ส่วนเฉิงิก็เดินไปยังโต๊ะของตัวเองที่นั่งคู่กับโม้หยางด้านหลังของพวกเขาทั้งคู่ คือโต๊ะของกู่ซินหยานกับเพื่อนร่วมห้องนอนของเธอ
"สวัสดี ท่านพี่เว่ย" กู่ซินหยานยื่นหน้าเล็กๆของเธอออกไปตรงทางเดินเพื่อกล่าวทักทายเว่ยซินเหลียน
"สวัสดีตอนเช้า เช่นกันนะซินซิน"เว่ยซินเหลียนทักทายนางกลับ นางยิ้มหวานตอบกลับเขา
ส่วนคนที่นั่งข้างๆ เว่ยซินเหลียน นั่งหลับตาหน้านิ่งไม่ไหวติง
ตอนนี้อาจารย์ประจำชั้นเรียนพวกเขายังไม่มาเพราะยังไม่ถึงเวลา เหล่าบรรดาศิษย์ใหม่บางคนก็ยังเดินทางมาไม่ถึงแต่ก็เริ่มทยอยกันเข้าห้องเรียนมาเรื่อยๆ
เว่ยซินเหลียน หลังทักทายกับกู่ซินหยานเสร็จก็หันหลังไปทักทายโม้หยาง โม้หยางก็ทักทายเขากลับเช่นกัน พอดีกับที่อาจารย์โม้ซีหยางเดินเข้ามาภายในห้องเรียน
"ศิษย์ทุกคน คารวะท่านอาจารย์"เสียงของเฉินเจียงลี่ดังขึ้น
เหล่าศิษย์ใหม่ที่ได้ยินเสียงหัวหน้าห้อง ต่างก็พากันยืนขึ้นและทำความเคารพอาจารย์โม้ซีหยาง
"ศิษย์คารวะท่านอาจารย์"
"พวกเ้านั่งลงได้ ... ข้าโม้ซีหยางเป็อาจารย์ที่รับผิดชอบดูแลพวกเ้าในการฝึกปรือระดับขั้นหลอมรวมลมปราณข้าหวังว่าพวกเ้าทุกคนจะตั้งใจฝึกฝนกันเป็อย่างดี" โม้ซีหยางทักทายลูกศิษย์ของเขา
จากนั้นเข้าก็เริ่มเข้าสู่การแนะนำการฝึกฝนในขั้นที่เข้าต้องรับผิดชอบ
"พวกเ้าอยู่ในขั้นหลอมรวมลมปราณกันแล้วข้าจะไม่ได้สั่งสอนอะไรพวกเ้ามากนัก นอกจากให้คำแนะนำเท่านั้น จากฐานการบ่มเพาะพลังปราณของพวกเ้าหาก้าเลื่อนระดับของตัวเองให้สูงขึ้น พวกเ้าทุกคนต้องหมั่นเพียรฝึกฝนอย่างหนักเข้าใจหรือไม่"
"เข้าใจขอรับท่านอาจารย์"เหล่าศิษย์ที่อยู่ภายในห้องต่างขานรับ
"ั้แ่วันนี้เป็ต้นไป พวกเ้าทุกคนสามารถเลือกสถานที่ฝึกฝนภายในสำนักเขตนอกได้ตามสบายเพื่อบ่มเพาะพลังปราณของพวกเ้า ... หากใครเลื่อนขั้นก็ค่อยมาปรับฐานระดับปราณกับข้า หรือหากพวกเ้ามีความสงสัยในการฝึกฝนเพื่อให้บรรลุระดับปราณก็สามารถสอบถามข้าได้"
โม้ซีหยางกล่าวเกี่ยวกับการฝึกประดับปราณให้กับเหล่าศิษย์ใหม่ได้เรียนรู้เพิ่มเติม จากนั้น อาจารย์โม้ซีหยางก็กล่าวต่อ
