Rich Second Gen Villain นายน้อยวายร้ายรุ่นสอง

    ตอนที่หนึ่งร้อยสี่สิบเอ็ด Resource Curse

    ตอนที่หนึ่งร้อยสี่สิบเอ็ด Resource Curse

    Resource curse คำสาปของทรัพยากรหรือResource Trap กับดักของทรัพยากร

    สามารถอธิบายง่ายๆได้ด้วยมุกที่ว่า

    “ประเทศนี้ดีมากเสียแต่มีคนประเทศนี้อยู่”

    แต่ละคนพูดกันเหมือนเรื่องตลก แต่เรื่องตลกที่พูดกันทั่วไปคือเรื่องที่คนสังเกตได้และคนแดนไซฮกเอ๊ย ตะวันตก เอาเรื่องตลกเป็นเรื่องจริงจังและวิเคราะห์ให้ลึกซึ้งมากขึ้น

    ไม่ให้มันหยุดแค่การเป็นมุกตลก

    ว่ามีการสังเกตเรื่องของประเทศที่มีทรัพยากรจำนวนมากอัตราการเติบโตจะน้อยกว่าประเทศที่มีทรัพยากรน้อยกว่า

    ที่ประชุมคณะเน่ยเก๋อของฮ่องเต้สีก็เรียกกรณีนี้ว่าMiddle Income Trap ว่าประเทศที่มีทรัพยากรพื้นฐานมากแต่ขาดเทคโนโลยีจะไม่สามารถก้าวไปอีกขั้นหนึ่งได้

    โดยบอกว่าสิ่งที่ประเทศธิเบตตะวันออกเฉียงเหนือนั้นมีกับดักที่ต้องเผชิญอยู่สามอย่าง

    Tacitus’s trap (ดูคำอธิบายในเรื่องของเกิดใหม่เป็นตัวประกอบในโอโตเมะ..จีน?)Thucydides’s trap(ดูคำอธิบายได้ในเกิดใหม่เป็นตัวประกอบในโอโตเมะ..จีน?)

    และ MiddleIncome Trap กับดักของชนชั้นกลางที่ทางประเทศธิเบตตะวันออกฉียงเหนือนั้นต้องทำการฝ่าฟันไปให้ได้อย่าได้ตกลงในหล่มนี้

    อาจจะเป็นเพราะ”นิสัย”หรือ”แนวความคิด”ที่ติดตัว

    “ในน้ำมีปลาในนามีข้าว”

    ฟังเหมือนจะดีแต่จริงๆแล้วคือจะทำให้เรายังอยู่แค่นั้นไม่คิดจะทำอะไรให้ดีกว่าเดิม

    ซ้ำร้ายที่ตลกที่สุดก็คือคนที่ปกครองประเทศจบปริญญาจาก MIT อ็อกฟอร์ดต่างๆ มาด้วยซ้ำแต่ก็ยังสนับสนุนแนวความคิดแบบนี้

    ถึงกระทั่งมีนักเขียนที่พูดว่า

    “ลองเอาเหล็กไปปักในนาดูสิว่ามันจะงอกเงยขึ้นมาได้ไหม?”

    ...ซึ่งไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าจะต้องเริ่มอธิบายกับคนพวกนี้อย่างไรดีเหมือนกันหากคณะเน่ยเก๋อมาเจอนักเขียนที่กล่าวอย่างนั้นคงจะโมโหมากๆหากว่าบ่อนทำลายประเทศชาติ

    มีอย่างที่ไหนที่มาดูถูกการไขว่คว้าหาเทคโนโลยีขั้นสูงกว่าเดิมเพื่อพัฒนาประเทศได้?

    คณะเน่ยเก๋อได้พยายามสร้างมหาวิทยาลัยสนับสนุนเทคโนโลยีต่างๆเปลี่ยนหมู่บ้านประมงให้เป็นเมืองท่าที่สำคัญของโลกแต่กลับยังมีคนอยากให้ย้อนกลับไปขุดดินกินหญ้าอยู่อีก?

    เราต้องคอยการมาถึงของแนวอิเซไค ที่แฝงด้วยความคิดแนวเทคโนแครต

    เอาวิทยาการปัจจุบันเอาชนะการผลิตแบบยุคเก่าได้

    แนวคิด

    “เอาเหล็กไปปักบนดินดูสิแล้วจะงอกเงยขึ้นได้ไหม?”

    ถึงได้มีน้อยลงหรืออย่างน้อยก็ไม่กล้ากล่าวอย่างประเจิดประเจ้อแบบเมื่อก่อน

    คือชัยชนะของแนวอิเซไคในที่สุด

    แต่อนิจจา

    อิเซไคก็เผชิญกับศัตรูที่ร้ายกาจที่สุด

    ชาวสวนแม่ลูกสาม

    ที่พยายามอยากให้คนย้อนกลับไปในยุคสมัยที่ยังไม่ทำงาน996 และใช้แต้มคุณธรรมแลกจักรยานตรากระต่าย

    ประกอบกับได้สามีรูปหล่อสูงและมีกล้ามเป็นส่วนปะรกอบ

    ทั้งที่การสูงและมีกล้ามได้น่ะแสดงว่าเราต้องมีอาหารและมีการผักผ่อนอย่างดี คนที่มาจากพื้นที่ยากจนน่ะจะตัวผอมแคระแกรนและจะตัวเตี้ยไปจนตลอดชีวิตนั่นล่ะ

