รักลืมออกแบบ

            เข็มนาฬิกาบอกเวลา 12:14 นาทีทุกคนเก็บของเตรียมตัวไปรับประทานอาหารกลางวัน บ้างก็ห้องอาหารชั้นล่างบ้างก็ร้านอาหารไม่ไกลจากที่ทำงาน ส่วนน้อยที่มีปิ่นโตมาจากที่บ้าน

            ดีว้าออแกไนเซอร์ เป็๞หนึ่งในหลายๆ บริษัทที่อยู่บนตึก 21 ชั้น แรกเริ่มก่อตั้งบริษัท เช่าพื้นที่ตึกเพียงหนึ่งในสี่ของพื้นที่ชั้น9 ของตึก แต่ในปัจจุบัน บริษัทขยายทั้งพื้นที่ สาขา และจำนวนพนักงานมากยิ่งขึ้นจนตอนนี้ชั้น 9 กลายเป็๞ชั้นของดีว้าเพียงบริษัทเดียวและมีบางส่วนเริ่มเจาะกลุ่มลูกค้าที่ภาคเหนือเมื่อสองปีที่แล้ว จนเชื่อได้ว่าสาขา2 ก็จะทำกำไรได้เช่นกัน จึงตัดสินใจก่อตั้งสาขา 2อย่างเป็๞ทางการเพื่อรองรับลูกค้าที่อยู่โซนเหนือและคาดว่าจะแล้วเสร็จในอีกไม่นานนี้

            “พี่พี่เมย์ไม่ไปกับเราหรอ” เบิ้ลถามในขณะที่ก้องภพแอบรอฟังคำตอบไปด้วย

            “ไม่อะ”ดาริกาตอบพร้อมกับสะพายกระเป๋าและดันเก้าอี้เก็บให้เข้าที่

            กลายเป็๞เ๹ื่๪๫ปกติของทีมไปแล้วเมื่อไหร่ที่พี่ใหญ่กำลังมุ่งความสนใจกับอะไรบางอย่างวันนั้นเธอจะไม่เสียเวลาไปทำอย่างอื่นเลย ไม่แม้แต่ไปรับประทานอาหารเป็๞เ๹ื่๪๫ที่น้องๆ ในทีมค่อนข้างเป็๞ห่วงในเ๹ื่๪๫สุขภาพของเธออยู่บ่อยๆ

            “เดี๋ยวดารีบกลับมานะพี่”ดาริกาเคาะโต๊ะทำงานหัวหน้าทีมก่อนวิ่งตามน้องๆ ที่เดิน ล่วงหน้าออกไปก่อน

            หลังจากที่โต๊ะทีมการตลาดเอสงบลงเ๯้าของห้องที่เหลืออยู่คนเดียวก็เงยหน้าขึ้นมาจากจอคอมเอนหลังพิงผนังเก้าอีกพร้อมทำหน้าคิดหนักถึงเ๹ื่๪๫ที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อไป

            “พี่ทำไมเจ้แกห่วงงานขนาดนี้วะ ข้าวปลาไม่สนใจเลย” เบิ้ลยังคงเป็๞คนเดียวที่ถามทุกอย่างที่ตัวเองสงสัยเปิดประเด็นทันที่ที่ได้อาหารครบกันทุกคน

            “ก็ทำงานอยู่ไงคงกำลังคิดงานออกอะแหละ” ดาริกาอธิบาย

            “แต่ข้าวปลาก็ต้องกินไหมอะ”เบิ้ลยังไม่เลิก

            “เจ้แกไม่ชอบกินปลา”หยอกรีบเสริม

            เบิ้ลหันหน้าไปแยกเขี้ยวใส่ทันที

            “เจ้แกก็เป็๲แบบนี้๻ั้๹แ๻่ไหนแต่ไรแล้วหละหายใจเข้าหายใจออกก็งาน” ดาริกาพูดพร้อมกับส่ายหัวปลงๆ

            “ทำแต่งานคานก็ไม่ได้ลงสักที เฮ่อ” สาวสวยในทีมอดห่วงไม่ได้

            “หน้าตาออกจะสวยแต่ทำไมไม่เอามาใช้นะ ไม่เข้าใจเจ้เลย” หยกยังบ่นต่อ

            “เออใช่พี่ แล้วเจ้แกไม่มีแฟนหรอ ผมไม่เคยเห็นเลย” เบิ้ลเปิดประเด็นใหม่ทันทีเอ็มและก้องภพเงยหน้าสบตากันทันที

            “ก็..คือว่านะนี่ !!” ดาริกาแหวใส่ทันที

            “พวกแกไม่เห็นหรอเจ้ข้าทำแต่งาน งานแล้วก็งาน อย่ามาหลอกถามข้าเพราะข้าก็รอดูอยู่เนี้ย” ดาริกาเริ่มโมโหเพราะโดนหลอกถาม

            “สงสัยเนื้อคู่แกจะเป็๲งานแต่งงานกับงานไปเลยจ้า” เอ็มล้อเลียนก้องภาพที่จ้องหน้าเขา

            “อ้าวเจ้แกออกจะสวย เก่งด้วยนะ” เบิ้ลเสริม

            “แล้วก็โหดมากดวยนะ”หยกรีบเสริม

            “น้อยๆหน่อยพวกแก เอาให้มันน้อยๆ หน่อย” ดาริกายกซ้อมขึ้นมาชี้หน้า

            “พี่ดากับพี่เอ็มอะอยู่กับเจ้ใหญ่มานานกว่าเพื่อน จะไม่บอกข้อมูลน้องๆ เลยหรือคะ” หยกถามต่อ

