ช่วงนี้เป็นอะไรไม่รู้นิธิศรุกจีบเจนเนตรหนักมาก กระทั่งยอมตามหญิงสาวเข้ามาเที่ยวผับชื่อดังใจกลางเมืองหลวงเสียด้วยทั้งที่ปกติเขาไม่ค่อยนิยมมาเที่ยวในสถานที่แบบนี้สักเท่าไร
ตอนแรกเจนเนตรแค่อยากมาดื่มเพื่อดับกระหายหลังจากที่ไม่ได้ดื่มมาสักพักใหญ่ที่จริงนิธิศไม่จำเป็นต้องตามมาด้วย ทว่าเขาก็ดันทุรังทำตัวติดเธออย่างกับแฟน
“คุณดื่มมากไปแล้วนะ”
“อะไรกันคะฉันดื่มไปแค่สองแก้วเองนะ”
เจนเนตรที่นั่งอยู่ตรงเคาน์เตอร์บาร์เอ่ยขึ้นด้านขวาคือเพียงฟ้า ส่วนด้านซ้ายถูกประกบด้วยนิธิศเธอยังอยากสนุกกับการดื่มให้นานกว่านี้ ทว่าสีหน้าของชายหนุ่มไม่สนุกด้วย
หญิงสาวจึงดึงแขนใหญ่ให้อีกฝ่ายลุกขึ้นพร้อมเธอลากเขาเข้ามาท่ามกลางผู้คนที่กำลังโยกย้ายส่ายสะโพกเมามันตามจังหวะเสียงเพลงแสงสีเสียงชวนให้รู้สึกสนุก บวกกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่กำลังเริ่มทำงานทำให้เจนเนตรเริ่มควบคุมตัวเองไม่อยู่
สะโพกงอนสวยภายใต้กระโปรงสั้นกำลังโยกย้ายวาดลวดลายอย่างเซ็กซี่อีกทั้งร่างเล็กกำลังเริ่มบดเบียดคนตัวสูงที่เธอลากเข้ามาร่วมเต้น พลางคล้องแขนใส่ต้นคอแกร่งส่งสายตาหวานหยาดเยิ้มให้อีกฝ่าย
“คุณหมอไม่สนุกเหรอคะ”
ช้อนสายตาที่ปกคลุมด้วยขนตาเป็นแพงอนยาวหว่านเสน่ห์ให้นิธิศด้วยความเคยชินทุกครั้งที่แอลกอฮอล์เข้าปากเธอจะเป็นแบบนี้เสมอจึงมีเพื่อนสนิทมานั่งดื่มด้วยเพื่อดูแลความปลอดภัยให้หญิงสาว
ทว่าดูเหมือนครั้งนี้เพียงฟ้าไว้วางใจให้เจนเนตรอยู่กับหมอหนุ่มจึงไม่ตามเข้ามาร่วมวงเต้นด้วย ยัยเพื่อนรักเพียงนั่งห่างๆคอยชะเง้อคอมองมาเป็นพักๆ เท่านั้น
เพื่อนสนิทปล่อยให้สมิงสาวที่สิงสู่ในร่างเล็กออกมาอาละวาดใส่นิธิศเจนเนตรเริ่มรู้สึกมึนเมาเล็กน้อยพอจ้องหน้าหล่อเหลาของอีกฝ่ายชวนให้เคลิ้มอย่างไรชอบกล
“คุณหมอหน้าแดงแบบนี้สงสัยคอไม่แข็งสิท่า”
หยอกเย้าชายหนุ่มอย่างอารมณ์ดีขณะที่ยังคงแอ่นกายบดเบียดเข้าไปในอ้อมกอดใหญ่ก่อนหน้านี้เจนเนตรไม่เคยใกล้ชิดกับนิธิศถึงเนื้อถึงตัวสักครั้งจึงทำให้อีกฝ่ายไม่คุ้นชินกับการกระทำของเธอ
เขายืนตัวแข็งทื่อราวกับตอไม้ผิดแผกจากหญิงสาวที่กำลังเต้นด้วยความสนุกสนาน
“คุณหมอเต้นสิคะ”
“คะ…ครับ”
ไอ้หมอบ้าเอ๊ย!! แกควรห้ามเธอสิฟระ แล้วทำไมต้องโยกสะโพกแกร่งตามเธอด้วยก็ไม่รู้ อยากจะบ้าตาย
นิธิศกำลังต่อสู้กับปีศาจในใจอย่างดุเดือดดูเหมือนตัวที่ชั่วร้ายจะชนะ มือใหญ่เผลอเอื้อมไปแตะเอวบางเอาไว้หลวมๆ ได้กลิ่นน้ำหอมหวานๆเย้ายวนใจยิ่งชวนให้เคลิบเคลิ้มตามอย่างง่ายดาย
“คุณหมอเต้นเก่งนะเนี่ยน่ารักจัง”
คำชมหลุดออกจากปากเล็กไม่ขาดคำทำให้นิธิศรู้สึกว่ากำลังตัวลอยใกล้ติดเพดานห้องในผับเสียอย่างนั้น
