เช้าวันนี้ซูมี่เธอเเต่งตัวเพื่อไปทำสัญญาซื้อขาย่สายๆนี้ส่วนครอบครัวของจินหลงจะมาถึง่บ่ายเธอได้โทรศัพท์หาคนขับรถที่เธอได้ให้ไปรับเเล้ว
ซูมี่เธอเห็นว่ายังพอมีเวลาอีกหลายชั่วโมงกว่าจะถึงเวลานัด
เธอเลยหอบเอาหนังสือที่ซื้อมาเข้ามิติทันทีพร้อมทั้งพาเสี่ยวไป๋เข้ามาในมิติอีกด้วยครั้งแรก
เ้าเเมวน้อยเหมือนมีความสุขตั้งเเต่เข้ามาในมิติเ้าตัวเล็กก็วิ่งเล่นทันทีเธอเห็นเเล้วจึงปล่อยให้เ้าตัวเล็กเล่น
ซูมี่เธอจึงหันไปเตรียมน้ำกับผลไม้เพื่อมาตะลุยอ่านหนังสือที่ซื้อมาทันที
ซูมี่ตะลุยอ่านหนังสือจนลืมเวลาและแตกฉานในความรู้จากหนังสือทุกเล่มที่ซื้อมา
เธอตั้งใจว่าเมื่อออกไปข้างนอกมิติเเล้วเธอจะนำเครื่องดนตรีที่ซื้อมาเข้ามาฝึกในมิตินี้ทั้งฝึกวาดรูปเพื่อเป็การฝึกให้ชำนาญทั้งเธอ้าวาดรูปเพื่อตกเเต่งร้านอาหารของเธอเองด้วย
จนกระทั่งใกล้ถึงเวลานัดเธอก็ได้ออกจากมิติเตรียมขับรถออกไปทันที
ร่างบางระหงเดินไปที่โรงจอดรถยนต์คันโปรดของเธอพร้อมขับออกนอกบ้านเธอชะรอรถที่ประตูทางหน้าบ้านเพราะมีขบวนรถหรู5คันที่ขับผ่านเธอไปจอดที่บ้านข้างๆเธอเเละเหมือนจะมีคันที่3จอดรกะทันหันที่หน้าประตูจนกระทั้งมีคนเปิดประตูรถออกมาเธอมองเห็นชายหนุ่มผู้หล่อเหลาเอาการเธอรู้สึกตัวชาหายใจไม่ทั่วท้องเเละจุกที่หน้าอกมือที่จบพวงมาลัยก็สั่นเทา
เธอไม่รู้ว่าเป็เพราะอะไรอาการเหล่านี้เกิดจากที่เธอได้เห็นชายหนุ่มคนนั่นจนซูมี่พยายามตั้งสะติได้เธอจึงมองว่าอีกฝ่ายนั่นเหมือนจะพยายามมองเข้ามาในรถยนต์ของเธอเเต่ดีที่รถของเธอติดฟิล์มหนาซึ่งคนภายนอกจะมองไม่เห็นคนในรถยนต์
ซูมี่เห็นว่าอีกฝ่าย้าจะพูดอะไรสักอย่างจนเธอได้ยินเสียงมือถือดังขัดขึ้นมาก่อน
Trrr......
หน้าจอแสดงเบอร์โทรเข้า
คุณปู่เยี่ยน
096679xxxx
มือเรียวสวยรีบควานหามือถือกระเป๋าสพายที่วางไว้ข้างๆ พร้อมสายตาเรียวสวยมองดูชื่อที่เเสดงบนจอมือถือ
ซูมี่สงสัยว่าคุณปู่เยี่ยนมีเื่อะไรรึเปล่าเพราะปกติจะเป็คุณลุงอวี้ที่ติดต่อมาสะมากกว่าว่าเเล้วมือเรียวก็กดรับสายทันที
"สวัสดีคะคุณปู่เยี่ยนสบายดีไหมคะ”
(555ยัยหนูซูปู่สบายดีๆพอดีตอนนี้สะดวกคุยกับปู่ไหม)
เสียงหัวเราะอารมณ์ดีของปลายสายดังมาจนเธอเองยังอดอมยิ้มตามไปไม่ได้
"จริงๆตอนนี้หนูกำลังจะไปที่สำนักงานซื้อขายที่ดินคะคุณปู่มีเื่ด่วนอะไรไม่คะ"
(ไม่ต้องไปเเล้วละที่ปู่โทรมาก็เพราะเื่นี้โดยเฉพาะ5555)
ซูมี่สงสัยจนคิ้วเรียวสวยขมวดเป็ปมไปเเล้วเธอได้แค่คิดในใจว่าที่ดินที่เธอ้าคงไม่ใช่ของคุณปู่เยี่ยนนะ
"......."