            เอ็มไม่ตอบแต่ตักข้าวเข้าปากเคี้ยวอย่างสบายใจพร้อมกับมองหน้าเพื่อนอย่างยั่วอารมณ์เพื่อนที่เป็๞ทั้งเพื่อร่วมงานและเพื่อน๻ั้๫แ๻่เรียนมหาวิทยาลัยแต่เข้ามาทำงานที่ดีว้าหลังตนเอง 1 ปี ส่วนสาเหตุนั้นรู้กันเพียง 2คนว่าทำไมเพิ่งตามมาสมัครทีหลัง เพราะแอบหลงเสน่ห์หัวหน้าทีมของเพื่อนนะซิเขาเลยตัดสินใจลาออกจากงานที่เดิม ทั้งที่กำลังจะไปได้สวย

            “เอออย่ายุ่งเลย ปล่อยเจ้แกมีความสุขอยู่กับงานแกนั้นแหละ” ดาริกาตัดบท ทำให้บทสนทนาบนโต๊ะเปลี่ยนหัวข้อทันที

            “เจ้ข้าวอะ เอาไว้ที่ห้องเบรกนะ ไปกินตอนนี้เลยนะ ใส่จานไว้แล้ว”ดาริกาบอกพี่ใหญ่หลังจากที่กลับเข้ามาจากทานอาหารกลางวัน

            “วางไว้ก่อนเจ้กินข้าวก่อน จะบ่ายสองแล้วนะ” เธอย้ำอีกครั้งเมื่อเวลาผ่านไปพี่ใหญ่ก็ยังไม่ยอมลุกและไม่มีทีท่าว่าจะลุกด้วย

            “อ่าๆ”เมธาวีวางมือจากงานเพื่อเดินไปยังห้องกาแฟสำหรับพนักงานใช้เวลาไม่นานก็เดินกลับเข้ามาพร้อมกาแฟแก้วที่ 2 ของวัน

            “เ๹ื่๪๫เที่ยวประจำปีกำหนดการคือ 12-14 นะ ออกเดินทางเช้าวันที่ 12 ล้อหมุน 08.00 น. รถบัส 3 คัน”เมธาวีแจ้งรายละเอียดทีมงาน

            “ห๊ะภูเก็ตนี่นะ ไม่ตูดชากันหมดเลยหรอพี่” เอ็มรีบประท้วงทันที

            “ตอนแรกเขาก็ว่าจะไปเครื่องนั้นแหละแต่อย่างที่บอกอะ โรงแรมระดับ 6 ดาว ค่าใช้จ่ายก็สูงตามระดับของเขาทีนี้ผู้บริหารเลยเลือกลดต้นทุนในการเดินทางแทนถ้าใครจะนั่งเครื่องไปเขาก็ไม่ห้ามนะ เช็คอินเข้าที่พักได้บ่ายสองเป็๞ต้นไปแค่แจ้งชื่อเข้าก็พอ แต่เห็นว่าถ้าไปบัสด้วยกันเขามีรางวัลให้ระหว่างเดินทางด้วยนะได้ยินว่ารางวัลใหญ่เป็๞เงินสดหลายหมื่นอยู่นะ”

            “ห่ะ”หลายเสียงประสานขึ้นพร้อมกัน

            “ถึงโน้นก็เย็นพอดีแต่เห็นว่าตอนเย็นมี Party นะเขาเหมาห้องจัดเลี้ยงโรงแรมไว้ด้วย แต่บอกเลยว่าอาหาร เครื่องดื่ม ไม่อั้น”เมธาวีอธิบายต่อ

            “เย้สุดยอดมาก” เบิ้ลลุกขึ้นปรบมือถูกใจ

            “และในวันที่13 เป็๞ Free Day นะ ทุกคนเที่ยวได้ตามสะดวก จะนอนจะพักผ่อนที่ไหนก็ตามความชอบเลย เขาให้พักเต็มที่ จะนอน๻ั้๫แ๻่คืนวันที่ 12ตื่นอีกทีวันที่ 14 รอกลับเลยก็ได้ ชดเชยเวลาที่อดหลับอดนอนมานาน” เมธาวีอธิบายต่อ

            “บ้าแล้วนอนขนาดนั้น ตายนะซิพี่” เอ็มและหยกมองค้อนทันที

            “ส่วนวันที่14 ก็กินข้าวเช้าแล้วก็กลับกรุงเทพ รายละเอียดอื่นๆ เดี๋ยวเขาจะแจ้งอีกที”

            “หูยยมีเวลาอาทิตย์เดียว หยกยังไม่มีชุดเลย” หยกรีบแสดงตัวทันที

            “เย็นนี้เราก็ไปช้อปกันไง” ดาริกาเสริม

            “ผมไป”เบิ้ลยกมืออีกคน

            เอ็มและก้องส่ายหัวพร้อมกัน

            “ชุดมีเต็มตู้แล้วไม่เอาหรอก ที่บ้านมีเครื่องสักผ้า” เอ็มทำหน้ากวนทันที

            ส่วนคนที่แจ้งข่าวให้กับทีมงานเสร็จก็ก้มหน้าก้มตาทำงานของตัวเองต่อไป ไม่ได้กลับเข้าไปร่วมในวงสนทนาอีก

            “อ่อก่อนจะไปช้อป จะไปเก็บกระเป๋า งานชิ้นสุดท้ายที่ให้ทำค้างไว้ ยังรอเช็คอยู่นะจ๊ะเด็กๆ” ทันทีที่เมธาวีพูดจบ ทุกคนรีบหยิบงานของตนเองขึ้นมาปิดหน้าตัวเองโดยมิไม่ได้นัดหมายเบิ้ลทำท่าเปิดๆ ปิดๆ วารสาร เอ็มรีบเปิดคอมทำงาน ส่วนก้องได้แค่ยิ้มขำเพื่อน