เธอกับเขาอยู่ในร่มเดียวกัน ตัวติดกันกันมากเนื่องจากร่มอันเล็ก สองคนเดินเบียดกันจนมาถึงโรงจอดรถ
“ขอบคุณค่ะที่เดินมาส่ง” ใบชาขึ้นรถสตาร์ทไม่ติด
“เห้ย! มาเสียอะไรวันฝนตกเนี่ย” เพทายสังเกตเห็นใบชาไม่ขับรถออกไปสักที เลยเดินมาถาม
ก๊อกก ก๊อกก
ใบชาเลื่อนกระจกลง
“รถเป็อะไร”
“ไม่รู้เหมือนกันค่ะ สตาร์ทไม่ติด” เพทายเปิดกระโปรงหน้ารถดู
“หน้าจะแบตหมด”
“จอดรถไว้นี่แหละ พรุ่งนี้ค่อยให้ช่างเอาแบตมาเปลี่ยน เดี๋ยวฉันไปส่ง”
ใบชาเริ่มคิดหนักและรังเล
“ไปขึ้นรถ” ใบชายอมขึ้นรถ เนื่องจากฝนก็ตกแรงและฟ้าเริ่มมืด
เพทายขึ้นรถคาดเข็มขัด ใบชาไม่ยอมคาดเข็มขัด เขาจึงเอื้อมไปคาดให้
ใบชาใเห็นเขาเข้ามาใกล้
“อะไรแค่จะคาดเข็มขัดให้” ใบชาใจเต้นแรง
ตึก! ตึก! ตึก!….
สองคนสบตากัน เขามองที่ปากอวบอิ่มของเธอ เขายื่นหน้าเข้าไปใกล้เรื่อยๆ สองปากประกบกัน ใบชาใมาก มันเป็จูบแรกของเธอ จูบไม่ประสีประสาของใบชาทำให้เพทายพอใจอย่างมาก เขาใช้ความชำนาญในการจูบและแทรกลิ้นเขาไปในโพรงปากหวาน
จ๊วบบ! จ๊วบ! จ๊วบ! …
“อืมมม” เขาคางด้วยความพอใจ
ใบชาหอบหายใจแรงเหมือนคนใจจะขาด เขาเห็นเธอเริ่มจะขาดอากาศหายใจ เขาจึงถอนจูบ
จุ๊บบบ…!
ใบชาเขิลอายไม่กล้ามองเขาจึงหันหน้ามองวิวด้านนอก ต่างคนต่างเงียบ
“ขอโทษ บรรยากาศมันพาไป” ใบชาหันกลับมามองเขาแล้วด่าเขาในใจ
“ไอ้คนฉวยโอกาส”
ระหว่างขับรถเขาคอยมองเธอเป็ระยะๆ
“เอ๊ะ นี่ไม่ใช่ทางกลับคอนโดนี่ พี่จะพาใบชาไปไหน”
“ไม่พาไปทำอะไรหรอกน่า แค่หิวข้าว” เขาขับรถมาจนถึงห้างสรรพสินค้า
“อยากกินอะไร” เขาถามเธอ เธอมองไปเห็นร้าน MK พอดีเลยตอบส่งๆไป
“MK ก็ได้ค่ะ” สองคนเข้ามาในร้านสั่งอาหารมากิน กินอิ่มเขาก็พาเธอไปส่งที่คอนโด ซึ่งคอนโดเขากับเธออยู่ที่เดียวกันแต่อยู่กันคนละชั้น
“พี่ไปกลับรึไงลงรถมาทำไม กลับไปได้แล้ว”
“ก็กำลังจะกลับไง”
“กำลังจะกลับแล้วลงรถมาทำไม”
“ก็ฉันพักอยู่ที่นี่” เธอทำหน้าใ สนั้นไป10 วิ
“เธอพักอยู่ชั้นไหน”
“ถามทำไมคะ”
“ตอบมา”
“ชั้น11”
ติ่งง ถึงชั้น11 พอดีใบชาเดินออกจากลิฟไปโดยไม่หันกลับไปมองเขาเลย
ใบชากลับห้องมาด้วยความเหนื่อยล้า รีบอาบน้ำเข้านอน
เธอนอนกลิ้งไปมาบนที่นอน นอนไม่หลับคิดถึงแต่เื่บนรถ
“ไอพี่เพทายบ้า ไอ้คนนิสัยไม่ดี กรี๊ด กรี๊ด ๆๆๆๆ” เอาหมอนปิดหน้าปิดหูแล้วส่ายหน้าไปมา
1K