(ยัยหนูซูปู่เป็เ้าของที่ดินที่หนูจะซื้อพอดีว่าที่ตรงนั่นปู่ให้ผู้ช่วยเป็คนออกหน้าประกาศขายปู่ก็เพิ่งรู้เื่ว่าเป็ยัยหนูที่จะมาซื้อปู่ถึงรีบร้อนโทรหาเราก่อน)
เ้าตัวเพิ่งรู้เื่ผ่านเลขาที่ได้ให้ผู้ช่วยที่ประกาศขายที่ดินนั่นมีคนสนใจมาซื้อตอนนั่นเองก็ไม่ได้สนใจพอถึงวันที่ต้องเซ็นเอกที่ดินถึงได้รู้ชื่อคนที่จะมาซื้อเป็ยัยหนูซูมี่
"จ...จริงหร่อคะ”เธอเองไม่รู้จะใอะไรก่อนดีเพราะตอนนั่นขณะที่ที่คุยกับคุณปู่สายตาของเธอก็ได้หันไปมองชายหนุ่มข้างบ้านเธอเห็นเขากำลังเดินมาหาเธอจนตอนนี้เธอเองก็ใจึงได้ถอยรถยนต์เข้ามาภายในบ้านพร้อมปิดประตูเเล้วเรียบร้อยใจเธอเต้นระรัวความรู้สึกของเธอเหมือนไม่ได้เกิดจากความตื่นกลัวเพียงเเค่ปฏิกิริยาของร่างกายมันตื่นตัวไปเองเท่านั่น
เธอจึงตั้งสติหันมาคุยกับคนในสายทันที
"คุณปู่จะขายราคาเท่าที่ประกาศไว้เลยใช่ไหมคะ"เธอรีบเอ่ยถามทันที
(ยัยหนูซูปู่จะบอกว่าไม่ขายเเล้ว)
ตอนนี้เธอมีความรู้สึกพูดไม่ออกไปเเล้ว
"ท..ทำไหมคะคุณปู่เยี่ยนพอจะบอกหนูได้ไหมจริงๆหนูชอบที่นั่นมากเลยคะ"
(555อย่าเพิ่งตื่นใไปสิยัยหนูปู่จะบอกเรานี้ไงว่าที่นั่นปู่จะยกให้)
"จริง!หร่อคะ!"
(จริงสิปู่ไม่ได้พูดเล่นรอบที่เเล้วปู่ได้กำไรจากของที่ยัยหนูเอามาขายให้ปู่ได้นำไปประมูลได้กำไรมหาศาลเกินคาดไปมากที่ตรงนั่นปู่ยกให้ถือจะว่าเป็ของขอบคุณนะยัยหนู5555)
รอบที่เเล้วเ้าตัวได้กำไรมากกว่าราคาที่ขายออกไปก็ว่าได้ก็ไม่นึกว่าจะขายได้ขนาดนั่น
ซูมี่เธอเองก็ไม่นึกว่าคุณปู่จะยกที่ดินให้กับเธอขนาดนั่นทั้งๆที่เธอก็ไม่ใช่ลูกหลานของท่านเลยสักนิด
"คุณปู่คะยังไงหนูก็เกร่งใจจริงๆขายให้หนูเถอะนะคะ"เธอพยายามโน้มนาวคุณปู่เยี่ยนทันที
(ไม่ๆปู่ได้ให้เลขาจัดการให้เเล้วนะยัยหนูรอรับเอกสารที่บ้านได้เลยวันนี้ปู่ขอตัวก่อนไว้เจอกันวันงานนะยัยหนู555)
พูดจบอีกฝ่ายก็วางสายใส่เธอทันทีสงสัยกลัวเธอพูดยืดเยื้อไปจึงรีบตัดบทสนทนากับเธอขนาดนี้
ซูมี่เธอก็ได้เเค่ทอนหายใจกับความดื้อรันของคุณปู่เยี่ยนสงสัยคงต้องเตรียมของขวัญให้กับท่านเเบบชุดใหญ่เลยสินะ
ออดดด
ทันใดนั่นก็มีเสียงกดออดหน้าประตูบ้านของเธอซูมี่คิดว่าคงเป็ชายหนุ่มคนนั่นมากดเเน่ๆร่างบางรีบเดินไปดูที่จอมินิเตอร์เล็กๆ ข้างประตูทันทีว่าเป็ใครมาหาเธอ
เมื่อเห็นว่าเป็ครอบครัวของน้องจินหลงที่ยืนรอเ้าตัวก็รีบปรดล็อครหัสเพื่อเปิดประตูทันที
"ยินดีต้อนรับคะเข้ามาเลยจ๊ะสวัสดีค่ะคุณน้าจินม่านน้องจินรั่วเเละจินหลงด้วยนะ"ซูมี่เธอรีบเอ่ยทักทายสามคนตรงหน้าทันทีที่เปิดประตูตอนรับเธอดีใจมากๆที่จะมีคนมาอยูด้วยกันจริงๆ
ก่อนหน้านั่น
