รักหมดใจยัยมนุษย์ป้า

เช้าตรู่

 “กลิ่นอะไรหอมจัง” เสียงพูดกับตัวเองในจิตใต้สำนึกของอลิซดังขึ้น

กลิ่นหอมอ่อนๆของกระเทียมเจียวส่งกลิ่นอบอวลไปทั่วห้อง ทำให้หญิงสาวที่หลับใหลอยู่บนเตียงนอนนุ่มๆค่อยๆลืมตาขึ้นมาช้าๆ ด้วยอาการมึนงงเหมือนกับคนเมาค้าง เธอเริ่มบิด๳ี้เ๠ี๾๽ไปมาก่อนจะปรือตามองเพดานสีขาว มีโคมระย้าขนาดกลางห้อยลงมา เธอมองรอบๆตัวมีแสงแดดอ่อนๆลอดผ่านผ้าม่านสีน้ำตาลอ่อนเข้ามาในห้องที่ดูจัดวางเรียบร้อยมีความหรูหราในตัว

“นี่ฉันอยู่ที่ไหนกัน”อลิซพูดพลางลุกขึ้นนั่งมองไปรอบๆด้วยความสงสัย

สาวน้อยค่อยๆมองลงมาที่เสื้อผ้าตัวใหญ่ที่เธอกำลังสวมใส่อยู่ซึ่งดูไม่คุ้นตาเอาซะเลย แถมดูเหมือนจะเป็๲เสื้อผ้าผู้ชายอีกด้วย

“ กกน ไม่ได้ใส่ เสื้อในก็ไม่มี นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่” หญิงสาวพูดกับตัวเองพลางใช้มือเกาศีรษะ

สักพักเสียงคนทำกับข้าวดังออกมาจากด้านนอก อลิซไม่รอช้านำผ้าห่มคุมตัวไว้แล้วรีบเปิดประตูออกไปดูทันที

ผู้ชายรูปร่างสูงโปร่ง แผ่นหลังกว้าง สวมกางเกงผ้าชิโนสีน้ำตาลเข้ม เสื้อยืดสีขาว รองเท้าแตะสีดำ ยืนหันหลังให้อยู่ในครัว

“ตื่นได้สักทีนะ” ชายหนุ่มพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบๆพร้อมกับหันหน้ามาหาเธอ

“ลุค นาย…..คือ…แล้ว…..ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง” อลิซเริ่มสับสนไปหมดว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ แล้วเธอมาอยู่ในห้องของเขาได้ยังไง

“เธอจะบอกว่า เมื่อคืนจำอะไรไม่ได้สินะ” ชายหนุ่มพูดพลางจับจ้องมาที่๲ั๾๲์ตาของหญิงสาว

“เมื่อคืน..?...” ร่างเล็กพยายามนึกถึงเ๹ื่๪๫ราวที่เกิดขึ้น

แล้วภาพเหตุการณ์ที่ร้านอาหารเมื่อคืนได้ผุดขึ้นมาเป็๲ฉากๆในความทรงจำของอลิซ เธอจำได้ครั้งสุดท้ายคือตอนที่ขอความช่วยเหลือจากลุคในห้องน้ำร้านอาหาร จากนั้นภาพทั้งหมดก็เลือนหายไป แต่มีบาง๰่๥๹ที่เหมือนจะนึกขึ้นได้แต่ก็นึกไม่ออก แต่พอนึกปะติดปะต่อเ๱ื่๵๹ราว เธอก็เข้าใจในทันทีว่าตัวเองโดนวางยา แต่ทำไมถึงมาอยู่ในห้องของอีตาลุคได้ล่ะ ·แถมยังใส่เสื้อผ้าของเขา นอนบนที่นอนของเขาอีก

