30 นาทีหลังจากซึจิมิ เล่นเกมส์ ที่มหาลัย…
อายูมิ สะพายปืนไรเฟิลขนาดใหญ่ไว้บนหลัง แล้วเริ่มสำรวจพื้นที่ แต่กลับถูกตำรวจตรวจพบ ซึ่งเธอได้ดีดเหรียญออกมาจากมือ คล้ายๆเรลกัน ใส่ตำรวจ ซึ่งทำให้รถตำรวจะเิในทันที
“ มนุษย์พลังจิต ” ตำรวจคนหนึ่งอุทานออกมามือไม้สั่นและพยายามยิงปืนใส่อายูมิ
ปัง ปัง ปัง…
ไม่ว่าจะยิงะุไปมากเท่าไหร่ ะุปืนก็ไม่สามารถยิงถูกอายูมิได้ เพราะอายูมิเคลื่อนไหวราวกับผู้วิเศษแห่งสายฟ้า
“ ขอยืมนี่หน่อยนะ ” อายูมิกล่าวก่อนฟันสันมือเข้าไปที่หลังคอทำให้ตำรวจผู้นั้นล้มทรุดลงกองกับพื้น ก่อนจะหยิบปืนสั้นของตำรวจผู้นั้นมาเหน็บกาย
“ อิเลคติคมาสเตอร์ นี่ก็ดีนะ ฮุ ฮุ ” ทันใดนั้นเองก็ได้มีเสียงดังมาจากด้านหลังของอายูมิ เมื่อเธอมองหันหน้ากับไป ก็พบผู้หญิงสวยที่ใส่หน้ากากปกปิดใบหน้าอยู่
“ ข้ามีนามว่า ฮิโรมิ สุดยอดนักฆ่า แห่ง องค์กรณ์ลับ ฟาเรน ” ฮิโรมิ กล่าวแก่ อายูมิ ตำรวจลับสาว
อายูมิค่อยๆลุกขึ้นมาช้าๆ โดยที่ฮิโรมิทำเพียงแค่ยืนยิ้มเท่านั้น
“ เ้ามีจุดประสงค์อะไรที่มาที่มิตินี้ ” อายูมิ กล่าวถามแบบกำลังหงุดหงิด เหมือนประจำเดือนมาไม่ปกติ
ฮิโรมิ ยืนยิ้มหวาน แล้วะโ
“รับมือ ”
ทั้งสองต่างปะทะกันอย่างดุเดือด ฮิโรมิ หยิบไม้บรรทัดเหล็กที่สามารถพับเก็บได้ออกมา แล้วจู่โจมใส่ อายูมิ
ปัง!!!
เสียงดังราวะเิเวหา อายูมิ พลิกตัวกลางอากาศ เป็ท่าร่างราวกับนางฟ้า เธอหันปืนสั้นที่เก็บได้จากตำรวจยิงออกมา
พั่บ!!! พั่บ!!! พั่บ!!!
เสียงลูกปืนถูกฮิโรมิฟันในทันที ก่อนที่อายูมิจะขว้างปืนใส่แล้วะโถอยหลัง หยิบปืนไรเฟิลออกมา เตรียมยิงจู่โจม ฮิโรมิ ซึ่งฮิโรมิก็รีบเก็บไม้บรรทัดเหล็กเปลี่ยนเป็ อาวุธที่เรียกว่า กาต้า สีเงินทันที
ปัง!!! ปัง!!! ปัง!!!
