1 เดือนหลังจากการเดินทางสามวันสามคืนนั้น ซ่งเหวินได้เรียกประชุมสมาคมการค้าครั้งต่อมา โดยในการประชุมนี้เขาได้นำเสนอแผนการพัฒนาสมาคมการค้าของเมืองอย่างรอบด้าน เขากล่าวว่า "เพื่อให้แผนนี้บรรลุผล จำเป็ต้องมีการเดินทางไปเมืองหลวงอย่างต่อเนื่องหลายครั้ง เพื่อศึกษาระบบการค้าและการพัฒนาเศรษฐกิจของนครหลวง"
หลี่ิเข้าร่วมการประชุมครั้งนี้ด้วย เขาเป็สมาชิกที่มีความสำคัญในสมาคมการค้า และเขา้าให้ทราบถึงแผนการพัฒนาที่จะมีผลต่อธุรกิจของเขา ซ่งเหวินได้เชิญให้เหมยหลิงเข้าร่วมการประชุมครั้งนี้ด้วย เพราะเขา้าให้เธอได้ยินแผนการพัฒนาโดยตรง
เมื่อเหมยหลิงเข้ามาในห้องประชุม หัวใจของเธอเต้นแรงไม่เป็ส่ำ เธอรู้ดีว่าการพบกับซ่งเหวินอีกครั้งจะนำมาซึ่งความเ็ปและความปรารถนา แต่เธอก็ไม่สามารถปฏิเสธได้ เธอต้องมาเพราะสามีของเธออยากให้เธอมา
ทันทีที่สายตาของเธอไปพบกับดวงตาของซ่งเหวิน ความทรงจำทั้งหมดก็พุ่งเข้ามาในใจของเธออย่างรุนแรง เธอนึกถึงวิธีที่เขามองเธอในคืนที่สาม เมื่อเธอขึ้นคร่อมเขาและเขาชมว่าเธอสวย เธอนึกถึงเสียงของเขาเมื่อเขากระซิบ "เ้าสวยมาก...ตอนนี้ ผมของเ้าปลิวไปมา...หน้าอกเด้งตามจังหวะ...งดงามเหลือเกิน" ความทรงจำเหล่านี้ทำให้ร่างกายของเธอเริ่มมีปฏิกิริยา เธอรู้สึกเหมือนมีความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย
ซ่งเหวินก็เช่นกัน เมื่อเขาเห็นเหมยหลิงเดินเข้ามา ความปรารถนาที่เขาพยายามกดดันไว้ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาก็ลุกโชนขึ้นมาอย่างรุนแรง เขานึกถึงรสชาติของริมฝีปากของเธอ นึกถึงเสียงครางหวานหูของเธอ นึกถึงวิธีที่เธอเรียกเขาว่า "ท่านพี่" ด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความปรารถนา เขาต้องใช้สมาธิทั้งหมดเพื่อควบคุมตัวเองไม่ให้แสดงออกมา
ในการประชุม ซ่งเหวินได้นำเสนอแผนการพัฒนาอย่างละเอียด เขาพูดถึงการศึกษาระบบการค้าในเมืองหลวง การเยี่ยมชมสถานที่สำคัญทางธุรกิจ และการเจรจาเพื่อสร้างความสัมพันธ์ทางการค้ากับผู้บริหารเมืองหลวง เขากล่าวว่า "การเดินทางครั้งแรกนั้น เป็เพียงการไปลาดเลาและแนะนำตัวเท่านั้น แต่การเดินทางครั้งต่อไปจะเข้มข้นขึ้นมาก"
"ในการเดินทางครั้งแรก" ซ่งเหวินกล่าวในขณะที่มองไปยังเหมยหลิง สายตาของเขาเต็มไปด้วยความหมายที่ลึกซึ้ง "นายท่านหลี่ได้มอบหมายให้ภรรยาของเขาไปแทน เพราะติดธุระ และข้าต้องบอกว่า นายท่านหลี่นี้มีภรรยาที่มีความสามารถพิเศษมากเลย เธอสามารถตอบสนองต่อเหตุการณ์ได้อย่างดีเยี่ยม เธอได้เรียนรู้บทเรียนต่างๆ อย่างรวดเร็วและไม่เหน็ดเหนื่อย รวมถึงมีความจริงใจในการบอกว่าชอบแบบไหน ้าเรียนรู้ลึกซึ้งแค่ไหน"
