“นี้พวกเธอสอนอะไรให้กับริลกัน” คุโระถามออกมาขณะมองไปที่ราชินีจิ้งจอก9หาง
“ทำไมล่ะ นายไม่ชอบคำที่เราสอนงั้นหรอ นายควรดีใจที่สุดไม่ใช้รึไง” ราชินีจิ้งจอกเดินมาข้างหน้าของคุโระเธอยืดอกด้วยความมั่นใจพร้อมกับมองไปคุโระด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย
ต้องบอกไว้ก่อนว่าความงามของราชินีจิ้งจอกนั้นงามไม่แพ้ราชินีอีก3คนเลยถึงริลจะงดงามแต่ก็ยังไม่เทียบเท่ากับเธอ เธอมั่นใจในความงดงามของเธอมาก แม้แต่าาด้วยกันยังหลงใหลในความงดงามของเธอ เธอมั่นใจมากว่ายังไงคุโระก็ต้องสยบต่อเธอแน่นอน
“อะแฮ่ม ใกล้เกินไปแล้วผู้หญิงกับไม่ชายไม่ควรใกล้ชิดกันเกินไป มันจะดูไม่ดี” คุโระพูดขึ้นมาขณะหันหลังให้ราชินีจิ้งจอก9หาง จริงๆเธอก็สวยจริงๆนั้นแหละคุโระเลยไม่กล้ามองนาน
“นะ นี้ทำไมหันไปล่ะไม่กล้ามองมาที่เราหรือไง หรือว่าเ้ากลัวจะหลงรักเรากัน” ราชินีจิ้งจอกยุแหย่คุโระ
ริลที่จับแขนคุโระอยู่ก็เริ่มรู้สึกถึงอะไรแปลกๆ ริลหันไปมองคุโระและราชินี
“อืม ถูกต้อง” คุโระไม่ปฎิเสธเขาหันหน้าไปหาราชินีจิ้งจอกแล้วพูดขึ้นมา
“เ้า เ้าพูดอะไร” ราชินีจิ้งจอกหน้าแดงไม่เคยมีใครพูดกับเธอแบบนี้มาก่อนทำให้เธอทำอะไรไม่ถูก เธอก้มหน้าลงไปด้วยความอาย
“บ้าหน้าเธอถูกปราบแล้ว” ราชินีอีก3คนแปลกใจคงมีแต่ผู้หญิงเท่านั้นที่รู้สึกแบบนี้ได้ โดยเฉพาะราชินีอสรพิษผู้เป็คู่แขข่งตลอดกาลของราชินีจิ้งจอก9หาง เธอมองไปที่คุโระด้วยสีหน้าแปลกๆที่มุมปากของเธอแสยะยิ้มออกมา
“อะแฮ่ม อะแฮ่ม” คุโระกระแอมออกมา ทุกคนก็ถูกคุโระดึงดูดความสนใจทันที
“มีอะไรงั้นรึ พอหนุ่มน้อย” าาเต่าพันปีพูดขึ้นมา
“ไม่มีอะไรหรอกครับ ผมแค่จะมาเก็บค่าอาหารเท่านั้น” คุโระยิ้มแล้วพูดขึ้นมา
“อ่อ จริงสิเราก็เกือบลืมไปเท่าไหร่ล่ะพ่อหนุ่ม” าานภาถามขึ้นมา อาหารที่คุโระทำมันอร่อยก็จริงแต่สำหรับาาแล้ววัตถุดับที่นำมาทำระดับต่ำเกินไปพวกเขาจึงไม่คิดว่ามันจะอร่อยมากไปนัก
“ทั้งหมดราคา 240เหรียญทองครับ” คุโระพูดขึ้นมา
“อืม เหรียญทองสิน่ะเราไม่มีซะด้วยสิ พวกท่านมีผู้ใดพกเหรียญทองมามั้งหรือไม่” าานภาหันไปถามาาที่เหลือ
“พวกเราไม่ค่อยได้เข้าไปในเขตเมืองของมนุษย์ พวกเราเลยไม่มีเกรียญทองติดตัวเลยน่ะสิ” าาัเพลิงพูดขึ้นมา
“เราจ่ายเป็อย่างอื่นได้หรือไม่” าาอินทรีย์ผู้มีผมสีเขียวถามขึ้นมา
“ได้แน่นอนครับ” คุโระยิ้มพร้อมกับพยักหน้า
“แล้วเ้าอยากให้เราจ่ายด้วยอะไรล่ะ” าานภาถามคุโระ
“ด้วยทุกสิ่งที่เท่าเทียมกับเราคา 240เหรียญทองครับ” คุโระไม่เื่มากเขาตอบทันที
“งั้นนี้จ่ายได้ไหม” าานภาหยิบแหวนวงหนึ่งที่ดูทรงพลังมากๆและงดงามออกมา เขา้าลองใจของคุโระ ส่วนาาคนอื่นๆก็ใลับๆ แหวนมิติที่แสนหายาก แม้แต่าายังหายากเลยกว่าจะได้มาวงหนึ่ง
-ติ๊ง แหวนมิติมีค่าเกินไปไม่สามารถรับได้-
