ทะลุมิติมาเป็นนักกายภาพบำบัดของท่านแม่ทัพ

    บทที่ 12 แต่งอนุกี่คนก็ย่อมได้

    “หรือว่า ข้าต้องไปขอร้องนาง..ไม่ ไม่ดี ข้าควรจับตัวเจ้าเด็กอาเจียวอะไรนั่นไว้เป็นตัวประกัน ให้นางยอมเป็นฝ่ายมาหาข้าเอง” ชายหนุ่มตัวใหญ่ทำท่าครุ่นคิด“เฮ้อ..เจี้ยนหยาง ปัญหาไม่ได้อยู่ที่นางแต่อยู่ที่ท่านแม่ของเจ้า!” จางป๋อเหวินถอนหายใจหงเจี้ยนหยางทำท่า...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