ชื่อ: ไคโตะ (Kaito)
อายุ: 27 ปี
ส่วนสูง: 178 ซม.
รูปร่าง: ผอมเพรียวแต่แข็งแรง มีกล้ามเนื้อจากการใช้ชีวิตในโลกที่ต้องเอาตัวรอด
ผม: สีดำ ตัดสั้นแบบไม่เป็ระเบียบ มีปอยผมที่ตกลงมาปิดหน้าผาก
ดวงตา: สีเทาเข้ม แสดงถึงความเหนื่อยล้าแต่แฝงไปด้วยความมุ่งมั่น
ผิว: คล้ำแดดและมีรอยแผลเป็บางจุดจากการต่อสู้และการเอาตัวรอด
โซนมรณะ
ตอนที่ 1: วันที่ไม่มีใครคาดคิด
1
เช้าวันนั้นเหมือนกับทุกวัน...
ไคโตะลุกจากที่นอน ขยี้ตาอย่างเกียจคร้าน พลิกตัวไปหยิบโทรศัพท์บนโต๊ะข้างเตียง แล้วเลื่อนดูเวลา 07:23 น.
เสียงแม่ดังขึ้นจากชั้นล่าง "ไคโตะ! ลงมากินข้าวได้แล้ว!"
เขาพ่นลมหายใจออกมาอย่างี้เี ก่อนจะลุกขึ้นไปอาบน้ำ ชีวิตของเขาไม่มีอะไรพิเศษ—แค่เด็กหนุ่มมัธยมปลายธรรมดาที่รอวันจบการศึกษา
เมื่อเขาเดินลงบันได กลิ่นข้าวสวยร้อน ๆ กับซุปมิโสะลอยมาเตะจมูก พ่อของเขานั่งอยู่ที่โต๊ะพลางอ่านข่าวในแท็บเล็ต ส่วนแม่กำลังตักข้าวใส่จาน
"เมื่อคืนดูบอลดึกอีกแล้วใช่ไหม?" พ่อเอ่ยโดยไม่ละสายตาจากข่าว
ไคโตะทิ้งตัวลงนั่ง กำลังจะตอบ แต่สายตาของเขาสะดุดกับหัวข้อข่าวที่อยู่บนหน้าจอแท็บเล็ตของพ่อ
"ฝนดาวตกกำลังจะพุ่งผ่านโลกในค่ำคืนนี้ – นักวิทยาศาสตร์เผยไม่มีความเสี่ยง"
"อุกกาบาตเหรอ?" เขาเอ่ยถามขึ้น
"อืม… ก็แค่ฝนดาวตกน่ะ ไม่มีอะไรหรอก" พ่อพูดพลางจิบกาแฟ "คืนนี้น่าจะมองเห็นได้จากฝั่งทะเล ถ้าแกอยากดู"
ไคโตะพยักหน้า เขาไม่ได้สนใจเื่นี้มากนัก มันก็แค่ปรากฏการณ์ธรรมชาติอีกอย่างหนึ่ง ที่ผ่านมา นักข่าวก็พูดเื่อุกกาบาตจะตกโลกมาตลอด แต่สุดท้ายก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เขาไม่รู้เลยว่าวันนี้… ทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนไป
2
หลังจากกินข้าวเสร็จ เขาออกจากบ้านและเดินไปยังโรงเรียน เสียงรถยนต์ เสียงจักรยาน และเสียงผู้คนพูดคุยกันดังระงมไปทั่วเมืองเล็ก ๆ แห่งนี้
"ไคโตะ! ทางนี้!"
เสียงเรียกจากเพื่อนสนิทของเขา ฮิโรชิ ดังขึ้นจากหน้าร้านสะดวกซื้อ ไคโตะยกมือทักก่อนจะเดินเข้าไปหา
"เมื่อวานแกดูมังงะที่ฉันให้ยืมยัง?"
