หลังเลิกงาน ทุกคนมารอกันที่ข้างล่างตึก ก่อนจะยกขบวนกันขึ้นรถคันนั้นคันนี้ เพื่อไปร้านปิ้งย่างที่ห่างจากบริษัทไม่เท่าไร
“ข้าว… ไปกับพี่ก็ได้”
“คะ?? …ค่ะ”
“แหมๆๆๆ เพื่อนฝูงไอ้ตั้มไม่ชวน มันไปชวนหญิงโว้ยยยย”
พี่คนนึงแซวขึ้น
“เอ่อ ข้าวขอเอาเพื่อนไปด้วยคนนะคะ”
ฉันว่า และคล้องแขนยัยแพรแน่น
“ได้ครับ ไปๆๆๆ”
ฉันไปนั่งเบาะหลังกับแพร พี่ตั้มเป็คนขับ และมีพี่แอ้มนั่งไปข้างหน้า หลังถึงร้านเราก็จัดแจงที่นั่ง รวมคนไป น่าจะประมาณ 20 กว่าคน
แปลว่าพี่ตั้มมีคนปลื้มเยอะเนอะ ก็เป็พ่อพระซะขนาดนี้ ฉันเลือกนั่งตรงท้ายโต๊ะ เพราะเป็น้องเล็ก พี่ตั้มชะเง้อมองก่อนจะเดินมานั่งตรงข้ามฉัน
“เอ่อออ พี่ตั้มไม่นั่งหัวโต๊ะฝั่งนั้นหรอคะ”
“อ่อ พี่นั่งตรงไหนก็ได้ครับ พี่ไม่ดื่มเลยนั่งห่างๆ พวกขี้เมาดีกว่า”
“อ่อค่ะ”
ฉันวางของและลุกไปตักอาหารมากิน ตอนนี้เวลาล่วงเลยมาประมาณสามทุ่มกว่าแล้ว พี่ๆ เริ่มเมากันได้ที่ ขณะที่ทุกคนร้องเพลงเฮฮากัน ก็มีการปรากฏตัวของบุคคลที่ชวนอึดอัดขึ้น
“บอส..”
เสียงพี่แอ้มดังขึ้น ทุกคนหันมองไปที่ประตูเป็ตาเดียว
“เอ่ออออ”
ตอนนี้ทุกคนทำหน้าเลิ่กลั่กเหมือนเจอผี อ้ำอึ้งจนไม่มีใครพูดอะไรออกมา
“ได้ข่าวว่ามีพนักงานเกิดวันนี้ ผมเลยเอาของขวัญมาให้ครับ”
บอสพูดพลางยกกล่องของขวัญชิ้นเล็กๆ ขึ้น
“อ่าา ครับ ผมเป็พ่องาน เชิญบอสนั่งตรงนี้ได้เลยครับ”
พี่ตั้มพูดและรีบเดินไปที่หัวโต๊ะ เอาเก้าอี้มาเสริมให้บอสนั่ง
“ขอบคุณครับ แต่ผมไปนั่งท้ายโต๊ะดีกว่า กลัวทุกท่านจะอึดอัด…ขอรบกวนด้วยนะครับ”
บอสพูดขึ้น ก่อนส่งยิ้มหวานมาทางฉัน ด้วยสายตาอ้อนทรีนแล้วนั่งแทนที่พี่ตั้ม ทุกคนนั่งลงแบบงงๆ ก่อนจะเทเหล้าเกาหลีให้บอส
‘ตาบ้านี่ เป็อะไร นั่งจ้องหน้าฉันอยู่ได้’
ฉันบ่นในใจ เพราะแขกที่มาใหม่ ดันนั่งจ้องหน้าฉันแล้วยิ้มแปลกๆ น่ะสิ
“อ่า 4 ทุ่มกว่าแล้ว พี่ต้องขอกลับแล้วนะคะ เดี๋ยวลูกพักผ่อนไม่เพียงพอ” พี่แอ้มพูดขึ้น ก่อนจะขอตัวกลับเนื่องจากสามีมารับแล้ว
“อืมมม งั้นเราคิดเงินกันเลยไหมครับ ดูท่าทุกคนจะเริ่มเมาแล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้จะมาทำงานไม่ไหวนะครับ”
พี่ตั้มเสริมก่อนจะเรียกเก็บเงิน
ตอนนี้ทุกคนออกมาหน้าร้านกันหมดแล้ว บางคนครอบครัวมารับ บางคนกลับด้วยกัน แน่นอนว่าคนเมามีมากกว่า พวกคนไม่เมาก็ต้องขับรถไปส่ง
“ข้าว”
“คะ” ฉันหันไปตามเสียงเรียกของพี่ตั้ม
“ข้าวกลับกับพี่ก็ได้นะ เดี๋ยวพี่ไปส่ง มันดึกแล้วขับมอไซกลับมันอันตราย”
“อ่อ ไม่เป็ไรค่ะพี่ มีแพรอยู่”
ฉันหันไปมองยัยแพรรี่ ก็เจอเ้าตัวนั่งคุยกับกระถางดอกไม้หน้าร้าน เอ่อออ.. ยัยขี้เมานี่ เมาแม่งทุกงาน
“ไม่เป็ไรครับ ..เดี๋ยวผมไปส่งเด็กๆ ให้เอง คุณตั้มไปส่งเพื่อนเลยครับ เมากันขนาดนั้นคงบอกทางผมไม่ถูก”
“เอ่ออ จะรบกวนบอสไหมครับ..ผมว่า..”