อายูมิยิงปืนไรเฟิลดังคำรามกลบเสียง จักจั่น เรไร จนเงียบไปหมด แต่ถูกฮิโรมิ ปัดได้ทั้งหมดด้วยการชกเพียงสองสามครั้ง
อายูมิเปลี่ยนท่ายิงอีกครั้ง แต่ฮิโรมิพุ่งเข้าประชิดเข้ามา อายูมิเลยปาไรเฟิลใส่ และในบัดดล ก็เกิดฟ้าผ่าใหญ่ขึ้น จนฮิโรมิ กระเด็นถอยหลังไป สิบสามก้าว
อายูมิวิ่งถอยหนีไปในทันที ที่ไรเฟิลกระบอกนั้นะเิ และกลายเป็กลุ่มควัน
“ ฮิ ฮิ ฮิ ก็ไม่เท่าไหร่นี่ ” หญิงสาวลึกลับอีกนางหนึ่งที่ดูเหมือนเพื่อนของฮิโรมิ ค่อยๆก้าวเดินออกมาจากเอามืด ดูเหมือนเธอเฝ้ามองดูเหตุการณ์อยู่
“ อย่ามายุ่งกับเหยื่อของชั้นนะ ไอกะ ” ฮิโรมิ กล่าวกับไอกะ เพื่อนนักฆ่า จากอนาคต
“ ที่นี่เป็อดีตของอีกมิติหนึ่ง ชั้นไปดูมาแล้ว ” ไอกะกล่าว แล้วพลิกแท็ปเล็ตออกมา มันเป็แท็ปเล็ตจิ๋ว ที่องค์กรชั่วร้าย บีก้าแมนชอบใช้กัน
“ วิทยาการของที่นี่ เป็ไงบ้างไอกะ ” ฮิโรมิกล่าวก่อนส่งเสียงหัวเราะ
“ ก็งั้นๆ เทียบเราไม่ติด แต่ ทุกคนสามารถใช้เวทย์มนต์ได้ ราวโลกแฟนตาซี ” ไอกะกล่าวแล้วยิ้มหวานให้ฮิโรมิ
“ ถ้างั้น เราก็ต้องระวัง ผู้มีพลังเวทย์สูง อย่างพวกจอมปราชญ์ พ่อมด หมอผีสินะ ” ฮิโรมิกล่าวกับไอกะ แบบทำหน้าซังกะตาย
“ ใช่แล้ว และมีคนนึงน่าสนใจมาก ที่ชั้นคิดว่าจะเอากลับไปด้วย ” ไอกะ พูดแล้วทำท่ายักไหล่
“ ใครหรอ ไอกะ? ” ฮิโรมิ กล่าวถาม
“ โดราจัง รางิคุ 1 ใน10 เทพจอมเวทย์ ซึ่งเธอรั้ง อันดับต้นๆของสกอร์บอร์ด และชั้นคิดว่าน่าจะเป็อันดับหนึ่งของตาราง ”
“ งั้นโดราจัง เตรียมเจอกันได้เลย ” ฮิโรมิ กล่าวแล้วแลบลิ้นเลียปากเมื่อเห็นรูปโพสท่าของโดราจัง ที่ถือหัวกระโหลกในมือขวา แล้วมือซ้ายถือไม้คทาไว้
“ จริงๆ ภารกิจของเราคือมาพา ซึจิมิ กลับไป แต่ดันมีตัวน่าสนใจปรากฏออกมา ” ไอกะ กล่าว แล้วหยิบแท็ปเล็ตอีกอันออกมา ส่งให้ฮิโรมิ
“ สวย สวยมาก คนนี้ใครกัน? ” ฮิโรมิ กล่าวถามถึงผู้หญิงอีกคนหนึ่งที่ท่าทางเป็เอลฟ์
“ ซาโต้ มิซาเอะ ”
“ ฮี่ ฮี่ ฮี่ ชิ ชี ชี่ แบบนี่น่าสนุกไปเลย ”
4 ก้านธูปต่อมา…
ซึจิมิ รอจนถึงเวลาเลิกเรียน วันนี้เขาโดดการเรียน่บ่าย เพราะเล่นเกมส์ pozapu game gacha อยู่นานสองนาน ในที่สุดเขาก็เดินมาถึงหน้ามหาวิทยาลัย และสังเกตเห็น มิซาเอะ น้องสาวสุดที่รักมายืนคอยอยู่แล้ว
" สายัณสวัสดิ์ คะพี่ซึจิมิ " มิซาเอะ เข้ามาแจกจูบให้กับ ซึจิมิ เหมือนกับทุกวันที่ผ่านมา ซึ่งทำให้ความเร่าร้อนของนักศึกษาชาย ที่แอบชอบมิซาเอะอยู่ เกิดเปลวไฟขึ้นมาด้วยความอิจฉา
" เราไปชอปปิ้ง กันเถอะมิซาเอะ " ซึจิมิ ส่งมือให้ มิซาเอะ เพราะวันนี้เขาต้องไปซื้อแหวนมิติมาเพื่อ เก็บของ โดยเฉพาะ หินอัญเชิญ ฟาลเนเซ่ ซึ่งเขาไม่รุ้จะบอก มิซาเอะ อย่างไร
มิซาเอะ เดินควงแขนไปกับ ซึจิมิ โดยมีสายตาของ มีซา และ คาเอเดะ มองดูอยู่ ดดยหารุ้ไม่ว่า ที่ข้างหลังยังมีสายตาอีกคู่หนึ่งมองอยู่ที่ใต้ต้นไม้ระหว่างทาง และกำลังกรีดเล็บลงไปบนต้นไม้เป็รอยห้านิ้ว
ฉันจะไม่ยอมแพ้แค่นี้หรอกน่า............โดราจังคิด
แต่ความในใจของมีซานั้น หามีใครรู้ไม่ เธอกำ โอฮาโอ้ ไว้แบบแแ่ และมองไปยังโอฮาโอ้ ที่ซึจิมิ สะพายอยู่ ซึ่งมิซาเอะไม่ทันสังเกต
ณ ห้างสรรพสินค้าใกล้บ้านของ ซึจิมิ......