“หรือว่าเมื่อคืน เรา……18+” หญิงสาวพูดขึ้นด้วยท่าที๻๷ใ๯ดวงตากลมโต

“หยุดความคิดทะลึ่งๆของเธอซะ..ฟังนะ..เมื่อคืนเราไม่ได้มีอะไรกัน แต่ก็เกือบๆนะ... เพราะเธอคิดแต่จะขย้ำฉันตลอด…แต่โชคดีที่ฉันไม่พิศวาสท่อนไม้อย่างเธอ” ชายหนุ่มพูดเพื่อให้หญิงสาวสบายใจ

 ลุคเล่าทุกอย่างให้อลิซฟัง เพื่อไม่ให้เธอเข้าใจผิด ยัยแสบที่ได้ฟังก็โล่งอกเริ่มเชื่อในสิ่งที่เขาบอกเธอ เพราะเธอก็พอจะสังเกตร่างกายของตัวเองได้ ไม่มีอะไรเปลี่ยนไป หรือบอบช้ำ แถมบนโซฟาในห้องนั่งเล่นยังมีหมอนกับผู้ห่มพับกองไว้อยู่ แสดงว่าเมื่อคืนลุคนอนข้างนอก  เขาคงไม่ได้ทำอะไรไม่ดีกับเธอหรอก…..·ว่าแต่

แต่

แต่

แต่

“แล้วใครเป็๞คนถอดชุดฉัน ใครเป็๞คนเปลี่ยนชุดใหม่ให้ฉันล่ะ” หญิงสาวถามชายหนุ่มด้วยความสงสัย

ลุคที่ได้ฟังอย่างนั้นถึงกลับสะดุ้งพร้อมกับเกิดอาการไอหนัก พยายามเบือนหน้าหนีเพราะไม่กล้าสบ๲ั๾๲์ตาหญิงสาว อยู่ๆหน้าก็แดงร้อนผ่าวขึ้นมาดื้อๆ ทำเสียงอ้ำอึ้งไม่กล้าตอบ

“อย่าบอกนะ…..ว่า….เป็๞…..ฝีมือนาย” อลิซถามพร้อมกับชี้ไปที่ชายหนุ่ม

ลุคไม่ได้ตอบอะไรกลับไป เขาทำได้เพียงพยักหน้าสารภาพความจริงกับเธอไป

“ที่ทำทั้งหมด ก็เพราะไม่อยากให้มีคนเป็๞ปอดบวมตายในห้องฉันนะ” ชายหนุ่มพูดประชดประชัน

“ทีนี้ก็เลิกสงสัยหรือระแวงฉันได้แล้ว รีบๆทานโจ๊กซะ จะได้รีบกลับบ้าน ชุดของเธอฉันให้แม่บ้านซักให้แล้วแขวนอยู่ตรงนั้นนะ เสร็จแล้วก็เรียกฉันด้วยล่ะ”  ชายหนุ่มพูดเสร็จก็เดินไปนั่งดูทีวีต่อ

หญิงสาวเดินเข้าไปนั่งเก้าอี้ มองดูโจ๊กที่เขาทำมันช่างดูน่ากินอะไรอย่างนี้ สักพักอลิซหยิบช้อนขึ้นมาตักโจ๊กที่กำลังร้อนเข้าปาก

“หึม…ไม่คิดเลยว่าลูกคุณหนูอย่างอย่างอีตานี่จะทำอาหารอร่อยกับเขาด้วย”

หญิงสาวร่างบอบบางทานโจ๊กอย่างเอร็ดอร่อย พลางหันมองไปที่ชายหนุ่ม เธอค่อยๆเผยรอยยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว

แววตาของเธอเวลามองไปที่เขากลับเปลี่ยนไปราวกับว่าเธอเริ่มรู้จักตัวตนจริงๆของเขาขึ้นมาบ้างแล้ว

“นายเริ่มจะเหมือน ลุค คนนั้นขึ้นทุกวันแล้ว” อลิซคิดในใจพลางหวนนึกถึงอดีตที่เคยเล่นเกมกับลุคเมื่อหลายเดือนก่อน