เมื่อเขาพูดคำว่า "ตอบสนองได้อย่างดีเยี่ยม" และ "เรียนรู้อย่างรวดเร็ว" เสียงของเขาก็แหบลงเล็กน้อย เหมยหลิงรู้ดีว่าเขาไม่ได้หมายถึงความสามารถทางธุรกิจเพียงอย่างเดียว เธอนึกถึงคืนที่สองเมื่อเขาชมเชยเธอ "เ้าเรียนรู้เร็วจริงๆ...ร่างกายของเ้าตอบสนองข้าได้อย่างสมบูรณ์แบบ" และวิธีที่เขาสอนให้เธอรู้จัก "ความลึกซึ้ง" ของความสุขที่แท้จริง
ซ่งเหวินมองลึกเข้าไปในดวงตาของเหมยหลิงแล้วกล่าวต่อด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยนัยยะ "และสิ่งที่ข้าประทับใจที่สุดคือ เธอมีความจริงใจในการแสดงออกว่าชอบอะไร ้าอะไร ไม่เกรงใจที่จะบอกว่า้าเรียนรู้ลึกซึ้งแค่ไหน" เขาหยุดชั่วขณะแล้วเพิ่มเติมด้วยเสียงที่แหบลง "รวมถึงสิ่งที่เธอเห็นและัันั้น...ใหญ่โตกว่าที่เคยเห็นมาใช่ไหม ฮูหยินหลี่"
คำพูดสุดท้ายของเขาทำให้เหมยหลิงสะดุ้งสุดตัว ใบหน้าของเธอแดงก่ำทันที เธอรู้ดีว่าเขากำลังพูดถึงอะไร เธอนึกถึงคืนที่สองเมื่อเธอมองเห็นความเป็ชายของเขาเป็ครั้งแรกในแสงเทียน ความใหญ่โตและแข็งแกร่งของเขาที่ทำให้เธอทั้งหวาดกลัวและตื่นเต้น เธอนึกถึงเสียงของตัวเองที่กระซิบด้วยความประหลาดใจ "ใหญ่กว่าเดิม...แข็งกว่าเดิม..." และวิธีที่เขาตอบ "เพราะข้า้าเ้ามาก...ยิ่งข้า้าเ้ามากเท่าไหร่ ข้าก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น"
หลี่ิยิ้มอย่างภูมิใจเมื่อได้ยินคำชมของซ่งเหวิน เขาหันไปมองเหมยหลิงด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก "ท่านพูดถูก" เขากล่าวด้วยบทพูดจีนโบราณ "ภรรยาของข้านั้น ได้รับการศึกษาดี และมีพร์ในการทำธุรกิจ ข้าจึงมั่นใจที่จะมอบหมายให้เธอไปแทนข้า"
เหมยหลิงรู้สึกหน้าแดงก่ำ เธอรู้ดีว่าซ่งเหวินกำลังชมเธอด้วยเจตนา เขากำลังบอกให้หลี่ิรู้ว่าเธอมีความสามารถ เขากำลังสร้างเหตุผลเพื่อให้เธอต้องไปดูงานกับเขาอีกครั้ง ขณะที่เธอคิดเช่นนั้น ความทรงจำของคืนที่สองก็พุ่งเข้ามาในใจของเธออย่างรุนแรง
เธอนึกถึงเสียงของเขาเมื่อเขากระซิบข้างหูเธอ "เ้าเรียนรู้เร็วจริงๆ...ร่างกายของเ้าตอบสนองข้าได้อย่างสมบูรณ์แบบ" เสียงที่แหบพร่าและเต็มไปด้วยความพึงพอใจ เธอนึกถึงวิธีที่เขาสอนให้เธอรู้จักการใช้ร่างกายของตนเอง การเกร็งกล้ามเนื้อให้แน่นและหลวมตามจังหวะ และวิธีที่เขาชมเชยเมื่อเธอทำได้ดี "ดีมาก...แบบนั้นแหละ...ตอนนี้เ้าเป็ผู้หญิงที่แท้จริงแล้ว"
