"กอดพี่หน่อยสิ"ผมบอกคนใต้ร่างเบาๆน้องมันก็ทำตามแบบเบลอๆไม่รู้ว่าเบลอเพราะยังเมาเหล้าหรือเมาสิ่งที่เขากำลังปรนเปรอให้น้องมันอยู่สั่งอะไรก็ทำตามไปหมดไม่ขัดขืน เสียงครางหวานๆนั่นทำให้เขาหมดความยับยั้งชั่งใจตัวเองสองมือใหญ่ลูบไล้ไปทั่วร่างขาวๆที่กำลังดิ้นพล่านด้วยความเสียวที่เขาจงใจปลุกเร้าขึ้นมา
"ฮื๊อออพี่เพลิงทำอะไรน่ะ"เ้าตัวจับมือเขาที่กำลังแปะป่ายไปด้านหลัง
"ทำให้ม่อนมีความสุขไง"ผมบอกเสียงแตกพร่าดวงตาคู่สวยนั่นทำตาปริบๆด้วยความสงสัย
"มันต้องทำแบบนี้เลยเหรอครับ"โอ๊ยน้องม่อนจะมาทำตัวเป็เด็กขี้สงสัยตอนนี้ไม่ได้นะครับพี่เพลิงไม่ถูกใจสิ่งนี้เขาเม้มปากแน่นพยายามยั้งอารมณ์ดิบเถื่อนที่พร้อมจะพุ่งเข้าใส่น้องมัน
"ม่อนไม่ชอบเหรอ"
"ไม่รู้ง่ะ"
"เอ๊าแล้วจะห้ามพี่ทำไมล่ะไม่ลองแล้วจะรู้เหรอ"คราวนี้ผมขยับตัวลุกขึ้นนั่งทั้งๆที่อะไรมันก็โด่เด่อยู่แบบนั้นน้องมันก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่นัก
"ก็ม่อนไม่เคยนี่นา"
"ดีแล้วที่ไม่เคยลองถ้าเคยพี่จะไปฆ่าแม่มให้หมด"
"โว๊ะ!!"ม่อนอุทานเบาๆเขาไม่ยอมเปิดโอกาสให้เด็กเ้าปัญหามีเวลาตั้งคำถามอีกครั้งเขาจัดการดึงตัวน้องมันเข้ามาหาจูบจนเ้าตัวคอพับคออ่อนสองมือใหญ่ก็ไม่หยุดนิ่งอะไรที่ปรนเปรอน้องมันได้เขาทำหมดไม่ต่างกับทำให้สาวๆทั้งหลายพอใจ
"โอยยไม่ไหวแล้วเสียวโคตรอะพี่เพลิง"
"จะให้พี่ต่อหรือเปล่า"เขาถามชิดปากชุ่มชื้นมันวาวไปด้วยน้ำลายที่แลกเปลี่ยนกัน
"อือๆทำต่อเลย"เพลิงอดยิ้มกับคำพูดตรงๆของน้องมันไม่ได้นี่เ้าตัวมันรู้หรือเปล่าว่าต้องเจอกับอะไรกันแน่เพลิงคว้าเอาวาสลินที่มีติดห้องเอาไว้อยู่แล้วมาปาดป้ายนิ้วมือตัวเองก่อนจะค่อยๆสอดแทรกเข้าไปในช่องแคบๆนั่น
"อะไรอะครับ"โว๊ยเลิกถามได้มั๊ยว๊าเขาได้แต่แหกปากร้องอยู่ในใจเพราะเวลาน้องมันถามทีไรอารมณ์สะดุดทุกทีสิน่า
"สิ่งที่ทำให้ม่อนมีความสุขไง"
"อือ"เสียงครางตอบรับแ่ๆทำให้เขาอดยิ้มไม่ได้
"น่ารัก"เขาหมั่นเขี้ยวจนอดใจไม่ไหวฟัดน้องอีกรอบคราวนี้มือหนาเริ่มจริงจังกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าด้วยการพาน้องขึ้น์เสียงร้องโวยวายเสียงดังไม่ได้ทำให้เขาลดจังหวะลงเลยซักนิดปากก็ได้แต่พึมพำปลอบน้องให้ผ่อนคลายกว่าจะผ่านจุดนั้นมาได้เขาต้องชะงักหลายรอบ
"โอยยพี่ผมเจ็บ"
"เดี๋ยวก็หาย"
"มันไม่หายเนี่ยมันทั้งเจ็บทั้งแสบเลย"