"ยังเลยว่ะ" ไคโตะหัวเราะเบา ๆ "เมื่อคืนมัวแต่นั่งดูคลิปเกมจนดึก"
"แกนี่มันจริง ๆ เลย" ฮิโรชิส่ายหน้า "เออ วันนี้มีข่าวเื่อุกกาบาตตกด้วยว่ะ เห็นว่าถ้าขับออกไปดูตรงริมชายฝั่งจะเห็นชัดเลย"
ไคโตะพยักหน้าหงึกหงัก พวกเขาพูดคุยกันเื่ไร้สาระขณะเดินไปโรงเรียน ชีวิตมันก็แค่นี้—วันแล้ววันเล่าผ่านไปโดยไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
แต่วันนั้น... จะเป็วันสุดท้ายที่พวกเขาจะมี "วันธรรมดา"
3
กลางดึกคืนนั้น...
ไคโตะนั่งอยู่บนระเบียงบ้าน สายตาจับจ้องไปที่ท้องฟ้ายามค่ำคืน ดวงดาวพร่างพรายเต็มฟ้า และที่ขอบฟ้า มีบางสิ่งเคลื่อนตัวด้วยความเร็วสูง
ฝนดาวตกกำลังมา
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายภาพวิดีโอ ในใจก็นึกว่าฮิโรชิต้องอิจฉาแน่ ๆ เพราะภาพที่เห็นมันชัดกว่าที่คิด
แต่แล้ว… บางอย่างผิดปกติ
ดวงแสงหนึ่งในหมู่ฝนดาวตกเริ่มสว่างขึ้น… สว่างขึ้นมากกว่าปกติ
และมันไม่ได้พุ่งผ่านไปเหมือนดวงอื่นๆ… มันพุ่งตรงลงมายังโลก
"อะไรน่ะ…?" ไคโตะขมวดคิ้ว
ไม่กี่วินาทีต่อมา เสียงคำรามดังสนั่นแหวกอากาศ มันดังขึ้นเรื่อย ๆ จนเขารู้สึกถึงแรงสั่นะเืที่พื้นบ้าน
และจากนั้น…
แสงสีแดงฉานวาบขึ้นกลางฟากฟ้า ตามมาด้วยแรงะเิมหาศาล
4
"ไคโตะ! รีบตื่นขึ้นมา!"
เสียงของแม่ปลุกเขาให้ตื่นจากความมืด ไคโตะลืมตาขึ้นมาแล้วพบว่า บ้านทั้งหลังกำลังสั่นะเื
"เกิดอะไรขึ้น!?" เขาะโถาม แต่ก่อนที่แม่จะตอบ...
แรงกระแทกมหาศาลพุ่งเข้าใส่ตัวบ้าน กระจกแตกกระจาย พื้นดินะเืราวกับมีแผ่นดินไหว
ไคโตะรีบวิ่งไปที่หน้าต่าง และสิ่งที่เขาเห็น… ทำให้หัวใจแทบหยุดเต้น
ที่ขอบฟ้า… มีเสาเพลิงขนาดมหึมา ลุกโชนขึ้นกลางมหาสมุทร ราวกับนรกกำลังกลืนกินโลก
5. จุดเริ่มต้นของ ‘โซนมรณะ’
เหตุการณ์นั้นกินเวลาเพียงแค่ไม่กี่ชั่วโมง แต่ผลกระทบของมันร้ายแรงกว่าที่ใครจะคาดคิด
แรงะเิจากอุกกาบาตส่งคลื่นยักษณ์สูงกว่าตึก 50 ชั้น พุ่งเข้าถล่มชายฝั่ง
แผ่นดินบางส่วนถูกกลืนหาย น้ำทะเลซัดเข้าปกคลุมเมือง
และที่เลวร้ายที่สุด… มันไม่ใช่แค่น้ำทะเลธรรมดา
มีบางสิ่งเคลื่อนตัวอยู่ในน้ำ… สิ่งที่กำลังเปลี่ยนแปลงโลกไปตลอดกาล