เมื่อซิ่นหลิงได้อยู่เพียงลำพังนางจึงเริ่มคิดคำนวณเงินที่เหลือของนางทันทีทำให้นางรู้ว่าตอนนี้นางมีเงินเหลืออยู่เพียงสามหมื่นตำลึงทองซึ่งรวมถึงเงินที่นางนำเครื่องประดับที่ไม่จำเป็ไปแลกมาเป็ตั๋วเงินแล้วทำให้ซิ่นหลิงต้องกลับมาวางแผนการเงินของตนอีกครั้งเพราะไม่อยากกลับไปรบกวนพ่อแม่ของนางอีก
เมี๊ยว เมี๊ยว
“ชินอ้าย เ้าไปที่ใดมา”ซิ่นเอ่ยถามพร้อมกับอุ้มแมวตัวขาวอวบอ้วนขึ้นมาเกาคางให้มันอย่างเคยตัว
"ไปเดินเล่นแถวๆเรือนอนุของสามีท่านมานะสิ.แต่ละนางดีๆทั้งนั้น ตอนนี้พวกนางกำลังวางแผนกำจัดท่านออกจากจวนนี้อยู่แผนการของนางแต่ละคนที่คิดออกมาอย่างกับฉากในละครงิ้วข้าว่าที่สามีท่านเลือกพวกนางมาเป็อนุเพราะพวกนางสมองน้อยเท่ามดแน่ๆเลยนายหญิง"ชินอ้ายเอ่ยพร้อมกับสะบัดหางเชิดหน้าเพื่อรอให้ซิ่นหลิงทำหน้าที่ทาสของมันต่อ
“พวกนางวางแผนขับข้าออกจากจวนหรือถ้าพวกนางทำได้ข้าก็จะไปแต่ถ้าพวกนางทำไม่ได้ข้าคงต้องใช้วิธีการของข้าเองแล้วกัน”ซิ่นหลิงเอ่ยด้วยรอยยิ้มเ้าเล่ห์
“นายหญิงกำลังทำอะไรอยู่ขอรับ”ชินอ้ายเอ่ยถามซิ่นหลิงอย่างสงสัยเมื่อพบว่าบนโต๊ะที่มันนอนอยู่มีตั้งตั๋วเงินวางอยู่เป็จำนวนมาก
“ข้ากำลังคิดวิธีหาเงินอยู่นะสิ”ซิ่นหลิงเอ่ยตอบอย่างเหนื่อยใจ
“จะยากอะไรก็นายหญิงมีธาตุไฟกับธาตุพฤกษาทำไมนายหญิงไม่ลองเรียนปรุงโอสถละขอรับหากท่านทำได้รับรองเงินทองจะมากองแทบเท้าของท่านแน่นอน”ชินอ้ายเอ่ยแนะนำนายหญิงของตนอย่างกระตือรือร้น
“เ้าก็พูดง่ายนะสิ ซิ่นหลิงคนเดิมไม่ชอบฝึกปราณไม่ชอบอะไรเป็พิเศษเลยยกเว้นจิ่นจิวฝูที่ถือว่านางทั้งรักทั้งหลงจนต้องคอยติดตามเป็เงาจนนางทำอะไรไม่เป็ชิ้นเป็อันสักอย่างเดียวจะมีข้อดีหน่อยก็ตรงรักสวยรักงามนี้แหละที่ฉันรับได้” ซิ่นหลิงบ่นถึงเ้าของร่างคนเก่าของตนกับชินอ้าย
“ท่านอย่าลืมสิตอนนี้ท่านมีสกิลเรียนรู้ไวแล้วไม่ว่าท่าน้าเรียนรู้อะไรท่านก็สามารถเรียนรู้ได้อย่างรวดเร็วเพียงกวาดตามอง”ชินอ้ายเอ่ยพร้อมกับใช้เท้าหน้าของตนสะกิดมือของซิ่นหลิงเบาๆเพื่อให้นางเกาคางให้มันต่อไป
