หวามรักดรุณี...คุณนุ&น้องแพร

    คุณนุขา...3 คุณพี่กับน้องแพร

            ​ณ ปัจจุบัน

            "น้องแพรเสร็จหรือยังคะ คุณพี่จะสายแล้วน้าาา"

    เสียงเรียกของดนยาที่ดังมาจากชั้นล่าง เร่งให้สาวน้อยรีบลงไปได้แล้ว

            "เสร็จแล้วคร่าาา คุณพี่คนสวย"

            แพรวาในวัย 18 ปี วิ่งลงมาในชุดนักเรียนมอปลาย

    เสื้อแขนยาวสีขาวและกระโปรงสีแดงลายสก๊อต​ผูกไทด์สีเดียวกัน

            "เรียบร้อยแล้วก็ไปขึ้นรถกันได้แล้ว...คุณแม่รอส่งอยู่"

    สองสาวจับมือกันพามาขึ้นรถ ดวงกมลมีความสุขทุกครั้ง

    ที่ได้มายืนรอส่งลูกสาวทั้งสองไปเรียน

    เพราะไม่ว่าลูกจะโตสักแค่ไหนก็ยังเป็๲เด็กในสายตาของแม่เสมอ

            "น้องแพรไปเรียนก่อนนะคะคุณแม่ขา..."

    แพรวากอดและหอมแก้มดวงกมลอย่างออดอ้อนตามนิสัยของเธอ

            "น้องยาก็ขอตัวไปเรียนเหมือนกันค่ะ...คุณแม่ขา"

    ดนยากอดแม่พร้อมกับน้องสาว แล้วเอ่ยเสียงล้อเลียนแพรวา

            "คร่าาา ขึ้นรถได้แล้วทั้งสองคน ไหนว่าสายแล้วไงคะ"

            "อ๊ะ...ใช่สายแล้ว น้องแพรรีบขึ้นรถเลย"

    เมื่อนึกขึ้นได้ว่าสายแล้วคนพี่ก็เปิดรถนั่งประจำที่คนขับ

    คนน้องก็วิ่งไปอีกด้านนั่งข้างคนขับรัดเข็มขัดเรียบร้อย

            "บ๊ายบายค่ะลูก ขับรถดีๆ นะน้องยา"

    แม้ว่ารถจะแล่นออกไปแล้วคนเป็๲แม่ก็ยังอดห่วงไม่ได้

    ๻ะโ๷๞บอกตามไป


            เมื่อส่งลูกสาวทั้งสองไปเรียนเรียบร้อย

    ดวงกมลจึงเดินเข้ามาด้านในเพื่อจะขึ้นไปดูว่าไรอัล

    นั้นเตรียมตัวไปทำงานเรียบร้อยหรือยัง

    ก็สวนทางกับดนุซึ่งกำลังจะออกไปทำงานพอดี

            หลังเรียนจบปริญญาโทด้านการบริหารมาจากอเมริกา

    ดนุก็เข้ารับตำแหน่งรองประธานบริษัทวอลคลาร์กคอสเมติคส์

    ซึ่งผลิตและจำหน่ายเครื่องสำอางค์ที่ทางบริษัทคิดค้นขึ้นเอง

            "จะไปทำงานแล้วเหรอลูก"

    ดวงกมลถามลูกชายที่เดินสวนทางมา

            "ครับแม่.."

            "แล้วตอนเย็นจะกลับมาทานอาหารที่บ้าน

    หรือจะไปแฮงค์เอาท์กับเพื่อนอีก" ถามอย่างรู้ทันลูกชายคนเดียว

    ดวงกมลไม่เคยห้ามให้ลูกออกไปเที่ยวกับเพื่อน

    เพราะไม่ว่ายังไงลูกก็โตแล้วและมีความรับผิดชอบเป็๲อย่างดี

    แต่ที่เธอกลัวคือลูกชายจะไปเสียท่าให้พวกผู้หญิกลางคืนมากกว่า

            "วันนี้มีนัดกับเดอะแกงค์น่ะครับ นานๆ ถึงจะว่างกันครบทีมซะที

    แต่ขอรับรองว่าไม่ดึกมากแล้วก็ไม่เมาด้วยครับ"

            "ดีแล้วค่ะ แม่เป็๲ห่วง"

            "งั้นผมขอตัวไปทำงานก่อนนะครับ"

    ฟอด...ฟอด... เสียงหอมแก้มกอดลาจากลูกชายคนโต

            *

            *

            *

            **********************

            คุณพี่กับน้องแพรเค้าน่ารักเป็๞แพ็คคู่นะคะ