มิซาเอะ เดินควงคู่มากับซึจิมิ เหมือนกับ บุรุษหนุ่มคู่สาวงาม จนใครๆต่างก็ต้องหันไปมอง ด้วยความอิจฉา วันนี้ กุลดาฟ พ่อค้าหนุ่มแต่งตัวหล่อออกมาต้อนรับ พวกเขาทั้งสองด้วยตัวเอง
" วันนี้รับอะไรดีครับ" กุลดาฟกล่าว พร้อมกับลูบมือไปมา
" ขอแหวนมิติ 1วง ชุดจอมเวทย์ 2ชุด " ซึจิมิ กล่าว
กุลดาฟรีบกุลีกุจอเข้าไปเอาชุดจอมเวทย์ สุดเท่ห์มาให้พวกเขาทั้งสอง พร้อมกับแหวนมิติ
" พี่ค่ะ ไม่ใส่ชุดนักรบแล้วเหรอ " มิซาเอะกล่าว
" ไม่ล่ะ พี่ชอบชุดจอมเวทย์มากกว่า " ซึจิมิกล่าว
ชุดจอมเวทย์ที่กุลดาฟ เอามาให้ทั้งสอง เป็ชุดที่ใส่เข้าคู่กันได้พอดี
ในขณะที่ ซึจิมิ กำลังจะลองชุดจอมเวทย์ ก็มีเ้าของร้านอีกร้านเดินมาพอดี เขามองแลไปเห็น โอฮาโอ้ คู่งามที่แบกไว้กลางหลังของ ซึจิมิ
" นี่เธอ เล่นโอฮาโอ้ เป็ด้วยเหรอ มาช่วยเล่นที่ร้านฉันหน่อยสิ พอดีนักดนตรีของร้านเราวันนี้ป่วยน่ะ ถ้าเล่นจบแล้ว ฉันมีคทาเวทย์ แบบใหม่จะให้พวกเธอด้วยนะ "
ซึจิมิ กับ มิซาเอะ จึงได้มานั่งเล่นอยู่ในร้านอาหารชื่อดัง ก่อนที่ซึจิมิ จะลุกขึ้นไปเล่นเพลง แสงตะวัน ซึ่งมีผู้ชมมากมายมองดูอยู่
แสงตะวันเช้านี้จะอยู่หนใด
เธอเก็บความรักของเราไว้หรือเปล่า
ทะเลที่ดูกว้างไกล สุดสายตา
โอฮาโอ้ โอฮาโอ้..........