"โอ๋ๆเดี๋ยวก็ดีนะครับม่อนอย่าเกร็งสิ"เขาปลอบใจน้องทั้งๆที่อะไรๆมันยังคาๆกันอยู่นี่แหละ
"พอแล้วๆไม่เอาแล้วเจ็บโคตรอะพี่เพลิงออกไปดิวะถอยออกไป อะ โอ๊ยยยยเชี่ยยยยยยย"เสียงโวยวายไม่พอเ้าตัวยังพยายามดิ้นหนีออกจากตัวเขาสองมือผลักอกให้ออกห่างท่อนล่างก็ดิ้นหนีจากสิ่งที่เขาสอดแทรกเข้าไปด้านในไม่หยุดจนเขาต้องออกแรงกดตัวเองเอาไว้ปลุกปลอบคนที่อยู่ใต้ร่างด้วยการจูบเอาใจสองมือลูบโลมให้คนตัวเล็กกว่าผ่อนคลายให้มากที่สุด
"ลองผมทำพี่มั่งมั๊ยจะได้รู้ว่ามันเจ็บแค่ไหน"เสียงบ่นอุบอิบยังดังอยู่ข้างหูปนกับเสียงครางเกือบทำให้เขาถอนหายใจเฮือกด้วยความท้อแท้เอาจริงๆนะครับเวลาเข้าด้ายเข้าเข็มใครจะเป็เด็กเ้าปัญหามากขนาดนี้มั๊ยครับ
"รอบหน้าพี่จะให้ลอง"เขารับปากส่งๆเพื่อให้น้องมันคลายใจพอเห็นเ้าตัวผ่อนคลายลงผมก็เดินหน้าต่อคราวนี้ต่อให้ร้องแหกปากดังแค่ไหนเขาก็ไม่คิดจะหยุดหรอกนะขอบอก ทุกอย่างผ่านพ้นไปได้ด้วยดีเขานอนมองน้องมันที่นอนคว่ำหน้าอยู่ข้างๆต่างคนต่างหอบด้วยความเหนื่อย
"เจ็บมากหรือเปล่า"
"สุดๆอะไม่เอาอีกแล้วนะ"เ้าตัว
"แล้วไม่มีความสุขเหรอ"ผมนอนหงายเอาแขนสอดใต้หัวถามคนที่นอนอยู่ข้างๆ
"สุขครับเสียวดีแต่ผมแสบ"
"ไหนมาให้พี่ดูหน่อย"เขาลุกขึ้นนั่งข้างๆทั้งที่ยังโป๊ด้วยกันทั้งคู่นี่แหละครับจับก้อนเนื้อสองก้อนได้ก็แหวกออกเสียงเพี๊ยะดังขึ้นทันทีน้องมันเอื้อมมือมาฟาดแขนผมเต็มแรง
"เจ็บนะทำอะไรเนี่ย"
"ก็จะดูไงว่ามันเป็แผลหรือเปล่า"เขาตอบหน้านิ่วเมื่อเห็นช่องทางแสนสวยนั่นบวมช้ำ
"โอ๊ยพี่เพลิงม่อนเจ็บนะอย่าแตะมันโอ๊ยๆๆๆ"น้องมันพลิกตัวมานอนหงายแล้วขานั่นก็ถีบผมจนตกเตียงเพราะไม่ทันจะตั้งตัว
"เห้ยกล้าถีบพี่เหรอห๊า"เขาถามเสียงดัง
"ก็พี่ทำบ้าอะไรล่ะบอกว่าเจ็บๆไม่เข้าใจเหรอ"น้องมันบอกเสียงเหมือนจะร้องไห้พอนึกขึ้นได้ว่าไอ้ที่ทางตรงนั้นมันไม่ได้มีเอาไว้ใช้งานเหมือนผู้หญิงเขาเลยลดเสียงลงมาหน่อย
"ขอโทษๆมาๆพี่อุ้มไปห้องน้ำแช่น้ำอุ่นๆซักพักคงหายเจ็บ"เขาจัดการอุ้มน้องเข้าไปแช่น้ำน้ำอุ่นในอ่างตัวเองก็นุ่งผ้าเช็ดตัวพันเอวออกไปนอกห้องเพื่อหายาทาให้น้องมัน
"ออกมาทำอะไรวะมึงเกือบจะหกโมงแล้ว"ไอ้วินที่นุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียวออกมานั่งดื่มเหล้าอยู่คนเดียวนอกห้อง
"แล้วมึงล่ะ"เขาถามกลับ
"..............."
