“พวกท่านอนุญาตให้ข้าไปตกลงกับเขาเองใช่หรือไม่?”
“ถูกต้อง ขอเพียงแค่เขายินยอมถอนหมั้นเอง ปู่กับพ่อไม่มีปัญหา พวกเราเคารพการตัดสินใจของเ้าอยู่แล้ว”
หว่านอิ๋งอิ๋งรีบยกมือขึ้นประสานกันค้อมศีรษะขอบคุณผู้าุโในครอบครัว นางรู้สึกสบายเมื่อรู้ว่าคนในครอบครัวยังมีทางออกให้
“ขอบคุณท่านปู่ ท่านพ่อ ข้าจะทำภารกิจนี้ด้วยตนเอง”
พี่สะใภ้ยิ้มๆ เดินเข้ามาประคองน้องสามี
“อิ๋งอิ๋ง ในเมื่อท่านปู่กับท่านพ่อยอมตกลงตามใจเ้าแล้ว เ้าก็รีบเข้านอนเสียเถิดจะได้พักผ่อนอย่างเต็มที่”
หว่านอิ๋งอ๋งอมยิ้ม นางกลับห้องนอนไปด้วยความสบายใจ ที่ผ่านมานางจัดการกับว่าที่คู่หมายมาได้ง่ายดายโดยตลอด นอกจากเงินที่ส่งกลับมาบ้านแล้ว ยังต้องซ่อนเงินเอาไว้ส่วนหนึ่งเพื่อต่อรองให้คนพวกนั้นยอมถอย
แต่กับหลิวเฉิง...เห็นทีคงจะจัดการด้วยเงินไม่ได้ ตำแหน่งหัวหน้าองครักษ์ของเขามีเบี้ยหวัดมากกว่านางอีก...คงต้องตกลงกันดีๆ
สาวใช้สกุลชิงพากันตื่นเต้นเมื่อเห็นขบวนเดินทางของคุณหนูสี่หรือชิงเว่ยเว่ยกลับมาถึงจวน พวกเขามิได้ดีใจที่ให้เ้านายตัวน้อย ทว่าบุรุษหน้าตาเคร่งขรึมองอาจที่ขี่ม้านำหน้ามานั้นต่างหากเป็บุคคลที่ทุกคนกำลังรอคอย
“หัวหน้าหลิวกลับมาแล้ว พวกเ้าไปดูเร็ว!”
บรรดาสตรีที่ติดตามความเคลื่อนไหวของหลิวเฉิงต่างพากันไปซุ่มดูตามพุ่มไม้และข้างตัวเรือน เขาเดินเยื้องอยู่ด้านหลังคุณหนูสี่เล็กน้อย ส่วนอีกฟากเป็ไห่ฮ่าวองครักษ์หน้านิ่งประจำตัวของคุณหนู
เดิมทีชื่อเสียงของไห่ฮ่าวก็ตีคู่มากับหลิวเฉิงเพราะทั้งคู่รูปร่างผึ่งผายและหน้าตาหล่อเหลาไม่แพ้กัน แต่เพราะมีสาวใช้เห็นหลินเต๋อองครักษ์หนุ่มรูปงามร่างโปร่งบางของคุณหนูสกุลซิวมาคอยป้วนเปี้ยนอยู่ใกล้ๆ ไห่ฮ่าวบ่อยๆ ทำให้เกิดการตั้งข้อสังเกตว่าทั้งสองอาจจะเป็พวกบุรุษตัดแขนเสื้อ
จึงเหลือแต่เพียง “หัวหน้าหลิว” ที่เป็เป้าหมายของสตรีละแวกนี้
ข่าวที่หัวหน้าหลิวกลับเมืองหลวงถูกบอกเล่ากันไปอย่างรวดเร็ว สาวใช้และสตรีในย่านถนนท่านเ้ากรมซึ่งเป็ที่ตั้งของจวนสกุลชิงต่างพากันออกมาเมียงๆ มองๆ รอขบวนของคุณหนูสี่
หลายคนพยายามโยนผ้าเช็ดหน้าให้กับหัวหน้าองครักษ์หนุ่ม ทว่าเขาก็ไม่ใส่ใจจะเก็บ ถึงแม้หลายผืนจะแปะบนเนื้อตัวของเขา เขาก็หยิบแล้วขว้างคืนกลับไปให้พวกนาง
...บุรุษรูปงามยิ่งเข้าถึงตัวได้ยากก็ยิ่งเร้าใจ...
ในวงการพนันตลาดย่านท่านเ้ากรมให้แต้มต่อไว้ถึงสิบต่อหนึ่งว่าในรัชศกนี้ไม่มีทางที่หลิวเฉิงจะเลือกสตรีคนใดไปเป็เ้าสาว
“หนิงเอ๋อร์ บันทึกของหัวหน้าหลิวเสร็จหรือยัง?”