เมื่อเพลงจบลง ซึจิมิ ก็ได้เสียงตบมือจากแขกที่มารับประทานอาหารอย่างล้นหลาม และในขณะนั้นเอง ที่มิซาเอะ กำลังจะวิ่งเข้ามาส่งจูบให้ซึจิมิ ก็ได้มีเสียงดังขึ้น
กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
คิงคองหมี หนึ่งในสัตว์เลี้ยง ของภัตตาคารแห่งนี้หลุดออกมา ตัวมันใหญ่ขนาด 3เมตรเลยทีเดียว และเริ่มทำร้ายผู้คน เมื่อซึจิมิ เห็นดังนั้นจึงได้วาง โอฮาโอ้ลง แล้วพยักหน้านิดนึงให้กับ มิซาเอะ เป็เชิงบอกว่าไปกัน
ซึจิมิ ตรงเข้าไปหยิบดาบที่ตู้โชวของภัตตาคาร มันเป็ดาบยาวเกือบ 1 เมตรทีเดียว ตัวกระบังดาบทำจากมรกตเย็น ดูมีสง่าราศรี
"แค่นี้ไม่บ่ยั้นดอก" ซึจิมิหยิบดาบเข้าไปสู้กับ คิงคองหมี ที่ตัวใหญ่ั์ อย่างกล้าหาญ ภายใต้ความช่วยเหลือจากมิซาเอะ
เธอใช้เวทย์ ธนูลมที่เป็วิชาถนัดของเอลฟ์ มิซาเอะ ยิงธนูจากคันศรลมอย่างต่อเนื่อง จนทำให้ เ้า คิงคองหมีรำคาญ แต่มันก็ไม่อาจผ่านซึจิมิ ไปได้
เอาล่ะ ริเอะ ดาวโหลดข้อมูลของเวทย์มนต์เท่าที่รู้มาให้หน่อย.........ซึจิมิพูดในใจ
............................. ฐานข้อมูลเวทย์ กว้างเกินไปค่ะ ขอคำค้นที่สั้นและกระชับกว่านี้.................ริเอะAI อัจฉริยะกล่าว
งั้นเอาเวทย์มนต์ ไฟ แล้วกัน.............ซึจิมิให้คำตอบ
.............................. กำลังดาวโหลด ข้อมูลเกี่ยวกับเวทย์มนต์ไฟ................... ริเอะ ส่งข้อมูลให้กับซึจิมิ อย่างต่อเนื่อง
คิงคองหมีโกรธจัดที่ซึจิมิ เอาดาบมาแทงมัน มันจึงตบเข้าใส่ซึจิมิ ไปหลายที แต่หาโดน ซึจิมิ ไม่ เนื่องจากปฏิกิริยาหลบหลีกของซึจิมิ เป็ไปด้วยความว่องไวเสียจนมันมองตามไม่ทัน
" เฟลม ซอร์ด " ซึจิมิ ร่ายเวทย์ดาบเพลิงออกมา ตามดาต้าเบสที่บอกเกี่ยวกับเวทย์มนต์ไฟ เขาแค่ใช้สายตาดู คร่าวๆเท่านั้น ก็สามารถเรียนรู้เวทย์มนต์ไฟได้ นี่ต้องเรียกว่า พร์สินะ
ดาบเพลิงอันร้อนแรงในมือของซึจิมิ จิ้มเข้าใส่ คิงคองหมี อย่างบ้าคลั่ง จนมันถึงกับถอยไปสามก้าวอย่างลืมตัว เพราะไม่เคยเจอคุ่ต่อสู้แบบนี้มาก่อน
มันพยายามตบซึจิมิ อีกหลายครั้งแต่หาเป็ผลไม่ มันจึงรุ้สึกรำคาญใจ ราวกับซึจิมิ เป็แมลงวันที่มาแหย่ หูมัน
ฉัวะ!!! ดาบเวทย์อัคคี ตัดแขนขวาของ คิงคองหมีอย่างแม่นยำ จนมันไม่แม้จะรุ้สึกเจ็บด้วยซ้ำ
ในขณะที่มันกำลังจะพ่นไฟออกมาเพื่อตอบโต้ ซึจิมิ ก็ได้มีรัศมีสีเขียวเข้าปกคลุมร่างของ ซึจิมิ เป็เวทย์ป้องกันของ มิซาเอะนั่นเอง เวทย์นั้นปกคลุมทั่วร่างของ ซึจิมิ ก่อนที่ไฟของคิงคองหมีจะพ่นเข้าใส่ ซึจิมิ