"หึได้น้องมันแล้วดิ"เขาคว้าแก้วเหล้าจากมือไอ้วินมากรอกปากตัวเอง
"ว่าแต่กูมึงก็ไม่ต่าง"ไอ้วินย้อนคำดึงแก้วเหล้ามาจากมือเขากลับไปเขาทิ้งตัวลงนั่งข้างๆมัน
"ไม่มีความสุขเหรอมึง"ไอ้วินมันถามผม
"เปล่า"
"แล้วทำไมหน้ายุ่ง"
"ไม่รู้สิก็กูไม่เคยนอนกับผู้ชายน้องมันร้องลั่นเลยตอนกูเดินหน้าอะ"ผมทำเสียงไม่มั่นใจ
"อือ"น่านไงไอ้วินมันตอบกลับมาแบบนี้ก็แสดงว่ามันเองก็คิดเหมือนผมนั่นแหละครับ
"แล้วมึงล่ะ"
"เออเหมือนกันถามว่ากูรู้สึกแบบไหนก็สุขสุดๆเลยหว่ะไม่เคยเต็มอิ่มแบบนี้มาก่อนแต่กูกลัวน้องมันจะรับไม่ไหวแค่นี้มันก็ร้องไห้จนหลับมึงคิดดู"ไอ้วินเทเหล้าลงแก้วแล้วกระดกจนหมด
"เออกูด้วยนี่ยังปล่อยไว้ในอ่างน้ำเลยกูรู้สึกว่ามันยังไม่พอหว่ะได้แล้วก็อยากได้อีก"เขาดึงแกล้วมารินแล้วกระดกตามไอ้วินเราสองคนมองหน้ากันกระทั่งได้ยินเสียงเปิดประตูดังขึ้น
"มานั่งทำอะไรกันวะ"ไอ้ธันเดินหน้ายุ่งออกมาหา
"เปล่า"เราสองคนตอบพร้อมกันไอ้ธันมันเลยยกยิ้มเหมือนคนรู้ทันทรุดตัวลงนั่งฝั่งตรงข้าม
"นี่พวกมึงสองตัวแดกน้องมันไปแล้วล่ะสิ"
"..............."
"แล้วพวกมึงมานั่งทำหน้าเหมือนคนขาดยาทำไมวะ"ไอ้ธันถามด้วยความสงสัย
"เด็กมึงอาการเป็ไงมั่ง"ไอ้วินเปลี่ยนเื่พูด
"ดีขึ้นมากแล้วนี่นอนมันอยู่คงเพลียด้วยแหละเกือบตายแบบนี้นี่กูกะว่าจะออกมาบอกพวกมึงว่าวันนี้หยุดไปมอวันนึงเหอะหว่ะเด็กพวกมึงลุกไม่ขึ้นแน่แต่ละคนน้องๆม้าอะสัด"
"Kไอ้ธันมึงก็เวอร์มากไปละ"เขาด่าไอ้ธัน
"หึ พวกมึงนี่น๊าที่กูถามเพราะเป็ห่วงมั๊ยล่ะ"ไอ้ธันส่ายหน้า
"เออๆคือน้องมันเจ็บหว่ะกูเลยไม่อยากจะอะไรกับน้องมันมาก"ไอ้วินยอมแพ้ก่อนเพื่อน
"แล้วมึงล่ะไอ้เพลิงน้องเป็ไง"ไอ้ธันหันมาถามเขา
"คล้ายๆไอ้วิน"เขาตอบสั้นๆ
"พวกมึงเข้าใจป่ะว่าไอ้ทางนั้นมันไม่ได้มีเอาไว้เพื่อจะมีเซ็กซ์"ไอ้ธันเริ่มสาธยาย
"เออพวกกูรู้น่ะ"ไอ้วินทำหน้ามุ่ย
"นั่นแหละก่อนพวกมึงจะมีอะไรกับน้องน่ะมันต้องเตรียมความพร้อมก่อนเว้ย"
"ยังไงวะ"คาวนี้ไอ้วินถึงกับขยับตัวนั่งดีๆวางแกล้วลงแล้วจ้องหน้าไอ้ธันเขม็ง