    “อุ้ยคนนั้นมาจากปักกิ่งสูงหล่อขาวด้วยล่ะเธอ”

     มีที่มาอย่างนี้นั่นเองที่คนชอบพูดว่าดูผิวพรรณลักษณะว่าลูกเต้าเหล่าใคร เพราะพอจะคำนวณได้ว่าคนคนนั้นทำงานในลักาณะอย่างไรหากดูจากผิวพรรณและร่างกาย

    การดูฟันกรามหรือลักษณะโครงหน้าก็สามารถดูออกว่าคนคนนั้นมีอาหารการกินที่สมบูรณ์ในวัยเด็กหรือไม่

    ว่าความสูงโดยเฉลี่ยของเด็กในเมืองจะสูงกว่าค่าเฉลี่ยของเด็กในพื้นที่ยากจน

    ชาวหุยหมวกน้ำเงินเอ๊ยชาวยิวกล่าวว่าการเดินทางจะเปลี่ยนชะตาชีวิตของเราก็เป็นเหตุนี้เอง

    การดูจากสภาพพื้นที่จะสามารถทำนายอนาคตของประเทศหนึ่งได้เลย

    ไม่ใช่เรื่องอภินิหารปราณยุทธแต่เป็นเรื่องหลักสถิติล้วนๆ

    และเรื่องตลกสุดๆคือ คนจบจาก MIT หรือออกฟอร์ดที่ไปได้ความรู้วิทยาการมาจากต่างประเทศกลับมาสอนคนในประเทศที่ยังยากจนอยู่ให้ขุดดินโป่งเผากินไปเสียอย่างนั้น

    ไม่ได้คิดจะเอาความรู้มาถ่ายทอดแต่ประการใดแต่กลับเผยแพร่แนวความคิด

     

    “เอาเหล็กไปปักดินคิดว่ามันจะงอกขึ้นมาไหม?”

    จนเป็นที่นับหน้าถือตาในสังคม

    Resource Curse

    คำสาปของทรัพยากร

    ก็อาจจะมีที่มาอย่างนี้เราควรจะอภัยให้คนที่ไม่รู้ ไม่เคยได้สัมผัสความเจริญก้าวหน้าว่าอยู่แบบเดิมก็ดีอยู่แล้ว

    แต่สำหรับคนที่ไปจบ MIT มาแล้วแต่กลับสั่งให้คนร่วมชาติไปเข้าป่าหาดินโป่งกลางทุ่งนานี่คือคำสาปในร่างของมนุษย์อย่างแท้จริง

    ที่ฉุดรั้งคนในประเทศเดียวกันไม่ให้เกิดความเจริญก้าวหน้าไปได้ทั้งที่ตนเองมีโอกาสดีกว่าคนอื่น แต่แทนที่จะช่วยลงมือฉุดดึงกันขึ้นไป

    กลับเหยียบคนในประเทศของตนเองให้ต่ำลงกว่าเดิม

    ขึ้นชื่อว่า”คำสาป”มันไม่ได้ลบล้างไปได้ง่ายๆ

    ต่อให้เป็นคนที่เก่งอย่างฮ่องเต้สีก็ตาม

    อินเดีย

    คนอาจจะดูถูกเรื่องความยากจนแต่นี่คือชาติที่ได้ชื่อว่า “อัญมณีของจักรภพอังกฤษ”และแหล่งต้นกำเนิดของอารยธรรมโลก

    ทรัพยากรธรรมชาติมากมายมหาศาลการส่งออกและอุตสาหกรรมคอมพิวเตอร์ อัญมณีต่างๆก็ติดอันดับโลกน่าเสียดายที่ความยากจนยังอยู่ทั่วทุกหัวระแหง

    “นายจ๋าให้เงินแล้วอย่าสบตานาจา”

    นามูแนะนำผมเมื่อเดินไปในตัวเมือง

    อินเดียเต็มไปด้วยพลังปราณมหาศาลไม่ต่างกับประเทศจีนสมกับเป็นดินแดนลึกลับเต็มไปด้วยมนต์ขลัง

    แต่อ้าวป้าหม่าก็เจอพรรคยาจก?เวอร์ชั่นชาวอินเดียล้อมไว้เสียแล้วตั้งแต่ออกจากสนามบิน

    “ทำทานหน่อยนายจ๋า พระคุณมหาศาลใจคอกว้างชขวางประดุจดั่งแม่น้ำ คงคา ยมฺนา อจิรวดี สรภฺ มหิ ----“

    พรรคกระยาจกของแดนอินเดียได้รายล้อมผมไว้แล้ว

    ....

    สนับสนุนผู้เขียนได้ที่ช่องทางนี้นะครับ

    Ture Wallet  089-5296248

    สงสัยเรื่องอะไรหรืออยากให้ผู้เขียนแต่งตอนพิเศษเรื่องไหนบอกได้ครับผม

    คล้ายกับเรื่องRich Second Gen Villain นายน้อยวายร้ายรุ่นสอง ที่คุณอ่าน