ครอบครัวจินหลงได้เดินทางมาจนถึงทางเข้าในหมู่บ้านหรูหราตรงหน้าเขารอให้พี่คนขับผู้หญิงที่ขับให้ลงไปคุยกับเ้าหน้าที่ด้านในกำลังเดินออกมาที่รถเพราะพี่สาวคนขับนั่นได้ขับรถไปรับตนกับเเม่เเละพี่สาวเขาเองก็ไม่นึกว่าพี่สาวซูมี่จะใจดีกับครอบครัวของตนขนาดนั่นเเถมบ้านพี่สาวซูมี่ยังหรูหราเเม้เเต่ทางเข้าขนาดนี้
สักพักพี่สาวคนขับรถก็ได้พาขับไปยังบ้านของพี่สาวซูมี่ทุกคนมองรอบข้างด้วยความตื่นตาตื่นใจที่นี้ดู้สวยสงบเเละรมรื่นเป็อย่างมาก
ใช้เวลาไม่นานก็ถึงหน้าประตูรั่วบ้านหลังใหญ่โตจะว่าไปทั้งเเต่นั่งรถผ่านมาก็มีเเต่บ้านหลังใหญ่ๆกันทั้งนั่นเลย
"ถึงเเล้วคะเดี่ยวฉันช่วยขนกระเป๋าให้นะคะ"พี่สาวคนขับรถหันมาบอกพวกเขาสามคนเเม่ลูกทันทีเมื่อจอดรถสนิทเเล้วเมื่อขนกระเป๋าช่วยกันไม่กี่ใบเสร็จเเล้วพี่สาวคนนั่นก็ได้เดินไปกดออดที่หน้าประตูทันที
"ทักคนรอคุณซูนะคะพอดีฉันคงต้องขอตัวก่อนคั"
"ขอบคุณครับ/ขอบคุณคะ/ขอบคุณจ๊ะ"
นอไม่นานก็มีคนเดินมาเปิดประตูนั่นก็คือพี่สาวซูมี่นั่นเอง
"ยินดีต้อนรับคะเข้ามาเลยจ๊ะสวัสดีคะคุณน้าจินม่านน้องจินรั่วเเละจินหลงด้วยนะ"
"สวัสดีครับพี่สาว/สวัสดีคะพี่สาว/สวัสดีจ๊ะหนูซู"
เมื่อเอ่ยทักทายกันเสร็จเธอก็ได้พาทั้งสามคนขนกระเป๋าไม่กี่ใบเข้าในบ้านทันทีซูมี่เธอพาทุกคนเดินไปที่ห้องพักเเละเเนะนำส่วนต่างๆของในบ้านไปด้วย
ทั้งสามคนเเม่ลูกตอนนี้ทั้งตื่นเต้นเเละชอบบรรยากาศรอบบ้านเป็อย่างมากเธอเองจึงพอใจที่ทุกคนดูชื่นชอบ
"น้าจินม่านกับเด็กๆพักเเละเก็บของกันก่อนเลยนะจ๊ะสักพัก่เย็นเรามีปาร์ตี้ฉลองกันนะ "ซูมี่เธอเอ่ยบอกทุกคนอย่างอารมณ์ดี
"ไม่ต้องเลี้ยงฉลองกันก็ได้นะหนูซูมี่"จินม่านเธอเองก็เกร่งใจผู้เป็เ้าของบ้านอยู่ดี
"ดีสิคะเรามาฉลองการเริ่มต้นวันใหม่ไงคะน้าจินม่านอย่าคิดมากสิคะดูสิเด็กๆหน้าง่อยๆกันหมดเเล้ว"ซูมี่เธอพูดเล่นไปเพื่อให้ทุกคนอย่าได้คิดมากเท่านั่น
"จ๊ะๆยังไงน้ากับลูกก็ขอบคุณหนูซูมากๆเราสามคนเเม่ลูกไม่รู้จะตอบเเทนบุญคุณยังไงดีเเล้ว"จินม่านเธอทราบซึ้งในน้ำใจของซูมี่จริงๆ
"คุณน้าอย่าคิดมากนะคะยังไงเราก็จะมาทำความฝันร่วมกันอยู่เเล้วนะคะเอาละทุกคนพักผ่อนกันตามสบายนะ"
เธอบอกทุกคนเสร็จก็เดินออกมาทันทีซูมี่ให้ทั้งสามคนพักที่ห้องรับลองเเขกที่ว่าง2ห้องเธอก็เดินมาที่ห้องของตนเองที่มีเ้าเเมวอ้วนเสี่ยวไป๋นอนเล่นอยู่บนที่นอน
ตอนนี้เธอคิดถึงเเต่ความรู้สึกสับสนวุ่นวายในใจที่เธอมีต่อชายหนุ่มข้างบ้านไปเเล้ว
จนกระทั้งเธอไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายที่นึกถึงนั่นกระวนกระวายไปเเล้วตั้งเเต่เห็นเ้าตัวขับรถปิดประตูบ้านใส่
1K
