อยฟาดซีสักสองที มูหูแล้วนะ!!! ยัยแก้วนั่นน่ะเดี๋ยวเจอแม่ช้อย เดี๋ยวเจอๆๆๆ
175
![ออกมาเพื่อรัก [yaoi]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1576595212_29471603.webp)