ความคิดเหล่านี้ทำให้ร่างกายของเธอเริ่มมีปฏิกิริยา เธอรู้สึกเหมือนมีความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย โดยเฉพาะบริเวณที่ลึกลับที่สุดของเธอ เธอรู้สึกเหมือนมีของเหลวอุ่นๆ เริ่มซึมออกมาเล็กน้อย ทำให้เธอต้องขยับตัวอย่างไม่สบาย เธอกลัดลมหายใจและพยายามควบคุมตัวเอง แต่ยิ่งเธอพยายาม ความรู้สึกนั้นก็ยิ่งรุนแรงขึ้น
ซ่งเหวินสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของเธอ เขาเห็นวิธีที่เธอขยับตัวอย่างไม่สบาย เห็นวิธีที่เธอกัดริมฝีปากล่างเบาๆ และเห็นวิธีที่ใบหน้าของเธอแดงก่ำขึ้นเรื่อยๆ ความพึงพอใจแสดงออกมาในดวงตาของเขาอย่างเ้าเล่ห์ เขารู้ดีว่าเธอกำลังนึกถึงอะไร และเขาก็รู้ดีว่าร่างกายของเธอกำลังตอบสนองต่อความทรงจำเ่าั้
"เพราะฉะนั้น" ซ่งเหวินกล่าวต่อด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความเป็ทางการ แต่สายตาของเขาก็ยังคงจับจ้องมองเหมยหลิงอย่างเข้มข้น "ข้าขอให้นายท่านหลี่พิจารณาส่งฮูหยินหลี่ไปในทุกครั้งหลังจากนี้ เพื่อให้การดำเนินการไม่สะดุด เนื่องจากเธอได้เข้าใจแผนการพัฒนาแล้ว การให้เธอเป็คนเดิมที่เดินทางไปเมืองหลวงจะช่วยให้การติดตามและการประเมินผลเป็ไปอย่างราบรื่น นอกจากนี้ เธอยังสามารถช่วยในการสื่อสารและการประสานงานกับผู้บริหารเมืองหลวงได้ด้วย"
เมื่อเขาพูดคำว่า "การสื่อสาร" เสียงของเขาก็แหบลงเล็กน้อย และเขาจ้องมองเหมยหลิงอย่างมีนัยยะ เธอรู้ดีว่าเขาไม่ได้หมายถึงการสื่อสารทางธุรกิจเพียงอย่างเดียว เธอนึกถึงวิธีที่พวกเขา "สื่อสาร" กันในคืนที่สาม เมื่อเธอขึ้นคร่อมเขาและเขาสอนให้เธอรู้จักการใช้ร่างกายในการ "สื่อสาร" ความ้าของเธอ
"อืมมม...ท่านพี่...ข้า...้าให้มันเร็ว...เร็วอีก...ซี้ดดดดส์..." เสียงครางของตัวเองในความทรงจำทำให้เธอสั่นไหวเล็กน้อย เธอรู้สึกเหมือนยังคงได้ยินเสียงของตัวเองที่ครางเรียกขานเขาด้วยความปรารถนา ยังคงรู้สึกได้ถึงวิธีที่เขาจับเอวของเธอเพื่อควบคุมจังหวะ และยังคงรู้สึกได้ถึงความเต็มเปี่ยมและแน่นตึงเมื่อเขาอยู่ภายในร่างกายของเธอ
ความรู้สึกเหล่านี้ทำให้ร่างกายของเธอตอบสนองอย่างไม่อาจควบคุมได้ เธอรู้สึกเหมือนมีความชื้นแฉะเพิ่มขึ้นระหว่างขาของเธอ ทำให้เธอต้องกดขาเข้าหากันแน่นขึ้น เธอหวังว่าไม่มีใครสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของเธอ แต่สายตาของซ่งเหวินบอกเธอว่าเขารู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น
หลี่ิพิจารณาข้อเสนอของซ่งเหวิน เขาคิดว่ามันเป็ข้อเสนอที่สมควร เขาคิดว่าการให้เหมยหลิงไปเดินทางในทุกครั้งจะช่วยให้ธุรกิจของเขาและสมาคมการค้าพัฒนาไปได้ดี เขาไม่รู้ว่าข้อเสนอนี้เป็ข้ออ้างของซ่งเหวิน เขาไม่รู้ว่าเขากำลังให้สิ่งที่ซ่งเหวิน้า และเขาก็ไม่รู้ว่าภรรยาของเขากำลังต่อสู้กับความปรารถนาที่รุนแรงที่จะได้อยู่ใกล้ชิดกับชายคนนั้นอีกครั้ง
