“ก็มันเป็ที่ใจกลางเมืองไง” ตวัดยังคงค้านเช่นเดิม “ทั่วโลกก็เป็…แปลกตรงไหน”
“ก็แปลกตรงที่ทุกเหตุการณ์ร้ายๆ หรือว่ามีคนตาย มันจะไม่มีคนที่ต้องรับผิดชอบยังไงล่ะ!” ปอยตอบกลับทันควัน “พูดกับนายไปก็เสียเวลาเปล่าๆ คนไม่เชื่อยังไงก็ไม่เชื่อ ถ้าไม่ได้เจอกับตัวเอง”
“ใช่…” เอกเอ่ยขึ้นด้วยสายตาเหม่อลอย “เหมือนกับผมเมื่อก่อน ถ้าไม่ได้เจอกับตัวเอง ผมก็คงจะยังไม่เชื่อเหมือนกับเขานี้แหละ”
“เจออะไร?” แพรวาถาม
“ก็เื่พวกนี้ไง” เอกตอบกลับ “หลังจากย้ายมาอยู่ที่นี้ บ้านเราก็เจอแต่เื่เดือดร้อนวุ่นวาย มีอาจารย์ที่พ่อนับถือคนหนึ่งบอกพ่อว่าฮวงจุ้ยของบ้านหลังนี้ไม่ดี ให้รีบย้ายออก แต่พ่อก็ไม่เชื่อ เพราะว่าคนที่วางฮวงจุ้ยให้บ้านหลังนี้เป็ถึงอาจารย์ที่พ่อบอกว่าเก่งอันดับต้นๆ ในวงการนี้เลย ที่ก็ได้พวกมันนี่แหละที่ช่วยติดต่อให้กับพ่อ”
“พวกมัน…” ภาวิณีขมวดคิ้วแน่น “อย่าบอกนะ ว่าพวกคุณธานินณ์นะ”
“ครับ” เอกพยักหน้ารับ “เห็นว่าชื่ออาจารย์หวังๆ อะไรนี้แหละ บินตรงมาจากเมืองจีนเองเลย”
“อย่าบอกนะ ว่าตัวเล็กๆ ผมหงอกๆ ชอบแต่งตัวเหมือนจอมยุทธ์นะน่ะ?” คุนพึมพำเสียงดัง
“ครับ” เอกหันขวับไปยังคุนทันที “คุณรู้จักด้วยเหรอ?”
“จะว่ารู้จักไหม…ก็คงตอบได้ว่ารู้จักแหละมั้ง” วิษณุกลืนน้ำลายอึกใหญ่ “เพราะว่าเขาเป็คนที่จะมาวางฮวงจุ้ยให้กับบ้านในโปรเจ๊คของเราทั้งหมด รวมถึงบ้านหลังนี้ด้วย” วิษณุหยุดเล็กน้อย “และอีกสักพัก…ก็คงจะมาถึงที่นี่แล้วล่ะ”
ระหว่างที่แพรวาและทีมงานของเธอ ซึ่งประกอบไปด้วยวิษณุ ดาว และ คุน เดินสำรวจไปทั่วบริเวณบ้านพร้อมกับภาคิณน์และทีมงานของเขา ซึ่งก็มี ไพศาล ซินแสหวัง และลูกศิษย์อีกหนึ่งคนซึ่งคอยติดตามและแปลภาษา ภาวิณีที่แยกตัวออกมาอยู่หน้าบ้านโดยอ้างว่ามีธุระ ก็เอ่ยเสียงเหยียบเย็นโดยไม่หันมองไปมองดูบุรุษที่อยู่ยืนข้างๆ ซึ่งเขากำลังถือกำด้ามไม้กวาดแน่น ดวงตาแห่งความโกรธแค้นจ้องมองเข้าไปภายในบ้านราวกับจะแผดเผามันให้ย่อยยับไป
“อย่าคิดทำอะไรโง่ๆ ละ!” ภาวิณีชำเลืองมองดูเอกเล็กน้อย ขณะยกแขนประสานกอดอก “ถ้านายอยากจะแก้แค้นจริงๆ ก็ทำตามที่พวกเราบอกจะดีกว่า…จากที่ฉันดูๆ นาย ฉันคิดว่านายคงไม่ใช่คนโง่หรอก…ใช่ไหม?”