"ข้อแรกมึงต้องมีอุปกรณ์"
"หือพวกเซ็กซ์ทอยอะเหรอ"เขาถามมั่ง
"เฮ้ออันนั้นมันเสริมหลังจากพวกมึงเคยๆกันแล้วโว๊ยเพื่อเพิ่มความสนุกแต่ที่กูหมายถึงนี่คือพวกมึงต้องมีพวกเจล ยาแก้ปวดแก้อักเสบยาสอดอะไรพวกนี้อะแล้วอีกอย่างนะพวกมึงต้องอย่าลืมไอ้ตรงนั้นมันไม่มีสารหล่อลื่นโว๊ยดังนั้นพวกมึงต้องเร้าน้องมันจนสุดๆแบบไม่ไหวแล้วถึงจะเผด็จศึกแล้วก็ย้ำตรงจีสปอตให้มากๆ"ไอ้ธันร่ายยาวเหยียดพวกผมได้แต่อ้าปากค้าง
"เชี่ยยยยยยยยทำไมมึงรู้ดีจังวะเคยนอนกับผู้ชายหรือไง"ไอ้วินครางไอ้ธันเลยตบหัวไปทีนึง
"ห่าหนังสือมีก็อ่านสิวะเนี่ยพวกมึงไม่เตรียมน้องมันให้พร้อมเลยมีปัญหาถ้าศึกษาดีๆนะเว้ยทั้งคืนอะ"มันยักคิ้วแผล่บผมถึงกับหัวเราะกับท่าทางของมัน
"รู้ดีสัด เออเดี๋ยววันนี้หยุดพักผ่อนมึงโทรไปบอกไอ้มี่ด้วยเดี๋ยวเดือดร้อนตามหาน้องๆมันกูกลับไปดูม่อนก่อนป่านนี้หลับคาอ่างแล้วมั้ง"ผมขยับตัวลุกเดินไปที่ห้องตัวเองไอ้วินก็บิดเอวซ้ายขวาแล้วตบไหล่ไอ้ธันจากนั้นก็แยกเข้าห้องตัวเองเหลือไว้แต่ไอ้ธันคนเดียว พอเข้าไปในห้องก็เจอเด็กหน้างอรออยู่ที่อ่าง
"พี่ไปไหนมาเนี่ยผมหนาวจะแย่แล้ว"
"เอ๊าแล้วไม่ลุกล่ะครับนั่งแช่ให้น้ำมันแห้งเองหรือไง"ผมถามแบบงงๆ
"แม่งพี่ทำแบบนี้เหรอได้ผมแล้วก็ทิ้งขว้างแบบนี้เหรอ"ม่อนเหวี่ยงใส่ผมตาขวาง
"อะขอโทษทีพี่ก็ลืมไปเจ็บมากเรหอครับ"ผมยิ้มให้อย่างใจเย็น
"พี่ลองถูกผมเสียบบ้างมั๊ยล่ะจะได้รู้"ผมอมยิ้มเดินไปคว้าผ้าเช็ดตัวมาดึงตัวน้องขึ้นแล้วห่อเอาไว้
"พี่ขอโ?ษจริงๆลืมนึกไปมาครับพี่อุ้มนะ"ผมกอดร่างเล็กมาแนบอกแล้วอุ้มในท่าที่น้องมันยังยืนอยู่แบบนั้นแหละพาไปยืนตรงข้างเตียงเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้สำรวจไปทั่วร่างขาวบางของน้องมันจุดสีเข้มกระจายไปทั่วอกแล้วก็ลำคอโอ้โหนี่ผมทำรอยไว้เยอะขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย
"ม่อน"ผมขยับผ้าเช็ดตัวเช็ดหัวให้น้องมันปากก็ถามข้อสงสัยไปด้วย
"หืม"