"ท่านพูดได้สมควรจริงๆ" หลี่ิกล่าวด้วยบทพูดจีนโบราณ "ข้าเห็นด้วยกับข้อเสนอของท่าน ภรรยาของข้าจะเดินทางไปเมืองหลวงในทุกครั้งหลังจากนี้ เพื่อให้การพัฒนาสมาคมการค้าเป็ไปอย่างราบรื่น และข้าก็จะพยายามให้ความสนับสนุนจากด้านอื่นๆ"
เมื่อได้ยินคำตอบของหลี่ิ เหมยหลิงรู้สึกเหมือนมีฟ้าผ่าฟาดลงมาที่หัวใจของเธอ ส่วนหนึ่งของเธอรู้สึกตื่นเต้นและมีความสุขอย่างล้นเหลือที่จะได้พบกับซ่งเหวินอีกครั้ง แต่อีกส่วนหนึ่งก็รู้สึกผิดชอบชั่วดีอย่างรุนแรงที่เธอกำลังหลอกลวงสามีของเธอ เธอรู้ดีว่าเธอไม่ได้้าไปเพื่อธุรกิจ เธอ้าไปเพื่อได้อยู่กับซ่งเหวิน เพื่อได้ัักับเขาอีกครั้ง เพื่อได้ครางเรียกขานเขาว่า "ท่านพี่" อีกครั้ง
ซ่งเหวินยิ้มอย่างพึงพอใจ เขารู้ดีว่าแผนของเขาสำเร็จแล้ว เขาจะได้เห็นเหมยหลิงอีกครั้ง เขาจะได้อยู่ใกล้เธออีกครั้ง เขาจะได้ััเธออีกครั้ง และเขาจะได้ทำให้เธอครางและสั่นไหวในอ้อมกอดของเขาอีกครั้ง ความคิดเหล่านี้ทำให้ร่างกายของเขาตึงเครียดและเริ่มมีปฏิกิริยา เขาต้องใช้สมาธิทั้งหมดเพื่อควบคุมตัวเองไม่ให้แสดงออกมา
"ขอบคุณท่านที่เห็นด้วย" ซ่งเหวินกล่าวด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความเป็ทางการ แต่สายตาของเขาก็ยังคงจับจ้องมองเหมยหลิงอย่างเข้มข้น "ข้าหวังว่าการเดินทางครั้งต่อไปจะเป็ไปอย่างราบรื่น"
เมื่อเขาพูดคำว่า "ราบรื่น" เสียงของเขาก็แหบลงเล็กน้อย และเขามองเหมยหลิงอย่างมีนัยยะ เธอรู้ดีว่าเขาหมายถึงอะไร เขาหมายถึงการที่เธอจะไม่ต่อต้านเขาอีกต่อไป หมายถึงการที่เธอจะยอมรับและตอบสนองต่อเขาอย่างเต็มใจ เหมือนกับที่เธอทำในคืนที่สองและสาม
เมื่อการประชุมจบลง ซ่งเหวินเข้ามาหาเหมยหลิง ขณะที่หลี่ิกำลังพูดคุยกับสมาชิกคนอื่นๆ เขาเดินมาใกล้เธอจนเกือบจะแตะต้องกัน เธอสามารถสูดดมกลิ่นกายของเขาได้ กลิ่นที่คุ้นเคยและทำให้เธอนึกถึงคืนที่เธอซบหน้าลงกับแผงอกของเขา กลิ่นที่ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยและเต็มไปด้วยความปรารถนาในเวลาเดียวกัน
"ขอบคุณที่มาร่วมประชุม ฮูหยินหลี่" เขากล่าวด้วยเสียงที่เป็ทางการ แต่ในดวงตาของเขา เหมยหลิงเห็นความปรารถนาและความรักที่เขาพยายามปกปิด เธอเห็นวิธีที่สายตาของเขาเลื่อนลงมาที่ริมฝีปากของเธอชั่วขณะ ก่อนจะเลื่อนลงไปที่คอและหน้าอกของเธอ
