
Just For Love 25
“กรี๊ด!! ซันเดย์”
“ซัน! คิดถึงน้า!!”
“ซันเดย์! กรี๊ด!!!” เสียงกรี๊ดของแฟนคลับซันเดย์ดังลั่นไปทั่วสนามบินเมื่อเ้าตัวปรากฏตัวต่อสายตาทุกคน ดีหน่อยที่แฟนคลับยังเว้นช่องว่างให้ได้เดินและไม่ได้วิ่งเข้าใส่เพื่อหวังใกล้ชิด ซันเดย์เดินช้า ๆ เพื่อที่จะได้เจอแฟนคลับนาน ๆ รวมถึงการยิ้มและโบกมือทักทาย ครั้งนี้ที่แปลกไปเห็นจะเป็บอดีการ์ดร่างสูงอีกสามคนที่เดินตามประกบฉัน ใช่แล้วล่ะ อ่านไม่ผิดหรอกประกบฉันนี่แหละ โดยที่ซันเดย์ก็มีการ์ดคอยดูแลอีกหนึ่งชุด ชุดที่ดูแลฉันเป็ของคุณเหวินอี้เฉิน เขาเป็ห่วงเลยส่งให้คนตามมาดูแลยังไงล่ะ
“เข้าบริษัทก่อนนะ มีเช็คลิสเพลงที่จะใช้ในงาน” ฉันเอ่ยบอกซันเดย์เมื่อเรากำลังเดินไปขึ้นรถท่ามกลางเสียงกรี๊ดของแฟนคลับ
“ครับ ขึ้นรถก่อน” ซันเดย์ประคองเอวให้ฉันเดินขึ้นรถก่อน พี่พลยืนรอข้าง ๆ กระทั่งซันเดย์ขึ้นรถมาพี่พลถึงได้ตามขึ้นมา ซันเดย์ดูมีความสุขมาก ๆ เลยล่ะที่ได้เจอแฟนคลับแบบนี้
“เดี๋ยวจะเข้าไปคุยเื่ลิสเพลงนะคะ แล้วก็ฟิตติ้งชุด”
“ครับ เหนื่อยไหม ยังไม่ทันจะได้พักก็ต้องเข้าบริษัทเลย” ซันเดย์เอ่ยถามมือก็ยกขึ้นลูบที่กรอบหน้าฉันไปมา
“ไม่ค่ะ หลับมาแล้วบนเครื่องแต่เย็นนี้เลี้ยงหมูกระทะหน่อยนะ” ฉันยิ้มแกล้งเขา อีกฝ่ายยิ้มกว้างตามก่อนจะรั้งฉันเข้าไปซบไหล่
“จัดไปครับ”
“พี่พล ไปด้วยกันครับ”
“ครับคุณซัน”
เมื่อถึงบริษัทเราก็เข้าไปยังห้องประชุมเล็กเพื่อพูดคุยกับทีมงานที่เข้ามาดูแลงานแฟนมีสติ้งของซันเดย์ ซึ่งเป็บุคคลที่คุ้นหน้ากันเป็อย่างดี หลังจากทักทายและแนะนำตัวกันอีกรอบพี่ ๆ ฝั่งคอสตูมก็นำชุดมาให้ซันเดย์ได้ลองสวมดูเผื่อมีการปรับแก้่ไหนจะได้ปรับทัน จากนั้นก็คุยเื่เพลงที่จะใช้รวมถึง่พักเบรกคุยกับแฟนคลับ เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยซันเดย์ก็ดึงมือฉันให้เข้าไปห้องอัดกับเขา ฉันจะทำอะไรได้ล่ะนอกเสียจากนั่งฟังเขาอัดเพลง
“หิวหรือยัง” ซันเดย์เดินมานั่งข้างๆ ฉันขยับนั่งตัวตรงก่อนจะพยักหน้าเล็กน้อย ก็ั้แ่มาถึงยังไม่ได้ทานอะไรเลยนี่นา มันก็ไม่แปลกที่จะหิว
“รอก่อนนะพี่ ๆ ออกไปซื้ออาหารมาแล้วล่ะ”
“ค่ะ”
“แย่แล้ว ๆ ๆ ๆ ซันเดย์ ๆ น้องฟาง แย่แล้ว” เสียงพี่สองคนดังขึ้นมาให้ได้ยินพร้อมกับประตูห้องพักถูกเปิดเข้ามาด้วยความร้อนใจของผู้มาใหม่ ฉันหันไปมองพี่ทั้งสองด้วยความใ
“นักข่าวมาดักรอซันกันเต็มเลย”