“ไม่เป็อะไรครับ พนักงานทุกคนก็เหมือนครอบครัว ‘ของผม’ ..เดี๋ยวผมส่งคนที่พอจะพูดรู้เื่เองครับ”
“เอ่อ… ครับ”
พี่ตั้มมองฉันนิดนึงก่อนยิ้มแหยๆ แล้วลาไปส่งเพื่อน
บอสเปิดประตูรถคู่ใจก่อนจะผายมือให้ฉันกับแพรรี่ขึ้น นอกจากนี้ยังมีพี่สาวจากแผนกอื่นๆ ไปด้วย เรียกได้ว่า แย่งกันขึ้นรถเลยคงจะถูก ฉันเลือกนั่งเบาะหลังและยัดยัยขี้เมาแพรรี่เข้าไป สรุปตอนนี้มี 6 คน บนรถ หน้า 2 หลัง 4 บอสค่อยๆ ไล่ส่งทีละคน จนเหลือแค่ฉันกับแพรรี่
ฉันให้บอสไปส่งแพรรี่ก่อนเพราะพ่อนังขี้เมานี่โทรจิกยับแล้ว
หลังส่งยัยขี้เมาเสร็จ ฉันก็มานั่งเบาะหลังเหมือนเดิม
“มานั่งหน้า”
เสียงสั่งเบาๆ ดังขึ้น ฉันยังนั่งเบาะหลังเหมือนเดิมเพราะไม่อยากไปนั่งข้างๆ เขา ฉันอึดอัดค่าาา
“ไม่เป็ไรค่ะ อีกนิดดียวก็ถึงหอพักของข้าวแล้ว”
ชายตรงหน้าเงียบไป ก่อนจะลงรถ เดินอ้อมมาเปิดประตูฝั่งที่ฉันนั่ง
“จะไปนั่งดีๆ รึ จะให้อุ้ม?!”
น้ำเสียงกับแววตาที่แข็งกร้าวของบอส ทำให้ฉันรีบเด้งตัวอย่างไว เพราะรู้ว่าคำพูดนั้น ไม่ใช่แค่ขู่ แต่เขาทำจริงแน่ๆ
หลังจากที่มานั่งข้างกันแล้ว เขาเปิดเสียงเพลงคลอเบาๆ แอร์ที่เย็นฉ่ำ บรรยากาศในรถที่ชวนอึดอัดจนฉันอยากจะวิ่งออกไปกรี๊ด
จู่ๆ มือใหญ่ก็เอื้อมผ่านหน้าฉัน ฉันหันไปเพื่อเตรียมว้ากใส่ ก็ต้องชะงัก เพราะใบหน้าหล่อๆ ของบอสใกล้ฉันมาก ใกล้จนปลายจมูกของเราแทบจะชนกัน ฉันต้องหันหน้ากลับอย่างเร็ว
“หึ ..เขินหรอ”
เสียงแหบพร่าแ่เบากระซิบข้างหู ทำเอาฉันขนลุกทั้งๆ ที่ใบหน้ากำลังร้อนผ่าว
“ปะ เปล่า ค่ะ”
ฉันตอบกลับเสียงแหบเบาจนแทบจะขาดใจ มือหนาค่อยๆ ถอนออก และคว้าสายเบลท์มาใส่ให้ฉัน เราเงียบกันทั้งคู่ตลอดทาง จนเข้าในซอยหอพักฉัน
“มาอยู่ทำไมเปลี่ยวขนาดนี้..”
เขาพูดและจ้องมองไปตามทางแคบที่มืดสนิทนั้น
“ปกติตอนเช้าก็ไม่ค่อยเปลี่ยวค่ะ อันนี้มันดึก เขาคงนอนกันหมดแล้ว”
“อ่อ นอนกันหมดแล้วหรอ…”
บอสพูดซ้ำตามฉัน ก่อนจะจอดรถข้างทาง ดับไฟหน้าลง
“เอ่อ มันยังไม่ถึงเลยนะคะ”
“รู้..”
สิ้นเสียงนั้น ชายตรงหน้าก็ก้มมามอบจูบอันแสนหวานให้
ฉันที่ยังไม่ทันตั้งตัว ก็หลวมตัวไปกับจูบอันนั้นอย่างปฏิเสธไม่ได้ กลิ่นเหล้าเกาหลีคละคลุ้งอยู่เต็มปาก
น้ำลายของทั้งสองผสมผสานกัน ชายหนุ่มจับใบหน้าสาวอย่างแ่เบา และเล่นลิ้นตนทั่วโพลงปากบาง จนหญิงสาวครางออกมา
“...อื้อ… อะ ออส!”
309
