แพรววนิตเลือกใส่ชุดว่ายน้ำข้างในเพราะธาวินบอกผ่านประตูห้องน้ำว่าจะพาไปทริปล่องเรือชมเกาะ ข้างนอกหญิงสาวจึงสวมเป็เดรสแขนกุดสีขาวยาวครึ่งแข้ง เธอเดินลงไปข้างล่างก็เห็นเขาที่ใส่กางเกงว่ายน้ำขาสั้นและเสื้อเชิ้ตแขนสั้นปลดกระดุมสองเม็ดบน กำลังยืนรออยู่หน้ารถตู้กับผู้ดูแลพูลวิลล่าที่ไปรับพวกเขามาจากสนามบิน
“เตรียมตัวพร้อมแล้วค่ะ”
“งั้นไปกันเลยครับ” ธาวินหันไปสั่งคนขับรถ
พวกเขามาถึงตอนเกือบบ่ายโมง ก่อนจะไปเช็กอินที่ท่าเรือแล้วเดินขึ้นเรือหางยาวลำใหญ่ตามพนักงาน
ธาวินเลือกเช่าเรือแบบลักชูรี่ที่ตกแต่งด้วยสไตล์วินเทจ มีอาหารและเครื่องดื่มให้บริการระหว่างทาง เส้นทางเดินเรือจะพาเที่ยวชมทั้งสี่เกาะขึ้นชื่อของที่นี่
เมื่อออกเดินทางแพรววนิตก็รู้สึกตื่นตาตื่นใจกับความใสของน้ำทะเลมากจนอดที่จะยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปเก็บไว้ไม่ได้ ธาวินจึงอาสาถ่ายรูปให้เธอแทนทำให้หญิงสาวได้รูปสวย ๆ มากมาย และบางครั้งเธอก็ขอให้คนขับเรือถ่ายรูปคู่ให้
นี่เป็ครั้งแรกที่พวกเขาได้ถ่ายรูปคู่กันถ้าไม่นับวันแต่งงาน วันนั้นทั้งคู่มีแต่รอยยิ้มธุรกิจเพราะตอนนั้นยังไม่สนิทกัน เธอเองก็รู้สึกอึดอัดใจที่ต้องอยู่ใกล้เขาตลอดจนจบงาน เพราะสายตาและคำพูดตอนอยู่กับเธอตามลำพังไม่ค่อยเป็มิตรเท่าไหร่ ถึงตอนนี้จะยังไม่ได้สนิทกันแต่การได้คุยกันแบบปกติก็ทำให้เธอเลิกกลัวเขาแล้ว ยิ่ง่นี้ได้ใช้เวลาร่วมกันแทบตลอดเวลาทำให้รอยยิ้มของเธอในตอนนี้เป็สิ่งที่ออกมาจากความรู้สึกจริง ๆ
เมื่อมาถึงจุดหมายแรกหลังจากเดินไปถ่ายรูปในถ้ำจนพอใจแล้ว ทั้งสองก็เอาเซ็ตปิกนิกมาปูกินอาหารกลางวันกันตรงชายหาดและชมวิวทะเลไปด้วยก่อนจะขึ้นเรือไปยังเกาะต่อไป
ทั้งคู่จับมือกันเดินเล่นริมหาดและผลัดกันถ่ายรูปอย่างสนุกสนาน ทุกเกาะที่ไปมาหาดทรายขาวและน้ำทะเลใสมากจนเหมือนอยู่บน์ โชคดีที่มีนักท่องเที่ยวไม่เยอะจนเธอสามารถเก็บความสวยงามของเกาะได้ทุกมุม
“เล่นน้ำกันมั้ย” ธาวินเอ่ยชวนเมื่อเรือแล่นมาถึงเกาะสุดท้าย
“ดีเหมือนกันค่ะ”
เขาถอดเสื้อทิ้งไว้บนเรือแล้วเดินนำลงไป ก่อนที่แพรววนิตจะถอดชุดเดรสออกเผยให้เห็นชุดว่ายน้ำเกาะอกแบบวันพีซสีขาว เธอมัดผมขึ้นเป็มวยง่าย ๆ แล้วสวมเสื้อชูชีพเดินลงบันไดตามไป