“เช่นนั้นวันพรุ่งนี้ข้าจะไปร้านตำราเพื่อหาซื้อมาลองศึกษาดูสักเล่มสองเล่มว่าข้าจะสามารถทำได้หรือไม่ถ้าหากทำได้ข้าจะได้เอาดีด้านการปรุงโอสถเลย” ซิ่นหลิงเอ่ยพร้อมกับอุ้มชินอ้ายมาวางที่เตียงนอน
"เหตุใดต้องไปซื้อพวกของไร้ประโยชน์อย่างนั้นด้วยนายท่านมาซื้อตำราในระบบของข้าดีกว่า ข้ารับรองว่าดีกว่าตำราที่วางขายดาษดื่นข้างนอกนั้นแน่นอนขอรับ"ชินอ้ายเอ่ยกับนายของตนด้วยท่าทางมั่นใจ
“ไหนเ้าลองเลือกตำราที่เหมาะกับข้ามาให้ดูก่อนเป็ไร”ซิ่นหลิงเอ่ยกับชินอ้ายด้วยท่าทางเกียจคร้าน
“เช่นนั้นนี้เป็ตำราการปรุงยาเบื้องต้นขอรับแต่เบื้องต้นของข้าอาจจะเป็ขั้นสูงของตำราด้านนอกนั้นก็ได้เพราะนี้คือตำราฝึกหัดของเทพโอสถเป็อย่างไรนายหญิงพอจะสนใจตำราเล่มนี้หรือไม่ขอรับและหากท่านตัดสินใจซื้อภายในหนึ่งชั่วยามนี้ข้าจะแถมตำราฝึกปรานให้ท่านเพิ่มอีกหนึ่งเล่มเลยนะขอรับ”ชินอ้ายเสนอขายตำราในระบบของตนพร้อมกับแปลงกายเป็ลูกบอลสีขาวลอยอยู่กลางอากาศพร้อมกับฉายภาพตำราทั้งสองเล่มให้ซิ่นหลิงดู
“แล้วต้องใช้เงินเท่าใดในการซื้อตำรานี่หรือ”ซิ่นหลิงเอ่ยถามชินอ้ายต่อโดยที่ตาทั้งสองข้างของนางจ้องมองภาพตรงหน้าอย่างตั้งใจ
"ไม่แพงเลยขอรับ ราคาเพียงห้าพันแต้มความรักขอรับตอนนี้นายหญิงสามารถซื้อได้ขอรับเพราะจากการเดินตลาดครั้งที่แล้วท่านได้รับความเสน่ห์หาและความหลงใหลรวมถึงความชื่นชอบจากผู้คนรอบข้างมาทั้งหกพันสามร้อยแต้มความรักขอรับหากนายหญิงซื้อตำราเล่มนี้ท่านจะเหลือแต้มทั้งหมดหนึ่งพันสามร้อยแต้มขอรับ"ชินอ้ายเอ่ยสรุปแต้มความรักที่เหลือของซิ่นหลิง
“เช่นนั้นหากข้างามขึ้นมีคนหลงใหลมากขึ้นข้าก็จะได้แต้มเพิ่มมากขึ้นใช่หรือไม่”ซิ่นเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มเ้าเล่ห์
“ถูกต้องขอรับนายหญิงเข้าใจถูกต้องแล้วขอรับตกลงนายหญิง้าจะซื้อตำรานี้หรือไม่ขอรับ”ชินอ้ายที่แลงกายกลับมาเป็แมวตัวขาวขนปุยแล้วจึงเอ่ยถามซิ่นหลิงต่อทันที
“ข้าซื้อก็ได้”ซิ่นหลิงเอ่ยตอบเสร็จแล้วจึงกดปุ่มยืนยันการซื้อขายที่กระดานกลางอากาศ
ปึก!
เสียงตำราที่ตกลงมาจากหลุมดำที่เตียงนอนใกล้ๆกับที่ซิ่นหลิงและชินอ้ายนอนอยู่ ตำราสองเล่มที่ซิ่นหลิงเห็นเป็ตำราปกแข็งสีดำและสีขาวขอบทอง
324