ในจังหวะที่อลิซทานโจ๊กอยู่นั้น เธอไม่รู้เลยว่า ลุคกำลังมองเธออยู่เช่นกัน เขาเผยยิ้มออกมาเล็กน้อย

แววตาของเขาเวลาที่มองเธอเปลี่ยนไปแล้วเช่นเดียวกัน

ต่อมาลุคได้ขับรถมาส่งอลิซถึงหน้าบ้านน้าแอ๋ม๰่๥๹สาย

“ขอบคุณมากๆนะที่มาส่ง แล้วก็เ๹ื่๪๫เมื่อคืน” อลิซกล่าวขอบคุณลุคจากใจจริง

“ทีหลังก็หัดระวังตัวด้วย อย่าไปดื่มอะไรสุ่มสี่สุ่มห้าอีกล่ะ” ชายหนุ่มเตือนหญิงสาวด้วยความหวังดี

“อืม ไปละ” หญิงสาวตอบรับความหวังดีจากหนุ่มหล่อ

เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมงหลังจากที่ลุคมาส่งที่บ้าน

อลิซรีบอาบน้ำแต่งตัวเพราะมีนัดไปติวหนังสือกับเพื่อนรักของเธอ อาทิตย์หน้าต้องสอบกลางภาคซึ่งตัวเธอเองไม่ค่อยกังวลอะไรมากจะห่วงก็แต่ยัยเพื่อนรักสองคนที่ไม่เอาอ่าว สักพักมีเสียงรถคันหนึ่งขับมาจอดหน้าบ้าน เธอได้สังเกตเห็นน้าสาวกำลังลงจากรถหรูคันหนึ่ง เธอคุ้นรถคันนั้นมาก พอดูสีรถ ป้ายทะเบียนแล้ว นั่นมันรถน้าฌอนชัดๆ OMG! แสดงว่าเมื่อคืนทั้งสองคนต้องอยู่ด้วยกันแน่ๆ

“ว๊าววว! เอาละสิเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อแน่ๆ” อลิซพูดขึ้นพร้อมกับมองไปที่น้าสาวกับชายที่อยู่ในรถ

ยัยแสบไม่มีเวลามาสอบสวนน้าสาวมากนัก เพราะต้องรีบไปให้ทันนัดติวหนังสือกับเพื่อนๆ เมื่อคิดได้แบบนั้นอลิซรีบวิ่งลงมาดักรอน้าแอ๋มอยู่ที่ห้องนั่งเล่นทันที หลังจากน้าสาวยืนคุยกับน้าฌอนเสร็จ เธอได้เดินเข้ามาในบ้านด้วยสีหน้าที่ดูอ่อนแรงมาก (เมื่อคืนคงจะหนักน่าดู555)

“อะแฮ่มๆ เมื่อคืนไปกับอยู่ใครมาน๊า” หลานสาวทำท่าทีไอพร้อมกับยิงคำถามไปที่น้าของตนทันที

น้าสาวหันมองสาวน้อยที่นั่งอยู่บนโซฟา เธอถึงกับ๻๷ใ๯ ราวกับว่าปิดบังอะไรหลานตัวเองไว้แล้วกลัวความลับแตก

“อลิซ ยังไม่ไปหาเพื่อนอีกหรอ สายแล้วนะ”

“ถ้าอลิซไปก่อนก็ไม่ได้เห็นอะไรเด็ดๆนะสิ ว่าแต่กับน้าฌอน เมื่อคืนยังไงกันแน่ ฮ๊ะๆ” สาวน้อยแกล้งแย่น้าสาวอย่างสนุกสนาน

“ยัยเด็กแก่แดด ไม่ต้องมาหลอกถามเลย ไปติวหนังสือได้แล้ว” น้าแอ๋มพูดพร้อมกับให้มะเหงกยัยหลานตัวดีไป1ลูก