“เกิดอะไรขึ้นคะ?” ฉันถามกลับไปด้วยความร้อนรน มือก็คว้าโทรศัพท์ขึ้นมาเช็คข่าวด้วยความร้อนใจ กระทั่งเข้าทวิตเตอร์ก็เจอกับข่าวต้นตอที่ทำให้มีนักข่าวหลายสำนักมาดักรอซันเดย์ที่หน้าบริษัท
TRE News
ฉาว!! นักร้องหนุ่มชื่อดังแอบขึ้นคอนโดผู้จัดการส่วนตัว
(แนบรูปแอบถ่าย)
Comment retweet like share
News READS
นักร้องชื่อดังย่องขึ้นคอนโดผู้จัดการ ไร้ความเกรงใจแฟนคลับ
Comment retweet like share
“ซัน”
“ครับ? ว่าไงคุณข่าวอะไรกันแน่” ซันเดย์ขยับมานั่งข้าง ๆ พี่ ๆ ที่แจ้งข่าวนั่งลงตรงข้ามหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทำอะไรสักอย่าง ด้วยท่าทีและสีหน้าเคร่งเครียด
“มีข่าวคุณกับเราอ่ะ รูปที่สำนักข่าวเอามาลงเป็รูปที่คุณไปหาเราแล้วก็รูปที่เราออกไปข้างนอกด้วยกัน”
“อือ รูปนานแล้วนะ ทำไมถึงเพิ่งเอามาลงล่ะ ถ้าตั้งใจจะลงทำไมไม่ลงั้แ่ที่ถ่ายได้” ซันเดย์ตั้งข้อสงสัย ฉันเองพอได้ยินแบบนั้นก็เริ่มสงสัยตามไปด้วย
“นั่นสินะ พี่บีมโทรมาพอดีเลย” เลื่อนรับสายพี่บีมทันที เื่นี้น่าจะเป็ปัญหาใหญ่อยู่พอสมควรยิ่งจะมีงานของซันเดย์ด้วยแบบนี้
“พี่บีมเห็นข่าวหรือยังคะ”
(เห็นแล้ว ๆ พี่กำลังจะเข้าไปหานะ อีกครึ่งชั่วโมง)
“ได้ค่ะพี่ ห้องรับรองนะคะ”
(ได้ แล้วนี่ทานอะไรหรือยังให้พี่ซื้อเข้าไปให้ไหม) พี่บีมก็ยังคงเป็พี่บีม เป็พี่สาวที่น่ารักสำหรับฉัน
“ยังเลยค่ะ แต่พี่ ๆ ซื้ออาหารมาแล้วค่ะ เดี๋ยวทานข้าวเสร็จพี่คงถึงพอดี”
(ได้ ๆ ยังไงก็ดูแลตัวเองดี ๆ ด้วย เดี๋ยวพี่เข้าไป)
“ค่ะพี่ เจอกันค่ะ”
“เดี๋ยวพี่บีมจะเข้ามาคุยด้วยนะคะ” ฉันรับรายงานคนที่นั่งอยู่ข้างๆ ทันที กลัวว่าเขาจะเป็กังวล ไหนจะแฟนคลับของเขาอีก สิ่งที่ฉันกลัวมาโดยตลอดตอนนี้มันเกิดขึ้นแล้วและฉันเองที่เป็ต้นเหตุจนทำให้เกิดเื่แบบนี้ ฉันรู้สึกผิดต่อแฟนคลับซันเดย์มากจริง ๆ
“ไปทานข้าวกันเถอะครับ อย่าคิดมากเลย” ซันเดย์เอ่ยปลอบทั้งยังดึงมือฉันเข้าให้ออกไปทานข้าวโดยมีพี่ทีมงานตามมาด้วยสองคน มื้ออาหารดูกร่อยไปหมดเมื่อนึกถึงข่าวที่กำลังเป็กระแสตอนนี้
“น้องฟางอย่าเพิ่งคิดมากเลยนะ ดูแลแฟนคลับเข้าใจและอยู่ข้าง ๆ ทั้งซันและฟางเลยนะ” พี่คนหนึ่งเอ่ยปลอบฉันเสียงนุ่ม
“ขอบคุณค่ะพี่ แต่หนูกลัวว่าแฟนคลับจะผิดหวังในตัวซัน” ก้มหน้าหลบสายตาคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ฉันไม่กล้าสบตาเขาเลยมันละอายใจไปหมด
“อย่าเพิ่งคิดมากเลยนะ ทานข้าวก่อนเถอะ”
