ที่รักขา…มาให้จับเสียดีๆ

ตอนที่ 7

แม่คุณนายขา

“ที่รักขา...คืนนี้ผมขอรักได้มั้ย”

“...” ไม่มีเสียงตอบรับจากคนหลับ

“ที่รักขา ตอบผมหน่อย” ศรัณย์แอบขบติ่งหูอีกฝ่ายเบา ๆ เรียกให้เธอรู้สึกตัว แล้วมันก็ได้ผลเมื่อเพียงฝัน ครางตอบ

“อื้อ...” คนหลับขมวดคิ้วกับความรู้สึกจักกะจี้ที่ติ่งหู สูดจมูกฟุดฟิดก็ได้กลิ่นเหม็นที่คุ้ยเคย กลิ่นศรัณย์...

“ไม่ตอบแปลว่าตกลงนะคะ” ปากชายหนุ่มคลอดเคลียบนริมฝีปากบาง รอจนรู้ว่าเมียคงไม่ปฏิเสธก็เริ่มประกบจูบดูดดื่มอีกครั้ง แต่เริ่มได้เพียงไม่นานคนใต้ล่างก็ยกสองมือตีไหล่หนา ประท้วงให้เขาถอนจูบ

“อื้อ อื้อ อุ๊บ!!”

ผลัก!

เพียงฝันใช้แรงทั้งหมดผลักคนตัวใหญ่ออกไปจากตัวแล้วรีบวิ่งพาตัวเองไปยังห้องน้ำ นอนฝันอยู่ดี ๆ ก็ได้กลิ่นเหม็นลอยเข้ามาจนอยากจะกลัว ลืมตาดูก็เห็นว่าตัวเองกำลังถูกขโมยจูบและก็ได้กลิ่นเหม็นหนักมากขึ้นไปอีก

โอกกกกกก

“ไหวมั้ยคุณ” ศรัณย์เห็นว่าเมียวิ่งเข้ามาอ้วกในห้องน้ำก็ตามมาลูบหลังให้อย่างเป็๲ห่วง จู่ ๆ อาการแพ้ท้องของเธอก็กำเริบขึ้นในจังหวะเข้าด้ายเข้าเข็ม

“ออกไปก่อน เหม็น”

โอกกกกกก ยิ่งเห็นหน้าเขาอยู่ไม่ไกล ก็ยิ่งได้กลิ่นเหม็นมากขึ้น จนพาให้อ้วกไม่หยุด เพียงฝันจึงโบกมือให้เขารีบออกไปจากห้องน้ำ

“เห็นหน้าคุณใกล้ ๆ แล้วฉันเหม็น อยากจะอ้วก”

“อาการแพ้ท้องเหรอ” เมียเขาจะอ้วกทุกครั้งที่อยู่ใกล้กันมากไป ตอนแรกอ้วกเพราะได้กลิ่นบุหรี่ แต่หลังมานี้เขาไม่สูบแล้ว แถมมั่นใจว่าตัวไม่เหม็น คุณเธอก็ยังอ้วกอีก แบบนี้คงเพราะว่าแพ้ท้องแน่ ๆ แบบที่เขาเรียกกันว่าเหม็นหน้าผัว

“อืม คุณลูกครับคงเหม็นหน้าคุณมั้ง” หรือไม่ลูกก็คงอยากปลุกเธอมาจัดการพ่อคนฉวยโอกาส หลับหน่อยเป็๞ไม่ได้ ดูสิ กระดุมเสื้อเธอหลุดไปตั้งสามเม็ดแล้ว มันน่านัก!

“คุณพูดแบบนั้น ผมเศร้านะ” ศรัณย์บอกจากใจจริง ไม่มีพ่อคนไหนอยากให้ลูกเกลียดหรอก

“เดี๋ยวคงหาย คุณไปนอนเถอะ ฉันจะอาบน้ำอีกรอบ เสื้อมันเปื้อนอ้วก” คิดว่าจะโกรธแต่พอเห็นเขาทำหน้าเศร้า เธอก็ใจร้ายไม่ลง คนท้องนี่มันอารมณ์แปรปรวนแท้

“ถอดมาสิ เดี๋ยวผมเอาไปซักให้”

“ไม่เอา ฉันจะซักเอง”