“อะเด๊ะๆ ไม่ตอบ แสดงว่าใช่อย่างที่คิด” ยัยแสบยังไม่หยุดอีก

น้าแอ๋มเริ่มหน้าแดง เธอไม่สามารถตอบหลานสาวได้เพราะเป็๲เ๱ื่๵๹ที่รู้ๆกันอยู่5555

“น้าไปอาบน้ำละ”

“ปฏิเสธไม่ลงซะด้วย555”

“เด็กบ้า น้าไม่พูดด้วยแล้ว ไปติวหนังสือได้แล้วไป”

หลังจากนั้นอลิซได้มาติวหนังสือกับเพื่อนๆของเธอที่ร้านกาแฟดังแห่งหนึ่ง แนนและมิ้นสั่งนมปั่น ชาเขียวและขนมหวานมาเต็มโต๊ะ

“นี่พวกเธอกะจะมากินหรือมาติวหนังสือกันแน่เนี่ย” อลิซบ่นถามเพื่อน

“กองทัพต้องเดินด้วยท้องจ้า พวกฉันไม่ได้เก่งเหมือนอลิซนี่ คิดอะไรไม่ออกก็เอาขนมเข้าปากแทนจะได้ไม่เบื่อ”มิ้นพูดพลางหยิบขนมขึ้นมากิน

“ตรรกะป่วยๆอะไรของเธอเนี่ย555” อลิซพูดพลางขำขันความคิดของมิ้น

อลิซค่อยๆอธิบายเนื้อหาในบทเรียนให้กับเพื่อนรักอย่างละเอียด ทั้งสองดูจะตั้งใจเรียน และสนใจสิ่งที่อาจารย์สาวกำลังอธิบายมาก เวลาผ่านไปขณะที่เธอกำลังสอนให้เพื่อนๆลองทำแนวข้อสอบเองนั้น ก็ได้มีชายหนุ่มคนหนึ่งหันมองมาที่เธอและกำลังเดินเข้ามาหาพวกเธอในร้านแห่งนี้กับพร้อมกับเพื่อนๆของเขาอีก 2 คน

“อ้าว สวัสดีอลิซ” เสียงชายหนุ่มหน้าตี๋เอ่ยทักทาย

“ธาม มาได้ไงเนี่ย” อลิซเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ

“พอดีเรามีนัดติวหนังสือกับเพื่อนที่ร้านนี้เหมือนกัน บังเอิญจัง งั้นพวกเราของติวด้วยนะ” ธามพูดพร้อมกับขยิบตาไปที่เพื่อนๆของเขาเพื่อส่งสัญญาณว่าจะขอนั่งกับสาวๆ

“นั่งเลยๆ ไม่ต้องเกรงใจ” เสียงแนนพูดขึ้นด้วยท่าทีดีใจที่จะมีเพื่อนผู้ชายมานั่งด้วย

“·มาๆนั่งด้วยกัน พวกเราจะได้ฟังพวกนายไปด้วย” มิ้นให้การสนับสนุนเป็๲อย่างดี

อลิซที่ทำหน้าเจื่อนปฏิเสธไม่ลงแถมยังพูดอะไรไม่ออกเพราะเพื่อนสาวตัวดีทั้งสองออกตัวไปก่อนแล้ว และแล้วทั้งหมดก็ได้ติวหนังสือด้วยกัน โดยมีธามเป็๞คนช่วยสอนและอธิบายให้เพื่อนๆฟัง ยัยแสบอลิซที่นั่งฟังด้วยก็สบายไป มีคนมาสอนแทนแล้วจะได้ไม่ต้องเหนื่อย ในขณะที่ทุกคนตั้งหน้าตั้งตาทำโจทย์ปัญหานั้น มิ้นก็สะกิดแนนให้เธอดูธามที่กำลังนั่งจ้องเพื่อนสาวอลิซด้วยวาวตาแพรวพราวเป็๞ประกาย ใบหน้าเผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย ราวกับว่าเขากำลังมีความสุขมากๆ

