เทพกระบี่เงาสังหาร

อู่เซียงจ้องมองชายหนุ่มที่ปรากฎออกมาและสังหารคนของตระกูลหวงทั้งสามคนอย่างรวดเร็วจนนางแทบไม่สามารถตามความเร็วของการฟาดฟันกระบี่ ไม่สิถ้าจะบอกให้ถูกนางไม่แม้แต่จะเห็นเงาของกระบี่ด้วยซ้ำ สำหรับนางบุคคลที่สามารถฆ่าจอมยุทธ์ปราณก่อเกิดขั้น 9 ได้อย่างรวดเร็วและง่ายดายเช่นนี้มีแต่คนที่อยู่ปราณปฐพีขั้นกลางหรือสูงเท่านั้นถึงจะทำได้"ข้าขอบคุณ คุณชายมากที่ช่วยเหลือชีวิตของข้า ไม่ทราบว่าข้าขอทราบนามของคุณชายได้หรือไม่" อู่เซียงกล่าว"นามของข้าไม่ได้สำคัญอะไรแต่ข้าอยากรู้ว่าเรื่องที่แม่นางออกตามหาคนๆหนึ่งที่ชื่ออู่เหม่ยเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า" อู่หมิงกล่าว"คุณชายท่านรู้ใช่หรือไม่ว่าท่านป้าอู่เหม่ยอยู่ที่ใหน" อู่เซียงกล่าวด้วยความหวัง"เจ้าจงตอบคำถามของข้ามาก่อน" อู่หมิงกล่าว"ใช่แล้วข้าออกตามหาข่าวของท่านป้าอู่เหม่ย เพราะท่านตาในตอนนี้ปรารถนาอยากจะให้ท่านป้าอู่เหม่ยกลับตระกูลอู่พร้อมกับบุตรของท่านป้า ถึงแม้จะมีบางคนในตระกูลอู่คัดค้านอยู่บ้างแต่ส่วนใหญ่ก็เชื่อฟังท่านตาที่เป็นผู้นำตระกูล" อู่เซียงกล่าวด้วยน้ำเสียงกังวล"งั้นรึ ถ้าอย่างงั้นเจ้าจงกลับไปบอกผู้นำตระกูลของเจ้าด้วยว่าอีกไม่นานข้าจะพาท่านแม่กลับไปยังตระกูลอู่อย่างแน่นอน อ้อนามของข้าคืออู่หมิง" อู่หมิงกล่าวออกมาแล้วก็กลายเป็นเงาหายไปอู่เซียงที่ยืนอยู่ก็ตกตะลึงจนไม่สามารถขยับตัวได้ นางไม่คิดมาก่อนเลยว่าบุคคลที่ตระอู่ออกตามหามา 14 ปีจะมาอยู่ต่อหน้านางแถมยังช่วยชีวิตนางไว้อีกซึ่งนางไม่รู้ว่าควรจะแสดงอาการออกมาแบบใหนดี"เดี๋ยวก่อนอย่าพึ่งไป!!!!!!!!!!" อู่เซียงร้องตะโกนออกมาแต่ก็ไร้เสียงตอบรับเพราะพวกอู่หมองได้เดินออกไปแล้ว"ไม่เลวเลยอู่หมิงเจ้าสามคนนั่นมีทรัพยากรพอใช้ได้ถึงสำหรับราชันแช่นข้ามันจะเหมือนกับเศษขยะแต่กับเจ้านั้นถือว่าเพียงพอเลยละ" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวพร้อมกับโบนแหวนมิติไปมาอย่างอารมณ์ดี"ยังเหลือสมุนไพรอีกกี่ชนิดที่เจ้าต้องการในการปรุงยา" อู่หมิงกล่าว"อีกไม่กี่ชนิดหรอกแต่เจ้าไม่ต้องห่วงเจ้าดำมันรู้จักสถานที่สมุนไพรปรากฎเยอะซึ่งมันก็น่าจะพอรักษาาการบาดเจ็บของแม่เจ้าได้พร้อมกับฟื้นฟูพลังของแม่เจ้าให้กลับไปอยู่ปราณปฐพีขั้นต้นได้" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"อืมแบบนั้นก็ดีเมื่อท่านแม่หายดีข้าจะได้พาท่านกลับตระกูลอู่ ส่วนข้าจะได้ใช้โอกาสนี้แก้แค้นเจ้าพวกตระกูลหวงให้หมด" อู่หมิงกล่าวด้วยน้ำเสียงโกรธแค้น"ด้วยทักษะเงาที่เจ้าฝึกฝนซึ่งเป็นเรื่องไม่ยากหรอกที่เจ้าจะสามารถแก้แค้นได้เพียงแต่ว่าเจ้าจะต้องอยู่ปราณปฐพีขั้นกลางเป็นอย่างต่ำถึงจะเอาตัวรอดจากจอมยุทธ์ปราณนภาได้ แต่สำหรับเจ้าถ้าเจ้ายังอยู่ในหุบเขาแบบนี้เจ้าจะไม่มีทางทะลวงสู่ปราณปฐพีได้ยกเส้นเจ้าจะเสี่ยงเข้าไปข้างในหุบเขาสัตว์อสูรเพื่อตามหาของล้ำค่า" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"ข้าเข้าใจยิ่งระดับพลังสูงขึ้นทรัพยากรก็ยิ่งต้องใช้มากขึ้น" อู่หมิงกล่าว"ถูกต้องแต่ที่สำคัญกว่านั้นคือดินแดนที่เจ้าอยู่นั้นมีระดับต่ำเกินไปปราณธรรมชาติเบาบางจนถึงขีดสุดจนแทบจะไม่มีเลยก็ว่าได้ทำให้จอมยุทธ์ในดินแดนแห่งนี้แข็งแกร่งที่สุดก็ประมาณปราณราชันขั้นต้นเท่านั้นซึ่งแม้แต่เจ้าก็ไม่เว้นเพราะงั้นสักวันเจ้าจะต้องออกไปจากดินแดนแห่งนี้และไปยังทวีปอื่นๆ" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"ทำไมเจ้าถึงรู้เรื่องของทวีปอื่นๆได้หรือว่าเจ้าไม่ได้มาจากทวีปแห่งนี้" อู่หมิงกล่าว"แน่นอนราชันเช่นข้าไม่ได้มาจากทวีปแห่งนี้ ข้ามาจากทวีปสูญกลางซึ่งเป็นทวีปที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในดินแดนอันกว้างใหญ่แห่งนี้แต่เรื่องนั้นช่างมันเถอะ" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวอู่หมิงและเสี่ยวฮุ่ยใช้เวลาเก็บสมุนไพรและสังหารสัตว์อสูรที่อ่อนแอหลายตัวและกลับไปยังบ้านไม้ไผ่ตอนเวลาค่ำพอดี เมื่อกลับมาถึงก็เห็นอุ่เหม่ยเตรียมตั้งไฟทำอาหารแล้วอู่หมิงจึงรีบเข้าไปประคองอู่เหม่ยกลับไปที่เตียง"ท่านแม่ท่านไม่ต้องลำบากมาทำอาหารเองก็ได้ร่างกายของท่านยังไม่หายดีเพราะงั้นให้ข้ากับเสี่ยวฮุ่ยทำดีกว่า" อู่หมิงกล่าว"หลายปีมานี้ร่างกายของแม่ดีขึ้นมากแล้วเพียงแค่ก่อไฟทำอาหารมันไม่ได้ส่งผลกับอาการบาดเจ็บของแม่เลย" อู่เหม่ยกล่าว"ท่านไม่ไม่ต้องห่วงข้าได้สมุนไพรที่จำเป็นต่อการรักษาท่านมาแล้วรับรองว่าอีกไม่นานอาการบาดเจ็บขงท่านก็จะหายดีแล้วเมื่อถึงตอนนั้นข้าจะพาท่านกลับไปยังตระกูลอู่ที่เมืองอู่" อู่หมิงกล่าว"เจ้าว่าอย่างไรนะ ไม่ได้พวกเราจะไม่กลับไปยังเมืองอู่เด็ดขาดไม่อย่างงั้นท่านตาของเจ้าจะต้องเดือดร้อนแน่" อู่เหม่ยกล่าว"พูดถึงเรื่องนั้นวันนี้ข้าได้พบกับหญิงสาวจากตระกูลอู่คนหนึ่ง นามของนางคืออู่เซียงซึ่งนางได้มายังเมืองหวงเพื่อตามหาข่าวของท่านและนางยังบอกว่าท่านตาได้ออกตามหาตัวท่านมาตั้งแต่ 14 ปีก่อนแล้ว" อู่เหมิงกล่าวอู่เหม่ยอดที่จะร้องให้ออกมาไม่ได้เมื่อนึกถึงบิดาของตนต้องปวดหัวใจเมื่อรู้ว่าบุตรสาวของตนหนีออกมาจากตระกูลและที่สำคัญเขายังไม่โกรธและไม่เลิกพยายามออกจาหาตนมาตลอด 14 ปี"ท่านแม่ไม่ต้องเป็นห่วงข้าจะแข็งแกร่งขึ้นและปกป้องท่านให้ได้ และสักวันข้าจะต้องแก้แค้นเจ้าพวกตระกูลหวงให้ได้" อู่หมิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา"ไม่ได้นะหมิงเอ๋อถึงตระกูลหวงจะเลวแค่ใหนแต่ท่านปู่ของเจ้าก็อยู่ที่นั่น" อู่เหม่ยกล่าว"ข้าไม่มีท่านปู่อะไรทั้งนั้น ตั้งแต่ที่ท่านพ่อถูกสังหารโดยคนตระกูลหวงท่านปู่ในใจของข้าก็ไม่มีตัวตนอยู่อีกแล้ว" อู่หมิงกล่าวคำกล่าวของอู่หมิงทำให้อู่เหม่ยอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเศร้าใจเพราะไม่ว่าอย่างไรในช่วงที่ทั้งสองถูกไล่ล่าท่านปู่ของอู่หมิงก็ไม่ได้ยืนมือเข้ามาช่วยหรือห้ามคนในตระกูลหวงแต่กลับปล่อยให้บุตรชายของตนถูกสังหารอย่างไร้ความปราณี ซึ่งสมควรแล้วที่อู่หมิงจะเครียดแค้นแต่อู่เหม่ยก็ไม่อยากให้อู่หมิงต้องกลายเป็นคนบาปที่ฆ่าปู่ของตน แต่มีเรื่องหนึ่งที่นางไม่รู้ว่าทักษะเงาที่อู่หมิงฝึกฝนได้เริ่มทำให้จิตใจของอู่หมิงเปลี่ยนไปแม้แต่การสังหารคนครั้งแรก อู่หมิงก็ไม่ได้รู้สึกอะไรเลยซึ่งมันราวกับว่าการฆ่าคนเป็นเรื่องปกติเหมือนฆ่าสัตว์ซึ่งตรงจุดนี้อู่หมิงก็รู้ตัวดีว่าจิตใจของตนสงบผิดปกติและเสี่ยวฮุ่ยเองก็รู้ว่านี่คือผลจากทักษะเงา เพราะทักษะนี้มีไว้สำหรับนักฆ่าโดยเฉพาะแต่การจะเป็นนักฆ่าหรือไม่นั้นมันก็ขึ้นอยู่กับอู่หมิง-------------------------------------------------------------------------------------------

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

อู่เซียง

นิยายแนะนำ

เทพกระบี่เงาสังหาร

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

อู่เซียง

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้