ปฐมบท
วันที่17 กรกฎาคม ปี ค.ศ. 2075 ณ มหาวิทยาลัยXXXXตอนนี้มีชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังเดินสะพายกระเป๋าทอดน่องไปตามทางออกของมหาวิทยาลัยหลังจากทำวิจัยเสร็จไปขั้นหนึ่งแล้วก็จัดการปิดห้องที่ขอยืมอาจารย์ใช้เพื่อนัดเพื่อนๆในกลุ่มทำงาน แต่ทว่าก็ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวเดียวดายเพียงคนเดียวหงอยเหงาเปล่าเปลี่ยวหัวใจ อย่างกับจะตายอยู่รอมร่อ เพราะตนเป็คนที่นัดเพื่อนๆในกลุ่มแท้ๆ แต่กลับต้องมาทำงานคนเดียวมันช่างน่าเศร้าใจยิ่งและอีกอย่างแม้นจะโทรติดต่อไปนับสิบๆ สายก็ได้รับคำตอบ หรือข้อความสั้นๆ บอกมาว่า*ยังไม่ว่าง กำลังตีบอสอยู่* นั่น มันกลายเป็แบบนี้ไปได้อย่างไร..
"เฮ้อ!...ไอ้คุณเพื่อนสุดแสนจะใจดีทั้งหลายเอ้ยยยมาทิ้งตูให้ทำวิจัยเองเลยนะครับแล้วก็บอกว่าไม่ว่างในเกมกำลังล่าบอสอยู่เดี๋ยวตีบอสเสร็จจะไปช่วย นู่นนี่นั่นบราๆๆเฮ๊อะตูนี่ทำวิจัยั้แ่เช้ายันสามทุ่มแล้วก็ไม่เห็นโผล่หัวมาสักกะคนกระผมโทรหาก็ไม่มีใครรับ...แต่เมื่อรับก็บอกว่าตีบอส ตีบอส โอ๊วววอะไรจะขนาดนั้นฟร๊ะเพื่อนตูแต่ละคน นี่แค่ไอ้เอกกับไอ้ชัยยังพอว่านะ แต่เจ๊ฝนปูเป้ และยัยโอ๋ก็เป็ไปด้วยกับเขาเนี่ยนะ เกมบ้านั่นมันมีอะไรดีกัน ดูๆ แล้วก็น่าจะเหมือนเกมทั่วๆไปที่เคยเล่นเเหละว๊า..."
ติ๊ดๆ ๆ ...ติ๊ดๆ ๆ ...
เสียงโทรศัพท์ของเขาดังขึ้นครับสงสัยว่าคุณเพื่อนเลิฟโทรมาแน่ๆชายหนุ่มจึงเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู 'นั่นไงเบอร์ไอ้คุณเพื่อนจริงๆ ด้วย' ตายยากจริงๆ
"ฮัลโหลๆไอ้ออฟเพื่อนรัก งานวิจัยไปถึงไหนแล้ววะเพื่อน" เขายังไม่ทันได้ฮัลโหลเลยมันกลับพูดแทรก เ้าพวกนี้เป็เพื่อนที่ดีมากชายหนุ่มสะกดความรู้สึกที่อยากจะะโถีบเพื่อนเลิฟที่ทิ้งให้ทำงานลำพังตลอดเพราะติดเกมไม่ให้อารมณ์ขึ้นในตอนนี้และพูดแกมประชดออกไป
"เออวะครับกำลังก้าวหน้าไปหนึ่งส่วนสามแล้ว มาถึงตอนนี้ยังนึกอะไรไม่ออกเลยหยุดทำก่อนว่าแต่ไอ้ชัย ไหนไอ้คุณเพื่อนว่าจะมาช่วยวะครับรอทั้งวันไม่เห็นโผล่มาเลยนะเอ็ง" เสียงตะคอกแกมประชดของชายหนุ่มดังแจ้วๆพร้อมกับอารมณ์ที่อยากจะบุกเข้าห้องพักแล้วกระทืบเพื่อนคนนี้ให้รู้แล้วรู้รอด แต่ติดว่าี้เีไปแค่นั้น
"เออน่าๆโทษทีพอดีติดล่าบอสในเกมอยู่ ตอนนี้อยู่่พักผ่อนเลยสามารถออฟไลน์ได้อีกเดี๋ยวก็ต้องออนไลน์แล้ว" เ้าชัยยังมีอารมณ์จะมาก่อกวนเพื่อนรักของมันได้สงสัยงานนี้คงมีการกลั่นแกล้งเล็กๆ น้อยๆ ให้ขำๆ กันเล่นแล้วล่ะมั้ง
"เอิ่ม...ไอ้ชัยเพื่อนเลิฟเอ็งเห็นเกมสำคัญกว่างานวิจัยเหรอวะครับ เกมน่ะเอาไว้เล่นทีหลังก็ได้เพื่อนเอางานก่อนถือว่าขอร้องนะ" ชายหนุ่มพูดน้ำเสียงจริงจังและฉายแววน่าสงสาร