"ถามจริงมีความสุขหรือเปล่า"ให้ตายเถอะครับที่คนแบบผมจะต้องมาถามเื่แบบนี้กับคนที่ไม่ประสีประสาเื่พวกนี้เลยทั้งที่ผมออกจะช่ำชอง
"ก็แปลกๆเจ็บๆดี"เชี่ยคร้าบนี่น้องมันไม่มีความสุขเหรอต่างจากผมที่สุขสุดๆทั้งที่ผ่านไปแค่รอบเดียวแต่ผมก็รู้สึกอิ่มเอมบอกไม่ถูก
"เอ่อหมายความว่าไงไม่มีความสุขหรอกเหรอ"
"ก็บอกแล้วไงว่ามันแปลกๆนี่พี่จะถามเื่น่าอายพวกนี้ทำไมง่ะไม่เอาแล้วผมจะนอน อู๊ยยยย เจ็บๆ"น้องมันขยับตัวจะก้าวขึ้นเตียงแล้วก็ต้องร้องเสียงหลง
"เวรเอ้ย"ผมเริ่มจะหัวเสียกับความงี่เง่าของตัวเองแม่งเดี๋ยวรอน้องมันหลับก่อนเถอะผมจะเปิดเวปเข้าไปหาความรู้ซะหน่อยแล้ว
"มาครับพี่กล่อมนอนนะ"ผมสูดลมหายใจเข้าปอดจนลึกสุดแล้วค่อยๆประคองน้องมันนอนลงหนุนแขน
"นอนหงายไม่ได้อะเจ็บจัง"
"พี่เอายาแก้ไข้กับอักเสบให้กินก่อนดีมั๊ย"
"ไม่เป็ไรครับ"ม่อนบอกด้วน้ำเสียงงัวเงียผมก้มลงหอมหัวแรงๆ
"งั้นก็นอนเถอะ"ผมโอบแขนไปรอบตัวน้องแล้วตบหลังเบาๆกล่อมให้หลับน้องหลับแต่ผมกลับตาแข็งค้างเนื้อตัวอุ่นที่แนบข้างแถมกลิ่นหอมอ่อนๆของสบู่แชมพูของผมเองแท้ๆกลับทำให้อารมณ์ดิบเถื่อนกลับมาอีกครั้งอยากจะเอาคนในอ้อมแขนให้ระทวยจนลุกไม่ขึ้นเขาอดทนอยู่ได้ไม่นานก็ลุกขึ้นมานั่งมองคนที่นอนหลับสบายไม่รู้เื่ราวว่าทำคนอื่นค้างแค่ไหนแล้วต้องถอนใจสงสัยงานนี้ต้องพึ่งพาไอ้คนรู้มากอย่างไอ้ธันแล้วจริงๆระหว่างที่ผมพยายามนับหนึ่งถึงพันถึงหมื่นแล้วก็ยังไม่เป็ผลก็เหลือบไปเห็นแสงกระพริบจากโทรศัพท์เครื่องหรูทีวางอยู่ตรงโต๊ะข้างเตียง
"อืม"
//วันไหน//
"ได้ดิเดี๋ยวผมบอกไอ้วินกับไอ้ธันเองครับ"ผมตัดสายไปแล้วแต่ในหัวยังวนเวียนกับคำพูดของคนที่โทรมาหาไม่เลิกลาซักทีผมตัดสินลุกออกจาห้องไปนั่งดื่มเหล้าที่ไอ้วินเปิดเอาไว้บนโต๊ะไอ้ธันเดินถือแก้วนมกับแซนวิซอะไรซักอย่างหายกลับเข้าไปในห้องแล้วกลับออกมาใหม่อีกครั้ง
"อาการหนักนะมึง"ผมไม่ตอบรับได้แต่ยกแก้วเหล้าเข้าปาก
"คิดอะไรอยู่วะ"
"กูแค่ไม่มั่นใจหว่ะไอ้ธัน"
"มึงหมายถึงอะไร"
"น้อง"
"ปัญหามันอยู่ตรงไหน"
"กูไม่รู้ว่าจะทำให้น้องมันมีความสุขได้จริงหรือเปล่า"
"โว๊ะไอ้บ้ามาจนป่านนี้แล้วมึงจะมาคิดอะไรไม่เข้าเื่ทำไม"
"จริงๆนะเมื่อคืนกูเหมือนจะฝืนใจน้องดูน้องไม่มีความสุขเลยหว่ะ"
"ห่ามึงกับมันมือใหม่ทั้งคู่คิดเยอะไปแล้วโน่นว่างๆมึงก็เข้าไปในพันทิปเลยกระทู้เยอะแยะให้มึงศึกษา"
"แต่ว่าน้องมันบ่นเจ็บนะเว้ย"ผมยังไม่มั่นใจอยู่ดีทุกครั้งที่มีความสุขกับสาวๆก็ไม่เห็นมีใครหน้าไหนจะบ่นว่าไม่มีความสุขซักคนนี่ครับ
"กูพูดไปแล้วไม่พูดซ้ำมันเื่ปรกติเว้ยที่ต้องเจ็บแม่งช่องก็เล็กนิดเดียวยัดของมึงเข้าไปได้ก็สุดยอดแล้วเื่เจ็บมันก็ธรรมดาป่ะวะของแบบนี้มันมีเทคนิคไม่งั้นคู่เกย์ตายห่าหมดแล้ว"ไอ้ธันมันแย่งแก้วเหล้ามาจากผมไปดื่มเองดูท่ามันเองก็เครียดๆไม่ต่างจากผมเหมือนกันยังไม่ทันจะคุยต่อไอ้วินก็เดินกระแทกเท้าตึงๆเข้ามาหา
"นี่ก็อีกตัวปัญหาอะไรอีกวะ"ไอ้ธันส่ายหน้ามองคนมหดสภาพอย่างผมกับไอ้วินปลงๆ
"น้องมันไม่ยอมให้กูแตะต้องตัวกูเลยกระแทกท้องมันไปทีนึง"
"สัด//ไอ้เหี้ย"คราวนี้ผมกับไอ้ธันถึงกับคราง
"น้องมันกลัวมั๊ยล่ะไอ้วินไอ้เวร"ไอ้ธันด่าทันทีที่ได้ฟัง
"กูโมโหเอะอะก็จะกลับบ้านท่าเดียวเดินยังไม่มีปัญญาพอกูจะเข้าไปอุ้มก็เสือกถีบกูจนเกือบล้มนี่ถ้าเป็คนอื่นนะเละคาตีนกูไปละ"
"แล้วมึงล่ะไอ้เพลิงออกมาทำไมไม่นอนกับน้องมันวะ"ไอ้วินหันมาถาม
"กูทนไม่ไหวหว่ะ"
"เออดี"ทั้งคู่เอ่ยขึ้นพร้อมกัน
"นี่แหละที่กูกลุ้มคือเอาจริงๆเลยนะพอได้แล้วกูก็อยากได้อีกแต่ไอ้ไผ่มันทำท่ากลัวกูัจัดเลยหว่ะ"ไอ้วินยกมือขึ้นเกาหัว
"อือใช่"ผมพยักหน้าเห็นด้วย
"พวกมึงต้องอดทน"ไอ้ธันโพล่งออกมา
"อดทนอะไรเป็เมียพวกกูไปแล้ว"คราวนี้ผมเริ่มโมโหขึ้นบ้าง
"ใจเย็นก่อนพวกมึงวันนี้มึงซ้ำน้องมันไม่ได้หรอกกูว่ารอให้หายเจ็บก่อนมั๊ยอีกอย่างน้องๆมันเมาด้วยนี่คุยกันมไ่ค่อยจะรู้เื่หรอกไว้เย็นค่อยคุยกันใหม่"ไอ้ธันตัดสินใจผมเลยนึกขึ้นมาได้
"เออกูลืมบอกคุณวิสโทรมานะเว้ย"
"ชิบแล้วมีเื่อะไรวะ"ไอ้วินวางแก้วเหล้าลงดังกึก