ธาวินเข้ามาจับมือพาเธอเดินไปลึกขึ้น ร่างบางเข้าไปเกาะหลังและกอดคอเขา เมื่อทั้งคู่ว่ายวนไปประมาณสิบนาทีชายหนุ่มจึงเริ่มรู้สึกเหนื่อย ก่อนจะหยุดตรงจุดที่เท้าแตะถึงพื้นแล้วกอดเอวบางไว้หลวม ๆ มือหนาเลื่อนลงไปลูบก้นเธอเบา ๆ ใต้น้ำ
“เดี๋ยวก็มีคนเห็นหรอกค่ะ” เธอคล้องแขนรอบลำคอแกร่ง หันมองรอบตัว พบว่าไม่มีใครอยู่ใกล้หรือหันมาสนใจพวกเขา
“ชอบทริปนี้มั้ย” เขาใช้ทั้งสองมือบีบก้นนุ่มนิ่มของเธออย่างหยอกล้อ
“ชอบมากค่ะ ขอบคุณนะคะ”
“พี่ไม่อยากได้แค่คำขอบคุณ” ชายหนุ่มยิ้มเ้าเล่ห์
“งั้นหลับตาลงก่อนค่ะ” เธอเข้าใจความนัยนั้นจึงไม่ถามให้มากความ ก่อนจะหันมองซ้ายขวาอีกทีให้แน่ใจว่าไม่มีใครมองอยู่จริง ๆ
ธาวินหลับตาลงก่อนจะััได้ถึงริมฝีปากที่แนบมาอย่างนุ่มนวล เขาเปิดปากรับลิ้นเล็กที่เข้ามากระหวัดเกี่ยวกับลิ้นสาก ปากของเธอหวานจนเขาติดใจชิมได้ไม่รู้เบื่อ ทักษะการจูบของเธอก็เก่งขึ้นโดยไม่ต้องสอนอะไร ลิ้นเล็กสำรวจเขาจนทั่วก่อนจะเป็ฝ่ายตั้งรับเมื่อเขาเปลี่ยนมารุกเธอ ลิ้นหนาแทรกเข้าชิมโพรงปากเล็ก มือใหญ่ลูบไล้สะโพกเธอไปมา แต่ไม่ได้จับอะไรมากไปกว่านี้เพราะน้ำค่อนข้างใส
เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ที่ทั้งคู่ผลัดกันแลกจูบไปมา จนแพรววนิตที่เริ่มหมดลมหายใจเป็ฝ่ายถอนจูบออกก่อน เธอยิ้มหวานให้เขาอย่างขัดเขินเมื่อสบสายตาคมใกล้ ๆ เขาเลื่อนหน้ามาหอมแก้มที่ขึ้นสีชมพูทั้งสองข้าง ก่อนจะงับริมฝีปากล่างที่บวมเจ่อเล็กน้อยของเธออย่างมันเขี้ยว เธอน่ารักจนเขาอยากจับฟัดตรงนี้ให้รู้แล้วรู้รอด
“เรากลับกันดีมั้ยคะ” แพรววนิตเอ่ยชวนเพราะเห็นสายตาเขาเริ่มเหมือนเสือที่จ้องจะงาบเหยื่อ
“ครับ”
คนขับออกเรือเมื่อทั้งคู่ขึ้นไปนั่งประจำที่กันเรียบร้อย ธาวินกับแพรววนิตเช็ดตัวแล้วกลับมาใส่ชุดเหมือนเดิม ก่อนจะนั่งชมวิวด้วยกันจนไปถึงท่าเรือใน่เย็น
ทั้งคู่เดินขึ้นรถตู้ที่จอดรออยู่ที่เดิม ธาวินให้คนขับไปส่งที่ร้านอาหารริมทะเลที่เขาได้จองไว้แล้ว
ทั้งสองคนนั่งดินเนอร์ใต้แสนเทียนริมชายหาดในบรรยากาศโรแมนติก
แพรววนิตอาสาแกะกุ้งให้ เธออยากดูแลเขากลับบ้างเพื่อตอบแทนที่ตลอดสามวันมานี้เขาดูแลเธอจนเหมือนเป็เ้าหญิง เพราะตอนอยู่บ้านพักเขาทำอาหารให้เธอกินและแทบไม่ปล่อยให้เธอเดินเองเลย เขาอุ้มเธอตลอดเวลาถึงส่วนใหญ่จะเป็ตอนทำกิจกรรมเข้าจังหวะกันก็เถอะ
เมื่อออกจากร้านอาหารเธอจึงชวนเขาไปเดินเล่นรับลมทะเล
แพรววนนิตเป็ฝ่ายคว้ามือเขามากุมไว้ก่อน มือใหญ่จึงจับมือเธอสอดนิ้วประสานกันไว้หลวม ๆ เดินไปสักพักหญิงสาวก็ปล่อยมือแล้วหันไปกอดเขาแน่น ร่างสูงกอดตอบแล้วลูบผมนิ่มสลวยแ่เบา สูดกลิ่นหอมจากผมของเธอ
หญิงสาวรู้ว่าอีกไม่นานจะต้องเดินทางกลับแล้ว จึงอยากใช้เวลาอยู่กับเขาที่นี่เพื่อเก็บความทรงจำที่มีความสุขให้ได้นานที่สุด เพราะไม่รู้ว่าในอนาคตจะได้มาเที่ยวด้วยกันอีกไหม
จนถึงเวลาใกล้ออกเดินทางทั้งคู่จึงนั่งรถกลับบ้านพักเพื่ออาบน้ำ แต่งตัว และเก็บสัมภาระ ก่อนจะไปถึงสนามบินตอนสามทุ่ม
บนเครื่องบินขากลับบรรยากาศระหว่างคนทั้งคู่แตกต่างจากขามาที่ต่างฝ่ายต่างไม่สนใจกันโดยสิ้นเชิง หญิงสาวเอนศีรษะเล็กซบไหล่เขา ร่างสูงก็เอนศีรษะเข้าหาเธอก่อนจะหลับไปด้วยกัน กว่าจะเดินทางกลับถึงบ้านก็ตอนเที่ยงคืน
แพรววนิตที่เปลี่ยนไปอยู่ในชุดนอนสายเดี่ยวผ้าซาติน เดินเข้าไปซุกตัวในผ้าห่มข้างธาวินที่กำลังเปิดไอแพดเช็กอีเมลเกี่ยวกับตารางงานในวันพรุ่งนี้
“ยิ้มอะไร” เขาแอบมองทางหางตาั้แ่ที่เธอเดินขึ้นเตียง ก่อนจะนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับมือถือจนอดสงสัยไม่ได้
“แพรวกำลังดูรูปที่ถ่ายวันนี้น่ะค่ะ พี่วินถ่ายรูปสวยจังเลยนะคะ” เธอยืนมือถือไปให้เขาดูรูป
“อืม สวย เพราะคนสวยถ่ายยังไงก็สวย”
“ขอบคุณค่ะ” หน้านวลขึ้นสีเล็กน้อย เพราะปกติเขามักจะชมเธอตอนร่วมรักกัน
“พี่ขอรูปที่ถ่ายวันนี้หน่อยสิ”
“ส่งให้ทางไหนดีคะ”
“ไลน์ก็ได้”
“ค่ะ พี่วินช่วยพิมพ์ไอดีให้หน่อยค่ะ” เธออดดีใจไม่ได้ ในที่สุดก็มีไลน์เขา เพราะเธอไม่กล้าแม้แต่จะขอเบอร์เขาด้วยซ้ำ
“ส่งมาทุกรูปเลยนะ” เขายื่นมือถือกลับคืน
“ได้ค่ะ” เมื่อเพิ่มเพื่อนแล้วเธอก็จัดการส่งทุกรูปที่ถ่ายทั้งหมดให้เขาทันที
“เข้านอนกันเถอะ พรุ่งนี้พี่มีทำงานตอนเช้า”
“ค่ะ” แพรววนิตเดินไปปิดไฟ
เมื่อกลับมานอนที่เตียงแล้วร่างบางก็ขยับเข้าไปซุกอกกว้าง ยื่นแขนเล็กไปกอดสามี แล้วหลับตาพริ้มอย่างมีความสุข อีกฝ่ายจึงพลิกตัวหันมายกแขนกอดตอบ ก่อนจะเข้าสู่ห้วงนิทราตามไปอย่างรวดเร็ว
1K