"นอกจากนี้ทางสำนักยังมีทรัพยากรให้พวกเ้าที่สนใจเรียนรู้เพิ่มเติม หากใครสนใจเรียนปรุงยาหรือผลิตอาวุธ เขียนยันต์ ค่ายกล สามารถลงชื่อได้ที่ คุณชายเฉินเขาจะรับหน้าที่ดูแลเื่นี้ ... และหากใครสนใจค้นคว้าตำราต่างๆสำนักเรามีหอตำราของศิษย์ส่วนนอกพวกเ้าทุกคนสามารถใช้ร่วมกับเหล่าศิษย์ส่วนนอกของสำนักได้ ... พวกเ้ามีคำถามจะถามข้าเพิ่มเติมหรือไม่?"โม้ซีหยางบอกสิ่งที่เหล่าศิษย์ใหม่ต้องทราบพร้อมมองไปยังเหล่าศิษย์ใหม่ที่เขาต้องรับผิดชอบ
"หากพวกเ้าไม่มีคำถามเกี่ยวกับการฝึกฝนแล้วล่ะก็ข้าจะให้พวกเ้าแบ่งหน้าที่ในการทำความสะอาดเขตพื้นที่ที่พวกเ้าต้องรับผิดชอบซึ่งพวกเ้าจะได้รับหน้าที่ทำความสะอาดบริเวณเขตที่พักของตนเองและเขตพื้นที่ร่ำเรียนของชั้นเรียนพวกเ้า ข้าจะให้พวกเ้าจับสลากแบ่งเวรกันตามวันจากนั้นก็ลงชื่อไว้กับเฉินเจียลี่ พวกเ้าทุกคนเข้าใจหรือไม่"
"เข้าใจแล้วขอรับท่านอาจารย์"เหล่าบรรดาศิษย์ใหม่ต่างขานรับหน้าที่ และสิ่งที่อาจารย์โม่ซีหยางพูดอีกครั้ง
"ถ้าอย่างนั้น ข้าก็ไม่มีอะไรหวังว่าพวกเ้าทุกคนจะยึดกฎของสำนัก ตั้งใจฝึกฝน และทำหน้าที่ของตนเองให้ดี"โม่ซีหยางกล่าวเสร็จก็เตรียมจากไป
"ศิษย์ทุกคนคารวะอาจารย์"เฉินเจียลี่กล่าวนำ
"ขอบพระคุณท่านอาจารย์"เหล่าศิษย์ทุกคนกล่าวลา
เมื่ออาจารย์จากไปเหล่าศิษย์ใหม่ต่างก็เริ่มพูดคุยกัน
"สหายทุกท่าน ข้าเฉินเจียลี่รับหน้าที่ดูแลชั้นเรียนนี้ขอให้ทุกคนจับสลากแบ่งเวรในการทำความสะอาดพื้นที่ส่วนร่วมของชั้นเรียนเรา
"ข้าขอเสนอความคิดได้หรือไม่"เว่ยซินเหลียนพูดขึ้น
"อือ ... " เฉินเจียลี่ตอบรับ
"ระดับขั้นของพวกเรามี 20 คนข้าจะทำสลาก 10 หมายเลข ซึ่งข้าอยากให้เวรทำความสะอาดกันเป็คู่ จะได้มีเพื่อนช่วยกันทำเผื่อใครคนใดคนหนึ่งเกิดไม่สบาย หรือปวดหนักปวดเบา จะได้ช่วยเหลือกันได้ส่วนสหายที่ร่วมเป็คู่หู พวกเ้าทุกคนสามารถจับคู่ได้อย่างอิสระพวกเ้าว่าดีหรือไม่"
แิของเว่ยซินเหลียนที่เสนอให้กับเหล่าสหายร่วมชั้นเป็ที่ถูกใจของทุกคน
"ดี ข้าเห็นด้วย"สหายร่วมชั้นต่างพากันเห็นชอบกับแินี้
"ข้าก็เห็นด้วย"
"ถ้าอย่างนั้นก็เอาตามที่คุณชายเว่ยกล่าว"เฉินเจียลี่เห็นด้วยเช่นกัน
"ทุกคนสลากเสร็จแล้วคู่ใครได้เวรทำความสะอาดวันไหน ลงชื่อได้ที่คุณชายเฉินได้เลย"เว่ยซินเหลียนพูดขึ้น
เหล่าบรรดาสหายร่วมห้องก็ทำการจับคู่กันส่วนใหญ่จะจับคู่กับเพื่อนร่วมห้องพักเดียวกัน ยกเว้น....