การที่เขามองเธอเช่นนั้นทำให้ร่างกายของเธอตอบสนองทันที เธอรู้สึกเหมือนมีไฟลุกโชนขึ้นมาในร่างกาย หัวนมของเธอเริ่มแข็งตัวและเสียดสีกับผ้าเสื้อ ทำให้เธอรู้สึกเสียวซ่านไปทั่วร่าง เธอนึกถึงวิธีที่เขาใช้ลิ้นเลียรอบหัวนมของเธอ วิธีที่เขาดูดและกัดเบาๆ จนเธอต้องครางและบิดตัว
"ขอบคุณค่ะ" เหมยหลิงกล่าวด้วยเสียงที่เบาบาง พยายามไม่มองลึกเข้าไปในดวงตาของเขา แต่เธอก็ทำไม่ได้ สายตาของเธอถูกดึงดูดไปยังดวงตาของเขาโดยอัตโนมัติ และเมื่อสายตาของพวกเขาพบกัน เธอก็รู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าวิ่งผ่านร่างกาย
"ครั้งต่อไป" ซ่งเหวินกล่าวด้วยเสียงที่เพียงแค่เหมยหลิงและหลี่ิได้ยิน แต่เขาก้มลงมาใกล้หูของเธอมากขึ้น จนเธอสามารถรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขาที่ัักับิัของเธอ "ข้าจะต้องพูดคุยกับท่านเกี่ยวกับแผนการพัฒนาอย่างละเอียด ข้าหวังว่าท่านจะมีเวลาให้ข้า"
เมื่อเขาพูดคำว่า "พูดคุยอย่างละเอียด" เสียงของเขาก็แหบลงและเต็มไปด้วยนัยยะ เหมยหลิงรู้ดีว่าเขาไม่ได้หมายถึงการพูดคุยเื่ธุรกิจ เธอนึกถึงการ "พูดคุย" ของพวกเขาในคืนที่สาม เมื่อเขากระซิบข้างหูเธอ "บอกข้ามาสิ...เ้า้าให้ข้าทำอะไร" และเธอก็ตอบด้วยเสียงสั่นเครือ "อ่อ...ข้า...ข้าไม่รู้...อ๊าา..."
ลมหายใจอุ่นๆ ของเขาที่ัักับิัของเธอทำให้เธอนึกถึงวิธีที่เขากระซิบข้างหูเธอขณะที่เขาเคลื่อนไหวภายในร่างกายของเธอ "เ้ารู้หรือว่า...เสียงครางของเ้า...มันทำให้ข้า...้าเ้า...มากขึ้นไปอีก" ความทรงจำนี้ทำให้ร่างกายของเธอสั่นไหวเล็กน้อย และเธอรู้สึกเหมือนมีของเหลวอุ่นๆ ซึมออกมาจากร่องรักของเธอมากขึ้น
เหมยหลิงรู้ดีว่านี่เป็ข้ออ้างของเขา เขา้าให้เธอไปพบเขาเพียงคนเดียว เขา้าให้เธออยู่ใกล้เขา เขา้าให้เธอเป็ของเขาอีกครั้ง แต่เธอก็ไม่สามารถปฏิเสธได้ ร่างกายของเธอปรารถนาเขาอย่างรุนแรง และใจของเธอก็โหยหาเขาจนแทบจะทนไม่ไหว เธอต้องยิ้มให้เขา "ได้ค่ะ" เธอกล่าวด้วยเสียงที่เบาบางและสั่นเครือเล็กน้อย
หลี่ิจับมือของเหมยหลิง "เ้าทำให้ข้าภูมิใจมากเลย" เขากล่าวด้วยความยินดีอย่างจริงใจ "เ้าเป็ภรรยาที่ดีที่สุด สามารถช่วยให้ธุรกิจของข้าและสมาคมการค้าพัฒนาไปได้ดี ข้ารู้สึกขอบคุณเ้าจริงๆ"
ใจของเหมยหลิงเ็ปอย่างรุนแรง เธอรู้ดีว่าเธอไม่ได้เป็ภรรยาที่ดี เธอเป็ภรรยาที่ทรยศ เธอเป็ภรรยาที่กำลังเล่นกับไฟ เธอเป็ภรรยาที่กำลังเดินไปสู่ความหายนะ แต่เธอก็ไม่สามารถหยุดตัวเองได้ ความปรารถนาที่เธอมีต่อซ่งเหวินนั้นแรงกว่าความรู้สึกผิดชอบชั่วดี