หนุ่มสาวคู่นี้เก่งไม่เบาแบบนี้เราอาจไม่รอด..........มันคิด
และในขณะที่ซึจิมิ กำลังจะเผด็จศึกคิงคองหมีอยู่นั้นเอง ก็ได้มีตาข่ายหล่นลงมาจับคิงคองหมี เป็ฝีมือของ กลุ่มอัศวินหนุ่มที่มาระงับเหตุนั้นเอง ซึ่งหัวหน้าของกลุ่มอัศวินนี้มีชื่อว่า โรฮาน ถ้ามองจากป้ายชื่อของเขา
" คุณ โรฮาน เหรอครับ " ซึจิมิส่งเสียงถามออกไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
" ครับ ใช่ครับ " โรฮานกล่าว
" ต่อไปปล่อยให้เป็หน้าที่ของเราเอง " กลุ่มอัศวินหนุ่มเข้าไปประจำที่ของตน แล้วเริ่มร่ายเวทย์ ทำให้คิงคองหมีหลับ และเริ่มเข้าไปปฐมพยาบาลแขนขวาที่ขาดไปของมัน
" เอ้านี่เงินรางวัล 3000 เหรียญทอง ค่าให้ความช่วยเหลือ " เ้าของร้านส่งเงินรางวัลให้กับ ซึจิมิ เื่อะไรที่เขาจะไม่รับ เพราะต้องเอาเงินไปเติม กาชาอีก เป็จำนวนมาก เพื่อให้ได้ อาวุธของ ฟาลเนเซ่ ที่เป็ระดับSSR ตอนแรกเขาว่าจะลบเกมส์นี้ทิ้งแล้วเชียว แต่มันดันขึ้นโปรโมชั่นว่า ในวันอาทิตย์นี้ จะมีอาวุธใหม่ ของฟาลเนเซ่เข้ามา สามารถไปหมุนกาชาเพื่อเอา อาวุธแรร์ได้ *-* โปรโมชั่นนี้เกมส์จะสุ่มให้ผู้ใช้แต่ละคนไม่เหมือนกัน
หลังจากพวกอัศวินมาระงับเหตุแล้ว ซึจิมิ ก็กลับไปเล่นโอฮาโอ้ ต่อ ซึ่งเป็ที่ถูกใจของโรฮาน ยิ่งนัก
" เฮ้ นายน่ะ สนใจจะจีบน้องสาวฉันหรือเปล่า " โรฮาน กล่าว พร้อมกับเอารูปให้ดู
รูปที่ซึจิมิ ได้ดู คือรูปของ นาจิมิ นั่นเอง ถึงเธอจะสวยสุ้มิซาเอะที่เป็เอลฟ์ไม่ได้ แต่ก็จัดว่าเป็คนสวย เหมือนกัน อย่าหาว่าคุย
ซึจิมิ รู้สึกหนาวขึ้นมาทันที เมื่อรับรุ้ถึงความหึงหวงของมิซาเอะ ที่เปล่งออกมาเป็พลัง ออร่าิญญา ออกมา ถึงแม้หน้าเธอจะยิ้มอยู่ แต่ภายในใจกำลัง อยากขยี้รูปนั้นทิ้ง
โรฮานเข้ามาชวนซึจิมิ คุย และเลี้ยงเหล้าเขา ซึ่งซึจิมิ ขอปฏิเสธเหล้า แต่ขอน้ำชาแทน
เ้าของร้านเห็นทั้งสองกำลังอารมณ์ดี เลยเล่นมุขภาษาจีน " เจ้อหลี่ เหม่ยโหย่วจิ่ว จื่อโหย่วฉา " (ที่นี่ไม่มีเหล้ามีแต่ชาเท่านั้น )
ซึจิมิทำหน้างงๆ กับคำพูดภาษาจีนนั้น ในขณะที่โรฮานหัวเราะลั่น พร้อมกับสั่งเหล้าบรั่นดีผลไม้ ที่มีดีกรีร้อนแรง มากินเข้าไปถึงกับเผาคอเลยทีเดียว
ซึจิมิ คุยกับโรฮานอย่างถูกคอ และแนะนำให้รู้จักกับมิซาเอะน้องสาวสุดที่รัก เมื่อโรฮาน ได้เห็นหน้าของ มิซาเอะ ชัดๆตอนที่เขาเมาทำให้เห็นใบหน้ามิซาเอะ ราวกับนางฟ้าก็ไม่ปาน เขากลับ ตกหลุมรัก มิซาเอะในทันที