“รู้แล้ว…ครับ….” เอกกัดฟันกรอดขณะตอบกลับ
“ดี….” ภาวิณีพยักหน้าอย่างพอใจ ขณะที่มองดูคนทั้งหมดกำลังเดินสำรวจที่บนชั้นสองของบ้าน
“น้องแพรแน่ใจเหรอครับ ว่าจะไม่ไปกับพวกพี่นะ” ภาคิณน์พูดขณะที่ทั้งหมดเดินออกมาจากตัวบ้าน ตรงไปยังจุดที่ภาวิณีและเอกยืนอยุ่ “บินไปกับพวกพี่พร้อมกับคุณลุงจะไม่ดีกว่าหรือ จะนั่งรถไปทำไมให้ลำบากละค่ะ”
“หนูอยากจะเที่ยวสักหน่อยนะคะพี่ภาคิณน์” แพรวายิ้มขณะตอบกลับ “หนูโตที่เมืองนอกมาั้แ่เด็ก เลยไม่เคยได้เที่ยวดูประเทศตัวเองเลยว่าสวยขนาดไหน กลับมาคราวนี้เลยว่าอยากจะเที่ยวให้คุ้มสักหน่อยนะคะ”
“เื่แค่นี้เอง” ภาคิณน์ฉีกยิ้มกว้าง “หลังจากที่พวกเราแต่งงานกันแล้ว น้องแพรอยากจะไปเที่ยวที่ไหนก็แค่บอกพี่ เดี๋ยวพี่พาไป หรือว่าจะไปตอนนี้เลยก็ยังได้ค่ะ”
“ไม่ดีมั้งค่ะ!” ภาวิณีเอ่ยเสียงแทรกขณะที่เดินเข้าไปยืนข้างๆ แพรวาอีกครั้ง “ถึงคุณแพรวาจะโตที่เมืองนอกก็จริง แต่ว่าคุณแพรวาก็ยังรักษาขนบธรรมเนียมประเพณีของไทยตามอย่างคุณผู้หญิงอย่างเคร่งครัดนะคะ โดยเฉพาะเื่การรักนวลสงวนตัว เอาไว้หลังจากที่พวกคุณแต่งงานกันแล้ว ค่อยมาพูดเื่พวกนี้จะดูเหมาะสมกว่านะคะฉันว่า”
“อะ…เออ…” ภาคิณน์เลิกลักเล็กน้อย ก่อนจะฉีกยิ้มกว้างด้วยความมั่นใจอีกครั้ง “พี่นี้แย่จริงๆ เลย ต้องขอโทษน้องแพรวาด้วยนะคะ ที่พูดอะไรแบบนั้นออกไป” ว่าพลางก็หันไปยิ้มให้กับภาวิณี “ต้องขอบคุณ คุณภาวิณีด้วยนะครับที่ช่วยเตือนสติผม”
“ไม่เป็ไรค่ะ มันเป็หน้าที่ของฉันอยู่แล้วที่ต้องคอยดูแลคุณแพรวา” ภาวิณีตอบกลับก่อนจะมองไปยังรถตู้ของซินแสหวังที่กำลังเคลื่อนตัวออกไป “แล้วทำไมอาจารย์หวังถึงได้รีบไปรีบมาขนาดนี้ละค่ะ ไม่ใช่ว่าต้องวางแผนกำหนดฮวงจุ้ยอะไรก่อนเหรอ”
“เสร็จหมดแล้วครับ” ไพศาลเอ่ยตอบ “อาจารย์ท่านถือว่าเป็อันดับหนึ่งในด้านนี้เลย แค่ดูแป๊บเดียวก็สามารถวิเคราะห์และวางฮวงจุ้ยได้แล้วครับ”
“เก่งขนาดนั้นเชียว?” ภาวิณีพึมพำเสียงเบา “มั่นใจขนาดนั้นเชียว?”