"ไม่รู้หว่ะบอกว่าบรรดาพ่อๆเรียกพวกเราสามคนไปประชุมด้วยกูเดาว่าน่าจะเป็โครงการคาสิโนที่ไปเปิดที่ต่างประเทศหว่ะ"ผมเดา
"ไม่เกี่ยวกับพวกเราซักหน่อยให้เข้าไปด้วยทำไมวะ"ไอ้ธันถามแบบงงๆ
"กูไม่รู้"ผมส่ายหน้า
"หรือว่าจะให้เราไปเรียนรู้งาน"
"กูไม่อยากเข้าไปยุ่งกับงานของที่บ้านเลย"ไอ้วินทำเสียงขรึม
"เอาน่ะอีกตั้งอาทิตย์จะรีบร้อนคิดทำไมเอาปัญหารงหน้าก่อนเถอะกูว่า"ผมสรุปพวกมันเลยเห็นด้วยนั่งคุยไปดื่มไปดูเวปที่ไม่เคยคิดจะเข้าไปดูผลัดกันอ่านผลัดกันดูจนกระทั่งมีเสียงเปิดประตูดังขึ้นพวกเราสามคนเงยหน้าขึ้นมองพร้อมกัน
"หง่าา ขอโทษครับ"ไอ้น้องบู่หน้าแมวทำตาโตแล้วผลุบหัวหดเข้าไปใหม่
"ออกมา"เสียงเย็นๆของไอ้ธันสั่งเหมือนเป็คำสั่งประกาศิตครับหัวเล็กๆค่อยๆโผล่ออกมาจากขอบประตู
"จะทำอะไร"
"ผมอยากไปหาไอ้ม่อนกับไอ้ไผ่ครับ"ไอ้น้องบู่ทำหน้าตาตื่นออกมายืนจับมือตัวเองบิดไปบิดมาในชุดนอนของไอ้ธันเดาๆก็คงมีแค่เสื้อเพราะกางเกงคงนุ่งไม่ได้ขนาดเสื้อยังยาวมาถึงครึ่งขา
"พวกมันนอนยังไม่ต้องกวนมึงหายดีแล้วไง"ไอ้ธันยังดึงหน้าโหดใส่น้องมันอยู่
"คระ ครับ"
"มานั่งนี่มาเล่นเกมส์ไปก่อนหิวอีกหรือไง"มันถามเสียงเรียบแต่ผมกับไอ้วินรู้ดีครับเสียงแบบนี้คือโคตรอาทรโคตรใส่ใจอะ
"ไม่หิวครับงั้นผมกลับไปนอนต่อนะ"น้องมันชี้นิ้วกลับไปที่ห้องปลายนิ้วน้องมันยังไม่โผล่เลยแขนเสื้อมาเลยครับ
"อือเดี๋ยวถ้าเพื่อนมึงตื่นกูไปเรียก"มันตอบแบบไม่มองหน้าน้องสัดครับไอ้ธันมันเขินผมกับไอ้วินอมยิ้มแล้วเสไปมองฝาห้องบ้างจิ้งจกตรงเพดานบ้างเพื่อกลั้นขำพอน้องมันพ้นประตูเท่านั้นแหละครับผมกับไอ้วินถึงกับปล่อยก๊าก
"ไอ้ธันมึงเขินน้องเหรอวะ"ผมแซว
"ไอ้เหี้ยนี่ถ้ากูไม่รู้จักมึงกูคงคิดว่ามึงจะฆ่าน้องมันแล้วนะเว้ย"ไอ้วินกุมท้องหัวเราะไม่หยุด
"หุบปากไปเลยพวกมึงเอาเื่ตัวเองให้รอดก่อนเหอะแล้วค่อยมาเสือกเื่กู"มันด่าพวกผมๆเลยเอาหมอนปามันกว่าาหมอนจะสงบก็เล่นเอาหอบ
"เดี๋ยวรอน้องมันตื่นตอนนี้แยกย้ายกันไปนอนก่อนเหอะเริ่มง่วงแล้วหว่ะ"ผมบอกทุกคนเห็นด้วยเลยแยกย้ายเข้าห้องใครห้องมัน