“ขอโทษด้วยครับ แหวนมิติมีค่ามากกว่าราคาของอาหารไม่สามารถรับได้” คุโระพูดออกมาอย่างเสียดาย
“โอ้ว เ้ารู้จักสิ่งนี้” าานภาก็ลอบใเหมือนกัน เขาไม่คิดว่าทนุษย์หนุ่มตัวเล็กๆจะรู้จักของหายากด้วย
“งั้นนี้เป็ไง พอจะจ่ายได้ไหม” าาัเพลิงหยิบ มีดที่ดูขึ้นสนิมออกมา มันเป็มีดสั้นรูปร่างเหมือนท่อนไม้
“ข้าไปพบมันมาจาก สถานที่ลึกลับที่ข้าหลงเข้าไปเมือนานมาแล้วข้าไม่รู้ว่ามันคืออะไรเหมือนกัน” าาัเพลิงพูดขึ้นมา
“งั้นนี้ก็ของโบราณสินะเนี่ย” าาทุกคนเข้าไปล้อมดูมีดขึ้นสนิมของาาัเพลิง
-ติ๊ง มีดสั้นที่ไม่รู้จัก ไม่สามารถประเมินได้ รับได้”
“ตกลงครับ” คุโระพูดออกมา
“งั้นก้ดี ข้าเคยลองอัดพลังใส่มันและพยายามทำลายมันแล้ว แต่มันก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นสักอย่างบางทีอานอาจเป็ของที่เลือกนายก็ได้” าาัเพลิงพูดขึ้นมา าาที่เหลือก็พยักหน้า
“ฉลาดดีนี่นาเ้าจิ้งเหลนไฟ” เสียงปริศนาดังขึ้นมา
“ใครกัน” าาทุกคนเกียจการดูิ่พวกเราเริ่มเปิดััหาผู้ส่งเสียงทันที
“หึหึหึหึ ในที่สุดฉันก็พบกับเ้านายที่แท้จริงของข้าสักที” เสียงปรากฏจากมีดสั้นเล่มนี้นั้นเอง าานภาก็มองอย่างแปลกใจ
คุโระงง เขาค่อยหยิบมีดสั้นขึ้นสนิมมาดูใกล้ๆ
“แวบ” ตรงกลางระหว่างใบมีดและด้ามจับ ปรากฏลูกตาลืมตาขึ้นมามองคุโระ สนิมที่เกาะตัวมีดเริ่มหลุดออกมาเผยให้เห็นร่างจริงของมีดสั้น มันเป็มีสั้นสีดำไม่มีลวดลายนั้นเอง
“เ้าจะยอมรับเป็นายของข้าหรือไม่ไม่ว่าจะอะไรข้าก็จะทำให้เ้าสมหวัง” ดวงตาเริ่มส่งเสียงออกมา
“แล้วนายจะให้อะไรฉันได้มั้งล่ะ” คุโระถามขึ้นมาอย่างสงสัยเขารู้สึกแปลกใจที่มีดคุยกับเขาได้
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่ว่าเ้าปาราถนา ชื่อเสียง เกียรติยศ เงินทอง พลัง อำนาจ สาวงาม หรืออยากเป็ผู้ยิ่งใหญ่ในโลก ข้าก็สามารถทำให้เ้าสมความปรารถนาของเ้าได้” มีดสั้นพูดออกมาอย่างมั่นใจ
“หงึก” ทันทีที่มีดสั้นพูดถึงถ้าคุโระอยากได้สาวงามมันก็หาให้เขา ปากของราชินีจิ้งจอกหระตุกขึ้นมาเบาๆ
“หืม แกทำได้ขนาดนั้นเลยหรอ” คุโระถาม าาที่ยินก็แปลกใจทันมีดสั้นนี้ทรงพลังแค่ไหนกัน
“แน่นอน เพียงแค่เ้าหยดเืของเ้าลงบนตัวมีด พวกเราก็จะเชื่อมต่อกัน” มีสั้นพูดขึ้น มันรอเวลานี้มานานแล้ว ถ้าคุโระหยดเืลงบนตัวมันเมื่อไหร่ละก็มันก็ควบคุมร่างกายและจิตใจของคุโระทันที และมันก็จะได้ล่าสังหารสิ่งมีชีวิตทั้งหมดบนโลกใบนี้ไม่ให้เหลือ มันคือมีดปีศาจต้องสาป มุรามาสะ นั้นเอง
“หืม ไม่อะ ผมมีคู่หูอยู่แล้ว ชื่อว่า กระทะเหล็กดำทมิฬในนั้นมีัดำสิงอยู่เชียวนะ” คุโระพูดขึ้นมาอย่างี้เีและโยนมีดสั้นต้องสาปเข้าไปในพื้นที่เก็ยของมิติของเขา
าาที่เหลือก็อึ้งเพราะคุโระไม่หลงใหลไปกับอำนาจ และไม่สนใจในพลัง เขาโยนมีดสั้นทิ้งไปซะเฉยๆ โดยเฉพาะราชินี้จิ้งจอก9หาง ที่มุมปากของเธอเผยรอยยิ้มสดใสขึ้นมา