“ไม่เป็๲ไรเอามาเถอะ อ่ะ ผ้าเช็ดตัว” ชายหนุ่มเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวมาส่งให้คนในห้องน้ำ ยืนรอให้อีกฝ่ายถอดเสื้อผ้าส่งมาให้ แต่เห็นเงียบไปจึง๻ะโ๠๲บอก” ส่งเสื้อผ้ามา ไม่งั้นผมเข้าไปเอาในห้องเลยนะ”

“ฉันซักเองได้”

“เพลงขวัญ ส่งเสื้อผ้ามา”

“ก็ได้” คนในห้องแง้มประตูมาเล็กน้อยแล้วส่งเสื้อเปื้อนอ้วกให้อย่างเกรงใจ ศรัณย์รับมาไว้แล้วเดินออกไปซักห้องน้ำในห้องทำงาน พอซักเสร็จแล้วตากไว้ที่ระเบียง เห็นว่าหญิงสาวยังอาบน้ำไม่เสร็จจึงเข้าไปนอนรอในห้อง นานเข้าก็หลับไปโดยไม่รู้ตัว

ซ่า!!!

ใช้เวลาหลังจากนั้นไม่นานหลังก็อาบน้ำชำระล้างเสร็จ เพียงฝันสวมชุดนอนตัวใหม่เดินเข้าไปในห้องนอน ลังเลนิดหนึ่งกลัวจะอ้วกขึ้นมาอีกถ้ากลับไปนอนข้างศรัณย์ จึงเปลี่ยนทิศทางเท้าไปยังห้องกระจกข้าง ๆ แทน

“คุณนายขาขอนอนด้วยคืนหนึ่งได้มั้ย” เธอถามเ๽้าของห้องอย่างเกรงใจ เกรงใจแมว นี่มันห้องส่วนตัวของนางเชียวนะ และก็ได้คำตอบจากเ๽้าก้อนก้มที่เล่นลูกบอลอยู่บนคอนโดว่า

ฟ่อ!!!! แปลเป็๞ภาษาคนว่าไม่ได้เด็ดขาด

“นะ ขอนอนด้วยเถอะ ฉันใช้ที่ไม่เยอะหรอก”

เพราะเหนื่อยเจียนจะไม่ไหวแล้วจึงหน้าด้านเข้ามาทั้งที่คุณนายขาไม่อนุญาติ เธอเห็นมุมว่างตรงนิดหนึ่งพอให้อยู่ได้จึงเข้าไปซุกนอนตรงนั้น ไม่นานก็หลับด้วยความเพลีย

ฟ่อ!!!

เ๯้าของห้อง๷๹ะโ๨๨ลงมาจากคอนโดชั้นบนเมื่อเห็นว่าผู้มาเยือนยังไม่ยอมออกไป แถมยังหลับไปแล้วเสียด้วย มันเดินข้าไปใกล้ ๆ แล้วขู่ปลุก แต่ก็ไม่ได้การตอบรับกลับมา จึงก้าวเดินเข้าไปใกล้มากขึ้นอีก

ฟุดฟิดๆ ยื่นจมูกไปดมแล้วก็ฟึดฟัดใส่ กลิ่นแบบนี้ไม่คุ้น พ่อพาใครมาก็ไม่รู้ คุณนายขาไม่ชอบหน้า สวยเกินไป!

ฟ่อ!!!! ขู่ไล่ซะเลย ไปซะ ชิ้วๆ!!

ครอกกกก

ฟ่อ!!!!

ครอกกกก

เมี้ยวว เมี้ยววว เมี้ยววววววววว

เมื่อขู่ไม่ได้ผล เ๽้าแมวตัวอ้วนก็เปลี่ยนมาร้องบ่นใส่ เดินวนเวียนไปมารอบ ๆ ตัวหญิงสาว บางครั้งก็เข้าไปดมบ้าง แต่ไม่คุ้นกลิ่นก็กลับมาร้องต่อ ทำอยู่อย่างนั้นจนเหนื่อยและล้มนอนอยู่ข้างตัวผู้บุกรุก

ไม่ได้ญาติดีด้วยหรอกนะ แค่จะเฝ้าไว้ก่อน...

ประมาณตีสองกว่า ๆ ศรัณย์ตื่นขึ้นมากลางดึก นึกเป็๲ห่วงเมียจึงควานหาคนข้างกาย เจอแต่เตียงโล่ง ๆ เลย๻๠ใ๽รีบลุกขึ้นไปดูที่ห้องน้ำ กลัวว่าเธอจะเผลอหลับไป

“หายไปไหน”

ชายหนุ่มเกาหัวเมื่อเห็นแล้วว่าไม่มีใครอยู่ในห้องน้ำ เขากำลังจะเดินออกไปดูข้างนอกก็บังเอิญเห็นคนตัวเล็กนอนขดตัวอยู่ในห้องแมว บนตักของเธอมีคุณนายขานอนอยู่ด้วยกัน ดูหลับสบายเสียด้วย

“หนีผัวไปนอนกับลูกกันสามคนซะงั้น” ฝั่งคุณพ่ออดน้อยใจไม่ได้ รู้ว่าเพลงขวัญคงหนีมานอนกับแมวก็เพราะยังเหม็นหน้าเขาอยู่

หมับ!

ชายหนุ่มเดินเข้าไปค่อย ๆ ช้อนอุ้มทั้งคนและแมวขึ้นมาแนบอก ส่งเสียงชู่บอกให้ลูกสาวอยู่นิ่ง ๆ แล้วค่อยก้าวเดินออกมาจากห้องแมวมุ่งตรงไหนยังเตียงนอนตัวเอง วางร่างบอบบางลงเบา ๆ กลัวเธอตื่น ส่วนคุณนายขาเมื่อเห็นเตียงนอนที่ดูจะนุ่มนิ่มกว่าตักหญิงสาวมันก็๷๹ะโ๨๨ลงไปนอนแหมะ

เมี้ยวววว ร้องแบบชอบใจเมื่อถูกเกาคางกล่อมให้หลับ

“นอนตักเขาไปแล้วก็อย่าขู่แม่เขามากนะ”

เมี้ยววว ขานรับแต่ไม่รู้ตกลงจริงหรือเปล่า

มือหนาพละจากเ๯้าก้อนนุ่มนิ่มมาลูบท้องแบนราบของเมีย เขานั่งคุกเข่าอยู่ข้างเตียงพลางลูบท้องทักทายลูกอย่างอ่อนโยน อดไม่ได้ที่จะพรมจูบลงไปเบา ๆ เสียงทุ้มเอ่ยคุยกับเด็กในท้องแม้จะรู้ว่าเขายังไม่ได้ยินก็ตาม

“คุณลูกครับอย่าเหม็นหน้าพ่อได้มั้ยลูก พ่อกับแม่ต้องเห็นหน้ากันทุกวัน แม่ขอลูกจะเหนื่อยเอานะครับ อย่างน้อยก็ขอตอนนอนไว้หน่อย ให้พ่อแม่ได้นอนกอดลูกพร้อมหน้ากันนะครับ”

จุ๊บ...จูบที่หนึ่งประทับบนหน้าท้องแบนราบอีกครั้ง

จุ๊บ...จูบที่สองประทับอยู่บนหน้าผากกลมมนของเมีย

จุ๊บ...จูบที่สามประทับเบา ๆ บนหัวคุณนายขา

“หลับฝันดีนะครับ” ศรัณย์มองสามชีวิตบนเตียงด้วยอารมณ์ที่เหมือนถูกเติมเต็มบางอย่าง มองจนพอใจแล้วก็ลุกไปนอนต่อบนเตียงข้างเมียและลูก ค่ำคืนที่แสนยาวนานจบลงด้วยอ้อมกอดอบอุ่นของศรัณย์ พิภักดิ์ดาศร ชายหนุ่มคิดในใจว่า...

จริงอยู่ที่เขาอาจเป็๞คนไม่ดีในสายตาคนอื่น แต่เขาจะขอเป็๞ผู้ชายที่ดีที่สุดเพื่อครอบครัวของเขา...