“เก่งมากครับ ไม่เชื่อลองถามคุณปอยดูซิครับ” ว่าพลางไพศาลก็มองไปยังปอยที่ยืนอยู่ด้านหลังของแพรวา โดยมีดาวและคุนยืนขนาบทั้งสองข้าง “เห็นว่ารู้เื่ฮวงจุ้ยเหมือนกันใช่ไหมครับ”
“ก็พอรู้บ้าง…แค่นิดๆ หน่อยๆ ค่ะ” ปอยพยักหน้ายิ้มรับ “อาจารย์ท่านเก่งจริงๆ คะ มาแค่แป๊บเดียวก็สามารถรู้ปัญหาและวางฮวงจุ้ยของบ้านได้ถูกหมดทุกจุดเลย โดยเฉพาะหน้าบ้านที่ถูกฮวงจุ้ยสัญลักษณ์เล่นงานอย่างหนัก” ปอยยิ้มแหยงๆ “ไม่ทราบว่าอาจารย์ไพศาลพอจะรู้ไหมคะ ว่าอาจารย์หวังท่านใช้วิชาสายไหน”
“ไม่รู้ครับ” ไพศาลตอบกลับ “รู้เพียงแค่ว่าท่านเก่งเื่ฮวงจุ้ยมากๆ นะครับ”
“อย่างนั้นเหรอคะ” ปอยพึมพำ ขณะที่วิษณุก็เอ่ยแทรกขึ้น
“ถ้าอย่างนั้นก็ต้องรบกวนอาจารย์ไพศาลกับไอ้คุน เอ๊ย! น้องคุนช่วยกันออกแบบปรับปรุงบ้าน ส่วนเื่การสร้างและตกแต่ง ทางผมจะจัดการเองครับ”
“ตกลงตามนั้นครับ” ไพศาลยิ้มรับ
“ถ้าอย่างนั้นก็รีบไปทำบ้านหลังต่อไปกันดีกว่าครับ” ภาคินณ์เอ่ยขึ้น “ผมกับน้องแพรวาจะได้แต่งกันสักที”
“อะ….” แพรวาสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดของว่าที่เ้าบ่าวตัวเองในอนาคต “จะ…ไม่เร็วไปหน่อยเหรอคะ”
“รง…เร็วอะไรกันคะ พี่ว่ามันยังช้ามากอยู่เลย” ภาคิณน์หยุดเล็กน้อย “หรือว่าน้องแพรวาไม่อยากแต่งงานกับพี่?”
“ไม่….” แพรวาชะงักเล็กน้อย “ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ คือว่า…”
“คุณแพรวาหมายความว่า ให้ทุกอย่างค่อยเป็ค่อยไปจะดีกว่านะคะ” ภาวิณีรีบแก้ให้ “คุณภาคิณน์น่าจะเข้าใจนะคะ ว่าคุณแพรวาพูดไม่ค่อยเก่งเพราะอยู่เมืองนอกมาั้แ่เด็ก”
“ค่ะ…” แพรวารับตาม “อย่างนั้นแหละค่ะ”
“อ่อ ถ้าแบบนั้นพี่ก็วางใจ” ภาคิณน์ยิ้มให้ “ถ้าอย่างนั้นเจอกันที่เชียงใหม่นะคะน้องแพร”
“ค่ะ” แพรวายิ้มแก้เก้อขณะพยักหน้ารับ “เจอกันที่เชียงใหม่ค่ะ”
รถของภาคิณน์เคลื่อนตัวออกไปจากบ้าน ขณะเดียวกับที่เอกเดินเข้ามายังทีมงานรีโนเวทบ้าน
“เธอจะไปกับพวกมันจริงเหรอ” เอกถาม “เราไม่ไว้ใจพวกมันเลยแพร”
“ไม่เป็ไรหรอกน่าเอก เราไม่ได้ไปคนเดียวสักหน่อย”
“ใช่ครับ” วิษณุยิ้มหรา “พวกผมเองก็จะไปด้วย ไหนจะมีแม่เสือสาวอดีตหน่วยซีลอีก ไม่มีอะไรต้องกลัวครับ”
“ลามปาม!” ภาวิณีตวัดหางตามองปราดไปยังวิษณุในทันที ก่อนจะมองกลับมายังเอก “คุณเองก็เถอะ อย่าคิดทำอะไรให้เสียเื่ก็แล้วกัน ถ้ายังอยากแก้แค้นอยู่นะ”
“ครับ” เอกพยักหน้ารับ “ผมเข้าใจแล้ว”
2K
