นายตัวป่วนกับก๊วนออนไลน์ (BEO)

“เอาล่ะ เหลือแค่เสียบสายอินเทอร์เน็ตตรงนี้ก็เป็นอันเสร็จ” เอกใช้เวลาไปถึง 1 ชั่วโมงเศษๆในการประกอบเครื่องเล่นเกมออกมาให้มันสมบูรณ์ เขาปาดเหงื่อเล็กน้อยก่อนที่จะเดินไปอาบน้ำ และลงไปทานข้าวเย็นกับแม่ข้างล่าง ดูทีวีพูดคุยกันอีกเล็กน้อย แล้วพวกเขาก็แยกย้ายกันพักผ่อน ตอนนี้เวลาสองทุ่มครึ่ง เอกเดินเข้าไปนอนในเครื่องเล่นเกมในรูปแบบของแคปซูล และเจ้าเครื่องตัวนี้มันสามารถที่จะใส่สารอาหารเหลวที่แถมมากับเครื่องถึง 5 หลอดด้วยกัน และยังไม่พอมันยังสามารถขจัดสิ่งที่เป็นปฏิกูลได้อีกด้วย เอกเข้าไปนอนยังตัวเครื่องก่อนจะเปิดเริ่มต้นการทำงานของเครื่องด้วยระบบเสียง “Link Start” เอกค่อยๆหลับตาลงไป พร้อมกับสติที่ดับวูบลงไป เมื่อรู้สึกตัวอีกที เอกก็ยืนอยู่ในสถานที่ประหลาดแห่งหนึ่ง และเหมือนว่าผู้ออกแบบเกมจะทำงานในส่วนนี้ได้ไม่ค่อยดี ไม่ได้มีอะไรน่าสนใจ หรือน่าดึงดูดเลยแม้แต่น้อย เพราะมันเป็นเพียงห้องสีขาวที่ไม่มีอะไรเลย ไม่มีแม้แต่ NPC แนะนำเลยสักคนเดียว แต่ในขณะที่เอกกำลังสนใจกับห้องที่แสนจะว่างเปล่าแห่งนี้ ทันใดนั้นภาพรอบตัวเขาก็ค่อยๆเปลี่ยนแปลงไปเสมือนตัวของเขาหลุดไปอีกที่แห่งหนึ่งทันที บรรยากาศทีเขาได้เห็น และสัมผัสมันเป็นภูเขาของเหล่าซากศพสิ่งมีชีวิตหลากหลายเผ่าพันธุ์รวมๆกัน ท้องฟ้ามือครึ้ม ฟ้าร้องเสียงดัง บรรยากาศดูน่าหดหู่เป็นอย่างยิ่ง สักพักภาพรอบตัวเอกก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง มีชายผู้หนึ่งที่ดูมีออร่าสีทองเปล่งประกายออกมา รัศมีของเขาคนนั้นทำให้เหล่าผู้คนที่เหลืออยู่หันหน้ามองมาที่ทางเขากันอย่างทั่วหน้า ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเขาก็คือ ผู้กล้าอย่างแน่นอน จากนั้นชายคนนี้เดินรุกหน้าไปทางดาบที่ถูกปักเอาไว้กลางพื้นดิน ก่อนที่เขาจะดึงดาบ และยกชูขึ้นเหนือหัวของตัวเอง แสงสีรุ้งปรากฏออกมาจากตัวดาบ เสียงโห่ร้องของเหล่ามนุษย์ดังขึ้นอย่างกึกก้อง เหล่ามนุษย์ และมอนสเตอร์ก็เข้าปะทะกันอย่างรุนแรง ในสนามรบแห่งนี้เกิดการฆ่าฟันกันไม่รู้จักจบจักสิ้น ตัวของผู้กล้าได้เดินฝ่าดงของมอนสเตอร์เพื่อเข้าไปกำจัดจอมมาร พร้อมกับสหายร่วมศึกอีก 5 คน ซึ่งแต่ละคนใช้อาวุธที่แตกต่างกันไป พวกเขาเดินหน้ามาเรื่อยๆ กำจัดมอสเตอร์ตัวแล้วตัวเล่า จนในที่สุดพวกเขาก็อยู่ตรงหน้าของจอมมาร จอมมารค่อยๆลุกออกจากบัลลังก์ และกล่าวขึ้นมาว่า “ข้ารอเจ้ามานานแล้วผู้กล้าเอ๋ย มาเถอะมาละเลงเลือดกันได้แล้ว เหล่าผู้กล้า และจอมมารเข้าปะทะกันอย่างรุนแรง แสงจากอาวุธ และเวทมนตร์ระเบิดพลังตระการตา จากนั้นภาพก็ตัดมาที่ผู้กล้ากับจอมมารเข้าต่อสู้ในครั้งสุดท้าย ทั้งสองได้วิ่งเข้าใส่กันอย่างไม่มีใครลดความเร็ว ฝั่งจอมมารใช้มือข้างหนึ่งผนึกพลังเวทมนตร์ทรงกลมขนาดใหญ่สีม่วง ส่วนทางด้านของผู้กล้าก็ไม่ได้น้อยหน้าแต่อย่างใด ดาบของเขาเปล่งประกายสีรุ้งขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนที่ทั้งสองจะเข้าปะทะกันก็มีแสงออกมาจากตรงกลางภาพ และขึ้นตัวอักษรว่า ‘Brave Empire Online’ จากนั้นตัวของเอกก็ถูกดึงกลับมายังห้องเดิม แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือมีเสียงแนะนำตัวออกมาก“ยินดีต้อนรับสู่ Brave Empire Online ค่ะ ดิฉัน แอนนา ผู้แนะนำเกมเบื้องต้นค่ะ ก่อนอื่นขอให้ท่านนักผจญภัยทำการเลือกรูปร่างของอวตารที่ท่านต้องการใช้ค่ะ” กระจกขนาดไม่ได้ใหญ่มากปรากฏที่มุมด้านขวา และหน้าจอการปรับแต่งอยู่ทางด้านซ้ายมือของเขา มันมีให้ปรับหน้าตา ดวงตา สีตา ทรงผม และอื่นๆอีกมาก แต่ก็มีเสียงของแอนนาดังขึ้นมาอีกครั้ง “ท่านสามารถปรับแต่งใบหน้า ทรงผมตัวละครได้ไม่เกิน 20 เปอร์เซ็นต์ของทั้งหมดค่ะ และส่วนสูง กับน้ำหนักไม่สามารถปรับเปลี่ยนได้ เนื่องจากข้อมูลในส่วนนี้จะส่งผลเกี่ยวกับการปรับตัวในชีวิตจริงค่ะ” แอนนากล่าวแนะนำ “อืม ถ้าอย่างนั้นปรับเปลี่ยนแบบสุ่มได้ไหมครับ เอาแบบใช้ 20 เปอร์เซ็นต์เต็มเลยครับ” เอกไม่อยากที่จะเสียเวลาสักเท่าไหร่ และอีกอย่างเขาก็ไม่ได้อยากให้ใครจำเขาได้มากนัก จึงตัดสินใจที่จะเปลี่ยนไปทั้งหมด ไม่ว่าจะโครงหน้า สีตา จมูก รูปวงของปาก สีผิว แต่มันก็ไม่ได้เปลี่ยนไปจากเดิมมากนัก โดยรวมแล้วมันก็ออกมาดูดี ด้วยผิวขาวเนียนดุจพระเอกหนังเกาหลี ดวงตาสีแดง กับผมสีดำยาวสลวย ในส่วนเครื่องแต่งกายของผู้เล่นใหม่นั้นมีอยู่เพียงแบบเดียว แบ่งเป็นสามส่วนคือ เสื้อแขนยาว กางเกงขายาว และรองเท้าหนังสากๆ เสื้อผ้านั้นตัดจากผ้าฝ้ายเนื้อหยาบ มีให้เลือก 3 สี คือ ขาว เทา และดำ เอกเลือกชุดสีดำเพราะมันดูเท่ห์ที่สุดเท่าที่มี แล้วเขาก็กดปุ่มยืนยัน “ต่อไปเป็นการตั้งชื่อตัวละครค่ะ ถ้าต้องการชื่ออะไร โปรดพิมพ์ที่แป้นพิมพ์ทางนี้เลยค่ะ” แป้นพิมพ์อิเล็กทรอนิกส์ปรากฏขึ้นมาเพื่อให้เขาพิมพ์ แต่เอกก็ไม่รู้จะเลือกใช้ชื่อว่าอะไร เขาจึงเลือกที่จะสุ่มชื่อจากระบบที่มีปุ่มให้กดอยู่ด้านข้าง ไม่นานการชื่อสุ่มจากชื่อนับล้านก็หยุดลง ‘ชื่อ ‘เคออส’ ชื่อนี้....โครตเท่ห์’ เอกคิดในใจ “ทำการยืนยันรูปลักษณ์ และชื่อตัวละครเรียบร้อยค่ะ ต่อไปเป็นการเลือกเมืองเริ่มต้นที่จะไปเกิดค่ะ ท่านนักผจญภัยสามารถเลือกเมืองเกิดที่ไหนก็ได้ตามแผนที่ปรากฏด้านหลังนี้ เมื่อเธอพูดจบก็ปรากฏเป็นแผนที่ขนาดใหญ่ออกมา มันเหมือนกับถูกแบ่งออกมาเป็นราวๆห้าอาณาจักรใหญ่ แต่เอก หรือเคออสก็ไม่สามารถรู้ได้เลยว่ามันชื่ออาณาจักรอะไรบ้าง เพราะในแผนที่ไม่ได้บอกชื่อเมือง หรือชื่อของอาณาจักรเลยแม้แต่ที่เดียว มีแต่จุดแดงๆเต็มไปหมด ในใจเคออสคิดว่าจุดพวกนี้มันมากกว่าสิวบนหน้าของเขาซะอีก ด้วยความที่เขาขี้เกียจเป็นทุนเดิม เขาสุ่มเมืองเกิดอีกเช่นเคย เคออสไม่ได้สนใจเลยด้วยช้ำ เมืองไหนๆก็คงเหมือนๆกันนั้นแหละ วงแสงการสุ่มก็ปรากฏขึ้นมันวิ่งไปทั่วทั้งแผนที่ และมาหยุดที่เมืองที่ชื่อว่า ‘ทาซิทฮิลล์’ จากนั้นแอนนาก็อธิบายเพิ่มเติมอีกเล็กน้อยว่า “เมืองที่ได้สุ่มเกิดคือเมืองขนาดเล็กที่มีชื่อว่า ‘ทาซิทฮิลล์’ เกมของเราเน้นในรูปแบบของความสมจริง ดังนั้นข้อมูลเบื้องต้นของการเล่นเกม ท่านนักผจญภัยต้องหาข้อมูลจากภายในเมืองด้วยตัวเองค่ะ” “แต่เพื่อความสะดวกของท่านนักผจญภัย ดิฉันแนะนำให้ไปรับอุปกรณ์ยังชีพเบื้องต้น ณ ที่ว่าการประจำเมืองเป็นอันดับแรกค่ะ หลังจากการนับถอยหลัง 10 วินาทีนี้ ท่านจะถูกส่งตัวไปยังเมืองที่ท่านได้เลือกไว้ ขอให้ท่านนักผจญภัยโชคดี และหวังว่าท่านจะเพลิดเพลินกับเกมของเรา ... 10..9..8.....4….” แอนนานับถอยหลังถึงเพียงแค่สี่เท่านั้นเสียงของเธอก็หยุดชะงักไป ด้วยความสงสัยเคออสคิดที่จะเอ่ยถาม แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร ตัวของเคออสก็ถูกกระชากลากดึงอย่างรุนแรงเข้าไปในหลุมดำที่ปรากฏขึ้นมาจากความว่างเปล่าทันที“อ่าวเฮ้ย!!!” ในตอนนี้เขารู้สึกเวียนหัวเป็นอย่างมาก การเคลื่อนย้ายในครั้งนี้มันเป็นการเคลื่อนอย่างฉับพลัน และมันเป็นการหมุนตัวควงสว่าน เมื่อเท้าของเคออสได้แตะที่พื้นดินเขาก็เดินเซ พร้อมอาเจียนออกมาทันที “ส่งมาแบบดีๆหน่อยไม่ได้หรือยังไงกันนนนนนนนนน”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 2

นิยายแนะนำ

นายตัวป่วนกับก๊วนออนไลน์ (BEO)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 2

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้