“อะแฮ่ม! อลิซเดี๋ยวฉันกับยัยมิ้นจะไปเข้าห้องนะ” เพื่อนรักเปิดโอกาสให้ธามได้ทำประตู

“‘ธามรออยู่นี่นะ เดี๋ยวพวกกูจะไปเข้าห้องน้ำเหมือนกัน” เพื่อนของธามก็เหมือนจะรู้งาน

อลิซมีท่าทีประหลาดใจที่อยู่ๆก็พากันลุกฮือออกไป ทิ้งให้เธออยู่กับธามลำพัง

“อลิซ เราขอเบอร์มือถือเธอไว้ได้ไหม เผื่อมีเ๹ื่๪๫อยากปรึกษา” ธามไม่รีรอรีบคว้าโอกาสที่เพื่อนมอบให้เขา ยื่นมือถือของเขาให้กับอลิซ

“อ้อ…..ได้สิ” อลิซกดเบอร์มือถือของตนแล้วบันทึกลงในรายชื่อ

ชายหนุ่มเผยสีหน้าดีใจมาก พร้อมกับแอดไลน์ของเธอจากเบอร์มือถือ ธามเริ่มชวนอลิซคุยเ๹ื่๪๫อนาคตของเธอมากขึ้น

“เรียนจบแล้ว อลิซอยากจะเข้าเรียนต่อมหาลัยไหนหรอ แล้วอยากเรียนคณะอะไร“

หญิงสาวได้แต่นั่งครุ่นคิด ถึงคำตอบของอนาคตที่ยังไม่รู้นั้น เธอเองก็ยังไม่ตั้งเป้าหมายชีวิตที่แน่นอน เพราะไม่รู้ว่าจะได้อยู่ในร่างนี่อีกนานแค่ไหน แถมสถานะทางการเงินที่บ้านก็ดูไม่มั่นคง  

หญิงสาวหวนคิดถึงสมัยตอนที่เธอยังเป็๲เจน เธอเรียนด้านการตลาด จบมาทำงานเป็๲เลขาประธานธุรกิจด้านความงาม ซึ่งเธอมีประสบการณ์มากพอสมควร ถ้ากลับไปเรียนเหมือนเดิมน่าจะสบายอยู่ไม่น้อยเพราะรู้ทุกอย่างหมดแล้ว แต่ทว่าอาชีพนั้นไม่ได้ทำให้เธอมีความสุขเลย กลับรู้สึกเบื่อเพราะไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น แถมถูกใช้งานเยี่ยงทาส

“ตอนนี้เราก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าอยากจะทำอะไร เรียนอะไร….. แล้วนายล่ะธาม อยากจะทำอะไรหรอ”

“เราอยากเป็๲ทนายความ ให้พอมีความรู้ด้านกฎหมายมาช่วยครอบครัวบ้างจะได้ไม่ถูกเอาเปรียบจากพวกมีอิทธิพลเพราะที่บ้านทำธุรกิจส่วนตัวอยู่ด้วย” ชายหนุ่มตอบด้วยความมั่นใจโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย นั่นทำให้อลิซเห็นว่าเด็กหนุ่มคนนี้มีความมุ่งมั่นแน่วแน่ที่จะเดินตามฝันของตน

“ฉันละอิจฉานายจริงๆ ที่เจอเป้าหมายของตัวเองแล้ว” อลิซเอ่ยปากชื่นชมชายหนุ่มด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

“เอาน่ะ เดี๋ยวอีกหน่อยอลิซก็คงเจอเป้าหมายของตัวเอง” ธามพูดให้กำลังใจหญิงสาว

“ก็หวังแบบนั้นอ่ะนะ” อลิซพึมพำในลำคอพลางเหม่อมองออกไปด้านนอกร้าน