“ไม่ต้องห่วง ข้าเร่งให้พวกบัณฑิตถนน
หัวหน้าองครักษ์หนุ่มได้รับจดหมายจากครอบครัวด้วยเช่นกัน บิดาของเ้าแจ้งมาอย่างชัดเจนถึงการทำตามขั้นตอนหมั้นหมายให้กับสตรีผู้หนึ่งที่ทุกคนในครอบครัวเห็นชอบ
...ปีนี้อายุของเ้าก็ไม่น้อยแล้ว ผลัดผ่อนในการดูตัวและแต่งงานมาหลายคราว ครั้งนี้พ่อเห็นว่าบุตรีของสหายมีความเหมาะสมอย่างยิ่งจึงได้จัดการหมั้นหมายเอาไว้ก่อน รอให้เ้ากลับมาจึงค่อยพูดคุยหารือเื่วันแต่งงาน...
ข้อความในจดหมายมียืดยาว ทว่าเขาก็อยากจะอ่านต่อแล้ว ชายหนุ่มจึงได้ถือเอาจดหมายที่มีเนื้อหาบาดใจเ่าั้ไปเผาอยู่ที่หลังจวน
‘คิดเสียว่า...ข้าไม่เคยได้รับมันก็แล้วกัน’
หลิวเฉิงเดินสะบัดชายเสื้อจากไป เขาไม่รู้ว่าด้านหลังยังมีสตรีผู้หนึ่งกำลังจ้องรออยู่ เมื่อเขาพ้นจากกองไฟเผาใบไม้พวกนั้นไปได้ไม่นาน จ้งหนิงก็กระโจนออกไปเสี่ยงภัยหยิบเอากระดาษที่ยังเผาไม่หมดออกมากระทืบๆ
“ฟู่! เกือบไปแล้ว”
พอนางก้มลงอ่านข้อความที่เหลือในเศษกระดาษขอบไหม้ก็ตาเบิกโพลงด้วยความใ สาวใช้ที่ทำตัวเป็ผู้เต้าข่าวของหัวหน้าหลิวรีบหยิบเอาเศษกระดาษที่เหลือขนาดไม่ถึงฝ่ามือด้วยความระมัดระวังแล้ววิ่งกลับไปยังเรือนพักตนเอง
“พี่ซู มาดูนี่! ข้าเจอของสำคัญเข้าให้แล้ว”
จ้งซูสาวใช้ซึ่งเป็ญาติผู้พี่ของจ้งหนิงรีบยกนิ้วขึ้นแตะริมฝีปาก
“เ้าเบาๆ หน่อย เสียงดังเช่นนี้ หากพ่อบ้านได้ยินเข้า เกิดจับเราสองคนไปลงโทษจะทำเช่นใด?”
จ้งหนิงรีบพยักหน้า “ขอโทษที ข้าลืมไป”
“หน้าตาตื่นเช่นนี้ เ้าพบสิ่งใดหรือ?”
“ท่านดู จดหมายจากครอบครัวของหัวหน้าหลิว ท่านอ่านเองเถิด ข้าตื่นเต้นจนระงับใจจะไม่ไหวแล้ว”
จ้งซูอ่านแผ่นกระดาษที่ไหม้ไม่หมดสองแผ่นซ้อนกันอยู่แล้วก็ยิ้มกว้าง
“หัวหน้าหลิวถูกครอบครัวบังคับให้หมั้นหมาย แต่ยังไม่รู้ว่าสตรีผู้นั้นชื่อแซ่ใด เื่นี้เราจะต้องปิดเป็ความลับไปก่อน ไม่เช่นนั้น ความนิยมในตัวบุรุษโสดอันดับหนึ่งของพวกเราต้องร่วงลงแน่ ครั้งก่อนที่มีคนปล่อยข่าวขององครักษ์ไห่ก็ทีหนึ่งแล้ว ทำรายได้ของเ้าป่นปี้ไปหมดแล้ว”
“จริงด้วย ถ้าอย่างนั้นเื่การหมั้นของหัวหน้าหลิว ข้าจะต้องเก็บเป็ความลับเอาไว้ก่อน จนกว่าจะมีความกระจ่าง เพราะดูจากอาการฉุนเฉียวของหัวหน้าหลิวแล้ว คงจะไม่ยอมรับการคลุมถุงชนเป็แน่”
“เ้ารีบไปเอาบันทึกการเดินทางไปเมืองฉู่จิ้งของเขาออกมาขายก่อนเถิด ไม่เช่นนั้นจะเสียการ”
สองพี่น้องที่ทำการค้าด้วยการขายบันทึกเื่ราวในชีวิตประจำวันของหัวหน้าองครักษ์หนุ่มให้กับสตรีทั่วย่านท่านเ้ากรม รีบแยกย้ายกันไปทำภารกิจ