ปกติเขาไม่ค่อยอินกับคำชมหวานๆพวกนี้มาก่อน ยกเว้นคนที่เขาชอบเท่านั้น
และเจนเนตรก็เป็นหนึ่งในนั้นคนที่เขามีใจให้ในปัจจุบัน ยอมรับว่าเวลาชอบใครเขาจะชอบอยู่แค่คนเดียวจนกว่าจะรับรู้ว่านิสัยเข้ากันยากจึงค่อยลดสถานะความสัมพันธ์
จะว่าไปแล้วเจนเนตรชอบอะไรที่แตกต่างจากเขามากพอสมควรไม่แน่ใจว่าหากได้คบกันจริงจะสามารถดำเนินความสัมพันธ์ไปตลอดรอดฝั่งหรือไม่
ทว่าชายหนุ่มถูกสเปกหน้าตาสวยหวานของหญิงสาวจึงดันทุรังตามจีบไม่เว้นวันกระทั่งเวลานี้ก็ยังไม่สามารถทำให้เธอใจอ่อนได้เลย
พอคิดมาถึงตรงนี้พลันทำให้ความอดทนที่สะสมขาดผึงลงไปหากว่ายอมเสียตัวให้เจนเนตร จะทำให้หญิงสาวหวั่นไหวได้บ้างไหมนะ
“เราไปต่อที่โรงแรมไหม”
พลันรู้สึกว่าใบหน้าคมคายกำลังร้อนผ่าวใช่…นิธิศรู้สึกกระดากอายที่เอ่ยเรื่องพวกนี้กับคนที่ชอบ ทั้งที่เขาก็อายุมากเกินกว่าจะเขินอายด้วยซ้ำ
“หือ…คุณหมอก็มีมุมใจร้อนเหมือนกันนะคะ”
คนตัวเล็กกลับยิ้มทะเล้นล้อเลียนชายหนุ่มทำให้เขายิ่งอับอายเข้าไปใหญ่ อยากถอนคำพูดกลับคืนเหลือเกิน
“อ่า…ผมขอโทษ”
“ไม่ต้องขอโทษหรอกฉันเข้าใจความรู้สึกของคุณหมอดี แต่ว่า…”
เธอหยุดเสียงเอาไว้แค่นั้นนิธิศไม่เข้าใจว่าหญิงสาวกำลังคิดอะไรอยู่ จึงเอ่ยถามด้วยความอยากรู้
“แต่อะไรครับ”
“ฉันกลัวว่าถ้าทำอะไรคุณหมอตอนนี้อาจทำให้คุณหมอเสียใจภายหลังค่ะ”
นั่นมันคำพูดของพวกผู้ชายอย่างเขาไม่ใช่รึ!!
ทำไมถ้อยคำเหล่านั้นจึงออกจากปากของหญิงสาวแทนฟระ!!
หากจะเปลี่ยนเป็นเช่นนั้นก็ไม่แปลกเพราะหญิงสาวขึ้นชื่อว่าคาสโนวี่ตัวร้าย เพื่อนๆ ต่างก็เตือนว่าอย่าจีบเธอนิธิศก็ไม่เชื่อฟัง
ตอนนี้เพิ่งรู้ซึ้งในคำเตือนก็สายเสียแล้วหัวใจดวงใหญ่ชอบเธออย่างไม่อาจถอนตัวได้อีก มีเพียงต้องลุยสถานเดียว
สุดท้ายผลลัพธ์จะเป็นอย่างไรเขาก็จะน้อมรับมันเอาไว้เอง รักเองก็ต้องเจ็บเอง
แต่ขออย่าให้เป็นเช่นนั้นเลย…
ยอมรับว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาแทบอกหักนับครั้งได้ส่วนใหญ่สมหวัง ครั้งนี้จึงหวังเป็นอย่างยิ่งว่าโชคชะตาจะเข้าข้างเขาเหมือนเคย
เพราะอาศัยเพียงความหล่อเหลาไม่ได้มันไม่สามารถชนะใจเจนเนตร
แม้แต่ความดีที่เขาพยายามแสดงให้หญิงสาวรับรู้ยังไม่สามารถทำให้เธอใจอ่อนได้เลย
สุดท้ายจึงต้องพึ่งพาเพียงโชคชะตานี่แหละ…
“ทำไมเงียบไปคะฉันพูดอะไรทำร้ายจิตใจคุณหมอรึเปล่า”
“เปล่าครับผมจะรอวันที่คุณพร้อมเป็นของผมทั้งใจและกาย”
นิธิศคลายวงแขนจากเอวบางก่อนจะแกะมือเล็กออกจากต้นคอ พาหญิงสาวกลับไปนั่งที่เดิมปล่อยให้เธอดื่มแอลกอฮอล์ได้ตามใจไม่คิดห้ามอีก
เวลานี้เขาเพิ่งตระหนักได้ว่าควรให้อิสระกับเจนเนตรหากเขารักเธอจริง ต้องยอมรับในสิ่งที่เธอชอบด้วย
1K