ในการเดินทางครั้งที่สอง ซ่งเหวินได้เตรียมแผนการเดินทางอย่างรอบคอบ เขาบอกหลี่ิว่าการเดินทางครั้งนี้จะเข้มข้นขึ้น และต้องมีการศึกษาอย่างลึกซึ้ง ตอนแรกเพื่อลดความระแวงเขาเสนอให้หลี่ิไปด้วย เพื่อให้เขาเห็นถึงความสำคัญของการพัฒนาสมาคมการค้า
หลี่ิตอบตกลง เขาอยากจะไปเมืองหลวงด้วยตัวเอง เพื่อให้เห็นถึงการพัฒนาเศรษฐกิจของเมืองหลวง แต่ก่อนที่เขาจะบอกเหมยหลิงว่าเขาจะไปด้วย ซ่งเหวินก็ได้ส่งจดหมายตามมาทีหลัง โดยเนื้อความบอกว่า
"เื่การเดินทางครั้งนี้ ข้าต้องขอร้องให้นายท่านหลี่ส่งฮูหยินหลี่ไปเพียงคนเดียว เพราะการศึกษาครั้งนี้จะต้องเข้มข้นและละเอียด ข้า้าให้ฮูหยินหลี่ได้ศึกษาอย่างลึกซึ้ง และหากฮูหยินหลี่มีท่านอยู่ด้วย นางอาจจะเกรงใจที่จะแสดงความสามารถออกมา นอกจากนี้ ข้า้าให้ฮูหยินหลี่ได้พูดคุยกับผู้บริหารเมืองหลวงอย่างเป็อิสระ เพื่อให้ได้ข้อมูลที่ถูกต้องและครบถ้วน"
หลี่ิอ่านจดหมายนั้นแล้วรู้สึกผิดหวัง เขาอยากจะไปเมืองหลวง แต่ซ่งเหวินได้หาข้ออ้างมาให้ เขาคิดว่าข้อเสนอนั้นสมควร เขาคิดว่าการให้เหมยหลิงไปเพียงคนเดียวจะช่วยให้การศึกษาเป็ไปอย่างราบรื่น เขาไม่รู้ว่าข้อเสนอนี้เป็ข้ออ้างของซ่งเหวิน เขาไม่รู้ว่าเขากำลังให้สิ่งที่ซ่งเหวิน้า
"เขาพูดได้เหมาะสมจริงๆ" หลี่ิกล่าวกับเหมยหลิง "ท่านซ่งเสนอให้เ้าไปเพียงคนเดียว เพื่อให้การศึกษาเป็ไปอย่างราบรื่น ข้าจึงตัดสินใจให้เ้าไปเพียงคนเดียว ข้าจะรอเ้าที่บ้านและดูแลธุรกิจของข้า เ้าไม่ต้องเป็ห่วงนะ"
เหมยหลิงรู้ดีว่านี่เป็ข้ออ้างของซ่งเหวิน เขา้าให้เธอไปเพียงคนเดียว เขา้าให้เธออยู่ใกล้เขา เขา้าให้เธอเป็ของเขา แต่เธอก็ไม่สามารถปฏิเสธได้ เธอต้องยอมรับ ความปรารถนาในร่างกายของเธอกำลังเรียกร้องให้เธอไปหาเขา
"ได้ค่ะ" เหมยหลิงกล่าวด้วยเสียงที่เบาบาง "ข้าจะไปเพียงคนเดียว"
ความลับของเหมยหลิงก็ยิ่งลึกซึ้งขึ้นไปอีก ความลับที่เธอต้องเก็บไว้ในใจ ความลับที่จะทำให้เธอเ็ปตลอดไป ความลับที่ไม่มีวันสิ้นสุด ความลับที่เธอจะต้องอยู่กับมันตลอดชีวิต แต่ในขณะเดียวกัน มันก็เป็ความลับที่เต็มไปด้วยความสุขและความปรารถนาที่เธอไม่เคยรู้จักมาก่อน ความลับที่ทำให้เธอรู้จักกับตัวตนที่แท้จริงของเธอในฐานะผู้หญิง
เธอรู้ดีว่าเธอกำลังเดินไปสู่ความหายนะ แต่เธอก็ไม่สามารถหยุดตัวเองได้ ความรักและความปรารถนาที่เธอมีต่อซ่งเหวินนั้นแรงกว่าเหตุผลและศีลธรรม เธอเป็เหมือนผีเสื้อที่บินเข้าหาไฟ รู้ดีว่ามันจะเผาผลาญเธอ แต่ก็ไม่สามารถต้านทานความงามและความอบอุ่นของมันได้
1K
![อุบายรักซาตาน [อิงสิตางศุ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/c6c26dbf22ec738619a5ea27fa87932a.webp)