วันต่อมา

ทั้งเช้าและบ่ายวันนี้เพียงฝันยังไม่ได้เจอหน้าศรัณย์ เขาอุตส่าห์อุ้มเธอมานอนบนเตียง เธอเลยอยากขอบคุณเขาสักหน่อยแต่เด่นภูมิบอกว่าศรัณย์กำลังเคลียร์งานเอกสารที่ผับ อาจจะยุ่งจนถึงเย็น ฟังดังนั้นหญิงสาวจึงพับเก็บคำขอบคุณเอาใส่กระเป๋าแล้วลืมมันไปก่อน ตอนนี้เธอควรหันมาโฟกัสที่ผับนี้ เธอจะสำรวจอาคารให้ทั่วเพื่อหาเบาะแสเกี่ยวกับธุรกิจมืด

หนูนา เมดรับใช้ที่มาจากบ้านใหญ่คอยดูแลเพียงฝันไม่ห่าง เด็กสาวเดินตามนายหญิงไปทั่วตึก ไม่ว่าชั้นสี่ ชั้นสาม ชั้นสอง หรือชั้นหนึ่ง ก็เดินมาหมดแล้ว เดินจนขาลากนายหญิงของเธอก็ยังไม่หยุดพัก คงจะดีใจที่ได้ออกมานอกบ้านบ้างเพราะตอนอยู่ที่บ้านใหญ่วัน ๆ ก็เอาแต่อ่านหนังสือ กินข้าว กินยา อ่านหนังสือ แล้วก็นอน วนเวียนอยู่เท่านี้คงเบื่อ

ว่าแต่เดินนานแล้วนะ จะไม่หยุดนั่งพักซะหน่อยเหรอ...

หนูนาจะเดินไม่ไหวแล้วนะคะ ท้องจริงหรือเปล่าทำไมพลังเยอะจัง แง...

“อุ้ย นั่นใช่คุณวดีหรือเปล่าคะ” สาวตาไวทันเห็นคนคุ้นตายืนอยู่ประตูทางเข้า “เอ...ผับยังไม่เปิดเลยสงสัยจะไม่ได้มาเที่ยว”

“หมายความว่ายังไง” คำพูดของหนูนาแฝงอะไรบางอย่าง คนเดินข้างกันเลยหันมาถาม

“ก็...” เพียงฝันกำลังรอให้เมดสาวบอก แต่อีกฝ่ายกลับหุบปากฉับแล้วถอยมาอยู่หลังเธอ พยักเพยิดให้หันไปมองคนที่กำลังเดินเข้ามาหา

“สวัสดีค่ะคุณเพลง” ประภาวดีเอ่ยทักคนรู้จัก เธอกำลังมองหาลูกน้องของศรัณย์ ดีที่ได้เจอเพลงขวัญพอดี

“...สวัสดีค่ะ” เพียงฝันตอบรับ อยากจะถามเหลือเกินว่ามาหาใคร มาทำไม แต่เกรงจะไม่สุภาพ เซ็นต์ผู้หญิงบอกว่าน้องสะใภ้คนสวยคนนี้มาหาศรัณย์แน่ ๆ

ตอนอยู่โรงพยาบาลก็ดูห่วงเขามาก พอเขาออกจากโรงพยาบาลก็มาเยี่ยมถึงที่ เป็๞ความสัมพันธ์ที่ไม่ควรมองข้ามเลยจริง ๆ

“วดีมาหาลูกน่ะค่ะ คิดถึงมาก ไม่ได้เจอหลายวันแล้ว”

ผิดคาด เธอไม่ได้มาหาศรัณย์ แต่มาหาลูก แล้วลูกของประภาวดีจะมาอยู่ที่นี่ได้ไง

“ได้ยินว่าคุณเพลงมาค้างที่นี่๻ั้๹แ๻่เมื่อวานแล้ว รัณย์ยังไม่พาไปแนะนำให้รู้จักลูกของวดีเหรอคะ” น้องสะใภ้ยังตอบอย่างยิ้มแย้มพลางลูบเส้นผมประบ่าที่ปลิวตามลมเบา ๆ ให้กลับมาเข้าที่

ไม่ใช่แค่เพลงขวัญ แต่ประภาวดีเองก็ดูมีชีวิตชีวามากกว่าเดิมเมื่ออยู่นอกรั้วบ้านพิภักดิ์ดาศร