จ้งหนิงออกไปที่ย่านฉิ้งฝูซึ่งเป็แหล่งความของจิตรกรและบัณฑิตเพื่อรับเอาสมุดบันทึกที่จ้างพวกเขาคัดลอกเอาไว้
“แม่นางจ้ง นี่ขอรับทั้งหมดที่ท่านว่าจ้างพวกเรา”
บรรดาบัณฑิตตกยากที่ยังสอบไม่ผ่านเคอจวี่ล้วนแต่เช่าห้องพักอยู่ละแวกนี้ไม่ยอมเดินทางกลับบ้านเกิด พวกเขามุ่งมั่นอ่านตำราและทบทวนวิชาเพื่อจะสอบในปีถัดไป ระหว่างนี้งานที่พวกเขาทำได้ก็มีเพียงรับจ้างคัดลอกตำราหรือนิยาย รวมทั้งรับจ้างเขียนจดหมายให้กับชาวเมือง
จ้งหนิงรีบหันไปบอกบ่าวรับใช้ที่นางจ้างมาช่วยหอบหิ้วบันทึกพวกนี้แล้วจ่ายเงินค่าจ้าง หากนางขายบันทึกพวกนี้ได้หมด กำไรมากกว่าเบี้ยหวัดของนางร่วมครึ่งปี
‘หัวหน้าหลิว ท่านช่างเป็เทพแห่งโชคลาภของข้าจริงๆ”
จ้งหนิงพาบ่าวรับใช้แอบเข้าประตูเล็กที่รั้วด้านข้างจวน ไห่ฮ่าวมองเห็นก็รู้สึกสงสัย ปกติเขาต้องคอยจับจ้องว่าบ่าวและสาวใช้จะขโมยข้าวของหนีออกไปจากจวน แต่นี่จ้งหนิงกลับขนของมากมายเข้ามาในจวนแต่กลับทำตัวลับๆ ล่อๆ
ไห่ฮ่าวที่ยืนอยู่บนรั้วจับตามองคนทั้งสอง คิดจะทะยานลงมาเพื่อขวางพวกเขาเอาไว้ พลันมองเห็นตำราเล่มหนึ่งในถุงผ้าขนาดใหญ่ที่บ่าวรับใช้ผู้นั้นแบกอยู่หล่นลงพื้น เขาจึงเปลี่ยนใจ รอให้คนทั้งสองลับตาไปก่อนแล้วทะยานลงมาเก็บตำราอันนั้น
“บันทึกของหัวหน้าหลิวรูปงาม”
ชายหนุ่มโคลงศีรษะก่อนจะเปิดเข้าไปด้านใน
‘มีนิยายชื่อเช่นนี้อยู่ด้วยหรือ? ไม่เคยได้ยินผู้ใดพูดถึงมาก่อน’
เมื่อเขาอ่านไปเรื่อยๆ ก็พบว่าเป็บันทึกการปฏิบัติภารกิจในแต่ละวันของหลิวเฉิงอย่างละเอียด ใน่การต่อสู้ก็บรรยายถึงความองอาจกล้าหาญของหลิวเฉิงเสียจนเลิศลอย
“ที่ไหนกัน? ตอนนี้เป็ข้าต่างหากที่ฆ่าเ้าโจรูเาเคราเฟิ้มนั้น เขียนมั่วเกินไปแล้ว แถมยังอวยหัวหน้าหลิวเสียจนคนอื่นดูด้อยไปหมด”
ไห่ฮ่าวยิ่งอ่านก็ยิ่งฮึดฮัด ที่สำคัญบางตอนของบันทึกยังกล่าวถึงความหวานชื่นระหว่างเขากับหลินเต๋อ องครักษ์หนุ่มถึงกับมือไม้สั่น ที่แท้เื่ราวซุบซิบที่เขาสงสัยมาจากเื่ราวที่มีคนเอาไปเขียนนี่เอง
...ดูเหมือนว่านักประพันธ์ผู้นี้ทำให้เขากับหลินเต๋อกลายเป็คู่รักกัน...
******************
ไรเตอร์แนะนำ...อีบุ๊กเื่ "เว่ยเว่ยสาวน้อยสลับิญญา" เขียนมาถึงเล่ม 4 แล้วนะคะ
วางจำหน่ายทาง mebmarket.com ค่ะ
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiNDQ1ODg3MCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjIzMjE5NCI7fQ
10K
![ย้อนยุคมาเป็นเถ้าแก่เนี้ยสาวชาวสวน กับ ระบบวิเศษ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1699849144_11695011.webp)