เกือบสี่สิบนาทีที่ทานข้าวเสร็จแล้วนั่งรอพี่บีมเข้ามาคุย ซันเดย์ก็จับมือฉันไว้แน่น ไม่ยอมให้หยิบจับโทรศัพท์มาเช็คข่าว แต่ทุกสถานการณ์ข่าวจะมีพี่ ๆ ทีมงานคอยเล่าให้ฟังเรื่อย ๆ แต่ที่พี่เล่าบอกแค่ว่าแฟนคลับเข้าใจและไม่มีใครว่าอะไรเลยมีเพียงสำนักข่าวที่โดนแฟนคลับโจมตี แต่ว่าน่ะ แต่ว่าพวกเขาอาจจะพูดแค่ในเื่ดี ๆ ก็ได้นี่เื่แย่ ๆ พวกเขาก็อาจจะเลี่ยงที่จะเล่าให้ฟังก็ได้
“เอาละ เข้าเื่เลย” พี่บีมเดินเข้ามาพร้อมกับผู้บริหารของบริษัท ก็เพื่อนพี่บีมนั่นแหละ
“ข่าวที่ออกมาทั้งสองสำนักข่าวเหมือนตั้งใจปล่อยข่าวใน่นี้นะครับ” ซันเดย์เอ่ยขัดเมื่อพี่บีมและท่านประธานนั่งลงที่เก้าอี้
“พี่ก็คิดอย่างนั้น อีกอย่างเพราะจะมีงานเดี่ยวของซันด้วย ทุกอย่างมันดูเหมือนตั้งใจไปหมด”
“ตอนนี้กำลังให้คนตามสืบดูอยู่” ท่านประธานเอ่ยเสียงนิ่ง
“แล้วตอนนี้อยากจะประกาศหรือแถลงข่าวอะไรก่อนไหม” พี่บีมถามซันเดย์ แต่ซันหันมามองฉันแทน
“อยากบอกให้แฟนคลับรู้”
“งั้นอย่าเพิ่งเลย รอหลักฐานอะไรให้ชัดเจนก่อนค่อยประกาศทีเดียว”
“งั้นวันนี้ก็แยกกันกลับก่อน เดี๋ยวพี่จะลงไปเคลียนักข่าวให้รอพี่โทรมาค่อยออกไป ทุกคนกลับบ้านได้แล้วค่ะ” พี่บีมสั่งรวดเดียวยาว ๆ ทุกคนขานรับก่อนจะเก็บของกลับบ้าน มีเพียงฉันและซันเดย์ที่ยังนั่งอยู่ ซันเอื้อมมือมาจับมือฉันไว้พลางใช้นิ้วโป้งเกลี่ยหลังมือไปมาเบาๆ
“อยากบอกแฟนคลับ...”
“เรากลัวแฟนคลับผิดหวังในตัวคุณ” เราสบตากันนิ่ง ๆ เป็การรับรู้กันว่าตอนนี้เรารู้สึกยังไง เพียงแต่ยังไม่รู้ว่าเราจะก้าวเดินไปทางไหนแค่นั้นเอง
“พวกเขาจะเข้าใจเรา...”
“ซันขอโทษนะที่ทำให้เกิดเื่แบบนี้ขึ้นมา”
“อย่าโทษตัวเองนะคนดี ฟางไม่ผิดเลย อย่าคิดมากเลยนะ”
“...”
“ช่วยจับมือไปด้วยกันนะครับ”
====================
ทีแรก ตั้งใจจะตัดจบตอนที่แล้วค่ะ แต่หลายๆอย่างทั้งกลัวคนอ่านค้าง เห็นใจคนที่ยังต้องกักตัว อย่างน้อยถ้าเราอัพนักอ่านก็จะมีอะไรอ่านเล็กๆน้อยๆ เลยตัดสินใจว่าจะอัพให้จบตอนนี้ ซึ่งก็ประมาณอีกสองนะคะ
แล้วก็นักอ่านท่านใดที่รออีบุ๊ค ตอนนี้ ปกสั่งวาดได้รับเรียบร้อยแล้วนะคะ ^_^ อยากอวดแต่ขอเก็บไว้ก่อนนะคะ ฝากเม้นเป็กำลังใจด้วยนะคะ ปล.เมื่อวานเราได้ทวิตคุยกับนักอ่านท่านหนึ่ง เรามีกำลังใจขึ้นมากในวันที่เหนื่อยจนไม่อยากทำอะไร ขอบคุณมากๆเลยนะคะ แล้วก็ ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นที่เดินทางมาด้วยกันจนถึงตอนนี้ รักทุกคนนะคะ ดูแลสุขภาพด้วย Love you