"อาิ เ้าคู่พี่ เดี๋ยวพี่ชายคนนี้จะช่วยเ้าทำความสะอาด"เว่ยซินเหลียนพูดขึ้น เฉินเจียลี่ เงยหน้าจากกระดาษที่กำลังจะเขียนชื่ออยู่ทันที
... เขาไม่รู้จะพูดอะไร
"ขอรับท่านพี่"เฉินิตอบรับทันที หน้านี้ บานสุดๆ พร้อมรอยยิ้ม
ดังนั้นเหลือแค่ 2 คนที่ไม่มีคู่ คือเฉินเจียลี่ และโม้หยาง พวกเข้าจึงได้คู่กันโดยอัตโนมัติ
ตอนนี้เหลือสลาก 2 ใบสุดท้าย ที่เป็หมายเลข1 และหมายเลข 10
คู่ของเว่ยซินเหลียนและเฉินิ จึงจับก่อนเขาได้หมายเลข 10 ดังนั้น หมายเลข 1 ย่อมตกเป็คู่ของ เฉินเจียลี่ และโม้หยาง
หลังจับสลากเสร็จและเขียนชื่อแต่ละคนเรียบร้อยตามหมายเลข
"คู่แรกที่ต้องทำเวรโดยเริ่มจากพรุ่งนี้ คือ ข้า เฉินเจียลี่และคุณชายโม้ ลำดับที่ 2คือคู่ของแม่นางกู่ และแม่นางไป๋ ........ ลำดับสุดท้ายคือคู่ของคุณชายเว่ยและฉินิ"เฉินเจียลี่ประกาศลำดับการทำเวรของแต่ละคู่
"ลำดับการทำเวรเริ่มจากลำดับแรกไล่ไปจนถึงลำดับสุดท้าย จากนั้นก็เริ่มที่ลำดับแรกใหม่อีกครั้งเมื่อเวียนครบรอบอีกครา... ขอให้สหายทุกท่านรับผิดชอบในหน้าที่ของตน" เฉินเจียลี่กล่าวเสริม
"ข้าจางจุน ข้ามีคำถาม"สหายร่วมเรียนคนหนึ่งยกมือขึ้น
"คุณชายจาง ท่าน้าถามสิ่งใด"เฉินเจียลี่เอ่ย
"แล้วเราจะทราบได้อย่างไรว่าใครทำเวรไปแล้วท่านมีความคิดเห็นเช่นไร" จางจุน ถามถึงจุดที่สงสัย
"อือ.... " เฉินเจียลี่คบคิดทันที
"ข้ามีข้อเสนอให้"เว่ยซินเหลียนพูดขึ้น
สหายร่วมชั้นต่างหันไปมองที่เว่ยซินเหลียนเป็สายตาเดียวกันรวมถึงเฉินิด้วย
"เอ่อ ..ท่าน คือ? ... "จางจุนถาม
"ข้าชื่อเว่ยซินเหลียน"
"คุณชายเว่ย ว่ามาท่านเสนออย่างไร" จางจุนเอ่ย
เว่ยซินเหลียนหยิบพู่กันพร้อมเขียนลงในกระดาษเพื่ออธิบายขั้นตอนการลงชื่อเข้าเวรให้สหายร่วมห้องได้เข้าใจง่ายขึ้น
"พวกเราก็จัดทำสมุดลงบันทึกตารางเวรจากนั้นก็ให้คู่แรกลงชื่อหลังทำเวรเสร็จ ... แค่นี้เราก็ทราบแล้วว่าใครทำเวรไปแล้วพวกเ้าคิดเห็นเช่นไร?"
"อือ ...ข้าคิดว่าแินี้ของคุณชายเว่ยใช้ได้ทีเดียว... สหายทุกท่านคิดเห็นเช่นไร" จางจุนหันไปถามสหายคนอื่นๆ
"ข้าเห็นด้วย"
"ข้าก็ด้วย"
"ข้าด้วย"
สหายคนอื่นๆ ต่างก็เห็นดีด้วย
"คุณชายเฉินท่านว่าอย่าง"เว่ยซินเหลียนหันไปถามหัวหน้าชั้น
"เอาตามที่คุณชายเว่ยแนะนำ"เฉินเจียลี่ตอบรับ
"พี่ชายเว่ย ท่านเยี่ยมจริงๆ"กู่ซินหยาน ยกนิ้วหัวแม่มือให้
"ซินซิน ไม่ต้องชมข้าหรอกข้าก็แค่เรียนรู้มาจากที่บ้านนะ" เว่ยซินเหลียนกล่าว
อันที่จริงที่บ้านที่เขาพูดนี้ มันหมายถึงที่บ้านเกิดของเขาที่เข้าทำงานในโลกของความเป็จริงหากเป็ที่บ้านในโลกนิยายแห่งนี้น่ะหรือ มีหรือที่เว่ยซินเหลียนจะทำอะไรเป็ไม่ต้องพูดถึงเื่เรียน ขนาดเื่ของการแต่งตัวเว่ยซินเหลียนยังแทบจะทำไม่เป็ หากไม่มีคนทำให้เว่ยซินเหลียนคนนั้นก็จะเปลือยเปล่าล่อนจ้อนอยู่แต่ในห้องของตนเองไม่ออกไปไหนทั้งสิ้น
จากที่เว่ยซินเหลียนเรียกกู่ซินหยานอย่างสนิทสนมและนางก็เรียกเขาอย่างสนิทสนม ทุกคนต่างหันไปมองยังคงทั้งคู่
(พวกเขารู้จักอย่างแน่นอน)
ความคิดของเหล่าสหายร่วมชั้นต่างมีความเชื่อเช่นนี้ในทันที
นั้นเพราะกู่ซินหยานเป็ถึงลูกสาวประมุขแห่งสำนักซิงซิวมีฐานการฝึกฝนระดับที่สูง เว่ยซินเหลียนก็มีฐานการฝึกฝนที่สูงเช่นกันเขาต้องเป็คุณชายที่ไม่ชอบเปิดเผยตัวเองจากสำนัก หรือตระกูลดังที่ไหนสักแห่งอย่างแน่นอน
หลังเสร็จสิ้นการจัดการเื่เวรทำความสะอาดเรียบร้อยแล้วเหล่าบรรดาเพื่อนร่วมชั้นต่างก็แยกย้ายกันกลับไปยังห้องพักของตนเอง