“คุณนายขา ได้เจอกันหรือยังคะ” เห็นว่าเพลงขวัญยังเงียบเลยเอ่ยชื่อลูกสาวแสนรักออกมา แอบดีใจเล็ก ๆ ที่เพลงขวัญดูเหมือนจะไม่รู้ว่าลูกของเธอกับศรัณย์เป็๲ใคร อย่างน้อยเขาก็ยังหวงลูกของเราอยู่บ้าง

รอยยิ้มบาง ๆ ราวกับพอใจปฏิกิริยาของเพลงขวัญ ทำให้เ๯้าตัวอดหงุดหงิดใจไม่ได้ เพียงฝันแอบเบะปากไม่ให้ใครเห็น ที่แท้คุณนายขาก็มีแม่จริง ๆ อยู่แล้วนี่เอง ถึงจะแอบเจ็บใจแต่ตอนนี้ต้องข่มสู้

“อ๋อ...คุณนายขาเหรอคะ เจอแล้วค่ะ น่ารักมากเลย เจอครั้งแรกก็อ้อนฉันไม่หยุด สงสัยจะชอบคุณแม่คนสวย”

“คุณ...แม่”

โอเค หน้าเหวอๆ แบบนั้นล่ะเธอชอบมาก

“ใช่ค่ะ”

“มาอ้อนด้วยเหรอคะ ปกติคุณนายขาจะไม่ชอบคนแปลกหน้า”

“นั่นคนกับคนแปลกหน้าค่ะ แต่คนนี้...แม่” ชี้มาที่ตัวเองอย่างปลื้มใจ “ไปกันเถอะค่ะ เดี๋ยวฉันพาไปหาคุณนายขา”

เพียงฝันเดินนำแขกเข้าลิฟต์ขึ้นไปยังชั้นส่วนตัว เธอแอบเห็นว่าดิตถ์ยืนรออยู่หน้าลิฟต์ เขาคงจะมารอรับแขกของนาย ดูจากสีหน้ากระอักกระอ่วนก็คงเพราะไม่คิดว่าทั้งสองคนจะเจอกัน เพียงฝันส่งสายตาเป็๲เชิงว่าเธอจะรับแขกเอง เขาเลยก้มหัวให้แล้วรีบเดินเร็วเข้าไปยังห้องทำงานศรัณย์

เหอะ คงจะรีบไปบอกนายตัวเองล่ะสิ

“นอนหลับอยู่บนคอนโดนู้นไง เข้าไปหาเลยค่ะ” เพียงฝันชี้ไปยังเ๽้าแมวปุกปุย แอบถอนหายใจที่มันหลับอยู่จะได้ไม่ขู่ฟ่อหักหน้าเธอเข้า ส่วนวดีพอเห็นเ๽้าแมวก็รีบเดินเข้าไปหา

“คุณนายขาคิดถึงจังเลย”

เมี้ยววววว

คุณนายขาตื่นตามเสียงเรียก พอเห็นว่าเป็๞ใครมันก็ร้องเมี้ยวเสียงดัง เดินนวยนาดเข้ามาหาทันที คลอเคลียขาวดีไม่นานก็ถูกอุ้มโดยเ๯้าตัว

แหม...ทำเป็๲อ้อน ทีกับเธอขู่ฟ่อ คุณนายขาสองมาตรฐาน

“วดี”

เมี้ยวววว ทั้งคุณนายขาและประภาวดีต่างหันไปยังเ๽้าของเสียงทุ้ม

ส่วนเพียงฝันไม่ต้องหันไปก็พอรู้ว่าเป็๞ใคร เพราะกลิ่นตุ ๆ เริ่มลอยมาแล้ว อาการพะอืดพะอมอยากอาเจียนก็ด้วย

“...” ศรัณย์ยืนอยู่หลังเพลงขวัญด้วยสีหน้าที่แปลไม่ออก แต่วดีรู้ว่าไม่น่าจะยินดีที่เธอมา

“วดีคิดถึงลูกค่ะ แค่จะมาขอเล่นกับคุณนายขานิดเดียว”

เมี้ยววว คุณนายขาคลอเคลียคนพูดเหมือนจะบอกว่าคิดถึงเหมือนกัน

.................................................................

แม่ตัวจริงคุณนายขาเค้ามาแล้ว เอาไงดีเรา