"ขอบคุณพี่โอม ที่มาส่งกอดเหมือนกี้""ไม่เป็นไร พี่เต็มใจมาส่ง ยังไงเรากับพี่ก็ต้องเจอกันทุกวันแหละ"พี่โอมพูด"งั้นกอดขึ้นไปก่อนนะ""โอเค ฝันดีนะกอด ไว้เจอกันพรุ่งนี้ บายๆ""ขับรถกลับดีๆนะครับ "โอเค พี่ไปละ " แล้วพี่โอมก็โบงไม้โบงมือแล้วก็เดินไปขึ้นแล้วขับออกไปขนาดกำลังเดินเพื่อกลับห้องอยู่นั้น ก็เห็นผู้ชายร่างสูง ที่คุ้นเคยพิงผนังเหมือนกำลังอะไรสักอย่าง"ไปไหนมากอดกลับสักดึก "พี่เสือถาม"ก็บอกพี่เสือไปแล้วไงว่าไปหาเพื่อน"ตอบกลับสั้นๆ"แต่ที่พี่เห็นไอ่โอมมาส่งนะ ไม่ต้องมาโกหกพี่""ใช่ กอดไปกับพี่โอม พอใจยัง""แล้วไปไหนมาทำไม กลิ่นเหล้าเต็มตัวแบบนี้""ก็ตามนั้นแหละครับ กอดขอตัว กอดเหนื่อย""เดี๋ยวสิกอด กอดโกรธอะไรพี่หรือป่าว กลับมาคุยกันก่อน"(บันทึกของพี่เสือ)วันแรกที่ผมรู้ว่ากอดมาเรียนที่คณะแพทย์ที่นี้ก็ทำให้ผมตื่นเต้น เพราะผมชอบกอดตั้งแต่บ้านเราอยู่ใกล้กันมาเล่นกันทุกวัน แต่มีเหตุที่ผมต้องห่างจากกอดเพราะ ผมต้องย้ายบ้านเลยทำให้ผมไม่เจอหน้ากอดอีกเลย จนมาถึงตอนนี้ที่ผมได้เจออีกครั้ง และที่การที่กอดจับได้ผมเป็นพี่รหัสไม่ใช่บังเอิญ แต่ตอนแรกผมก็ยังไม่มั่นใจว่าเป็นกอด แต่ที่มั่นใจตรงที่ผมเห็นกำไรข้อมือที่ผมให้ก่อนผมจะย้ายบ้านจึงทำให้ผมมั่นใจเดินไปทักก่อน'สวัสดีครับน้องกอดไม่ได้เจอกันนานเลยน่ะ''พี่เสือ เอ่ออออ''ทำไมต้องตกใจขนาดนั้นด้วย โตขึ้นเยอะเลยนะเรา' 'ครับ''แล้วเรามาอยู่หอที่นี้หรอ''ครับ หอที่อยู่ไม่ไกลจากที่นี้เท่าไหร่''งั้นก็อยู่หอเดียวกับพี่น่ะสิ''เอ่อพี่เสือ สบายดีไหมครับ''อื้มสบายดี แล้วเราละเฮียเราสบายดีไหม''สบายดีครับ ''อ่อ งั้นกลับกับพี่ไหม ยังไงเราก็จะกลับหออยู่แล้วนิ''จะดีหรอครับ''ไม่ต้องพูดสุภาพกับพี่ขนาดนั้นก็ได้เหมือนเราห่างเหินเกินไป''อื้ม''ดีมาก'ผมดีใจที่กอดก็จำผมได้ แล้วก็ยังน่ารักเหมือนเดิม แต่ดูเหมือนกอดพยายามหลบหน้าผมอยู่ตลอดเวลา จนกระทั่งผมรวบความมั่นใจจะไปชวนกอดกินข้าวตอนเย็น'กอดทำไมไปนั่งตรงนั้นละ'' เออ อ่อกอดทำของตกน่ะ แล้วพี่เสือมามีธุระอะไรรึป่าว''คือพี่จะมาบอกว่า เย็นนี้ไปกินข้าวกัน วินด้วย''เออ ไม่เป็นไรครับพี่เสือพอดีผมมีธุระที่ต้องไปทำครับ'วินพูด'งั้นกอดตกลงน่ะ ยังไงเราก็อยู่หอเดียวกันอยู่แล้ววนิ แล้วอีกอย่างพี่มีเรื่องจะคุยกะเราเยอะแยะเลย''ก็ได้ แค่สองเราหรอครับ''แน่นอนสิ''อ่อ ครับ''งั้นแปลว่าตกลง งั้นตอนเย็นพี่มารับหน้าคณะละกันนะ''ครับ''งั้นพี่ไปก่อนนะ'ตอนแรกผมตั้งใจจะไปกินข้าวกับกอดสองคน แต่ฟ้าใสน้องคณะผม มาเกาะแขนและขึ้นรถ บอกจะมาด้วยให้ได้ แล้วไม่ยอมลงจากรถด้วย เลยทำให้ผมต้องพาเธอมาด้วย'น้องกอด รอพี่นานไหม""ไม่นาน เพราะกอดก็พึ่งเลิกจากแล็ปตะกี้เอง''งั้นขึ้นรถ'แต่พอมองไปที่รถก็เจอพี่ฟ้าใสนั่งรถมาด้วย'นั้นพี่ฟ้าใสใช่รึป่าว''ใช่ พอดีฟ้าใสจะติดรถกลับหอด้วยน่ะพี่เลยชวนกินด้วยซะเลย''อ่อ ''งั้นเราไปกันเถอะ'ดูจากหน้าของก่อน ต้องกอดผมแน่นอนเพราะตอนแรกที่ผมไปชวนผมสัญญากับกอดว่าจะไปกินข้าวสองคน ทำให้กอดทำหน้าไม่สู้ดี ไม่คุยกับผมเลยตลอดจนกินข้าว จนกระทั่งมาตอนหลังๆ เลยของตัวกลับก่อน'ไม่น่าเชื่อเลยว่า เราจะได้เป็นน้องรหัสพี่''ผมก็อึ้งอยู่เหมือนกัน''แล้วเฮียกันกับเฮียกริท ไปเรียนที่ไหนแล้ว''ไปเรียนแพทย์ที่อเมริกาได้สองปีแล้ว''เหมือนพี่หมอเสือกับน้องกอดจะสนิทกันมากนะค่ะ'ฟ้าใสพูด''อ่อ เมื่อก่อนบ้านเราติดกันน่ะ อีกอย่างแม่เราสนิทกันเลยทำให้เราสนิทกันมาก''อ่ออย่างนี้นี้เอง''แล้วเราละทำไมถึงมาเรียนนี้ได้''กอดไม่อยากไปอยู่เมืองนอก เลยมาเรียนที่นี้''เราช่วงนี้เรียนเป็นไงมั้ง''ก็ เหนื่อยๆเพราะต้องเข้าชมรมด้วยเข้าเชียร์ด้วยเรียนก็ดึกทุกวัน''นี่แหละเริ่มๆก็เป็นงี้แหละ ทนๆหน่อย''พี่เสือกอดอิ่มแล้ว เดี๋ยวกอดขอกลับก่อนนะ''เดี๋ยวสิกอดเดี๋ยวพี่ไปส่ง''ไม่เป็นไรพี่เสือไปส่งพี่ฟ้าใสเถอะ เดี๋ยวกอดจะแวะไปหาเพื่อนแล้วจะกลับเอง''แน่ใจนะจะไม่ให้พี่ไปส่ง''แน่ใจ'ผมรู้กอดโกรธผมที่ว่าพาฟ้าใสมาด้วย หลังจากที่ที่ผมไปส่งฟ้าใสแล้ว ผมก็รีบกลับหอเพื่อมาอธิบาย แต่พอมาถึงกับเห็นว่าประตูห้องถูกล็อตอยู่ ผมสงสัยอยู่ว่ากอดไปไหน จนกระทั่งได้ยินเสียงรถ ผมเลยไปดูก็เห็นกอดลงมาจากรถไอ่โอม เพื่อนสนิทของผม และผมสงสัยว่าทำไมสองคนนี้มาด้วยกันได้ยังไง'ไปไหนมากอดกลับสักดึก ''ก็บอกพี่เสือไปแล้วไงว่าไปหาเพื่อน''แต่ที่พี่เห็นไอ่โอมมาส่งนะ ไม่ต้องมาโกหกพี่''ใช่ กอดไปกับพี่โอม พอใจยัง''แล้วไปไหนมาทำไม กลิ่นเหล้าเต็มตัวแบบนี้''ก็ตามนั้นแหละครับ กอดขอตัว กอดเหนื่อย''เดี๋ยวสิกอด กอดโกรธอะไรพี่หรือป่าว กลับมาคุยกันก่อน'มีควรทำยังไงต่อไป เฮ้ยยยไอ่เสือเอ้ยยย(จบบันทึก)โปรดติดตามตอนต่อไป