"ไม่ได้โว๊ย!!งานวิจัยน่ะเอาไว้ทำตอนไหนก็ได้'มันย้อนครับ มันย้อน' เหลือเวลาให้ทำอีกตั้งสองเดือนครึ่งนู้นเพื่อนละไม่เข้าใจเอ็งเล้ย จะรีบทำอะไรนักหนาว่ะ กลุ่มอื่นเขายังไม่เริ่มทำกันเลยไอ้ออฟเอ็งจริงจังกับงานเกินไปแล้วเพื่อน หาอะไรทำผ่อนคลายบ้าง"ไอ้ชัยพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
"ไอ้คุณเพื่อนทำงานให้มันเสร็จก่อนไม่ดีกว่าเหรอไงวะครับ จะได้มีเวลาว่างเยอะๆ เนี่ยตอนนี้เวลานั่งสมาธิแทบจะไม่มีแล้วถ้างานเสร็จเร็วจะได้มีเวลาหาสถานที่ไปพักผ่อนหย่อนใจให้ห่างจากการกวนส้นของพวกเอ็งบ้าง"ออฟพูดด้วยท่าทีประชด และได้เสียงหัวเราะจากเพื่อนกลับมา
"ครับๆไอ้ธรรมะธัมโมขนาดที่ว่าไปไล่กระทืบนักเลงข้างถนนที่ดันมาจับก้นน้องรหัสจนอาการสาหัสเข้าโรงพยาบาลรักษาเกือบสามเดือนโห๊ะ เพื่อนล่ะไม่อยากจะเชื่อเว้ย!! เออๆว่าแต่เอ็งไม่ลองเล่นเกมแบบที่พวกฉันเล่นดูวะ สนุกนะโว๊ย เกมนี้สมจริงสุดๆเกมก่อนหน้าไม่นับ เพราะเห็นแกเล่นแค่เดือนเดียวก็เขวี้ยงเครื่องเกมทิ้ง สงสัยมันคงไม่สนุกแต่เกมนี้ไม่ใช่ เพราะอะไรอะไรก็สมจริงไปหมดเลยว่ะ"ชัยพูดโน้มน้าวใจเพื่อนเลิฟให้เข้ามารวมกลุ่มในเกมกับพวกเขาเพราะรู้ว่าเ้าออฟเนี่ย แม้ภายนอกจะดูเหมือนธรรมะธัมโมแต่พอเอาจริงนี่สายโหดเทียวล่ะ
"ไอ้ชัยได้ทีมาแนะนำเกมซะงั้นเกมก่อนๆ ที่ตูเขวี้ยงทิ้งมันไม่สนุกสักนิด" ออฟพูดด้วยท่าทีเบื่อหน่าย
"ไม่สนุกเรอะ!!ที่มันไม่สนุกก็เพราะเอ็งนะแหละ มีที่ไหนเข้าเกมแป๊บเดียวสาวติดตรึม! เฮ๊อะจะเหลือให้กูสักคนสองคนหน่อยไม่ได้เหรอไง"ชัยพูดด้วยท่าทีประชดประชันเต็มรูปแบบ
"เฮ้ยๆๆ เอ็งจะโทษกันไม่ได้ ก็รู้ๆ อยู่ว่าไม่ชอบให้ผู้หญิงมาพัวพัน แล้วพวกเอ็งก็ดันไปพาเขามารวมกลุ่มเป็สิบๆเนี่ยนะ เพราะงี้ไงเลยเขวี้ยงเครื่องเกมทิ้ง อ๊ะ!!เื่วิจัยยังไม่เคลียร์เลยนะครับแล้วจะเอาเวลาที่ไหนไปนั่งสมาธิครับ"ออฟตอบกลับด้วยท่าที่เหมือนพึ่งนึกได้
"จริงสิพูดถึงเื่เวลาเกมนี้เขาปรับเวลา หนึ่งชั่วโมงของโลกจริงเท่ากับ 12ชั่วโมงในเกมเลยนะโว้ย สรุปง่ายง่าย 2 ชั่วโมงเท่ากับหนึ่งวันถ้านายอยากมีเวลาเยอะๆ ก็มาเล่นดูสิ" ชัยยังคงทำหน้าที่ของมันต่อแต่แบบนี้จะได้ผลเหรอ
"ห๊า!!แกพูดจริงเหรอไอ้ชัย 'ขึ้นแกแล้วครับ'" เสียงะโใส่โทรศัพท์ทำเอาอีกฝ่ายถึงกับหันโทรศัพท์ไปทางอื่น
"จริงสิไม่เชื่อลองดู" ชัยเริ่มพูดน้ำเสียงด้วยความพึงพอใจในความพยายามของมัน
"ได้ๆๆ เดี๋ยวฉันจะไปซื้อมาเล่นตอนนี้เลย ไปล่ะ โชคดีเพื่อน"ไม่ต้องรอให้เพื่อนชัยตอบกลับออฟกดวางสายเลย แล้วไปโบกรถหน้ามหาลัยมุ่งไปสู้ร้านขายเครื่องเล่นเกม 'หุหุหุ ที่นี้ก็คงจะมีเวลาในการนั่งสมาธิมากขึ้นแล้วออฟยิ้มอย่างคนได้ของเล่นใหม่
"เอ่อลืมถามชื่อเกม งั้นก็โทรด่วน" หยิบโทรศัพท์แล้วกดเบอร์ โทรออก ตู๊ด...ตู๊ด...