" ขอเบอร์ได้ไหม คุณน้องสาว " โรฮาน ถือโอกาสจับมือถือแขนมิซาเอะ ทำให้มิซาเอะถึงกับขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจที่เขามาทำรุ่มร่ามแบบนี้ ต่อหน้า ซึจิมิ พี่ของตน แต่ไงไง ก็เป็เพื่อนใหม่ของพี่ชายสุดที่รัก อย่างซึจิมิ เธอเลยยอมให้มันผ่านๆไป แบบขอไปที แล้วกล่าวว่า
" เบอร์นะฉันให้แต่พี่ชายสุดที่รักกับเพื่อนสนิทเท่านั้นแหละค่ะ " มิซาเอะพูดตัดจบ ความสัมพันธ์ในทันที
" ดุ ดุ แบบนี้ พี่ชอบ " แล้วโรฮาน ก็หันไปดื่มเหล้าย้อมใจต่อไป
เป็ตอนที่เ้าของร้านนำคทาเวทย์ใหม่มาให้ทั้งสองคน มิซาเอะ เลยขออาสาถือ คทาทั้งสองไว้เอง แต่ดูเหมือน ซึจิมิ จะถนัดใช้ดาบมากกว่าคทา ดังนั้น ซึจิมิ เลยขอเปลี่ยนจากคทาเป็ดาบที่เขาใช้สู้ กับ คิงคองหมีเมื่อตะกี้นี้ก็แล้วกัน ซึ่งเ้าของ ร้านก็ตอบตกลงโดยหารู้ไม่ว่ามีสายตาอันชั่วร้ายราวกับ สโตกเกอร์ มองดูอยู่
“ ไปตายซะ ซาโต้ มิซาเอะ ” โดราจัง ะโออกมาจากในใจ แล้วกรีดเล็บเข้าที่เสาไฟในห้างจนเป็รอย เสียงดัง แกร่กๆ
ในขณะที่โดราจัง กำลังทำเช่นนั้น ก็รู้สึกหนาวสันหลังขึ้นมา
“ ฮึ ฮึ ฮึ เป็คุณนั่นเองสินะ ที่มีชื่อว่า โดราจัง ” เสียงหญิงลึกลับปรากฏขึ้นที่ข้างหลังของโดราจัง เพียงแต่ โดราจังไม่ได้สังเกตในตอนแรก
“ แก เป็ใคร? ” โดราจังหันกลับไปแล้วกระชับไม้คทาที่เพิ่งเรียกไว้ในมือ
“ คุณ นัมเบอร์วัน นี่ก็อารมณ์ ดุร้ายนะ ” สาวลึกลับยังคงพูดต่อไป แต่โดราจังสังเกตเห็นแล้วว่า ไม่มีป้ายชื่อที่หน้าอก แสดงว่าเป็คนที่มาจากมิติอื่น โดราจังจึงร่ายเวทย์ออกมา
“ เนมลิสต์ ” โดราจังกล่าวคาถา แล้วหันไปยืนเผชิญหน้ากับสาวลึกลับ
“ แก ชื่อว่า ฮิโรมิ สินะ ” โดราจังกล่าวด้วยความโกรธ และโมโห ที่ถูกกวนตอนแอบตามดูแฟนหนุ่มอยู่
“ โอ้โห เวทย์มนต์นี่ช่างสะดวกสบายจิงนะ วันนี้ชั้นแค่มาทักทายเฉยๆ ” ฮิโรมิ กล่าวและพยายามจดจำเวทย์มนต์ถามชื่อของ โดราจัง
โดราจังหวดไม้คทาในทันที เป็การขู่คู่ต่อสู้
“ ถ้าหาก แกยังไม่ไป ชั้นคงต้องเอาจริง ไอ้พวกต่างมิติ ” โดราจังพูดไม่พูดป่าว กับร่ายคาถาด้วยความรวดเร็วจนน่าใ
“ ไฟเยอร์บอล ดึ ”
ตูมมมมมม!!! เสียงดังสนั่นหวั่นไหวจนผู้คนในห้างแถวนั้นเริ่มใ และเกิดกลุ่มควันมากมาย
เมื่อผู้คนเพ่งมองไปที่ตรงนั้น ก็ไม่ปรากฏร่างของหญิงสาวทั้งสองอีก
************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป