โจ เริ่มต้นมาจากครอบครัวนักธุรกิจนำเข้านาฬิกาและผลิตนาฬิกาในไทย
คุณพ่อของเขา เป็ชาวสวิสเซอร์แลนด์ ที่มาพบรักกับคุณแม่ของเขาซึ่งเป็ชาวเนเธอร์แลนด์ในประเทศไทย
ขณะที่มาบุกเบิกธุรกิจนาฬิกาแบรนด์ตนเอง และทั้งสองได้มีบุตร สอง คน คือ เจฟและโจ พี่น้องที่ห่างกันราว สิบห้าปี
หลังจากที่เจฟอายุครบยี่สิบปี พ่อและแม่ของเขาก็ตัดสินใจ กลับไปใช้ชีวิตที่ยุโรป โดยทิ้งโจในวัยห้าขวบไว้ในความดูแลของเจฟ
จนโจอายุครบสิบห้า เจฟก็ต้องเดินทางไปทำงานที่อเมริกา และทิ้งเด็กชายที่เพิ่งขึ้นเป็นาย อยู่คนเดียว
แม้ว่าเขาจะไม่เคยขัดสนเื่เงินทองเลย แต่เขาก็ยัง้าความรักจากครอบครัว ที่ควรได้มากกว่า การเจอกันทุกปิดเทอม
จนเขาจบในมัธยม โจก็พบว่าการทำอาหารเป็สิ่งเดียวที่เขาทำได้ดี เพราะ นอกจากการมีรถสปอร์ตขับั้แ่ม.ต้น
การดื่มเหล้านอกขวดละหลายๆพัน หน้าตาที่หล่อบุคลิกสมาร์ท ก็เป็อาหารนี่แหละ ที่ทำให้เขามัดใจผู้หญิงอยู่
จริงๆมีเื่บนเตียงด้วยนะ แต่อาหารมันคงเป็อาชีพที่ทำรายได้ให้กับเขาได้อย่างสุจริต
เขาจึงบินไปเรียนและผจญภัยอยู่ในโลกอาหารจนอายุยี่สิบ
ระหว่างที่เขากำลังจะไปดู เอซีมิลาน ทีมโปรด เขาก็พบกับ ชายแก่ อายุราวๆ ห้าสิบ หน้าตาออกเอเซีย
สวมเสื้อและกางเกงแบรนด์เนมแต่สภาพเหมือนถูกปล้นมา กำลังนั่งอมทุกข์อยู่ริมทาง
เขาสอบถามจึงได้รู้ว่าเป็คนไทย โจจึงพาไปแจ้งความ
หาที่พัก พร้อมทำอาหารให้เขาทาน จนชายคนนั้นสามารถกลับไปยังประเทศไทย
หลังจากนั้น โจก็กลับไปประเทศไทย เพื่อจัดการสินทรัพย์ แล้วย้ายไปอยู่อิตาลีเป็การถาวร
แต่เขาก็ได้พบกับชายที่เขาเคยช่วยเอาไว้ และเขาเพิ่งรู้ว่า ชายคนนั้น เป็นักธุรกิจ ชายคนนั้นเสนอ
ให้โจมาทำงานเป็เชฟให้กับเขา โจไม่ลังเลเลยที่จะตอบรับ เขาทำงานเชฟ พร้อมกับการเป็นักปาร์ตี้ไปพร้อมกัน
เขาตกลงกับคุณเริศ นายจ้าง ด้วยการทำงานวันละ สามชั่วโมง และรับเงินเดือน เดือนละหนึ่งแสนบาท
หลังจากนั้นเขาก็ทำงานมาเรื่อยๆ จนเข้าปีที่เจ็ด คุณเริศป่วย จนต้องนอนเป็เ้าชายนิทรา
ทำให้เ้านายใหม่ของเขา คือคุณรุต ซึ่งเป็ลูกชายของคุณเริศ
เข้ามาบริหารงานเอง และนี่เองคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เขาตกงาน
"คุณช่วยพูดถึงพ่อผมให้ฟังหน่อยสิ"จาคอบถามถึงเจฟพี่ชายแท้ๆของโจ
"เขาใช้เวลาทั้งวันอยู่กับบริษัท ฉันแทบจะไม่เจอเขาเลย"โจตอบ
"ใช่ คุณแม่ก็บอกคุณพ่อบ้างานจนเกินไป"จาคอบเสริม
"แล้วแกละ เป็ไงมาไง"เขาถามจาคอบกลับบ้าง
"ผมอาศัยอยู่กับแม่ที่ฟลอริด้าั้แ่สามขวบ แต่ผมก็จะเจอคุณพ่อทุกซัมเมอร์ตลอด"
"แต่ครั้งนี้คุณพ่อติดงานที่อังกฤษ แล้วคุณแม่มาทำธุระที่เอเชียพอดี เลยต้องมาอยู่กับคุณ"
โจมองหน้าจาคอบ ก่อนที่จะนึกอะไรออก
"แกอยากเรียนทำอาหารกับฉันไหม"
"ครับ แล้วผมอยากเรียนภาษาไทยด้วย คุณช่วยผมได้มั้ย"
โจคิดก่อนที่จะลองเสิร์ชในอินเทอร์เน็ต
"นี่ไง จาคอบ"เขาพูดพร้อมยื่นโน๊ตบุ๊คให้จาคอบดูโปรแกรมเรียนภาษาไทยสำหรับชาวต่างชาติ
"เดี๋ยวฉันจะจัดการเื่นี้ให้นะ"
ว่าแล้วโจก็จัดการธุระให้จาคอบเรียบร้อย รวมถึงที่นอนสำหรับจาคอบด้วย
"แกนอนที่นี่ไปก่อนนะ แล้วเดี๋ยวฉันนอนอีกห้องหนึ่ง"โจชี้แจง
"แต่คุณครับ ผมไม่เคยนอนคนเดียว"
"แกก็ฝึกสิ มีอะไรก็โทรมานะ ฉันไปธุระก่อน"เขาพูดพลางยื่นกระดาษโน้ตให้เด็กชายที่นั่งอยู่บนเตียงด้วยสีหน้ากังวล
"คุณจะไปไหนครับ"
"ปาร์ตี้ แกไปกับฉันไม่ได้หรอก อยู่นี่นะ"โจขยี้หัวจาคอบเบาๆก่อนเดินออกไปจากห้อง