"ฮัลโหลว่าไงไอ้ออฟ"
"เอ่อเพื่อนชัยครับ เกมที่คุณเพื่อนเล่นมีชื่อว่าอะไรเหรอ"
"ชื่อเกมเหรอInfinity online เพื่อน แค่นี้นะฉันจะเข้าเกมละ บาย"
"อ่าขอบใจเพื่อน บาย"
.............................................................
มุมมองของออฟ
ยี่สิบนาทีต่อมาผมมายืนอยู่หน้าร้านเกมในห้างชื่อดังแห่งหนึ่งร้านตรงหน้าผมนี้ถือว่ากว้างมากแถมยังมีเครื่องเล่นเกมเป็ตู้ก็มี เป็ฝาครอบก็มีและรูปโปสเตอร์อลังการงานสร้างมาก แถมยังไม่พอพนักงานยังแต่งตัวแนวแฟนตาซีอีกบ้างก็ชุดคล้ายๆ นักเวท คล้ายนางฟ้าก็มี และแบบต่างๆ อีกผมยืนอึ้งสักพักพอได้สติก็เดินเข้าไป
"สวัสดีค่ะคุณลูกค้า้าอะไรดีคะ" พนักงานสาวหน้าใสเดินมาต้อนรับ
"เอ่อคือว่าผม.. ผม้าเครื่องเล่นเกม Infinityonline ครับไม่ทราบว่ามีหรือเปล่าครับ" ผมตอบออกไปโดยท่าทีที่ไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่เมื่อเธอได้ฟังก็ยิ้มหวานแล้วตอบกลับในท่าทางน่ารักๆ
"มีอยู่แล้วค่ะเกมนี้เป็เกมยอดฮิตเลยนะคะ เพราะตอนนี้กำลังติดกระแสแม้จะเปิดตัวได้สองเดือนไม่ทราบว่าคุณลูกค้า้าแบบไหนดีคะ" เธอเดินเข้ามาใกล้ๆพร้อมกับผายมือให้เข้าไปด้านใน
"แล้วมีแบบไหนบ้างครับ"ผมถามด้วยท่าทีลังเลว่าจะซื้อหรือไม่ดี แต่ถ้าไม่แพงก็คงจะซื้อเเหละนะแต่ว่าเพื่อการนั่งสมาธิก็คงจะต้องซื้ออยู่ดีนั่นแหละ
"มีอยู่สองแบบค่ะคือแบบฝาครอบในราคา 56000 บาท กับแบบตู้แคปซูลในราคา 450000 บาทค่ะคุณลูกค้า้าแบบไหนดีคะ" เธอพูดด้วยน้ำเสียงอันอ่อนโยนแต่พอผมได้ยินราคาผมก็สตั้นเลย เครื่องเล่นเกมนี่เนี่ยนะ โคตรแพงอ่ะแต่ว่าเพื่อสันติภาพของเราเอาโว้ย 555+
"งั้นผมขอแบบฝาครอบดีกว่าครับหนึ่งเครื่องครับ" ตัดสินใจแบบไม่ลังเลเลยครับ ผมไม่เอาแบบแคปซูลหรอกเว้ย
"ค่ะหนึ่งเครื่องนะคะ ้าอะไรเพิ่มไหมคะ"
"ไม่แล้วครับ"ผมตอบกลับ
"กรุณารอสักครู่นะคะ"เธอเดินเข้าไปในร้านสักพักก็ออกมาพร้องกับกล่องสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่กล่องหนึ่ง
"นี่ค่ะได้แล้วค่ะ จ่ายเงินที่แคชเชียร์เลยนะคะ" เธอยื่นกล่องนั่นให้ผม
"ครับขอบคุณครับ" ผมตอบพร้อมกับรับกล่องเครื่องเล่นไปจ่ายเงินที่แคชเชียร์
"คุณลูกค้า้าลงทะเบียนกับทางระบบไหมคะสำหรับเล่นเกมค่ะ บริการฟรีกับลูกค้าที่ซื้อเครื่องเล่นทุกท่านค่ะ"ผมก็ไม่รีรอลงทะเบียนทุกอย่างจนเสร็จพร้อมจ่ายเงิน
"ขอบคุณที่ใช้บริการค่ะ"
สามสิบนาทีต่อมาผมกลับมาถึงหอพักพร้อมกับติดตั้งเครื่องเกมอย่างใจจดใจจ่อและแล้วก็ติดตั้งเสร็จในเวลาต่อมา จากนั้นก็มานั่งอ่านคู่มือเล่นเกม
เท่าที่ผมอ่านโดยสรุปแล้วเกมนี้เป็เกมที่เล่นง่ายมากเป็เกมแนวผจญภัยให้ผู้เล่นได้บุกเบิกพื้นที่ซึ่งเกมนี้เเบ่งเขตเป็โลกมีอยู่สี่โลกด้วยกันซึ่งทั้งสี่โลกจะอยู่ติดกันและโลกที่ผู้เล่นจะเริ่มต้นเล่นก็คือ โลกที่มีชื่อว่า ชมพูทวีปชมพูทวีปยังแบ่งเป็ทวีปเริ่มต้นสำหรับผู้เล่นใหม่ มีขนาดหนึ่งในเจ็ดส่วนอีกหกส่วนแบ่งเป็ทวีปต่างๆ การเพิ่มความแข็งแกร่งของผู้เล่นคือเลเวลยิ่งเลเวลเยอะความแข็งแกร่งและขีดจำกัดก็เยอะ ใช่ว่าเลเวลสูงจะตายยากนะครับโดนจุดตายก็น่วมเหมือนกัน ค่าเงินแบ่งเป็ เหรียญทองแดง เหรียญเงิน และเหรียญทองหนึ่งเหรียญเงินเท่ากับ 1000 เหรียญทองแดง หนึ่งเหรียญทองเท่ากับ 100 เหรียญเงินโดยเหรียญทองสามารถแลกเป็เงินจริงได้ ในราคา 1 เหรียญทองเท่ากับ 9800 บาท เงิน10000 บาทแลกเป็เงินเกมได้ 1 เหรียญทอง
"อ่านไปอ่านมาก็ปวดหัวแฮะแต่ค่าเงินนี่โคตรสูงเลยอ่ะ แต่เราไม่สน ขอได้นั่งสมาธิก็พอครับ"
จากนั้นผมก็เดินไปหยิบเครื่องเล่นเกมที่มีลักษณะคล้ายๆหมวกกันน็อกแต่เท่กว่าและเบากว่ามากโดยมีเสื้อให้ใส่ด้วย ลักษณะคล้ายๆเสื้อเชิ้ตสีดำ และมีที่เสียบต่อกับหมวกเล่นเกมด้วย ผมก็จัดการใส่เสื้อและสวมหมวกจากนั้นก็เสียบปลั๊ก แล้วหยิบอาสนะมาวางกับพื้นห้อง (ขอบอก ห้องผมไม่มีเตียงนะครับปูผ้านอนเอา แล้วตอนนี้ผมก็อยู่ในท่านั่งด้วย)จากนั้นก็นั่งสมาธิก่อนสองชั่วโมงรอใจสงบก็กดปุ่มล็อกอินที่อยู่ข้างๆหมวกด้านขวามือ จากนั้นก็มีเสียงติ๊ดๆ ดังขึ้นพร้อมกับรู้สึกถึงกระแสไฟฟ้าอ่อนๆที่ส่งผ่านเสื้อและหมวก เป็อย่างนี้อยู่สักพักจนกระแสไฟฟ้าไหลเวียนทั่วร่าง
และเป็อย่างนี้อีกคราวนี้ผมไม่สนแล้ว นั่งสมาธิยันเช้าก็แล้วกัน เครื่องนี้สงสัยเราต่อไม่ถูกมั้งแต่ช่างเหอะพรุ่งนี้ค่อยถอดออก ผมไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนเพราะผมไม่สนแล้ว มารู้สึกตัวอีกทีผมก็ได้ยินเสียงเรียกของผู้หญิงเสียงหวานๆ ใสๆ เรียกผมอยู่ พอผมลืมตาขึ้นมา
"ยินดีต้อนรับนักผจญภัยเข้าสู่เกมInfinity online ค่ะ"
..............................................................